WEBVTT

1
00:00:02.007 --> 00:00:03.019
888

2
00:00:03.024 --> 00:00:06.018
Twee sprekers vertellen hun persoonlijk verhaal.

3
00:00:06.023 --> 00:00:10.005
Mijn naam is Philippe de Lange en ik heb ALS.

4
00:00:10.010 --> 00:00:14.010
Ingrijpende gebeurtenissen die hun leven volledig hebben veranderd.

5
00:00:14.015 --> 00:00:17.019
Negen jaar geleden zijn m'n kinderen ontvoerd door m'n ex-man.

6
00:00:17.024 --> 00:00:21.016
Ik ging er helemaal kapot aan. Ik was alleen maar bezig met doodgaan.

7
00:00:21.021 --> 00:00:25.011
Moed, doorzetten en vooral nooit opgeven.

8
00:00:25.016 --> 00:00:29.016
Dagen werden weken en weken werden maanden. Maanden werden jaren.

9
00:00:29.021 --> 00:00:34.012
Ik was aan het vechten om mijn kinderen weer bij mij te krijgen.

10
00:00:34.017 --> 00:00:38.001
Samen de kracht vinden om te blijven vechten voor het leven.

11
00:00:38.006 --> 00:00:42.004
Philippe, ben jij je lichaam of heb jij een lichaam?

12
00:00:42.009 --> 00:00:45.011
Op dat moment begon mijn innerlijke groei.

13
00:00:45.016 --> 00:00:48.014
Ik heb zelfs een prachtige vrouw ontmoet, Christy.

14
00:00:48.019 --> 00:00:51.015
Zij vond mij de moeite waard om van te houden.

15
00:00:51.020 --> 00:00:54.011
Inspirerende verhalen door bijzondere mensen.

16
00:00:54.016 --> 00:00:58.004
Dit was het mooiste cadeau wat je als moeder kan wensen.

17
00:00:58.009 --> 00:00:59.024
Dit is Recht uit het hart.

18
00:01:33.004 --> 00:01:35.006
Het is heel gek. Als je samen eet...

19
00:01:35.011 --> 00:01:37.014
Zat ik laatst over na te denken.

20
00:01:37.019 --> 00:01:41.004
Op het moment dat ik jou een hap geef, kun jij niet praten.

21
00:01:41.009 --> 00:01:43.009
En daarna neem ik zelf altijd een hap.

22
00:01:43.014 --> 00:01:47.005
Dus we kunnen nooit een gesprekje voeren onder het eten. Nee.

23
00:01:47.010 --> 00:01:51.023
We eten altijd in stilte. Ja. Of met de mond vol praten.

24
00:01:52.003 --> 00:01:55.000
Mijn naam is Philippe de Lange en ik heb ALS.

25
00:01:55.005 --> 00:01:57.021
Dat is een zeldzame, dodelijke zenuwziekte.

26
00:01:58.001 --> 00:02:00.021
Daarvoor bestaat nog geen medicijn of handeling.

27
00:02:01.001 --> 00:02:06.010
Ik sta hier vandaag omdat ik mijn verhaal wil opdragen aan mijn dochter Lieke.

28
00:02:06.015 --> 00:02:11.020
Zolang ik me kan herinneren is mijn grootste passie elektrische gitaar spelen.

29
00:02:12.000 --> 00:02:14.014
Ik ben mijn hele leven een vrije jongen geweest.

30
00:02:14.019 --> 00:02:16.024
Ik deed niets liever dan muziek maken.

31
00:02:18.009 --> 00:02:21.015
Gitaar spelen was het belangrijkste in mijn leven.

32
00:02:21.020 --> 00:02:24.018
Jimi Hendrix en Slash waren mijn helden.

33
00:02:24.023 --> 00:02:27.008
Ik ben als enigst kind opgegroeid.

34
00:02:27.013 --> 00:02:31.004
Mijn ouders zeiden altijd: Zorg dat je een goede baan hebt.

35
00:02:31.009 --> 00:02:33.021
Want van muziek alleen kun je niet leven.

36
00:02:34.001 --> 00:02:35.021
Ik vond een baan in de zorg.

37
00:02:36.001 --> 00:02:41.016
Maar als ik thuiskwam, ging ik snel eten, op de bank zitten en gitaar oefenen.

38
00:02:41.021 --> 00:02:44.001
Ik kon mijn gitaar laten janken.

39
00:02:44.006 --> 00:02:46.024
Spetterende solo's er uit laten knallen.

40
00:02:47.004 --> 00:02:49.006
En zo mijn emoties laten spreken.

41
00:02:49.011 --> 00:02:53.001
Op die momenten kon ik mijzelf helemaal laten gaan.

42
00:02:53.006 --> 00:02:56.024
En ontsnappen uit een wereld die soms niet op mij afgestemd leek.

43
00:02:58.012 --> 00:03:00.013
Ik kon me soms zo klote voelen.

44
00:03:00.018 --> 00:03:04.003
En dan kon ik al mijn gevoel verwoorden in mijn muziek.

45
00:03:04.008 --> 00:03:06.011
Dat vind ik nou mooi.

46
00:03:06.016 --> 00:03:10.015
Zonder op te willen scheppen kan ik met een gerust hart zeggen...

47
00:03:10.020 --> 00:03:12.020
dat ik een goede gitarist was.

48
00:03:13.000 --> 00:03:16.011
Ik had grote dromen en was op weg om nog beter te worden.

49
00:03:16.016 --> 00:03:18.003
Als gitarist.

50
00:03:18.008 --> 00:03:23.005
Als ik niet ziek was geworden, had ik 't misschien wel heel ver kunnen schoppen als muzikant.

51
00:03:23.010 --> 00:03:24.022
Het was juni 2009.

52
00:03:25.002 --> 00:03:27.018
Ik was met mijn band aan het repeteren.

53
00:03:27.023 --> 00:03:32.011
Ik zette opeens mijn vingers verkeerd op mijn gitaar. Ik dacht: Wat is dit nou?

