WEBVTT

1
00:00:01.000 --> 00:00:02.012
888

2
00:00:04.000 --> 00:00:07.000
Twee sprekers vertellen hun persoonlijke verhaal.

3
00:00:07.005 --> 00:00:10.005
Ik weet nog hoe mijn vader 's avonds de trap op liep.

4
00:00:10.010 --> 00:00:13.015
Aan het kraken van de treden kon ik horen of hij voor mij kwam.

5
00:00:13.020 --> 00:00:17.015
Ingrijpende gebeurtenissen die hun leven volledig hebben veranderd.

6
00:00:17.020 --> 00:00:23.000
Ik nam mij voor op een door mij te kiezen moment een einde te maken aan mijn leven...

7
00:00:23.005 --> 00:00:26.002
zodat er geen sprake kon zijn wegkwijnen.

8
00:00:26.007 --> 00:00:29.012
Moed, doorzetten en vooral nooit opgeven.

9
00:00:29.017 --> 00:00:31.018
De pijn van nergens bij horen.

10
00:00:31.023 --> 00:00:34.010
De pijn van in de steek gelaten zijn.

11
00:00:34.015 --> 00:00:37.000
De pijn van niet geloofd worden.

12
00:00:37.005 --> 00:00:40.012
De kracht vinden om te blijven vechten voor het leven.

13
00:00:40.017 --> 00:00:44.020
Inmiddels durf ik te stellen dat ik hem mogelijk kan vergeven.

14
00:00:45.000 --> 00:00:49.015
Al zal ik nooit vergeten wat mij en mijn gezin is aangedaan.

15
00:00:49.020 --> 00:00:53.000
Inspirerende verhalen door bijzondere mensen.

16
00:00:53.005 --> 00:00:54.023
Dit is Recht uit het hart.

17
00:00:55.003 --> 00:01:01.000
Freddy de Haan krijgt in 2002 te horen dat hij een agressieve vorm van Alzheimer heeft.

18
00:01:01.005 --> 00:01:06.000
Twee jaar later blijkt dat er slechts sprake is van lichte epilepsie.

19
00:01:06.005 --> 00:01:10.010
En dat hij een van de slachtoffers is van de arts Jansen Steur...

20
00:01:10.015 --> 00:01:15.005
nu bekend als de 'horrorneuroloog' van het Medisch Spectrum Twente.

21
00:01:15.010 --> 00:01:18.007
Freddy raakt zijn huis en zijn baan kwijt.

22
00:01:18.012 --> 00:01:20.015
En ook zijn huwelijk sneuvelt.

23
00:01:20.020 --> 00:01:23.010
Hoe pak je dan de draad weer op?

24
00:01:23.015 --> 00:01:26.000
MUZIEK

25
00:01:31.008 --> 00:01:34.018
Ik kwam in 2002 bij Jansen Steur terecht...

26
00:01:34.023 --> 00:01:38.012
omdat ik een aantal zogenaamde 'absences' had.

27
00:01:39.012 --> 00:01:41.024
Korte momenten van afwezigheid...

28
00:01:42.004 --> 00:01:44.003
waarin ik wel dingen deed...

29
00:01:44.008 --> 00:01:47.013
maar waarvan ik me later niets kon herinneren.

30
00:01:47.018 --> 00:01:49.008
Dat is schrikken.

31
00:01:49.013 --> 00:01:52.002
Vooral voor iemand die nooit ziek is.

32
00:01:52.007 --> 00:01:54.008
Maar eigenlijk ook niet meer.

33
00:01:55.015 --> 00:01:59.015
De diagnose Alzheimer overviel me dan ook compleet.

34
00:01:59.020 --> 00:02:01.012
Ik was verdoofd.

35
00:02:01.017 --> 00:02:06.000
Ik heb Jansen Steur volgens mij slechts twee vragen gesteld:

36
00:02:06.005 --> 00:02:10.024
Wat is de geschatte tijd waarbinnen ik mijn verstand kwijt zal zijn?

37
00:02:11.004 --> 00:02:13.001
En heb ik nu al beperkingen?

38
00:02:13.006 --> 00:02:16.000
Mag ik bijvoorbeeld autorijden?

39
00:02:16.005 --> 00:02:22.005
Dat laatste was voor mijn werk bij de sociale recherche namelijk onontbeerlijk.

40
00:02:22.010 --> 00:02:24.000
Zijn antwoorden:

41
00:02:24.005 --> 00:02:25.020
'Geen beperkingen.'

42
00:02:26.000 --> 00:02:28.000
'Autorijden mag.'

43
00:02:28.005 --> 00:02:32.018
'En een geschatte aftakelingstijd van vijf jaren.'

44
00:02:34.020 --> 00:02:39.000
Toen wij de diagnose hoorden dacht ik: Dit kan niet waar zijn.

45
00:02:39.005 --> 00:02:43.008
Dit gaat over totaal iemand anders, dit gaat niet over ons.

46
00:02:43.013 --> 00:02:45.000
En ja...

47
00:02:45.005 --> 00:02:47.020
Daarna kwam eigenlijk wel de shock.

48
00:02:48.000 --> 00:02:54.009
Met name dat je de diagnose hoorde en drie minuten later weer buiten stond, zonder enig iets.

49
00:02:54.014 --> 00:02:59.000
Dat ik echt zeg: Dit kan gewoon niet. Hier klopt gewoon iets niet.

50
00:02:59.005 --> 00:03:03.012
We moeten eigenlijk terug om te vragen of hij dit wel goed heeft.

51
00:03:06.015 --> 00:03:09.018
Ik geloofde deze neuroloog onvoorwaardelijk.

52
00:03:09.023 --> 00:03:11.010
En waarom ook niet?

53
00:03:11.015 --> 00:03:16.015
Ik had hem leren kennen als een aardige, dat zeg ik nu nog, wat vreemde man.

54
00:03:16.020 --> 00:03:22.005
Maar dat vreemde zat 'm vooral in de wijze waarop zijn spreekkamer was ingericht.

55
00:03:22.010 --> 00:03:24.024
Veel foto's van het Koninklijk Huis.

56
00:03:25.004 --> 00:03:30.000
En allerlei voorwerpen die je in een dergelijk vertrek niet verwacht.

57
00:03:30.005 --> 00:03:32.015
Zijn reputatie was verder goed.

58
00:03:32.020 --> 00:03:35.012
En wie was ik om daaraan te twijfelen?

59
00:03:35.017 --> 00:03:39.010
Pas thuis kwam de reactie.

60
00:03:39.015 --> 00:03:43.012
Vol emoties, en de nodige tranen.

61
00:03:43.017 --> 00:03:47.015
Ik werd mij bewust van mijn uitzichtloze bestaan.

62
00:03:47.020 --> 00:03:51.010
Ik zou volledig afhankelijk worden van anderen.

63
00:03:52.010 --> 00:03:55.003
Leven, en ook niet leven.

64
00:03:55.008 --> 00:03:59.015
En daarnaast: de bezorgdheid om mijn gezin.

65
00:04:02.010 --> 00:04:05.019
Je voorstellen dat die een kerngezonde kerel...

66
00:04:05.024 --> 00:04:08.019
zien veranderen in een hulpeloos wezen.

