WEBVTT

1
00:00:01.006 --> 00:00:03.018
888

2
00:00:03.023 --> 00:00:08.016
Ik zwaaide de boot uit en maakte met mijn handen zo'n hart...

3
00:00:08.021 --> 00:00:11.013
en hij deed hetzelfde terug.

4
00:00:11.018 --> 00:00:18.017
En dat was het. Ik heb gezwaaid tot ik hem niet meer kon zien omdat de boot te ver uit de kade was.

5
00:00:18.022 --> 00:00:24.020
Dan ga je ervan uit dat je elkaar na een dag of 10 weer treft.

6
00:00:25.000 --> 00:00:31.017
Hier in het Brabantse dorpje Ter Heide toverden Hans en Petra hun huisje om tot een waar paradijs.

7
00:00:31.022 --> 00:00:34.024
Waar Hans als oceaanzeiler na maanden op volle zee...

8
00:00:35.004 --> 00:00:39.010
thuis kon komen bij twee dochters, Bobby en Kit.

9
00:00:39.015 --> 00:00:43.008
Maar het lot besliste anders: Hans kwam nooit weerom.

10
00:00:54.008 --> 00:00:59.008
Behalve in foto's, waar is Hans het meest voor jou aanwezig in huis?

11
00:00:59.013 --> 00:01:01.018
In de kinderen. In de kinderen?.

12
00:01:01.023 --> 00:01:05.018
Ja, iedere seconde van de dag. Als je hem ziet, zie je Hans?

13
00:01:05.023 --> 00:01:09.013
En wat is het meest Hans in je huis gewoon tastbaar?

14
00:01:09.018 --> 00:01:11.014
Vooral in de badkamer.

15
00:01:11.019 --> 00:01:16.016
Ja. We hebben daar een vloer van teakhout, zoals je op boten ook ziet...

16
00:01:16.021 --> 00:01:18.024
compleet met zwarte kitnaden.

17
00:01:19.004 --> 00:01:22.008
Hij wilde dat heel graag terug laten komen in huis.

18
00:01:22.013 --> 00:01:26.016
Veel mensen zeiden: Een houten vloer moet je niet doen in je badkamer.

19
00:01:26.021 --> 00:01:28.008
Voor het vocht?

20
00:01:28.013 --> 00:01:32.016
Ja, maar hij wist hoe dat op boten in weer en wind standhield.

21
00:01:32.021 --> 00:01:36.016
Dus dat hebben we gedaan, en ik vind het prachtig, warm.

22
00:01:36.021 --> 00:01:38.008
MUZIEK

23
00:01:44.001 --> 00:01:46.017
Zie je Hans nog wel eens voor je hier...

24
00:01:46.022 --> 00:01:49.009
want hij is door het hele huis, he.

25
00:01:49.014 --> 00:01:52.018
Ja, maar hij wordt nooit meer ouder. Dat is heel raar.

26
00:01:52.023 --> 00:01:54.010
Ik natuurlijk wel.

27
00:01:54.015 --> 00:01:58.012
We zijn nu zes jaar verder, en ik zie dat ook in de spiegel.

28
00:01:58.017 --> 00:02:01.024
En hij blijft altijd hetzelfde. Dat is echt gek.

29
00:02:02.004 --> 00:02:04.014
COLDPLAY: *We don't need anything

30
00:02:11.015 --> 00:02:14.019
*Anyone*

31
00:02:14.024 --> 00:02:19.023
In het begin zeiden mensen soms: Zou je niet eens wat foto's weghalen?

32
00:02:20.003 --> 00:02:25.001
Toen heb ik geantwoord: Nee, want de kindjes zijn nog zo klein.

33
00:02:25.006 --> 00:02:28.003
Kit heeft hij natuurlijk nooit gekend...

34
00:02:28.008 --> 00:02:31.010
en Bobby was 18 maanden toen het ongeluk gebeurde.

35
00:02:31.015 --> 00:02:34.018
Dan kennen ze hem niet meer straks.

36
00:02:34.023 --> 00:02:39.006
Terwijl zij hem nu kennen van de foto's.

37
00:02:39.011 --> 00:02:42.014
En hij komt nog weleens voorbij op televisie.

38
00:02:42.019 --> 00:02:45.016
Dan weten ze meteen dat hij het is. Dat vind ik bijzonder.

39
00:02:45.021 --> 00:02:50.006
Het was geweldig. Een etappe waarbij we hard moesten vechten.

40
00:02:50.011 --> 00:02:54.020
Er is van alles kapot en er hebben een hoop dingen tegen gezeten.