54
00:03:32.016 --> 00:03:34.015
Mijn vingers schoten in een kramp.

55
00:03:34.020 --> 00:03:37.018
Dat had ik in 20 jaar gitaar spelen nog nooit gehad.

56
00:03:37.023 --> 00:03:41.012
In eerste instantie dacht ik: Dat gaat vanzelf weer over.

57
00:03:41.017 --> 00:03:43.021
Maar ik had er geen controle meer over.

58
00:03:44.001 --> 00:03:48.001
Vanaf dat moment begon mijn fijne motoriek me in de steek te laten.

59
00:03:48.006 --> 00:03:52.005
Ik was behoorlijk ongerust en ben naar de huisarts gegaan.

60
00:03:52.010 --> 00:03:55.018
Die stelde inderdaad krachtverlies vast in mijn linkerhand.

61
00:03:55.023 --> 00:03:59.014
Ook begon ik nu en dan trillingen te voelen in mijn bovenarm.

62
00:03:59.019 --> 00:04:02.024
Ik dacht: Er moet nu iets gebeuren, want dit is niet goed.

63
00:04:03.004 --> 00:04:08.000
Na aandringen van mijn kant werd ik onderzocht in het ziekenhuis.

64
00:04:08.005 --> 00:04:11.004
Ik kreeg een spieronderzoek, een EMG.

65
00:04:11.009 --> 00:04:14.018
Na een week mocht ik bellen voor de uitslag.

66
00:04:14.023 --> 00:04:18.004
Het werd even stil aan de andere kant van de lijn.

67
00:04:18.009 --> 00:04:24.001
'We kunnen het nog niet 100% vaststellen maar we vermoeden dat het om ALS gaat.'

68
00:04:24.006 --> 00:04:26.011
Ik had geen idee wat dat betekende.

69
00:04:26.016 --> 00:04:29.024
Dus ik zocht op mijn computer uit wat ik waarschijnlijk had.

70
00:04:30.004 --> 00:04:33.007
En daar las ik dat ik dood zou gaan.

71
00:04:33.012 --> 00:04:35.024
De wereld stond volledig op zijn kop.

72
00:04:36.004 --> 00:04:40.004
Dit was niet wat ik in gedachten had met mijn leven. Ik wilde nog zoveel.

73
00:04:40.009 --> 00:04:43.022
En bovendien: Ik had nog zoveel dromen.

74
00:04:44.002 --> 00:04:49.002
Er zaten twee weken tussen deze onheilspellende, voorlopige diagnose...

75
00:04:49.007 --> 00:04:53.022
en het moment dat ik werd doorverwezen naar het UMC voor een volledig onderzoek.

76
00:04:54.002 --> 00:04:57.011
Ik heb in die twee weken eigenlijk niet geslapen.

77
00:04:57.016 --> 00:04:59.003
Ik was een wrak.

78
00:04:59.008 --> 00:05:02.021
Ik liep op een gegeven moment echt op mijn tandvlees.

79
00:05:03.001 --> 00:05:07.015
Ik ging er helemaal kapot aan. Ik was alleen maar bezig met doodgaan.

80
00:05:07.020 --> 00:05:11.015
Nadat ik in het UMC urenlang helemaal was nagekeken...

81
00:05:11.020 --> 00:05:16.005
kreeg ik de pijnlijke, verlossende woorden van de neuroloog:

82
00:05:16.010 --> 00:05:20.012
We moeten inderdaad vaststellen dat je ALS hebt.

83
00:05:20.017 --> 00:05:23.019
De enige vraag die ik toen over mijn lippen kreeg, was:

84
00:05:23.024 --> 00:05:26.013
Hoe lang heb ik nog?

85
00:05:26.018 --> 00:05:28.020
Drie tot vijf jaar werd me verteld.

86
00:05:29.000 --> 00:05:32.003
Mijn moeder, die erbij was, stortte volledig in elkaar.

87
00:05:32.008 --> 00:05:35.018
Op dat moment dacht ik: Philippe, je moet je kop erbij houden.

88
00:05:35.023 --> 00:05:37.017
Ik moet nu sterk zijn voor haar.

89
00:05:37.022 --> 00:05:42.009
Ondertussen maalde het maar door mijn hoofd dat ik nog drie tot vijf jaar te leven had.

90
00:05:43.020 --> 00:05:46.011
Het gitaarspelen ging al heel snel niet meer.

91
00:05:46.016 --> 00:05:50.014
En juist dat was voor mij onverteerbaar.

92
00:05:50.019 --> 00:05:53.013
Toen begon het echt slecht met mij te gaan.

93
00:05:53.018 --> 00:05:57.024
Er brak een tijd aan waarin ik de drive van mijn leven helemaal kwijt was.

94
00:05:58.004 --> 00:06:01.021
Ik werd depressief en door mijn ziekte raakte ik mijn baan kwijt.

95
00:06:02.001 --> 00:06:03.020
Traplopen ging niet meer goed.

96
00:06:04.000 --> 00:06:06.010
Ik kon geen prikkels meer verdragen.

97
00:06:06.015 --> 00:06:08.020
Ik worstelde constant met mijzelf.

98
00:06:09.000 --> 00:06:14.023
En met het feit dat als ik in een rolstoel zou belanden dat dan het leven voor mij niet meer hoefde.

99
00:06:15.003 --> 00:06:18.019
Het voelde zinloos om zo door te moeten gaan.

100
00:06:18.024 --> 00:06:22.020
Op een gegeven moment heb ik hulp gezocht bij mijn sjamaan.

101
00:06:23.000 --> 00:06:25.016
Ook wel medicijnman genoemd.

102
00:06:25.021 --> 00:06:28.002
Ik zocht iets wat bij mij aansloot.

103
00:06:28.007 --> 00:06:32.016
Iets wat spiritueel was, en wat me terugbracht naar de basis.

104
00:06:32.021 --> 00:06:37.006
De sjamaan vroeg mij of ik mijn stoffelijke lijf nodig had om gelukkig te zijn.

105
00:06:37.011 --> 00:06:40.005
In eerste instantie dacht ik: Ja, natuurlijk!