67
00:04:08.024 --> 00:04:12.018
Gevoelsmatig was dat allemaal onaanvaardbaar.

68
00:04:14.018 --> 00:04:18.009
In een gedicht voor mijn vrouw schreef ik in die tijd:

69
00:04:18.014 --> 00:04:22.002
'Slechts mijn gevoel van liefde voor...'

70
00:04:22.007 --> 00:04:28.013
'en krimpende bewuste tijd met jou is wat echt telt.'

71
00:04:28.018 --> 00:04:30.005
'Margareth.'

72
00:04:30.010 --> 00:04:31.022
HIJ SLIKT

73
00:04:32.002 --> 00:04:35.020
GEEMOTIONEERD: 'Ik kan je geen enkel moment missen.'

74
00:04:36.000 --> 00:04:37.018
'Geen moment van de dag.'

75
00:04:37.023 --> 00:04:42.015
Maar goed, wachtend op wat blijkbaar onvermijdelijk ging komen...

76
00:04:42.020 --> 00:04:46.015
namen we toch alvast de nodige voorzorgsmaatregelen.

77
00:04:46.020 --> 00:04:50.011
Zo verkochten we bijvoorbeeld ons huis met verlies.

78
00:04:50.016 --> 00:04:56.010
Omdat de zorg voor mij in de toekomst beter in een appartement zou kunnen plaatsvinden.

79
00:04:56.015 --> 00:05:00.005
En hoewel ik als rechercheur goed bleef functioneren...

80
00:05:00.010 --> 00:05:04.020
werd de druk om vervroegd uit te treden steeds groter.

81
00:05:05.000 --> 00:05:12.010
In februari 2004 nam ik dus min of meer gedwongen afstand van m'n werk.

82
00:05:14.015 --> 00:05:16.002
Ik had maar EEN doel:

83
00:05:16.007 --> 00:05:22.022
En dat was Freddy, die altijd een waardig man was geweest, die midden in het leven had gestaan...

84
00:05:23.002 --> 00:05:26.015
die wilde ik ook waardig helpen, in de laatste jaren.

85
00:05:26.020 --> 00:05:28.013
Dat is mijn doel geweest.

86
00:05:28.018 --> 00:05:32.020
Hij was zijn baan kwijt. Dat heeft hem nog het meest geraakt.

87
00:05:33.000 --> 00:05:37.020
Dus wat dat betreft ben ik niet echt aan mijn eigen gevoel toegekomen.

88
00:05:42.015 --> 00:05:47.015
Op voorschrift van Jansen Steur ging het geneesmiddel Exelon gebruiken.

89
00:05:47.020 --> 00:05:50.015
Ik werd daar werkelijk hondsberoerd van.

90
00:05:50.020 --> 00:05:57.000
Ik kreeg deliriums, waarbij ik, in mijn beleving, allerlei mensen en ongedierte aanviel...

91
00:05:57.005 --> 00:05:59.000
en gewelddadig ombracht.

92
00:05:59.005 --> 00:06:04.000
Mijn vrouw en mijn zoon hadden de nodige angst voor mij.

93
00:06:04.005 --> 00:06:09.005
Ook werd ik door het gebruik van het middel een oude kerel.

94
00:06:09.010 --> 00:06:11.005
Ik ging voorover lopen.

95
00:06:11.010 --> 00:06:13.020
En steeds trager reageren.

96
00:06:14.000 --> 00:06:19.012
Achteraf heb ik gehoord dat de dosis die ik moest slikken zeer fors was.

97
00:06:21.000 --> 00:06:27.010
Via de Alzheimer Stichting spraken we een professor van de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

98
00:06:27.015 --> 00:06:29.020
Die zei: onmiddellijk stoppen.

99
00:06:30.000 --> 00:06:34.000
Want als je niet doodgaat aan Alzheimer, dan wel aan Exelon.

100
00:06:34.005 --> 00:06:40.010
Gelukkig keerde een aantal maanden nadat ik met Exelon was gestopt, mijn vitaliteit terug.

101
00:06:40.015 --> 00:06:45.015
Ik heb in die tijd ook deelgenomen aan een proef met jong-dementerenden.

102
00:06:45.020 --> 00:06:50.000
De gesprekken die ik hiervoor voerde, in een verpleeghuis...

103
00:06:50.005 --> 00:06:54.018
en meer nog: de ellende die ik zag bij al die mensen met dementie...

104
00:06:54.023 --> 00:06:57.003
hebben mij aan het denken gezet.

105
00:06:57.008 --> 00:07:02.005
En uiteindelijk doen beslissen dat ik op die manier niet wilde leven.

106
00:07:05.000 --> 00:07:08.009
Ik nam mij voor op een door mij te kiezen moment...

107
00:07:08.014 --> 00:07:10.021
een einde te maken aan mijn leven.

108
00:07:11.001 --> 00:07:14.000
Zodat er geen sprake kon zijn van wegkwijnen.

109
00:07:14.005 --> 00:07:17.019
Ik heb echt urenlang rondgereden...

110
00:07:17.024 --> 00:07:20.021
om tenslotte een brugpijler te vinden...

111
00:07:21.001 --> 00:07:26.020
GEEMOTIONEERD: waar ik te zijner tijd in volle vaart tegenaan zou kunnen rijden.

112
00:07:29.005 --> 00:07:34.006
Dat waren tegelijkertijd verdovende een zeer emotionele uren.

113
00:07:34.011 --> 00:07:38.010
Zeker omdat ik deze oplossing met niemand wilde delen.

114
00:07:40.018 --> 00:07:43.010
Begin 2004 is Jansen Steur ziek.

115
00:07:43.015 --> 00:07:47.006
Een andere neurologe neemt de afspraak over...

116
00:07:47.011 --> 00:07:52.020
en komt met de mededeling dat er mogelijk GEEN sprake is van Alzheimer.

117
00:07:53.000 --> 00:07:56.015
Een second opinion bij de VU hier in Amsterdam.

118
00:07:57.015 --> 00:08:01.020
Dan volgt in juni 2004 de uitslag: geen Alzheimer.

119
00:08:02.000 --> 00:08:05.020
Maar slechts minimale verschijnselen van epilepsie.

120
00:08:06.000 --> 00:08:10.012
Daarna volgen de verbijsterende mededelingen elkaar snel op.

121
00:08:10.017 --> 00:08:15.005
Het zware medicijn Exelon had Jansen Steur mij voorgeschreven...

122
00:08:15.010 --> 00:08:19.015
zonder de verplichte bijbehorende schriftelijke tekst.

123
00:08:19.020 --> 00:08:22.021
Jansen Steur had die zelf voor mij ingevuld.

124
00:08:23.001 --> 00:08:25.000
Valsheid in geschrifte dus.

125
00:08:25.005 --> 00:08:28.010
De MRI-scan, mij getoond door Jansen Steur...

126
00:08:28.015 --> 00:08:33.015
waarop duidelijk gekrompen hersenen waren te zien, met vocht eromheen...

127
00:08:33.020 --> 00:08:36.011
moest van iemand anders zijn geweest.

128
00:08:36.016 --> 00:08:39.001
Het was in elk geval niet mijn foto.