41
00:02:55.000 --> 00:02:59.008
Petra, denk eens terug aan je laatste ontmoeting met Hans.

42
00:02:59.013 --> 00:03:03.012
Dat was in New York. Dat weet ik nog als de dag van gisteren.

43
00:03:03.017 --> 00:03:07.024
Dan zou hij nog van Portsmouth naar Rotterdam zijn gevaren...

44
00:03:08.004 --> 00:03:11.009
en van Rotterdam naar Goteborg, en dat was het.

45
00:03:11.014 --> 00:03:14.007
Bijna het einde van een race van hoe lang?

46
00:03:14.012 --> 00:03:17.023
Van in totaal acht maanden.

47
00:03:18.003 --> 00:03:22.022
De Volvo Ocean Race is de meest prestigieuze zeilrace ter wereld.

48
00:03:23.002 --> 00:03:28.003
Mannen van stavast varen van continent naar continent over ruige zeeen.

49
00:03:28.008 --> 00:03:32.005
Afzien en als eerste aankomen op bestemming is het doel.

50
00:03:32.010 --> 00:03:37.002
Hans is een van de bemanningsleden, en is daardoor maanden van huis.

51
00:03:37.007 --> 00:03:40.016
Dacht hij soms ook: Ik wil liever bij kind en vrouw zijn?

52
00:03:40.021 --> 00:03:42.014
Dat was ook de bedoeling.

53
00:03:42.019 --> 00:03:46.012
Daarom wilden wij dat contract tekenen voor die zeezeilschool.

54
00:03:46.017 --> 00:03:48.022
Dat hij wat vaker thuis kon zijn.

55
00:03:49.002 --> 00:03:55.023
Zodat we vanuit huis toch onze hobby en beroep konden uitoefenen.

56
00:03:56.003 --> 00:03:59.019
Dan heb je als gezinnetje dus... je huis was klaar. Ja.

57
00:04:00.010 --> 00:04:05.023
Je bedrijf was bijna rond. Ja. Een dochter en een kind op komst. Ja.

58
00:04:06.003 --> 00:04:08.018
Zo mooi kon het zijn, ja.

59
00:04:11.020 --> 00:04:14.000
Dit is het competitie-element.

60
00:04:14.005 --> 00:04:17.018
En dat je met zes zulke machines de oceaan opgaat...

61
00:04:17.023 --> 00:04:21.015
en probeert als eerste aan te komen.

62
00:04:22.006 --> 00:04:25.021
De eerste keer dat ik Hans zag, zag ik alleen zijn krullen.

63
00:04:26.001 --> 00:04:27.019
En zijn royale glimlach.

64
00:04:27.024 --> 00:04:30.004
Ik vond hem meteen leuk.

65
00:04:30.009 --> 00:04:32.000
En gelukkig hij mij ook.

66
00:04:32.005 --> 00:04:33.017
Waar was het?

67
00:04:33.022 --> 00:04:37.001
Op een botenbeurs, heel toepasselijk.

68
00:04:37.006 --> 00:04:40.020
En twee maanden later woonde ik bij hem.

69
00:04:41.000 --> 00:04:45.008
Twee maanden later al? In zijn huis in Breda, met hond en al.

70
00:04:45.013 --> 00:04:48.005
Ja. Zo snel ging het? Heel snel.

71
00:04:48.010 --> 00:04:50.009
Was het zo duidelijk meteen?

72
00:04:50.014 --> 00:04:54.014
Eigenlijk wel. En hij had dat ook nog nooit eerder meegemaakt.

73
00:04:54.019 --> 00:04:59.001
Hij had zoiets van: Als dit goed voelt, gaan we dat gewoon doen.

74
00:04:59.006 --> 00:05:02.008
Hoe belangrijk was het zeilen in jullie relatie?

75
00:05:02.013 --> 00:05:04.000
Heel belangrijk.

76
00:05:04.005 --> 00:05:07.012
Totdat Bobby geboren werd, was zeilen nummer 1.

77
00:05:07.017 --> 00:05:11.014
En ging dat ook samen, gingen jullie ook samen zeilen?

78
00:05:11.019 --> 00:05:13.006
Nee, nee!

79
00:05:13.011 --> 00:05:17.010
Want wat hij deed aan zeilen...

80
00:05:17.015 --> 00:05:22.009
dat is maar voor een beperkt gezelschap weggelegd.

81
00:05:22.014 --> 00:05:24.001
Hoe zeilde jij dan?

82
00:05:24.006 --> 00:05:26.007
Ik ben een mooi weer-zeiler.