106
00:06:40.010 --> 00:06:42.000
Wat is dat voor rare vraag?

107
00:06:42.005 --> 00:06:44.006
Ik ging er even over nadenken.

108
00:06:44.011 --> 00:06:47.004
Toen vond ik 't eigenlijk een heel goede vraag...

109
00:06:47.009 --> 00:06:52.002
waarvan 't antwoord misschien niet zo voor de hand lag als dat ik aanvankelijk dacht.

110
00:06:52.007 --> 00:06:56.001
Philippe, ben jij je lichaam of heb jij een lichaam?

111
00:06:56.006 --> 00:06:59.009
Op dat moment begon mijn innerlijke groei.

112
00:06:59.014 --> 00:07:01.021
Nee, ik ben dus niet mijn lichaam.

113
00:07:02.001 --> 00:07:06.024
Ik leen dit stoffelijke lijf alleen maar in dit universum waarin wij bestaan.

114
00:07:07.004 --> 00:07:08.016
Ik ben Philippe.

115
00:07:08.021 --> 00:07:12.001
Dat heeft mij zoveel innerlijke rust gegeven.

116
00:07:12.006 --> 00:07:16.006
Ik kan inmiddels wat meer met vertrouwen naar de toekomst kijken.

117
00:07:16.011 --> 00:07:19.005
Ik heb zelfs een prachtige vrouw ontmoet. Christy.

118
00:07:19.010 --> 00:07:24.015
Ondanks mijn ziekte vond zij mij zo de moeite waard om van te houden.

119
00:07:24.020 --> 00:07:27.003
Dat maakt mij een rijk man.

120
00:07:27.008 --> 00:07:32.019
Dat die liefde groot is, is nog eens bevestigd door de geboorte van onze prachtige dochter Lieke.

121
00:07:34.008 --> 00:07:39.008
Dat ik nu hier mijn verhaal voor haar kan vertellen, vind ik waardevol.

122
00:07:41.005 --> 00:07:46.006
Hij en ik hadden nooit gedacht dat we moeder of vader zouden worden.

123
00:07:46.011 --> 00:07:51.001
Het is in een soort reeks van rare toevalligheden achter mekaar...

124
00:07:51.006 --> 00:07:54.000
als een soort wonder bij ons gekomen.

125
00:07:54.005 --> 00:07:57.020
Maar het is apart.

126
00:07:58.000 --> 00:08:00.018
Want Philippe kan haast niets met haar doen.

127
00:08:00.023 --> 00:08:04.021
Hij kan haar niet optillen of verschonen of troosten als ze huilt.

128
00:08:05.001 --> 00:08:09.001
Hij kan met haar grapjes maken en lachen.

129
00:08:09.006 --> 00:08:13.004
We zijn ineens een gezin. En dat is heel bijzonder.

130
00:08:13.009 --> 00:08:15.014
Ook om te zien hoe hij van haar geniet.

131
00:08:15.019 --> 00:08:20.017
En wat het hem aan meerwaarde geeft om te vechten om langer te blijven.

132
00:08:20.022 --> 00:08:22.020
Bij ons.

133
00:08:24.012 --> 00:08:27.004
Inmiddels kan ik nog maar kleine stukjes lopen.

134
00:08:27.009 --> 00:08:31.000
Ik kan niet meer alleen douchen of scheren of naar het toilet gaan.

135
00:08:31.005 --> 00:08:35.005
Eigenlijk best ironisch, want ooit was ik begeleider in de zorg.

136
00:08:35.010 --> 00:08:38.011
Nu ben ik ineens zelf een patient geworden.

137
00:08:38.016 --> 00:08:42.004
Het is nog steeds een heel ingewikkeld proces om te accepteren.

138
00:08:42.009 --> 00:08:45.024
Ik ben nog op zoek naar de knop, om die om te kunnen zetten.

139
00:08:46.004 --> 00:08:49.009
Natuurlijk zijn er dagen dat ik vreselijk verdrietig ben.

140
00:08:49.014 --> 00:08:52.005
Dan moet ik mijzelf weer helemaal opladen.

141
00:08:52.010 --> 00:08:55.017
Ik weet dat er nog heel veel moeilijke dagen aan zullen komen.

142
00:08:55.022 --> 00:08:57.009
Maar ik leef nog.

143
00:08:57.014 --> 00:09:01.006
En ik hoop de kracht te kunnen blijven vinden waardoor ik door kan.

144
00:09:01.012 --> 00:09:04.013
Door kan met mijn leven. Ik leef veel meer in het moment.

145
00:09:04.018 --> 00:09:07.008
Om die positiviteit vast te kunnen houden...

146
00:09:07.013 --> 00:09:09.007
daar doe moet ik mijn best voor.

147
00:09:09.012 --> 00:09:11.005
Het is een heel lieve man.

148
00:09:11.010 --> 00:09:14.005
Hij probeert heel erg bij zijn kern te blijven.

149
00:09:14.010 --> 00:09:19.000
Hij wil niet stilstaan. Hij wil alles uit het leven halen en dat vind ik heel mooi.

150
00:09:19.005 --> 00:09:23.020
Terwijl ik aan de andere kant ook zie hoeveel moeite het hem kost...

151
00:09:24.000 --> 00:09:28.008
om positief te blijven als je weet dat je elke dag in moet leveren.

152
00:09:28.013 --> 00:09:30.012
Je weet niet wat morgen brengt.

153
00:09:30.017 --> 00:09:35.021
Het is misschien gek om te zeggen maar na mijn diagnose is mijn leven op zoveel vlakken verrijkt.

154
00:09:36.001 --> 00:09:39.000
Ik ben begonnen met het leeggooien van een rugzak met shit.

155
00:09:39.005 --> 00:09:41.000
Shit die ik niet meer nodig had.

156
00:09:41.005 --> 00:09:45.018
Voor mij werd duidelijk dat liefde geven, liefde ontvangen...

157
00:09:45.023 --> 00:09:50.020
mooie vriendschappen en mooie herinneringen maken het belangrijkste is.