129
00:08:39.006 --> 00:08:44.015
En ik kreeg inzage in het neuro-psychologisch onderzoek van begin 2003.

130
00:08:44.020 --> 00:08:49.010
Waarin letterlijk stond dat ik geen dementie had!

131
00:08:49.015 --> 00:08:55.005
Jansen Steur had die uitslag simpelweg niet aan mij doorgegeven.

132
00:08:55.010 --> 00:08:58.018
Op het moment van die tweede diagnose...

133
00:08:58.023 --> 00:09:02.018
waren mijn emoties vele malen heftiger...

134
00:09:02.023 --> 00:09:07.005
dan tijdens de aanzegging van Alzheimer in 2002.

135
00:09:08.005 --> 00:09:13.020
Woede, verdriet, ongeloof, wraakgevoelens...

136
00:09:14.000 --> 00:09:17.000
en zelfs haat kwamen naar boven.

137
00:09:17.005 --> 00:09:21.005
Maar ook blijdschap, en de nodige tranen.

138
00:09:21.010 --> 00:09:24.000
Op dat moment besefte ik zeer intens...

139
00:09:24.005 --> 00:09:30.015
wat mij en mijn gezin door Jansen Steurs opzettelijk onjuist gestelde diagnose...

140
00:09:30.020 --> 00:09:32.015
was aangedaan.

141
00:09:32.020 --> 00:09:38.020
Had hij toen naast mij gestaan, dan was ik hem beslist aangevlogen.

142
00:09:39.000 --> 00:09:42.007
Hoeveel dat normaal gesproken niks voor mij is.

143
00:09:43.015 --> 00:09:46.012
Het wordt wel heel wrang, als je beseft...

144
00:09:46.017 --> 00:09:51.005
dat ik in februari 2004 afscheid heb genomen van mijn werk..

145
00:09:51.010 --> 00:09:55.000
en in maart 2004 een appartement heb gekocht.

146
00:09:55.005 --> 00:10:01.015
Terwijl toen al ruim een jaar bij Jansen Steur bekend was dat ik geen Alzheimer had.

147
00:10:01.020 --> 00:10:04.016
Dat hakt er nog steeds erg in.

148
00:10:04.021 --> 00:10:10.022
En tot op de dag van vandaag heb ik daar zeer emotionele gevoelens bij.

149
00:10:13.010 --> 00:10:16.010
Terwijl ik alles probeerde te verwerken...

150
00:10:16.015 --> 00:10:19.012
diende zich alweer een volgend drama aan.

151
00:10:19.017 --> 00:10:21.012
Door mijn werk...

152
00:10:21.017 --> 00:10:26.003
zwaar onregelmatig, met werkweken van 60 tot soms wel 100 uur...

153
00:10:26.008 --> 00:10:30.018
kwam mijn gezinsleven al jarenlang duidelijk tekort.

154
00:10:31.018 --> 00:10:33.007
Nu werkte ik niet meer.

155
00:10:33.012 --> 00:10:34.024
HIJ ADEMT DIEP

156
00:10:35.004 --> 00:10:39.000
Maar na het bekend worden van het kwalijke optreden van Jansen Steur..

157
00:10:39.005 --> 00:10:43.000
was al mijn aandacht alleen nog maar op die man gericht.

158
00:10:43.005 --> 00:10:47.000
Dat werd de doodsteek voor mijn huwelijk.

159
00:10:47.005 --> 00:10:50.002
Opnieuw kwamen heftige emoties vrij.

160
00:10:50.007 --> 00:10:54.005
Mijn leven stond echt volledig op z'n kop.

161
00:10:54.010 --> 00:10:57.018
En het heeft heel veel moeite gekost...

162
00:10:57.023 --> 00:11:02.015
die enorme teleurstelling enigszins een plaats te geven.

163
00:11:04.010 --> 00:11:09.000
Het moment in onze relatie wat eigenlijk de breuk heeft gegeven...

164
00:11:09.005 --> 00:11:13.005
is dat Freddy... ja... eigenlijk alleen maar op jacht was.

165
00:11:13.010 --> 00:11:16.010
Freddy was op jacht naar rechtvaardigheid.

166
00:11:16.015 --> 00:11:19.008
Van: Waarom? Waarom is hem dit gebeurd?

167
00:11:19.013 --> 00:11:22.000
En dat... ehm...

168
00:11:22.005 --> 00:11:25.000
dat ik mij op dat moment realiseerde van:

169
00:11:25.005 --> 00:11:29.005
Er zijn heftige, emotionele dingen bij ons gebeurd.

170
00:11:29.010 --> 00:11:33.000
En ik heb nu gewoon behoefte aan een partner naast me.

171
00:11:33.005 --> 00:11:35.008
En die partner was er niet meer.

172
00:11:35.013 --> 00:11:37.018
Die was op elk gebied gewoon weg.

173
00:11:37.023 --> 00:11:40.003
En eh... ja, we zijn gescheiden.

174
00:11:40.008 --> 00:11:43.017
En we zijn in al die jaren ook wel tot rust gekomen.

175
00:11:43.022 --> 00:11:45.021
Wel erg aan onszelf gewerkt.

176
00:11:46.001 --> 00:11:48.006
En nu zijn we weer op de goede weg.

177
00:11:48.011 --> 00:11:52.010
En we hopen dat we straks weer tegen onze zoon kunnen zeggen:

178
00:11:52.015 --> 00:11:56.008
Je komt lekker weer bij je vader en moeder, bij je ouders.

179
00:11:56.013 --> 00:12:00.000
En niet meer: 'Ik ga naar mijn vader of mijn moeder.'

180
00:12:02.000 --> 00:12:08.015
Ik gaf in het begin al aan dat Jansen Steur beslist niet de enige is die in dit verhaal heeft gefaald.

181
00:12:08.020 --> 00:12:15.000
Het wanpresteren van allerlei betrokken instanties mag zeker niet onderbelicht blijven...

182
00:12:15.005 --> 00:12:18.010
voor een goed begrip van wat ik heb meegemaakt.

183
00:12:18.015 --> 00:12:24.005
Te denken valt aan de toenmalige Raad van Bestuur van het Medisch Spectrum Twente.

184
00:12:24.010 --> 00:12:28.020
Die tijden geen oor had voor klachten over Jansen Steur van collega's.

185
00:12:29.000 --> 00:12:32.008
Die probeerden de zaak in de doofpot te stoppen...

186
00:12:32.013 --> 00:12:36.000
door Jansen Steur met een dikke bonus weg te sturen...

187
00:12:36.005 --> 00:12:40.000
en een klagende patient af te kopen in ruil voor zwijgplicht.

188
00:12:40.005 --> 00:12:42.019
Maar ook de huidige Raad van Bestuur...

189
00:12:42.024 --> 00:12:48.000
het Openbaar Ministerie in Almelo, de Inspectie voor de Gezondheidszorg...

190
00:12:48.005 --> 00:12:49.021
en zelfs de politiek...

191
00:12:50.001 --> 00:12:52.019
zijn tekort geschoten, of erger.

192
00:12:52.024 --> 00:12:55.017
En het is erg moeilijk te aanvaarden...

193
00:12:55.022 --> 00:13:01.000
dat Jansen Steur, die de levens van meer dan honderd patienten ruineerde...