83
00:05:26.012 --> 00:05:30.005
Kleine bootjes, zonnetje, niet te veel wind.

84
00:05:30.010 --> 00:05:36.001
En Hans ging zelfs als er ijs op het dek lag.

85
00:05:36.006 --> 00:05:37.024
Dan vond hij het nog mooi.

86
00:05:38.004 --> 00:05:41.021
Weet je nog wanneer je na ging denken over de gevaren van het zeezeilen?

87
00:05:42.010 --> 00:05:45.007
Daar ben ik niet erg over na gaan denken...

88
00:05:45.012 --> 00:05:49.017
behalve dan die spectaculaire beelden die ze lieten zien...

89
00:05:49.022 --> 00:05:52.019
tijdens de Volvo Ocean Race.

90
00:05:52.024 --> 00:05:56.000
Want daar deden twee Nederlandse boten mee.

91
00:05:56.005 --> 00:05:59.005
Dus toen was er best veel media-aandacht.

92
00:05:59.010 --> 00:06:03.009
En natuurlijk laten ze dan die golven zien, en harde wind.

93
00:06:03.014 --> 00:06:07.013
Dan laten ze het niet zien als een boot een beetje dobbert.

94
00:06:07.018 --> 00:06:11.013
OPZWEPENDE MUZIEK

95
00:06:20.018 --> 00:06:25.015
Je was niet bezig met 'misschien komt hij niet terug'. Absoluut niet.

96
00:06:25.020 --> 00:06:30.006
Hooguit 'misschien breekt hij een been of stoot hij zijn hoofd'.

97
00:06:30.011 --> 00:06:33.020
Maar absoluut niet bezig met dat het mis kon gaan.

98
00:06:34.000 --> 00:06:36.020
Ik vertrouwde Hans 200% op een boot.

99
00:06:37.000 --> 00:06:39.010
We hebben net safety-check gehad.

100
00:06:39.015 --> 00:06:43.010
We zijn nu alles aan het inladen. Van alles zit hierbij.

101
00:06:43.015 --> 00:06:45.018
Lampen, persoonlijke lampen.

102
00:06:45.023 --> 00:06:49.005
Deze doen we op ons hoofd, en die kunnen flashen.

103
00:06:49.010 --> 00:06:52.001
Als in het water valt, gaan ze flashen.

104
00:06:52.006 --> 00:06:56.007
Er zijn aardig wat strenge regels omtrent die safety. Maar goed ook.

105
00:06:56.012 --> 00:07:00.001
Wat zijn de grootste risico's, op volle zee in zo'n race?

106
00:07:00.006 --> 00:07:04.013
Hans noemde tegen ijsschotsen aanvaren het grootste risico.

107
00:07:04.018 --> 00:07:09.016
Ja. Heeft hij me wel eens verteld, want die zie je niet.

108
00:07:09.021 --> 00:07:19.019
En als je daar op klapt, met volle vaart, ligt je boot in stukken.

109
00:07:19.024 --> 00:07:22.023
Hans zou in eerste instantie niet meegaan.

110
00:07:23.003 --> 00:07:28.015
Als twee zeilers afvallen, wordt Hans bij de crew gevraagd.

111
00:07:28.020 --> 00:07:34.007
Heeft Hans getwijfeld over meedoen aan de Volvo Ocean Race? Nee.

112
00:07:34.012 --> 00:07:40.012
Dat was een van zijn dromen.

113
00:07:40.017 --> 00:07:44.024
Wat bezielt je aan zo'n race mee te doen? Goeie vraag.

114
00:07:45.004 --> 00:07:50.021
Het competitie-element, dat je met zo'n machine de oceaan opgaat.

115
00:07:51.001 --> 00:07:54.022
En je probeert als eerste aan te komen. De kick van hard varen.

116
00:07:55.002 --> 00:07:59.002
Deze boten gaan enorm hard. Ga dan op het IJsselmeer varen.

117
00:07:59.007 --> 00:08:05.013
Veel veiliger. Veiligheid is wel een beetje een issue.

118
00:08:05.018 --> 00:08:10.005
Maar ik ben er op zich niet bang voor. De oceaan is meer uitdaging.

119
00:08:11.017 --> 00:08:14.006
We zijn hem overal achterna gereisd.

120
00:08:14.011 --> 00:08:17.020
Ik heb hem nooit zoveel gezien als in die periode.

121
00:08:18.000 --> 00:08:22.018
Hij wilde zijn dochter zien. Ze zou 'm na 8 maanden niet meer herkennen.