158
00:09:51.000 --> 00:09:54.001
Omgeven door al deze liefde voel ik mij een rijk mens.

159
00:09:56.008 --> 00:09:58.024
Inmiddels hangen al mijn gitaren aan de muur.

160
00:09:59.004 --> 00:10:02.015
Ik kan weer naar ze kijken zonder in huilen uit te barsten.

161
00:10:02.020 --> 00:10:04.013
Nee, ik kan niet meer spelen.

162
00:10:04.018 --> 00:10:08.011
Maar ik kan ontzettend genieten van het zien en horen...

163
00:10:08.016 --> 00:10:10.021
van een fantastische solo van Slash.

164
00:10:11.001 --> 00:10:13.006
Dat is mijn favoriete gitarist.

165
00:10:13.011 --> 00:10:18.011
Tijdens een ontmoeting met hem heeft hij zelfs de tijd genomen om mijn gitaar te signeren.

166
00:10:18.016 --> 00:10:23.001
Ik kon hem bedanken voor al die jaren inspiratie die hij mij gegeven heeft.

167
00:10:24.013 --> 00:10:27.007
Ik ben niet bang voor de dood van Philippe.

168
00:10:27.012 --> 00:10:29.019
Hij is zelf ook niet bang voor de dood.

169
00:10:29.024 --> 00:10:32.012
Dat is voor mij al heel prettig.

170
00:10:32.017 --> 00:10:34.004
Ehm...

171
00:10:36.012 --> 00:10:39.023
Ik weet alleen niet hoe het is als hij er niet meer is.

172
00:10:40.003 --> 00:10:42.022
Daar kan ik mij geen voorstelling van maken.

173
00:10:43.002 --> 00:10:44.020
Omdat hij er nu gewoon is.

174
00:10:45.000 --> 00:10:47.014
Dat vind ik ook ingewikkeld. Dat merk je ook wel.

175
00:10:49.013 --> 00:10:52.011
Als ik er nu over zou denken dat hij er niet meer is...

176
00:10:55.018 --> 00:10:58.010
Samen lachen... Ja...

177
00:11:00.017 --> 00:11:04.019
Wat moeilijk blijft, is het verdriet te zien van mijn ouders.

178
00:11:04.024 --> 00:11:06.018
En van Christy en van Lieke.

179
00:11:06.023 --> 00:11:11.009
Ik vind het inmiddels zoveel erger voor hun dan voor mijzelf.

180
00:11:11.014 --> 00:11:15.007
Als trotse vader van Lieke kan ik inmiddels veel beter begrijpen...

181
00:11:15.012 --> 00:11:18.014
dat mijn ouders een mega-zware last met zich meedragen.

182
00:11:18.019 --> 00:11:21.024
En dat het hartverscheurend is en onverteerbaar.

183
00:11:22.004 --> 00:11:27.014
Dat ze hun enige kind binnenkort waarschijnlijk moeten begraven.

184
00:11:27.019 --> 00:11:32.006
Natuurlijk zou ik er alles voor over hebben om beter te worden.

185
00:11:32.011 --> 00:11:36.021
Ik zou er alles voor doen om mijn kleine meisje te zien opgroeien.

186
00:11:37.001 --> 00:11:40.022
Maar ik zal moeten dealen met mijn ziekte en mijn naderende dood.

187
00:11:42.012 --> 00:11:45.004
Ik ben een rijk mens met jullie om mij heen.

188
00:11:45.009 --> 00:11:50.014
Ik wil me de laatste jaren sterk maken voor de door mij opgerichte stichting StopALS.nu

189
00:11:50.019 --> 00:11:54.008
Een beweging die de bekendheid van ALS zal vergroten.

190
00:11:54.013 --> 00:11:59.017
Er wordt geld ingezameld voor wetenschappelijk onderzoek naar deze zenuwslopende ziekte.

191
00:11:59.022 --> 00:12:04.012
Ik zie het als mijn absolute levensdoel om hiervan een succes te maken.

192
00:12:04.017 --> 00:12:06.012
Voor nu en tot na mijn dood.

193
00:12:06.017 --> 00:12:12.014
Natuurlijk hoop ik dat er op een gegeven moment iets gevonden wordt wat mij doet overleven.

194
00:12:12.019 --> 00:12:15.022
Ik ben nog lang niet klaar op deze wereld.

195
00:12:16.002 --> 00:12:21.012
Binnenkort ga ik het nummer That's life van Frank Sinatra opnemen in de studio.

196
00:12:21.017 --> 00:12:24.022
Zonder zelf gitaar te kunnen spelen, maar met mijn stem.

197
00:12:25.002 --> 00:12:29.009
Nog EEN keer met bevriende muzikanten de studio in en heerlijk muziek maken.

198
00:12:29.014 --> 00:12:31.023
Al mijn emoties erin knallen.

199
00:12:32.003 --> 00:12:38.009
Lieve Lieke, ik ben gelukkig dat je mij als jouw vader hebt gekozen.

200
00:12:38.014 --> 00:12:44.007
EMOTIONEEL: En dat ik mag genieten van jou....

201
00:12:46.016 --> 00:12:48.023
HIJ KUCHT Mag ik water?

202
00:13:04.016 --> 00:13:06.005
Eh... Ja.

203
00:13:18.001 --> 00:13:22.016
Lieve Lieke, ik ben gelukkig dat je mij als jouw vader hebt gekozen.

204
00:13:22.021 --> 00:13:24.019
En dat ik genieten mag van je.

205
00:13:24.024 --> 00:13:27.006
En dat ik je warmte mag geven en liefde.

206
00:13:27.011 --> 00:13:30.017
Ik hoop dat ik de kans krijg om je goed te leren kennen.

207
00:13:30.022 --> 00:13:33.019
En dat we samen nog lang van dit leven mogen genieten.

208
00:13:33.024 --> 00:13:37.012
Want tenslotte lieve Lieke, prachtige dochter van mij...

209
00:13:37.017 --> 00:13:40.002
Ik hou van jou.