194
00:13:01.005 --> 00:13:03.020
nog geen dag is ingesloten.

195
00:13:04.000 --> 00:13:08.012
Het eerste jaar na mijn tweede diagnose haatte ik Jansen Steur.

196
00:13:08.017 --> 00:13:12.022
En was alles erop gericht hem te laten boeten voor zijn daden.

197
00:13:13.022 --> 00:13:16.022
Na verloop van tijd nam dit gevoel af.

198
00:13:17.002 --> 00:13:19.018
En kwam de rede enigszins terug.

199
00:13:21.000 --> 00:13:23.014
Het lukte mij enige afstand te nemen.

200
00:13:23.019 --> 00:13:27.016
En meer oog te krijgen voor mijn eigen leven en toekomst.

201
00:13:27.021 --> 00:13:32.008
Inmiddels durf ik te stellen dat ik hem mogelijk kan vergeven.

202
00:13:32.013 --> 00:13:37.015
Al zal ik nooit vergeten wat mij en mijn gezin is aangedaan.

203
00:13:39.015 --> 00:13:43.008
Maar om echt te vergeven, is het van eminent belang...

204
00:13:43.013 --> 00:13:46.012
duidelijkheid te krijgen over het waarom.

205
00:13:46.017 --> 00:13:50.020
Jansen Steur zal volledig openheid van zaken moeten geven.

206
00:13:51.000 --> 00:13:57.012
Persoonlijk denk ik dat zijn enorme ego doorslaggevend is geweest bij zijn handelen.

207
00:13:57.017 --> 00:14:00.022
Hij denkt zo ongeveer onze Lieve Heer te zijn.

208
00:14:01.002 --> 00:14:05.005
En meent waarschijnlijk nog steeds dat hij de allerbeste is.

209
00:14:07.005 --> 00:14:10.012
Het heeft ons heel veel pijn en verdriet gedaan.

210
00:14:10.017 --> 00:14:13.020
En het heeft gewoon een heel gezin ontwricht.

211
00:14:15.000 --> 00:14:16.015
Dat ehm...

212
00:14:16.020 --> 00:14:18.012
Ja, en met name...

213
00:14:18.017 --> 00:14:22.020
denk ik wel dat 't het meest onze zoon heeft geraakt.

214
00:14:23.000 --> 00:14:24.012
Die eh...

215
00:14:24.017 --> 00:14:28.020
Ik vind dat ze die een stuk jeugd afgenomen hebben hierdoor.

216
00:14:29.000 --> 00:14:33.008
En het allerergste vind ik gewoon dat dat niet erkend wordt.

217
00:14:33.013 --> 00:14:35.006
Eigenlijk door niemand.

218
00:14:35.011 --> 00:14:36.023
Dat eh...

219
00:14:37.003 --> 00:14:40.008
Ja, dat heeft mij ook wel wat boosheid gegeven.

220
00:14:40.013 --> 00:14:44.014
Maar aan de andere kant... en dat klinkt misschien raar...

221
00:14:44.019 --> 00:14:50.000
maar het heeft ook wel een stuk verrijking in mijn leven gegeven.

222
00:14:50.005 --> 00:14:52.015
Van: hoe waardevol een leven kan zijn.

223
00:14:53.015 --> 00:14:56.005
Hoe sta ik momenteel in het leven?

224
00:14:56.010 --> 00:14:57.022
Positief.

225
00:14:58.002 --> 00:15:01.005
Maar tegelijkertijd onzeker.

226
00:15:01.010 --> 00:15:05.012
Positief, omdat ik meen goed te kunnen omgaan met dit verleden.

227
00:15:05.017 --> 00:15:09.008
En omdat ik mij gesteund voel door vrienden om mij heen.

228
00:15:09.013 --> 00:15:13.018
Onzeker, omdat de epileptische aanvallen zijn gebleven...

229
00:15:13.023 --> 00:15:17.014
en zich niet meer duidelijk van tevoren aankondigen.

230
00:15:17.019 --> 00:15:20.014
Maar ik wil positief eindigen.

231
00:15:20.019 --> 00:15:25.005
Heeft de affaire Jansen Steur mij alleen maar narigheid bezorgd?

232
00:15:25.010 --> 00:15:26.022
Nee!

233
00:15:27.002 --> 00:15:30.000
Veel te veel zaken vond ik doodgewoon.

234
00:15:31.000 --> 00:15:35.015
En ik kon vaak niet meer begrijpen waarom mensen zich druk maakten.

235
00:15:35.020 --> 00:15:39.002
Gelukkig heb ik na alle doorstane ellende...

236
00:15:39.007 --> 00:15:44.006
afstand genomen van die zakelijke, soms kille vorm van betrokkenheid.

237
00:15:44.011 --> 00:15:49.000
Ik ben teruggekeerd naar de normale, menselijke gevoelens.

238
00:15:49.005 --> 00:15:52.006
En ik ben ook in staat die te tonen en te uiten.

239
00:15:52.011 --> 00:15:54.000
Dat is een groot goed.

240
00:15:55.008 --> 00:15:58.005
En vormt de basis voor een goede toekomst.

241
00:15:58.010 --> 00:15:59.022
Dank u wel.

242
00:16:00.002 --> 00:16:03.000
APPLAUS

243
00:16:07.000 --> 00:16:08.018
Wie van u heeft er vragen?

244
00:16:08.023 --> 00:16:12.016
Waarom heeft u niet gelijk een second opinion gedaan?

245
00:16:12.021 --> 00:16:17.005
Ik had voor mezelf het idee: Ik wil de zaak rustig houden, thuis.

246
00:16:17.010 --> 00:16:21.015
Er waren al zo veel emoties, ik wilde het niet verder opdrijven.

247
00:16:21.020 --> 00:16:24.020
Dus rustig blijven, ik aanvaard het, we zien wel.

248
00:16:25.000 --> 00:16:27.007
Dat was de achterliggende gedachte.

249
00:16:27.012 --> 00:16:30.005
Het is nu al een behoorlijke tijd geleden.

250
00:16:30.010 --> 00:16:36.004
Jansen Steur heeft ook daarna nog volop gepraktiseerd, onder andere in Duitsland.

251
00:16:36.009 --> 00:16:40.018
En pas in november van dit jaar gaat die rechtszaak beginnen. Ja.

252
00:16:40.023 --> 00:16:43.016
Hoe kan het dat dat nog niet is gebeurd?!

253
00:16:43.021 --> 00:16:45.012
Nou, dat is heel simpel.

254
00:16:45.017 --> 00:16:50.000
Het ziekenhuis wilde er eerst niet aan. Justitie wilde er niet aan.

255
00:16:50.005 --> 00:16:53.007
Onder druk van het regionale pers is het begonnen.

256
00:16:53.012 --> 00:16:57.000
Zonder druk van buitenaf was de zaak in de doofpot verdwenen?

257
00:16:57.005 --> 00:16:58.017
Nou...

258
00:16:58.022 --> 00:17:03.022
Achteraf durf ik dat niet te zeggen, want dan pakken ze me. Dat denk ik ook.

259
00:17:04.002 --> 00:17:05.020
Nog iemand een vraag? Ja?