122
00:08:23.012 --> 00:08:27.022
En dan moest ik wel mee. Dat vond je niet erg. Natuurlijk niet.

123
00:08:28.002 --> 00:08:32.005
Hoe hebben jullie afscheid genomen in New York, de laatste ontmoeting?

124
00:08:32.010 --> 00:08:36.020
Tot snel. Ik weer tranen, want ik kan niet tegen afscheid nemen.

125
00:08:37.000 --> 00:08:41.011
Ik zwaaide de boot uit en maakte met mijn handen een hart.

126
00:08:41.016 --> 00:08:46.007
En hij deed hetzelfde terug en dat was het.

127
00:08:46.012 --> 00:08:48.009
Ik zwaaide tot ik hem niet meer kon zien...

128
00:08:48.014 --> 00:08:50.019
tot de boot te ver van de kade was.

129
00:08:50.024 --> 00:08:58.016
Je gaat ervan uit dat je elkaar na een dag of 10 weer treft.

130
00:08:58.021 --> 00:09:01.016
Het was een prachtig gezicht op 11 mei...

131
00:09:01.021 --> 00:09:06.024
toen de deelnemers aan de Volvo Ocean Race de haven van New York verlieten.

132
00:09:07.004 --> 00:09:11.021
De zevende etappe van de zeilrace ging recht over Atlantische Oceaan.

133
00:09:12.001 --> 00:09:15.021
Vier dagen geleden sloeg het noodlot toe.

134
00:09:16.001 --> 00:09:21.008
Op de ABN Amro 2 werd zeiler Hans Horrevoets door een golf overboord geslagen.

135
00:09:21.013 --> 00:09:26.020
De bemanning wist hem nog aan boord te trekken, maar reanimatie niet meer baten.

136
00:09:27.000 --> 00:09:33.024
Ik vond het zo onwerkelijk. Zelfs toen ik het op het nieuws hoorde...

137
00:09:34.004 --> 00:09:41.000
dacht ik: dit is niet waar. Dat gaat niet over Hans. Hij is niet dood.

138
00:09:41.005 --> 00:09:43.012
Dat kan niet, dood. Dat kan gewoon niet.

139
00:09:43.017 --> 00:09:47.016
Het duurde vier dagen voor zijn lichaam aankwam.

140
00:09:47.021 --> 00:09:56.016
Op Zestienhoven in Rotterdam. Daar waren we bij, toen hij landde.

141
00:09:56.021 --> 00:10:00.018
Dat vergeet ik nooit, de klokken sloegen 12 uur, middernacht.

142
00:10:00.023 --> 00:10:09.023
Ze wilden eerst kijken of hij toonbaar was voor ons.

143
00:10:10.003 --> 00:10:14.012
Maar ik dacht: ik moet hem zien, anders geloof ik het nooit.

144
00:10:14.017 --> 00:10:18.017
En heb je Hans gezien? Ja, ik heb hem ook aangeraakt.

145
00:10:18.022 --> 00:10:23.010
Ik dacht dat hij sliep, op dat moment, eerst.

146
00:10:23.015 --> 00:10:27.014
Hij lag op een brancard, onder witte lakens.

147
00:10:29.008 --> 00:10:31.013
Het leek net een ziekenhuisbed.

148
00:10:31.018 --> 00:10:36.024
Ik dacht: die wordt zo weer wakker en dan gaan we weer normaal doen.

149
00:10:37.004 --> 00:10:38.020
En dan gaan we naar huis.

150
00:10:39.000 --> 00:10:41.001
Tot ik zijn krullen raakte...

151
00:10:41.006 --> 00:10:46.014
Ze hadden hem een beetje... hoe zeg je dat?

152
00:10:46.019 --> 00:10:53.024
Opgeknapt. Opgelapt. Ik voelde haarlak in zijn haar.

153
00:10:54.004 --> 00:10:57.014
En dat had hij nooit. Hij deed nooit iets in zijn haar.

154
00:10:57.019 --> 00:11:01.001
Het zat altijd in de war, in de knoop en in de krul.

155
00:11:01.006 --> 00:11:04.011
Ik voelde dat haar en ik wist: dit is foute boel.

156
00:11:04.016 --> 00:11:07.015
Dit is echt niet goed. Dit is niet Hans. Dit kan niet.

157
00:11:07.020 --> 00:11:10.018
Toen wist je pas echt: hij is dood. Ja.

158
00:11:10.023 --> 00:11:15.001
Ja, maar dat woord dood is pas later tot me doorgedrongen...