210
00:13:40.007 --> 00:13:44.015
APPLAUS

211
00:13:44.020 --> 00:13:54.003
MUZIEK VAN FRANK SINATRA THAT'S LIFE

212
00:14:25.019 --> 00:14:29.017
Zijn er nog mensen die mij vragen willen stellen?

213
00:14:33.009 --> 00:14:36.012
Philippe, wij kennen elkaar al best een tijd.

214
00:14:36.017 --> 00:14:40.013
Het eerste wat ik wil zeggen, is dat ik ontzettend veel van je hou.

215
00:14:40.018 --> 00:14:43.000
Het raakt me elke keer weer, dit verhaal.

216
00:14:43.005 --> 00:14:45.014
Dan sta ik weer met een brok in de keel.

217
00:14:45.019 --> 00:14:49.021
De ziekte neemt ontzettend veel van je.

218
00:14:50.001 --> 00:14:53.023
Wat zijn de momenten dat je zelf dacht: Het heeft mij ook iets gegeven?

219
00:14:54.003 --> 00:14:58.008
Het heeft me ook iets opgeleverd. Hoe probeer je mooie eruit te halen?

220
00:14:58.013 --> 00:15:01.022
Je weet dat je einde komt. Dat lijkt mij ontzettend moeilijk.

221
00:15:02.002 --> 00:15:06.014
De ziekte heeft mij ook iets moois gegeven.

222
00:15:06.019 --> 00:15:09.022
En dat is een hele andere kijk op het leven.

223
00:15:10.002 --> 00:15:12.008
Maar ook een hele andere kijk op de dood.

224
00:15:12.013 --> 00:15:16.012
Ik ben absoluut niet bang om te sterven. Helemaal niet.

225
00:15:16.017 --> 00:15:18.008
Ik heb er vertrouwen in.

226
00:15:18.013 --> 00:15:24.000
Als ik kijk naar de natuur, zie ik dat alles een cyclus is.

227
00:15:24.005 --> 00:15:27.003
Een cyclus van doodgaan en leven.

228
00:15:27.008 --> 00:15:30.015
Die twee zaken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

229
00:15:30.020 --> 00:15:33.004
Ehm...

230
00:15:33.009 --> 00:15:40.006
Wat het me ook heeft gegeven, is dat ik veel meer geniet van kleine dingen in mijn leven.

231
00:15:40.011 --> 00:15:44.005
Ik kan zeggen dat ik veel positiever sta in mijn leven op dit moment.

232
00:15:44.010 --> 00:15:47.012
Positiever dan ik ooit in mijn leven heb gestaan.

233
00:15:51.001 --> 00:15:52.019
Bedankt voor je bestaan.

234
00:15:52.024 --> 00:15:56.017
Je verhaal heeft heel veel met mij gedaan.

235
00:15:56.022 --> 00:15:58.011
En ehm...

236
00:16:00.006 --> 00:16:04.002
Mijn vraag is: Je weet dat je nog maar kort leeft.

237
00:16:04.007 --> 00:16:06.018
Jij gaat het leven heel anders beleven.

238
00:16:06.023 --> 00:16:08.018
En heel intens.

239
00:16:08.023 --> 00:16:16.000
Wat voor boodschap heb jij aan ons die niet weten hoe lang we nog leven?

240
00:16:16.005 --> 00:16:19.003
Ga heel zorgvuldig om met vriendschap.

241
00:16:21.015 --> 00:16:26.020
Ik wil niet zeggen dat vriendschappen in je leven eeuwig zullen blijven bestaan.

242
00:16:27.000 --> 00:16:30.000
Natuurlijk verlies je ook vriendschappen.

243
00:16:30.005 --> 00:16:35.024
Ik zie het ook zo dat voor sommige vrienden de rol uitgespeeld kan zijn in jouw leven.

244
00:16:36.004 --> 00:16:37.016
Dat is niet erg.

245
00:16:37.021 --> 00:16:40.020
Dan kun je er ook mee door.

246
00:16:42.018 --> 00:16:44.022
Koester wel vriendschappen.

247
00:16:45.002 --> 00:16:48.013
Zorg dat je met vriendschappen mooie herinneringen maakt.

248
00:16:48.018 --> 00:16:51.013
Want herinneringen kun je wel meenemen.

249
00:16:51.018 --> 00:16:54.010
In tegenstelling tot materiele zaken.

250
00:16:54.015 --> 00:16:56.004
Bedankt. Graag gedaan.

251
00:16:58.022 --> 00:17:03.009
Ik heb geen vraag maar ik wil je een ongelooflijke goeie tijd toewensen.

252
00:17:03.014 --> 00:17:06.003
Dank je wel. Dat wens ik u ook.

253
00:17:06.008 --> 00:17:11.007
APPLAUS

254
00:17:35.003 --> 00:17:36.019
Ik ben Yvonne.

255
00:17:36.024 --> 00:17:41.021
Ik kom vertellen over de internationale dag van de vermiste kinderen.

256
00:17:42.005 --> 00:17:45.016
Ik heb zelf twee kinderen een jongen en een meisje.

257
00:17:45.021 --> 00:17:47.021
De jongen heet Edib. Hij is 12 jaar.

258
00:17:48.001 --> 00:17:51.000
Mijn dochter heet Emily en zij is zeven jaar oud.

259
00:17:54.004 --> 00:17:59.003
Negen jaar geleden zijn mijn kinderen ontvoerd naar Syrie door mijn ex-man.

260
00:17:59.008 --> 00:18:04.012
Ik vertel mijn verhaal hier voor andere moeders die in vergelijkbare situaties zitten.

261
00:18:04.017 --> 00:18:07.009
Om ze kracht en hoop en steun te geven.

262
00:18:07.014 --> 00:18:10.023
Op mijn 19e leerde ik mijn ex-man kennen.

263
00:18:11.003 --> 00:18:13.008
Veel te jong en onervaren trouwden we.

264
00:18:15.003 --> 00:18:18.015
Niet lang daarna werd onze zoon Edib geboren.