260
00:17:06.000 --> 00:17:09.005
Ik zie u voor me, met hem in de rechtszaal.

261
00:17:09.010 --> 00:17:12.007
Stel dat u de kans krijgt om hem te spreken.

262
00:17:12.012 --> 00:17:15.001
Wat zou u dan tegen hem willen zeggen?

263
00:17:15.006 --> 00:17:18.000
De simpele vraag is gewoon: Waarom?

264
00:17:18.005 --> 00:17:19.017
Verder niks.

265
00:17:19.022 --> 00:17:21.020
En dat ik hem kan vergeven...

266
00:17:23.000 --> 00:17:25.020
Menselijk gezien, vind ik dat dat goed is.

267
00:17:26.000 --> 00:17:29.020
Maar ik wil het vooral, omdat ik anders niet verder kan.

268
00:17:30.000 --> 00:17:32.010
En daar gaat het om: Ik moet verder.

269
00:17:32.015 --> 00:17:35.005
Maar is er een bevredigend antwoord?

270
00:17:35.010 --> 00:17:38.020
Ik denk niet dat ik een bevredigend antwoord krijg.

271
00:17:39.000 --> 00:17:41.012
Ik denk niet dat hij ooit zegt waarom.

272
00:17:41.017 --> 00:17:44.001
Ik dank je wel. Freddy de Haan.

273
00:17:44.006 --> 00:17:48.000
APPLAUS

274
00:17:52.005 --> 00:17:53.017
Zo.

275
00:17:55.005 --> 00:17:57.015
Met een glimlach het podium af. Ja.

276
00:17:57.020 --> 00:17:59.019
Ja, maar goed... het is eh...

277
00:17:59.024 --> 00:18:02.011
Ik heb me toen voorgenomen om het...

278
00:18:02.016 --> 00:18:06.010
Ik werd min of meer spreekbuis van al die patienten. Ja.

279
00:18:06.015 --> 00:18:10.010
Helpt het om hier staan en het erover te hebben? Ja, jawel.

280
00:18:10.015 --> 00:18:16.000
Als straks die strafzaak in Almelo geweest is, stop ik overal mee.

281
00:18:16.005 --> 00:18:20.005
Dan kom ik niet meer in de openbaarheid. Dan is het klaar. Ja.

282
00:18:20.010 --> 00:18:24.000
Dan denk ik dat ik mijn werk verricht heb. Dat denk ik ook.

283
00:18:24.005 --> 00:18:25.017
Dank je wel, Freddy.

284
00:18:25.022 --> 00:18:28.000
En dan lonkt de toekomst. Ja.

285
00:18:29.010 --> 00:18:36.012
EEN op de vijf Nederlandse vrouwen krijgt VOOR haar 16e te maken met een vorm van seksueel geweld.

286
00:18:36.017 --> 00:18:39.004
Marianne is een van die vijf.

287
00:18:39.009 --> 00:18:43.020
Ze wordt als klein meisje stelselmatig door haar vader misbruikt.

288
00:18:44.000 --> 00:18:46.020
Haar verhaal wordt door niemand geloofd.

289
00:18:47.000 --> 00:18:53.005
En hoewel het misbruik rond haar 10e stopt, volgen jaren van schaamte, eenzaamheid en paniekaanvallen.

290
00:18:53.010 --> 00:18:56.020
Uiteindelijk weet ze haar isolement te doorbreken.

291
00:18:57.000 --> 00:19:00.000
MUZIEK: 'TEARDROP' VAN MASSIVE ATTACK

292
00:19:05.007 --> 00:19:07.008
Mijn naam is Marianne Kimmel.

293
00:19:07.013 --> 00:19:11.010
Ik ben tot mijn tiende jaar seksueel misbruikt door mijn vader.

294
00:19:11.015 --> 00:19:13.002
Dat is mijn waarheid.

295
00:19:13.007 --> 00:19:16.000
Mijn ouders hebben een andere waarheid.

296
00:19:16.005 --> 00:19:18.017
Zij zeggen dat het nooit is gebeurd.

297
00:19:18.022 --> 00:19:22.021
Dat ik gek ben, en door therapeuten ben gehersenspoeld.

298
00:19:23.001 --> 00:19:25.011
Ik heb geen bewijs, geen getuigen.

299
00:19:25.016 --> 00:19:28.013
En ik heb uit angst nooit aangifte gedaan.

300
00:19:28.018 --> 00:19:33.000
Ik ben hier vandaag niet om jullie te overtuigen van mijn gelijk.

301
00:19:33.005 --> 00:19:39.000
Ik ben hier om een probleem aan te kaarten waar veel seksueel misbruikten tegenaan lopen.

302
00:19:39.005 --> 00:19:42.005
Uit angst niet geloofd te worden, zwijgen we.

303
00:19:42.010 --> 00:19:46.010
Uit angst van smaad of laster te worden beschuldigd, zwijgen we.

304
00:19:46.015 --> 00:19:48.016
Maar ik wil niet meer zwijgen.

305
00:19:48.021 --> 00:19:53.000
Want zwijgen maakt de innerlijke strijd alleen maar groter.

306
00:19:53.005 --> 00:19:57.022
En door te zwijgen zal seksueel misbruik een kans blijven krijgen.

307
00:19:58.002 --> 00:20:02.013
Juist door te praten, te delen, en ervaringen uit te wisselen...

308
00:20:02.018 --> 00:20:04.009
komt het in de openheid.

309
00:20:04.014 --> 00:20:08.023
En daar, juist daar, is geen plaats meer voor de manipulatie...

310
00:20:09.003 --> 00:20:15.015
de dreiging en de geheimzinnigheid waarmee seksueel misbruik wordt omgeven.

311
00:20:15.020 --> 00:20:21.020
Ik hoop dat ik door het delen van mijn verhaal anderen inspireer om ook hun ervaringen te delen.

312
00:20:22.000 --> 00:20:26.020
En zo bij te dragen aan het verder bespreekbaar maken van seksueel misbruik.

313
00:20:27.000 --> 00:20:30.005
Ik weet nog hoe mijn vader 's avonds de trap op liep.

314
00:20:30.010 --> 00:20:34.000
Aan het kraken van de treden hoorde ik of hij voor mij kwam.

315
00:20:34.005 --> 00:20:38.000
'Slaap je al? Papa wil je nog even welterusten komen wensen.'

316
00:20:38.005 --> 00:20:41.000
Een golf van misselijkheid ging door me heen.

317
00:20:41.005 --> 00:20:44.004
Doodsangst overspoelde me en verlamde me...

318
00:20:44.009 --> 00:20:48.020
waardoor ik niets deed om de aanrakingen en de pijn te stoppen.

319
00:20:49.000 --> 00:20:54.000
Ik voel nog zijn handen tussen mijn benen en mijn hand om zijn geslachtsdeel.

320
00:20:54.005 --> 00:20:58.005
Maar ik herinner me vooral de misselijkheid, de doodsangst...

321
00:20:58.010 --> 00:21:03.000
en de behoefte aan beschermende armen om me heen, die er nooit waren

322
00:21:03.005 --> 00:21:07.005
Soms gebeurde het een paar keer per week, soms een week niks.

323
00:21:07.010 --> 00:21:08.024
Er zat geen patroon in.