159
00:11:15.006 --> 00:11:21.009
wat dat betekent. Wat 'dood' echt betekent.

160
00:11:21.014 --> 00:11:24.000
Nooit meer.

161
00:11:24.024 --> 00:11:26.011
Nooit meer.

162
00:11:26.016 --> 00:11:29.017
Geen weg terug, onomkeerbaar.

163
00:11:29.022 --> 00:11:32.007
Ongelooflijk. Ja.

164
00:11:34.012 --> 00:11:36.024
Kon je wel huilen om wat er gebeurd was?

165
00:11:37.004 --> 00:11:39.015
Ja, heel hard. Ja.

166
00:11:40.003 --> 00:11:46.024
Ik wist niet dat ik zo kon huilen. En hyperventileren en overgeven.

167
00:11:47.014 --> 00:11:52.000
Ik heb er vaak van moeten overgeven zelfs.

168
00:11:52.017 --> 00:11:55.011
Je geloofde niet dat hij dood was, maar je kon wel huilen.

169
00:11:55.016 --> 00:11:58.006
Ja, omdat iedereen er zo mee bezig was.

170
00:11:58.022 --> 00:12:02.022
Het stond natuurlijk ook in kranten en die kreeg ik onder ogen.

171
00:12:03.002 --> 00:12:05.007
En mensen stuurden mij kaarten.

172
00:12:05.012 --> 00:12:08.023
Ik ben maandenlang overladen met post.

173
00:12:10.008 --> 00:12:14.014
Dan denk je op een gegeven moment: het zal wel zo zijn.

174
00:12:14.019 --> 00:12:19.007
Waarom sturen anders al die mensen die lieve woorden naar je op?

175
00:12:19.012 --> 00:12:23.014
Ongelooflijk. Welke gevoelens streden in jou?

176
00:12:23.019 --> 00:12:27.018
Ik vond het moeilijk dat ik zwanger was en nog een kindje op de wereld moest zetten.

177
00:12:29.001 --> 00:12:31.013
Ik had me dat zo anders voorgesteld.

178
00:12:31.018 --> 00:12:36.022
Ik wilde zo graag dat gelukkige gezin.

179
00:12:37.015 --> 00:12:42.000
Je bent met zijn tweeen ouders van een meisje al.

180
00:12:42.005 --> 00:12:49.000
En er is een tweede op komst. En ineens ben je in je eentje...

181
00:12:49.005 --> 00:12:54.002
verantwoordelijk voor twee kleine kindjes.

182
00:12:54.007 --> 00:12:57.002
Het is ineens anders. Het is ineens andersom.

183
00:12:57.020 --> 00:13:07.024
Dat vond ik zo moeilijk te bevatten. Ik dacht bijna: dit kan ik niet... een bevalling, zonder Hans.

184
00:13:08.010 --> 00:13:10.018
*I can't live

185
00:13:11.018 --> 00:13:13.005
*With or without you

186
00:13:13.010 --> 00:13:20.010
Na enkele maanden wordt Kit geboren, tweede dochter van Hans en Petra.

187
00:13:20.015 --> 00:13:24.007
Een emotioneel moment voor weduwe Petra en haar zus Marijke.

188
00:13:24.023 --> 00:13:27.022
Bij het doorknippen van de navelstreng...

189
00:13:28.002 --> 00:13:33.010
vroegen de verpleegkundigen of ik dat zelf wilde doen.

190
00:13:33.015 --> 00:13:39.006
Omdat er geen man bij was om het aan over te laten.

191
00:13:39.011 --> 00:13:45.019
De tranen stroomden over m'n wangen. Ik wilde dat niet zelf doen.

192
00:13:45.024 --> 00:13:51.002
Toen heb ik aan mijn zusje gevraagd of zij dat wilde doen.

193
00:13:51.007 --> 00:13:57.005
Dat was voor haar ook zo'n waanzinnig emotioneel moment.

194
00:13:58.008 --> 00:14:01.009
Tranen met tuiten hebben we gebruld.

195
00:14:02.009 --> 00:14:09.003
Zij knipte die navelstreng door. Dat is een onwerkelijk moment.

196
00:14:09.008 --> 00:14:12.010
*With or without you, oooh

197
00:14:12.015 --> 00:14:16.011
De eerste maanden zijn moeilijk. Kit blijkt een huilbaby te zijn.

198
00:14:17.011 --> 00:14:21.017
Ze deed niks anders dan huilen. Negen maanden lang. En hard.

199
00:14:21.022 --> 00:14:23.018
Je kon het in Breda horen bij wijze van spreken.