265
00:18:18.020 --> 00:18:20.007
Dolgelukkig was ik.

266
00:18:20.012 --> 00:18:24.006
Mijn huwelijk ging al snel bergafwaarts.

267
00:18:24.011 --> 00:18:26.010
Communiceren was niet mogelijk.

268
00:18:26.015 --> 00:18:28.002
Bijna niet mogelijk.

269
00:18:28.007 --> 00:18:31.006
Wat wisten wij eigenlijk van elkaar?

270
00:18:31.011 --> 00:18:35.000
Ik was jong en naief maar wilde dat in die periode niet zien.

271
00:18:36.019 --> 00:18:40.022
Toen Edib vijf jaar oud was, raakte ik onverwacht weer zwanger.

272
00:18:41.002 --> 00:18:44.009
Veel te vroeg en heel klein werd Emily geboren.

273
00:18:44.014 --> 00:18:47.000
Dolgelukkig was ik met mijn twee kinderen.

274
00:18:47.005 --> 00:18:50.016
Mijn leven draaide op dat moment alleen om mijn twee schatten.

275
00:18:53.012 --> 00:18:58.009
Thuis was het eigenlijk ondraaglijk geworden maar van scheiden was geen sprake.

276
00:18:58.014 --> 00:19:00.003
Mijn ex wilde dat niet.

277
00:19:00.008 --> 00:19:02.023
Volgens hem was er helemaal niets aan de hand.

278
00:19:03.003 --> 00:19:05.015
Ik was ondertussen op en ik kon niet meer.

279
00:19:05.020 --> 00:19:09.016
Ik had door de jaren heen amper meer contact met mijn eigen familie.

280
00:19:09.021 --> 00:19:11.018
Ik voelde mij vreselijk alleen.

281
00:19:11.023 --> 00:19:14.021
Mijn leven werd volledig bepaald door mijn ex-man.

282
00:19:16.022 --> 00:19:20.016
Na ruim tien jaar huwelijk kon ik niet meer. Ik was op.

283
00:19:20.021 --> 00:19:25.010
Het idee om samen te blijven tot de kinderen de deur uit waren, dat trok ik niet meer.

284
00:19:25.015 --> 00:19:29.020
Na een uit de hand gelopen ruzie, heb ik de stoute schoenen aangetrokken...

285
00:19:30.000 --> 00:19:31.023
en ben met de kinderen vertrokken.

286
00:19:33.011 --> 00:19:38.004
Wat een verademing! Ik voelde voor het eerst weer een beetje vrijheid.

287
00:19:38.009 --> 00:19:41.021
Ons nieuwe leven met zijn drieen was begonnen.

288
00:19:42.001 --> 00:19:44.005
Al was het van zeer korte duur.

289
00:19:44.010 --> 00:19:48.000
Mijn ex ging namelijk de strijd aan. Hij eiste de kinderen.

290
00:19:48.005 --> 00:19:53.016
Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden dat de kinderen beide ouders leerden kennen...

291
00:19:53.021 --> 00:19:56.010
ongeacht wat er tussen ons speelde.

292
00:19:56.015 --> 00:20:00.016
Maar ik was altijd bang. Ik was tenslotte niet voor niets weggegaan.

293
00:20:00.021 --> 00:20:05.010
Edib en Emily gingen in de herfstvakantie een paar dagen naar hun vader toe.

294
00:20:06.023 --> 00:20:11.020
Op de afgesproken dag dat ik ze zou halen, kreeg ik ze niet meer mee.

295
00:20:12.000 --> 00:20:13.016
De politie werd gebeld.

296
00:20:13.021 --> 00:20:16.017
Na heel veel pijn en moeite mocht ik binnenkomen.

297
00:20:16.022 --> 00:20:18.024
Nooit zal ik dat beeld meer vergeten.

298
00:20:20.018 --> 00:20:24.015
Edib stond bij de kast. Zijn vader zei dat ik Emily mee mocht nemen...

299
00:20:24.020 --> 00:20:26.022
maar dat ik Edib daar moest laten.

300
00:20:28.011 --> 00:20:31.005
Hij zei tegen mij dat Edib dat ook wilde.

301
00:20:31.010 --> 00:20:35.011
Ik keek naar mijn kleine mannetje. Hij zei: Ja mama, dat is ook zo.

302
00:20:37.023 --> 00:20:40.019
Ik wist in mijn moederhart dat dit echt niet zo was.

303
00:20:40.024 --> 00:20:45.004
Maar ik kon op dat moment niets anders doen dan Emily oppakken en naar huis gaan.

304
00:20:45.009 --> 00:20:48.021
We spraken af dat de kinderen elkaar ieder weekend zouden zien.

305
00:20:49.001 --> 00:20:53.011
Het ene weekend Edib bij ons en het andere weekend Emily naar hun toe.

306
00:20:53.016 --> 00:20:56.013
Het ging een paar maanden goed. ARABISCHE MUZIEK

307
00:20:56.018 --> 00:20:58.019
Het werd december, Ramadan.

308
00:20:58.024 --> 00:21:01.010
Mijn ex wilde graag met Edib naar Syrie.

309
00:21:01.015 --> 00:21:03.012
Ik stemde erin toe.

310
00:21:03.017 --> 00:21:05.015
Drie weken later kwamen ze terug.

311
00:21:05.020 --> 00:21:09.021
Wat was ik blij dat Edib weer terug was. Hij kwam meteen naar ons toe.

312
00:21:12.007 --> 00:21:15.008
Inmiddels was ik bijna een jaar gescheiden.

313
00:21:15.013 --> 00:21:18.019
Emily ging weer een weekend naar haar vader en broer toe.

314
00:21:18.024 --> 00:21:22.001
Zondags ging ik haar ophalen maar ik kreeg haar niet mee.

315
00:21:23.022 --> 00:21:28.000
Weer moest ik de politie bellen. Uiteindelijk kreeg ik Emily mee.

316
00:21:28.005 --> 00:21:33.008
Ik heb meteen de beslissing genomen om haar niet meer naar haar vader te laten gaan.