324
00:21:09.004 --> 00:21:14.010
Toch wilde ik elke avond weten of hij weer naar me toe zou komen om aan me te zitten.

325
00:21:14.015 --> 00:21:18.000
Dus zocht ik in alles naar het antwoord op die vraag.

326
00:21:18.005 --> 00:21:21.005
In mijn vaders ademhaling, in zijn humeur...

327
00:21:21.010 --> 00:21:24.018
in zijn manier van lopen, in zijn oogopslag.

328
00:21:24.023 --> 00:21:29.005
En langzaam, heel langzaam, kon ik steeds beter voorspellen...

329
00:21:29.010 --> 00:21:33.000
wanneer hij naar mijn bedje zou komen om aan me te zitten.

330
00:21:33.005 --> 00:21:36.004
En dan, als ik dacht te weten dat hij kwam...

331
00:21:36.009 --> 00:21:40.008
gaf me dat even, heel even, een gevoel van veiligheid.

332
00:21:40.013 --> 00:21:42.006
Soms was mijn vader lief.

333
00:21:42.011 --> 00:21:46.000
Dan zei hij lieve woordjes en gaf hij kusjes.

334
00:21:46.005 --> 00:21:49.012
Andere keren was hij boos, en kon ik niks goed doen.

335
00:21:49.017 --> 00:21:52.022
Terwijl ik alles deed om hem niet boos te maken.

336
00:21:53.002 --> 00:21:56.015
Dus zette ik de vaas midden op het gehaakte kleed terug.

337
00:21:56.020 --> 00:22:01.005
Deed ik het kastdeurtje dicht, met de sleutel in verticale positie.

338
00:22:01.010 --> 00:22:03.022
En maakte ik zo min mogelijk geluid.

339
00:22:04.002 --> 00:22:07.010
Want ik was altijd voorbereid op het onverwachte.

340
00:22:07.015 --> 00:22:11.018
Ik wist dat mijn vader uit het niets ontzettend boos kon worden.

341
00:22:11.023 --> 00:22:18.015
Omdat ik de schommelstoel had verschoven, of had gedanst op mijn sokken, of te hard had gelachen.

342
00:22:18.020 --> 00:22:22.018
Maar vaker nog wist ik niet eens wat ik verkeerd had gedaan.

343
00:22:22.023 --> 00:22:28.010
En op die momenten kwam mijn vader bijna altijd naar mijn bedje om aan me te zitten.

344
00:22:28.015 --> 00:22:33.000
Vaak zijn mijn vader dat hij spijt had dat hij mij ooit had gekregen.

345
00:22:33.005 --> 00:22:38.010
Dat ik lastig was, in de weg liep en alleen maar ademde om mijn vader pijn te doen.

346
00:22:38.015 --> 00:22:41.002
En langzaam begon ik het te geloven.

347
00:22:41.007 --> 00:22:43.000
Dat ik in en in slecht was.

348
00:22:43.005 --> 00:22:48.000
Dat ik alleen maar mensen pijn deed, en nooit geboren had moeten worden.

349
00:22:48.005 --> 00:22:53.000
Ik maakte me zo onzichtbaar mogelijk, zodat niemand zou zien hoe slecht ik was.

350
00:22:53.005 --> 00:22:58.018
Doodsangst voor mezelf en voor anderen werd de rode draad in mijn leven.

351
00:22:58.023 --> 00:23:02.008
In 2001 schreef ik daarover in mijn dagboek:

352
00:23:02.013 --> 00:23:05.000
'Doodsangst overheerst.'

353
00:23:05.005 --> 00:23:09.015
'Een angst die als een enorme dreigende schaduw boven me hangt.'

354
00:23:09.020 --> 00:23:13.000
'Het beeld van de kamer, de gesloten deur...'

355
00:23:13.005 --> 00:23:15.015
'zijn geur en zijn priemende ogen.'

356
00:23:15.020 --> 00:23:19.005
'En geen aandacht voor het kleine meisje van zes.'

357
00:23:19.010 --> 00:23:24.000
'Ik heb behoefte aan armen om me heen, aan veiligheid, bescherming.'

358
00:23:24.005 --> 00:23:25.017
'Maar dat is er niet.'

359
00:23:25.022 --> 00:23:31.020
'Ik moet de bescherming en de veiligheid in mezelf zoeken, en dat is heel erg moeilijk.'

360
00:23:32.020 --> 00:23:36.005
Dingen uit haar verleden kwamen steeds naar boven.

361
00:23:36.010 --> 00:23:39.015
's Ochtends, 's middags, 's avonds, 's nachts.

362
00:23:39.020 --> 00:23:41.007
Eh...

363
00:23:41.012 --> 00:23:44.000
's Nachts in de vorm van nachtmerries.

364
00:23:44.005 --> 00:23:45.017
Dat ze ineens eh...

365
00:23:45.022 --> 00:23:49.018
helemaal stijf in haar bed lag.

366
00:23:49.023 --> 00:23:52.014
Soms was het door een geluidje buiten.

367
00:23:52.019 --> 00:23:55.012
Of een raar kraakje op de trap.

368
00:23:55.017 --> 00:23:59.010
Meestal was dat volslagen paniek ter plekke, zeg maar.

369
00:23:59.015 --> 00:24:05.020
Er zijn talloze verjaardagen, feestjes, uitjes...

370
00:24:06.000 --> 00:24:09.020
weekendjes weg, vakanties, concerten...

371
00:24:10.000 --> 00:24:14.015
niet doorgegaan, of halverwege zijn we weggegaan.

372
00:24:17.000 --> 00:24:22.000
Honderden paniekaanvallen heb ik gehad, waarbij ik steeds herbeleefde

373
00:24:22.005 --> 00:24:25.005
Dan voelde ik weer zijn hand tussen mijn benen.

374
00:24:25.010 --> 00:24:31.000
Dan hoorde ik weer zijn voetstappen en rook ik weer zijn geur die me kotsmisselijk maakte.

375
00:24:31.005 --> 00:24:34.021
Elke nacht kwam mijn vader me in mijn dromen weer lastigvallen.

376
00:24:35.001 --> 00:24:40.010
Na zo'n droom werd ik badend in het zweet wakker en had ik een zware paniekaanval.

377
00:24:40.015 --> 00:24:43.020
Verleden en heden liepen dan dwars door elkaar.

378
00:24:44.000 --> 00:24:47.020
En ik wist me geen raad met de angst en de herinneringen.

379
00:24:48.000 --> 00:24:51.005
Dus stond ik soms met blote voeten in de sneeuw.

380
00:24:51.010 --> 00:24:57.000
Bonkte ik hard met mijn hoofd tegen de muur, of kneep ik me mezelf overal.

381
00:24:57.005 --> 00:25:02.010
Want lichamelijke pijn was veel minder erg dan de pijn die ik voelde in mijn hart.

382
00:25:02.015 --> 00:25:04.012
De pijn van niks waard zijn.

383
00:25:04.017 --> 00:25:06.018
De pijn van nergens bij horen.

384
00:25:06.023 --> 00:25:09.010
De pijn van in de steek gelaten zijn.

385
00:25:09.015 --> 00:25:12.012
De pijn van niet geloofd worden.