200
00:14:23.023 --> 00:14:27.012
Net zo hard als jij huilde om Hans? Ja. Ja.

201
00:14:27.017 --> 00:14:31.023
Misschien was het voor haar normaal, omdat ze van mij niet beter wist.

202
00:14:32.003 --> 00:14:36.004
Het ziekenhuis dacht dat het aan de voeding lag, of spugen.

203
00:14:36.009 --> 00:14:43.008
Maar dat geloofde ik niet. Wanneer kwam bij jou diep binnen...

204
00:14:43.013 --> 00:14:48.023
dat je weduwe was, er alleen voor stond? Nooit meer Hans zou zien?

205
00:14:49.003 --> 00:14:53.021
Dat was Bobby, die in de speeltuin van de glijbaan roetsjte.

206
00:14:54.022 --> 00:15:01.013
Ze durfde alleen, zonder handje van mij, van de glijbaan te gaan.

207
00:15:01.018 --> 00:15:08.010
Nou... ik brak in stukken. Ik dacht: dit kan ze, wat wordt ze groot.

208
00:15:08.015 --> 00:15:12.010
En WAAROM mag Hans dit niet zien?

209
00:15:12.015 --> 00:15:17.021
WAAROM moest hij nou doodgaan en mocht hij zijn bloedeigen kinderen..

210
00:15:18.001 --> 00:15:22.009
niet zien opgroeien? En dit zien doen?

211
00:15:22.014 --> 00:15:25.022
Voelden je kinderen dat, denk je? Dat weet ik niet.

212
00:15:26.002 --> 00:15:29.011
Dat is moeilijk te zeggen. Ze hebben vast mijn verdriet gevoeld.

213
00:15:29.016 --> 00:15:35.009
Ik kon in het begin moeilijk de tranen doseren.

214
00:15:35.014 --> 00:15:37.008
Dat heb ik inmiddels wel geleerd.

215
00:15:37.013 --> 00:15:43.006
De eerste jaren kon ik dat niet beheerst doen. Hoe ging dat?

216
00:15:43.011 --> 00:15:46.012
Het overviel me gewoon, ook in de speeltuin.

217
00:15:46.017 --> 00:15:52.016
Dan dacht Bobby vast: ik speel toch lekker, waarom huilt mama nou?

218
00:15:52.021 --> 00:15:57.003
Dat veranderde toen ik met Bobby keer op het kerkhof stond...

219
00:15:57.008 --> 00:16:03.007
en zij zei: 'Mama, ik wil niet meer naar het kerkhof. Altijd als we hier zijn, ga jij huilen.'

220
00:16:03.012 --> 00:16:08.009
'Dan moet ik met een verdrietige mama, naar huis wandelen.'

221
00:16:08.014 --> 00:16:12.012
Ik dacht: ik ga zorgen, dat ze dat niet meer zo veel ziet.

222
00:16:12.017 --> 00:16:17.000
Ik ga leren, niet te huilen op dat moment.

223
00:16:17.005 --> 00:16:22.005
Als zij in bed ligt en slaapt, kan ik me eraan overgeven.

224
00:16:22.010 --> 00:16:25.011
Ik leerde dat uit te stellen. En dat lukt ook?

225
00:16:25.016 --> 00:16:27.014
Ja, en dat was handig.

226
00:16:27.019 --> 00:16:31.020
Bij de verwerking van het verlies van haar grote liefde...

227
00:16:32.000 --> 00:16:35.020
is zus Marijke een onmisbare steun. Ze had goed door...

228
00:16:36.000 --> 00:16:40.008
dat ze het woord 'moeten' niet bij me moest gebruiken.

229
00:16:40.013 --> 00:16:43.015
Mensen zeiden: Je MOET met een therapeut gaan praten.

230
00:16:43.020 --> 00:16:48.002
Je MOET je laten masseren. Je MOET gaan schrijven in een dagboek.

231
00:16:48.007 --> 00:16:52.016
Je MOET naar dat en dat nummer luisteren. Dat werkt niet.

232
00:16:52.021 --> 00:16:56.012
Zodra ik iets moest, gingen mijn haren recht overeind staan.

233
00:16:56.017 --> 00:17:04.004
Daar kon ik niks mee. Mijn zusje had iets van: laat Petra maar haar eigen tempo bepalen.

234
00:17:04.009 --> 00:17:06.011
En als je zus er niet was geweest? Dan denk ik niet dat ik er nog was.

235
00:17:06.016 --> 00:17:11.001
Zo? Ja. Zo heftig? Ja.