317
00:21:33.013 --> 00:21:36.002
Ik was veel te bang om ook haar nog kwijt te raken.

318
00:21:37.011 --> 00:21:40.001
Mijn ex had in het verleden immers gedreigd...

319
00:21:40.006 --> 00:21:43.014
dat zodra ik bij hem weg zou gaan hij de kinderen mee zou nemen.

320
00:21:43.019 --> 00:21:45.020
Er kwamen rechtszaken om de kinderen.

321
00:21:46.000 --> 00:21:48.017
Uiteindelijk werd een gezinsvoogd aangesteld.

322
00:21:48.022 --> 00:21:51.023
Zij moest mij en mijn ex leren communiceren.

323
00:21:52.003 --> 00:21:54.008
Dat zou beter zijn voor de kinderen.

324
00:21:56.007 --> 00:22:00.004
Helaas gelooft bijna geen enkele rechter of iemand van Jeugdzorg...

325
00:22:00.009 --> 00:22:03.009
een moeder die in deze situatie zit, dat het ernst is.

326
00:22:03.014 --> 00:22:05.019
Ik ben als moeder niet serieus genomen.

327
00:22:07.020 --> 00:22:12.016
Eindelijk vond Jeugdzorg in 2003 dat Emily naar haar vader kon in een weekend.

328
00:22:12.021 --> 00:22:15.024
Over Edib werd helemaal niet gesproken.

329
00:22:16.004 --> 00:22:18.020
Ik wilde dit niet, maar ik had geen keus.

330
00:22:21.012 --> 00:22:24.009
Inmiddels is het april 2003.

331
00:22:24.014 --> 00:22:27.014
Emily gaat een weekend naar haar vader en haar broer.

332
00:22:27.019 --> 00:22:29.006
Ik zet haar af en kus haar.

333
00:22:29.011 --> 00:22:34.003
Niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat ik haar zou zien.

334
00:22:34.008 --> 00:22:35.020
De telefoon gaat.

335
00:22:36.000 --> 00:22:40.010
Mijn ex vraagt of hij Emily een dagje langer bij zich mag houden...

336
00:22:40.018 --> 00:22:44.006
zodat ze de volgende dag in de stad kleren kunnen kopen.

337
00:22:44.011 --> 00:22:46.015
Ze zou toch vaker bij hem verblijven.

338
00:22:48.013 --> 00:22:53.008
Ik vind het goed, maar het is de stomste beslissing die ik ooit heb kunnen nemen.

339
00:22:53.013 --> 00:22:56.015
Ik sta voor de deur van mijn ex. Bel aan. Niemand doet open.

340
00:22:58.022 --> 00:23:02.005
Half vier 's middags. Er komen allemaal kinderen uit school.

341
00:23:02.010 --> 00:23:04.000
Ik zie Edib niet.

342
00:23:05.012 --> 00:23:08.008
Ik klamp een vriendje van hem aan en vraag:

343
00:23:08.013 --> 00:23:10.024
Weet je waar Edib is? Hij zegt: Nee.

344
00:23:11.004 --> 00:23:13.012
Ze zijn naar Euro Disney.

345
00:23:13.017 --> 00:23:19.005
Vreemd! Nog steeds kon ik niet vermoeden wat mij uiteindelijk te wachten stond.

346
00:23:19.010 --> 00:23:24.017
We komen de meester tegen. Die vertelt dat Edib niet op school was die dag.

347
00:23:24.022 --> 00:23:28.006
Hij zegt: Yvon, ik vrees het ergste.

348
00:23:28.011 --> 00:23:31.018
Ik was kapot. Gebroken. Het was EEN grote nachtmerrie.

349
00:23:33.011 --> 00:23:36.004
De volgende dag ben ik naar de politie gegaan.

350
00:23:36.009 --> 00:23:38.009
Mijn aangifte konden ze niet opnemen.

351
00:23:38.014 --> 00:23:42.002
Er was volgens hen geen sprake van een mogelijke ontvoering.

352
00:23:42.007 --> 00:23:46.010
Alleen had mijn ex zich niet aan de afspraak gehouden.

353
00:23:46.015 --> 00:23:50.023
Gelukkig was er een rechercheur die het wel serieus nam.

354
00:23:51.003 --> 00:23:53.011
Samen met mij heeft hij naar Syrie gebeld.

355
00:23:53.016 --> 00:23:56.016
Daar kregen wij mijn ex-man aan de telefoon.

356
00:23:56.021 --> 00:24:00.024
Ze waren dus in Syrie en mijn nachtmerrie was werkelijkheid geworden.

357
00:24:01.004 --> 00:24:03.013
Wat moest ik doen om ze terug te krijgen?

358
00:24:33.001 --> 00:24:38.008
Ik heb duizenden e-mails gestuurd naar ministers en politieke partijen en de media opgezocht.

359
00:24:38.013 --> 00:24:41.010
Allerlei instanties die ik kon vinden op internet.

360
00:24:42.019 --> 00:24:47.008
Samen met Tros Vermist is het mij gelukt om de kinderen EEN keer te mogen zien.

361
00:24:47.013 --> 00:24:51.003
We vlogen naar Damascus. We zijn er nog geen 24 uur geweest.

362
00:24:51.008 --> 00:24:55.006
Mijn ex wist dat we er waren, maar hij werkte niet mee aan een ontmoeting.

363
00:24:56.024 --> 00:25:00.015
Toch heb ik ze daar uiteindelijk via een bemiddeling mogen zien.

364
00:25:00.020 --> 00:25:03.007
Het was bij een ex-schoonzus van mij in huis.

365
00:25:04.020 --> 00:25:10.021
Er stonden allemaal mannen bij de deur voor het geval ik de kinderen mee zou terugnemen.

366
00:25:11.001 --> 00:25:13.006
Dat boeide me op dat moment niet.

367
00:25:13.011 --> 00:25:16.016
Het mooiste was dat ik na zes weken de kinderen weer zag.

368
00:25:18.024 --> 00:25:22.004
Het was heel moeilijk en zwaar en emotioneel.