386
00:25:12.017 --> 00:25:19.000
Zo weet ik nog dat ik ruim een week bij een vriendin in het hoekje van haar woonkamer heb gezeten.

387
00:25:19.005 --> 00:25:22.010
Ik trilde onophoudelijk en ik bleef maar huilen.

388
00:25:22.015 --> 00:25:26.012
Ik was zelfs zo bang, dat ik niet alleen naar de wc durfde.

389
00:25:26.017 --> 00:25:30.010
Dus hield ze elke keer mijn hand vast en liep ze met me mee.

390
00:25:30.015 --> 00:25:35.015
Ook hoorde ze me elke nacht ijsberen omdat de angst me klaarwakker hield.

391
00:25:35.020 --> 00:25:39.005
Ze heeft me horen zeggen dat ik niet meer verder kon.

392
00:25:39.010 --> 00:25:43.010
Dat ik niet meer wist hoe ik ooit deze doodsangst kwijt zou raken.

393
00:25:43.015 --> 00:25:49.005
Toen een vriendin van mij een kind wilde en die kinderwens heel belangrijk voor haar werd...

394
00:25:49.010 --> 00:25:51.009
kon ik niet met haar meeleven.

395
00:25:51.014 --> 00:25:57.022
Ik snapte niet waarom ze een kind wilde, terwijl er zo veel kinderen waren die liefde nodig hadden.

396
00:25:58.002 --> 00:25:59.014
Ik snapte het niet.

397
00:25:59.019 --> 00:26:04.000
Maar haar verlangen naar een kind confronteerde mij alleen maar...

398
00:26:04.005 --> 00:26:07.015
met mijn eigen hunkering naar liefde en veiligheid.

399
00:26:07.020 --> 00:26:12.006
Ik begrijp die kinderwens nu wel, maar toch wil ik geen kinderen.

400
00:26:12.011 --> 00:26:14.008
Mijn weg is een andere.

401
00:26:16.010 --> 00:26:19.005
Intimiteit, aanraking...

402
00:26:19.010 --> 00:26:21.020
eh... vrijen, seks...

403
00:26:24.000 --> 00:26:26.022
Als je dat als klein kind meemaakt...

404
00:26:27.002 --> 00:26:28.022
ja, dan zijn dat dingen...

405
00:26:31.000 --> 00:26:33.020
en woorden, en ervaringen...

406
00:26:34.000 --> 00:26:35.012
en eh...

407
00:26:35.017 --> 00:26:38.015
eh... betekenissen die... ja...

408
00:26:38.020 --> 00:26:40.020
die kinderen niet snappen.

409
00:26:41.000 --> 00:26:45.005
Het kon zijn dat het tijdens het vrijen of zonder te vrijen...

410
00:26:45.010 --> 00:26:47.020
dat ik iets deed of zij iets deed...

411
00:26:48.000 --> 00:26:49.012
dat er ineens...

412
00:26:49.017 --> 00:26:52.006
iets uit het verleden opkwam...

413
00:26:52.011 --> 00:26:55.015
waardoor de paniek en de angst toesloeg...

414
00:26:55.020 --> 00:27:02.020
en haar lijf en haar 'zijn' vast bleef zitten in een vroegere ervaring.

415
00:27:05.000 --> 00:27:08.012
Ik kan me herinneren dat ik zelfmoord wilde plegen.

416
00:27:08.017 --> 00:27:13.004
Niet omdat ik dood wilde, maar omdat ik de pijn niet langer kon verdragen.

417
00:27:13.009 --> 00:27:18.000
En ik was ervan overtuigd dat de wereld beter af zou zijn zonder mij.

418
00:27:18.005 --> 00:27:20.008
Dus liet ik een briefje achter.

419
00:27:20.013 --> 00:27:23.020
En liep naar het dak van het hotel waar we sliepen.

420
00:27:24.000 --> 00:27:27.003
Ik zag tientallen sterren aan de hemel staan.

421
00:27:27.008 --> 00:27:32.010
Het was zo prachtig, ik wilde er nog even naar kijken voordat ik zou springen.

422
00:27:32.015 --> 00:27:36.005
En daar, zittend op de rand van het dak van het hotel...

423
00:27:36.010 --> 00:27:41.010
zag ik voor het eerst schoonheid, en voelde ik liefde, liefde voor mezelf.

424
00:27:41.015 --> 00:27:47.020
Ik was overdonderd door de pracht van de sterren en de hemel en het gevoel dat het bij me opriep.

425
00:27:48.000 --> 00:27:50.022
Hoe lang ik er gezeten heb weet ik niet meer.

426
00:27:51.002 --> 00:27:57.018
Ik weet nog wel dat ik terugliep naar beneden en dat ik niet snapte waarom ik zelfmoord wilde plegen.

427
00:27:57.023 --> 00:27:59.014
Een leven dat zwaar was.

428
00:27:59.019 --> 00:28:01.018
Ja, soms onmenselijk zwaar.

429
00:28:01.023 --> 00:28:05.010
Maar ook dat leven was waardevol. Dat begreep ik nu.

430
00:28:05.015 --> 00:28:07.002
IK was waardevol.

431
00:28:07.007 --> 00:28:10.014
En met vallen en opstaan, stapje voor stapje...

432
00:28:10.019 --> 00:28:13.014
ontdekte ik langzaam, heel langzaam...

433
00:28:13.019 --> 00:28:18.012
wat eigenwaarde, levensgeluk en liefde betekenden.

434
00:28:18.017 --> 00:28:21.002
Vooral liefde voor mezelf.

435
00:28:21.007 --> 00:28:26.000
De belangrijkste les die ik in dit verwerkingsproces heb geleerd...

436
00:28:26.005 --> 00:28:30.000
is dat ik op elk moment, altijd, op mezelf kan vertrouwen.

437
00:28:30.005 --> 00:28:34.020
En dat het geloof van anderen in mij daarbij een prachtige bonus is.

438
00:28:35.000 --> 00:28:36.012
Ik denk...

439
00:28:36.017 --> 00:28:38.012
of ik weet... HIJ GRINNIKT

440
00:28:38.017 --> 00:28:41.005
dat er heel wat aan vooraf is gegaan...

441
00:28:41.010 --> 00:28:46.010
voordat ze zover is gekomen dat ze nu eindelijk haar verhaal kan vertellen.

442
00:28:46.015 --> 00:28:49.020
Jarenlang heeft ze gewoon niks kunnen zeggen.

443
00:28:50.000 --> 00:28:52.014
Toen tegen wat vrienden om haar heen.

444
00:28:52.019 --> 00:28:55.012
En dat werd langzaam steeds groter.

445
00:28:55.017 --> 00:28:59.015
Ik vind haar ook heel dapper en moedig en sterk.

446
00:28:59.020 --> 00:29:04.004
Al was het maar omdat de ellende en de spoken uit het verleden...

447
00:29:04.009 --> 00:29:07.005
Die moet je toch elke dag maar weer aangaan.

448
00:29:07.010 --> 00:29:10.000
Ehm... en dat doet ze met verve.

449
00:29:11.000 --> 00:29:15.000
Begin dit jaar heb ik de stichting Project Speak Now opgericht.