236
00:17:11.006 --> 00:17:12.018
Ja? Denk ik wel.

237
00:17:12.023 --> 00:17:15.024
Ik heb ongelooflijk veel aan haar te danken.

238
00:17:17.009 --> 00:17:22.008
In combinatie met mijn ouders. Die hebben zich ook ontfermd over mij.

239
00:17:22.013 --> 00:17:26.003
En veel vriendinnen ook, die nog steeds voor me zijn.

240
00:17:26.008 --> 00:17:31.005
Ondanks de ellende die ze over zich heen gestort kregen van mij.

241
00:17:32.005 --> 00:17:37.011
Maar mijn zus was de stabiele factor in het verhaal.

242
00:17:37.016 --> 00:17:42.014
MUZIEK

243
00:17:43.016 --> 00:17:49.012
In de zeilhaven van Drimmelen, de thuishaven van Hans, is een kade naar hem vernoemd.

244
00:17:49.017 --> 00:17:52.006
Daar wacht Petra kleine verrassing.

245
00:17:55.000 --> 00:17:56.012
Jeetje.

246
00:17:56.017 --> 00:17:59.014
Haha. Hai.

247
00:18:00.003 --> 00:18:01.015
Welkom. Jeetje.

248
00:18:01.020 --> 00:18:05.004
Dag zussie. Hai.

249
00:18:06.019 --> 00:18:08.017
Ha meiden.

250
00:18:09.006 --> 00:18:11.013
Moesten jullie zomaar op de boot?

251
00:18:11.018 --> 00:18:15.015
Ik dacht dat jij naar de Makro was. Haha. Het was te mooi weer.

252
00:18:15.020 --> 00:18:17.007
Met mijn auto.

253
00:18:17.012 --> 00:18:23.008
MUZIEK

254
00:18:30.021 --> 00:18:33.000
Hoe lang is het geleden dat je op het water was?

255
00:18:33.005 --> 00:18:36.004
Op een zeilboot, heb ik nooit meer gedaan.

256
00:18:36.015 --> 00:18:38.023
Ik kan wel weer genieten van het water. Ja.

257
00:18:39.003 --> 00:18:41.011
Ik vind het heerlijk om de kinderen met water bezig te zien.

258
00:18:43.001 --> 00:18:47.000
En eh... Bobby krijgt sinds een jaar zeilles.

259
00:18:47.018 --> 00:18:52.000
Van opa Kees, Hans' vader. Ik hoop dat zij het leuk gaan vinden.

260
00:18:52.005 --> 00:18:58.009
Dat ze enthousiast worden en begrijpen dat Hans die passie had.

261
00:18:58.014 --> 00:19:00.001
Dat zou ik mooi vinden.

262
00:19:00.006 --> 00:19:04.012
MUZIEK

263
00:19:04.017 --> 00:19:07.014
Ik ben blij dat ze er weer van kan genieten.

264
00:19:07.019 --> 00:19:09.020
Ik heb wel anders meegemaakt.

265
00:19:10.000 --> 00:19:14.016
We gingen een weekend naar Texel. Hoe lang was dat na het ongeluk?

266
00:19:14.021 --> 00:19:18.016
Toen liep ze bijna kotsend over het strand.

267
00:19:18.021 --> 00:19:23.009
Hoe heb je dat overwonnen? Door steeds de confrontatie te zoeken.

268
00:19:23.014 --> 00:19:27.009
Door gewoon te gaan. Eerst met mijn rug ernaartoe.

269
00:19:27.014 --> 00:19:31.015
Dan vroeg ik ook anderen om de kindjes in de gaten te houden.

270
00:19:31.020 --> 00:19:33.008
Want ik kon niet kijken naar de zee.

271
00:19:33.013 --> 00:19:37.001
Maar wel doen, en zij willen ook natuurlijk.

272
00:19:38.001 --> 00:19:43.007
Je moest wel. Ja. Ik ben op reis gegaan met ze.

273
00:19:43.012 --> 00:19:46.004
Toen was ik alleen met ze. Ik moest wel.

274
00:19:46.009 --> 00:19:48.012
Ik moest het alleen met ze doen.

275
00:19:48.017 --> 00:19:52.016
Ze deden niks anders dan zwemmen en zandkastelen bouwen.

276
00:19:52.021 --> 00:19:55.024
Hoe was het om met zijn drieen op reis te zijn?

277
00:19:56.004 --> 00:19:58.004
Heel erg leuk. Ja?

278
00:19:58.009 --> 00:20:01.020
Wat was er leuk? Dat ik jarig was.

279
00:20:03.016 --> 00:20:06.008
We hebben veel lol gemaakt.

280
00:20:06.013 --> 00:20:10.017
Zien jullie mama weleens verdrietig? Ja.

281
00:20:13.009 --> 00:20:17.006
Wat zeg je dan tegen mama? Gaat het?

282
00:20:20.009 --> 00:20:24.005
Was mama op de reis ook zo verdrietig? Minder.

283
00:20:24.010 --> 00:20:25.022
Ja. Hoe merkte je dat?

284
00:20:26.002 --> 00:20:32.014
Dat zag je aan het gezicht en aan het spelen.

285
00:20:32.019 --> 00:20:37.006
De verre reis met haar kinderen is een ommekeer in haar leven.

286
00:20:37.011 --> 00:20:41.000
Petra richt met haar zus de Stichting Jonge Weduwe op.

287
00:20:41.005 --> 00:20:43.008
Om ervaringen te delen.

288
00:20:43.013 --> 00:20:49.003
Mijn zusje zei: Ik weet niet wat ik als naaste voor je kan betekenen.

289
00:20:49.008 --> 00:20:54.020
Als weduwe, als je zo in de rouw zit ga je niet zoeken op internet.

290
00:20:55.000 --> 00:21:00.008
Zij zocht voor mij. Ze zei: Als we nou een platform maken...

291
00:21:00.013 --> 00:21:04.010
waarop we verzamelen, waar wij veel aan gehad hebben...

292
00:21:04.015 --> 00:21:09.021
verschillende handvatten aanreiken, kan ieder beslissen wat hij daarmee wil.

293
00:21:10.001 --> 00:21:13.011
Dan bieden we in elk geval die mogelijkheid.

294
00:21:13.016 --> 00:21:18.007
Dan kan ik mijn input geven, als naaste.

295
00:21:18.012 --> 00:21:23.013
En jij als geroutineerd alleenstaande moeder van jonge kinderen.

296
00:21:23.018 --> 00:21:28.015
Wat is voor jou nu, zes jaar later, de belangrijkste tip voor iemand...

297
00:21:28.020 --> 00:21:33.011
die, hopelijk niet maar het gebeurt, jong weduwe wordt?

298
00:21:36.012 --> 00:21:39.008
Eh... hou vast aan je eigen tempo.

299
00:21:39.013 --> 00:21:41.006
Doe de dingen waar jij je goed bij voelt.

300
00:21:43.002 --> 00:21:47.006
En... schreeuw het uit. Daar heb ik het meest aan gehad.

301
00:21:47.011 --> 00:21:49.013
Ja? Lekker schreeuwen.

302
00:21:49.018 --> 00:21:56.003
MUZIEK

303
00:22:20.010 --> 00:22:22.023
Wat is voor jou het verschil nu je hier staat?

304
00:22:23.003 --> 00:22:24.021
Zes jaar later, dan toen?

305
00:22:31.020 --> 00:22:33.007
Hm.

306
00:22:36.000 --> 00:22:38.002
Het is onderdeel van mijn leven geworden.

307
00:22:40.004 --> 00:22:42.009
Ik kan niet zeggen dat ik eraan kan wennen.

308
00:22:42.022 --> 00:22:46.000
En accepteren zal ik het, vrees ik, nooit doen.

309
00:22:47.017 --> 00:22:51.021
Maar ik weet inmiddels dat dit de feiten zijn.

310
00:22:53.012 --> 00:22:58.010
Ik kan hier nu picknicken met de meisjes. Ja?

311
00:22:58.015 --> 00:23:00.014
Bij het graf? Dat doe ik wel eens.

312
00:23:02.005 --> 00:23:04.003
Ja.

313
00:23:04.008 --> 00:23:08.000
Dan stampen ze boven op het graf en maken we nog plezier ook.

314
00:23:08.005 --> 00:23:09.017
Zo luguber als het is.

315
00:23:15.002 --> 00:23:18.008
Het hoort bij ons.

316
00:23:18.013 --> 00:23:21.014
Helaas.

317
00:23:24.016 --> 00:23:27.010
Misschien een moeilijke vraag, maar ik vraag het toch.

318
00:23:28.010 --> 00:23:33.008
Durf je te denken aan een nieuwe man in je leven? Ja.

319
00:23:33.013 --> 00:23:37.012
Ja, maar die moet van goede huize komen.

320
00:23:37.017 --> 00:23:40.006
Ik wil weer knetterverliefd worden.

321
00:23:40.011 --> 00:23:42.017
Net als toen op Hans.