450
00:29:15.005 --> 00:29:19.022
Met als primair doel seksueel misbruik meer bespreekbaar te maken.

451
00:29:20.002 --> 00:29:24.005
In kleine groepen of op grotere schaal, zoals nu, in de media.

452
00:29:24.010 --> 00:29:29.010
Zo kan er nog meer compassie en begrip voor de slachtoffers worden bereikt.

453
00:29:29.015 --> 00:29:34.010
Een vriendin van mij heeft een liedje over seksueel misbruik geschreven.

454
00:29:34.015 --> 00:29:38.020
Omdat mijn verhaal haar inspireerde en omdat ze me wilde steunen.

455
00:29:39.000 --> 00:29:43.015
In iedereen wilde steunen die met seksueel misbruik te maken heeft.

456
00:29:43.020 --> 00:29:46.013
Een hart van compassie, begrip en hoop.

457
00:29:46.018 --> 00:29:52.015
Rhodes, ik nodig je graag uit om hier live bij ons het nummer 'Little Butterfly' te komen zingen.

458
00:29:52.020 --> 00:29:55.000
PIANOMUZIEK

459
00:29:57.020 --> 00:29:59.012
*Brave little girl

460
00:29:59.017 --> 00:30:02.014
*So fragile and small

461
00:30:02.019 --> 00:30:07.005
*Hungry for love, to break down the wall

462
00:30:07.010 --> 00:30:12.024
*The scars are silent memories of life

463
00:30:13.004 --> 00:30:17.002
*She is too young to see

464
00:30:17.007 --> 00:30:21.021
*When daddy walks up the stairs

465
00:30:22.001 --> 00:30:27.011
*She hears footsteps of another nightmare

466
00:30:27.016 --> 00:30:31.019
*Every night she tries to stand her ground

467
00:30:31.024 --> 00:30:34.006
*With no air to breathe

468
00:30:34.011 --> 00:30:41.003
*And no mama around

469
00:30:41.008 --> 00:30:46.003
*No mama around

470
00:30:46.008 --> 00:30:51.024
*No mama around

471
00:30:52.004 --> 00:30:56.021
*Oh no, no she's never around

472
00:30:57.001 --> 00:30:59.010
*Oehoe

473
00:31:02.001 --> 00:31:08.018
*Ho hoooo, don't you cry

474
00:31:08.023 --> 00:31:11.016
*My little butterfly

475
00:31:11.021 --> 00:31:19.000
*Hey heeeey, dry your eyes

476
00:31:19.005 --> 00:31:25.006
*Oehoe, one day you'll rise*

477
00:31:27.017 --> 00:31:29.004
APPLAUS

478
00:31:40.011 --> 00:31:43.016
Denk dat we allemaal hetzelfde gevoel hebben.

479
00:31:43.021 --> 00:31:45.022
Zijn er vragen voor Marianne?

480
00:31:46.002 --> 00:31:49.011
Heb je overwogen aangifte te doen tegen je vader...

481
00:31:49.016 --> 00:31:51.007
hoe moeilijk dat ook is?

482
00:31:51.012 --> 00:31:54.013
Ik heb geen aangifte gedaan puur door angst.

483
00:31:54.018 --> 00:31:57.021
M'n leven is door doodsangst gevormd, bijna.

484
00:31:58.001 --> 00:32:01.021
En ik durfde gewoon niet. En inmiddels is het verjaard.

485
00:32:03.017 --> 00:32:07.014
En als dat niet zo was, zou je dan nu wel de moed hebben?

486
00:32:07.019 --> 00:32:10.004
Ja, ik ben wel een heel stuk verder.

487
00:32:10.009 --> 00:32:14.017
Het is nu al een paar jaar zo dat 't had gekund, maar...

488
00:32:14.022 --> 00:32:18.010
Ik vind 't ongelofelijk dapper dat je hier staat...

489
00:32:18.015 --> 00:32:21.018
en je verhaal vertelt. Dat is niet makkelijk.

490
00:32:21.023 --> 00:32:25.024
Want je wordt ook weer geconfronteerd met die gevoelens.

491
00:32:26.004 --> 00:32:30.007
Ja, klopt. De angsten die je destijds hebt gevoeld.

492
00:32:30.012 --> 00:32:34.001
Is dit onderdeel van het verwerkingsproces?

493
00:32:34.006 --> 00:32:37.005
Dat denk ik zeker, dat 't twee kanten heeft.

494
00:32:37.010 --> 00:32:38.022
Dat het mij helpt.

495
00:32:39.002 --> 00:32:42.011
Maar ook dat ik er veel mensen mee kan inspireren.

496
00:32:42.016 --> 00:32:46.017
Want ik begreep dat weinig mensen deze stap durven zetten.

497
00:32:46.022 --> 00:32:49.015
Dus ik heb al m'n moed bijeen geraapt...

498
00:32:49.020 --> 00:32:52.017
om te kijken of ik anderen kan inspireren.

499
00:32:52.022 --> 00:32:57.004
Inspireren waartoe? Door je mond open te doen en hier te staan.

500
00:32:57.009 --> 00:33:01.020
En te zeggen: Ik ben seksueel misbruikt, en ik heb geen getuigen.

501
00:33:02.000 --> 00:33:04.010
Maar wat ik weet, dat is wat ik weet.

502
00:33:04.015 --> 00:33:08.018
Dank je wel voor je verhaal. Graag gedaan. Marianne Kimmel.

503
00:33:08.023 --> 00:33:10.010
APPLAUS

504
00:33:18.003 --> 00:33:19.017
Hoe voelt 't voor je nu?

505
00:33:19.022 --> 00:33:23.015
Ja, fijn dat ik 't heb kunnen doen, en dat ik 't gedurfd heb.

506
00:33:23.020 --> 00:33:26.021
Was je bang dat je niet zou durven? Ja, zeker.

507
00:33:27.001 --> 00:33:31.019
Want mijn vader kan me aanklagen wegens smaad of laster.

508
00:33:31.024 --> 00:33:36.008
Omdat ik geen aangifte heb gedaan, en hij dat m'n hele leven zei.

509
00:33:36.013 --> 00:33:40.014
Dus dat was de grootste angst voor mij om 't te doen.

510
00:33:40.019 --> 00:33:42.006
Toch heb je 't gedaan.

511
00:33:42.011 --> 00:33:45.010
Ja, omdat ik vind dat ik voor mezelf mag staan.

512
00:33:45.015 --> 00:33:48.018
Ik kan daar niks aan veranderen, maar dit ben ik.

513
00:33:48.023 --> 00:33:51.016
En dat mag ook aandacht en ruimte krijgen.

514
00:33:51.021 --> 00:33:55.007
Dus je gaat met een goed gevoel weg? Absoluut. Zeker.

515
00:33:55.012 --> 00:33:57.007
Fijn te horen. Dank je wel.

516
00:33:57.012 --> 00:34:04.014
Voor meer informatie of reacties ga naar rechtuithethart.kro.nl.

517
00:34:04.019 --> 00:34:06.020
De pijn van nergens bij horen.

518
00:34:07.000 --> 00:34:09.012
De pijn van in de steek gelaten zijn.

519
00:34:09.017 --> 00:34:11.022
De pijn van niet geloofd worden.