369
00:25:22.009 --> 00:25:24.012
Van mijn ex mocht ik geen gevoel tonen.

370
00:25:24.017 --> 00:25:28.013
Ik mocht niet huilen. Alleen praten en vasthouden.

371
00:25:30.005 --> 00:25:34.006
's Nachts weg te moeten gaan zonder m'n kinderen was zo verschrikkelijk.

372
00:25:34.011 --> 00:25:39.019
Weer moest ik ze achterlaten. Ik wist niet wanneer ik ze weer zou zien.

373
00:25:39.024 --> 00:25:42.015
Mijn hart bleef achter in Syrie bij mijn twee schatten.

374
00:25:42.020 --> 00:25:46.014
Hoe verder ik van hen weg vloog, hoe pijnlijker dit gevoel werd.

375
00:25:48.010 --> 00:25:52.016
Dagen werden weken, weken werden maanden, maanden werden jaren.

376
00:25:52.021 --> 00:25:58.015
Ik vocht om mijn kinderen terug te krijgen. Maar helaas, ik kreeg geen hulp.

377
00:25:58.020 --> 00:26:02.000
Inmiddels had ik mijn kinderen zolang niet mogen zien...

378
00:26:02.005 --> 00:26:03.020
Wisten ze nog wel wie ik was?

379
00:26:49.016 --> 00:26:52.022
Toch kwam er in 2007 een lichtpuntje.

380
00:26:53.002 --> 00:26:55.015
Edib zou terugkomen. Hij wilde zelf terug.

381
00:26:55.020 --> 00:26:59.017
Er zou gebeld worden op het moment dat hij in het vliegtuig zou zitten.

382
00:27:02.003 --> 00:27:03.021
's Nachts ging telefoon.

383
00:27:04.001 --> 00:27:08.005
Mijn contactpersoon van de ambassade belde. Niet gelukt.

384
00:27:08.010 --> 00:27:10.019
Mijn ex was er achter gekomen dat Edib weg zou gaan...

385
00:27:10.024 --> 00:27:14.003
en had zijn ticket en reisdocument verscheurd.

386
00:27:14.008 --> 00:27:17.010
Ik stortte in. Nee, dit kon niet!

387
00:27:17.015 --> 00:27:19.012
Wat een teleurstelling weer.

388
00:27:19.017 --> 00:27:21.015
Maar ik bleef doorvechten.

389
00:27:21.020 --> 00:27:25.007
22 juli. Edibs verjaardag. Hij zou terugkomen.

390
00:27:25.012 --> 00:27:28.009
Wij naar Schiphol. Wat een spanning!

391
00:27:29.019 --> 00:27:35.000
10.40 uur. Zijn vliegtuig was geland. Mijn hart klopte in mijn keel.

392
00:27:35.005 --> 00:27:37.022
De minuten leken uren terwijl ik op hem wachtte.

393
00:27:38.002 --> 00:27:40.020
Kent hij mij nog? En herken ik hem eigenlijk nog wel?

394
00:27:41.000 --> 00:27:45.010
Houdt hij nog van me? Vragen die mij door het hoofd spookten.

395
00:27:47.000 --> 00:27:53.014
En ja, na een hele tijd wachten liep daar mijn inmiddels achttienjarige zoon door de deur.

396
00:27:53.019 --> 00:27:58.002
Dit was het mooiste cadeau wat je je als moeder kan wensen.

397
00:27:58.007 --> 00:28:01.024
Een van mijn kinderen was weer bij mij in Nederland.

398
00:28:02.004 --> 00:28:07.010
Ondertussen maakte ik me zorgen over Emily. wanneer zou ik haar zien?

399
00:28:07.015 --> 00:28:10.013
Zou zij ooit ook een poging wagen om terug te komen?

400
00:28:10.018 --> 00:28:14.024
Of moest ik wachten tot ze ooit getrouwd was? Volwassen.

401
00:28:15.004 --> 00:28:18.015
Was haar stiefmoeder inmiddels haar moeder geworden?

402
00:28:18.020 --> 00:28:20.019
Jaren waren voorbijgegaan.

403
00:28:20.024 --> 00:28:24.021
Zou ze wel weten hoeveel ik van haar houd? Ik wist het niet meer.

404
00:28:51.021 --> 00:28:55.008
Contact was niet mogelijk. Dat werd afgehouden door mijn ex.

405
00:28:55.013 --> 00:28:59.013
Steeds als ik belde, was zij er niet.

406
00:28:59.018 --> 00:29:04.023
Ook op de vreemdste tijdstippen. Ik kreeg haar zelf nooit te spreken.

407
00:29:05.003 --> 00:29:07.012
Op het nieuws zie ik onlusten in Syrie.

408
00:29:07.017 --> 00:29:09.013
Doodongerust word ik ervan.

409
00:29:09.018 --> 00:29:11.016
Ik kan geen contact krijgen met Syrie.

410
00:29:11.021 --> 00:29:14.017
Telefoons werkten niet en internet hadden ze niet.

411
00:29:14.022 --> 00:29:17.012
Deze bange periode heeft maanden geduurd.

412
00:29:17.017 --> 00:29:21.006
Er was een gesprek geweest tussen mijn ex, de ambassade en Emily.

413
00:29:21.011 --> 00:29:24.013
Het zou goed gaan met haar. Ze was gelukkig nog in leven.

414
00:29:24.018 --> 00:29:29.006
Een grote last viel van mij af.

415
00:29:29.011 --> 00:29:31.017
Maar het gemis werd steeds erger.

416
00:29:31.022 --> 00:29:33.013
Ik werd er zeer onzeker van.

417
00:29:33.018 --> 00:29:38.013
Toen, op een doordeweekse dag werd ik gebeld door Edib.

418
00:29:38.018 --> 00:29:41.008
Hij zei: 'Mam, ik moet je iets vertellen.'

419
00:29:41.013 --> 00:29:44.020
'Mijn stiefmoeder en haar kinderen zijn weg uit Syrie.'

420
00:29:45.000 --> 00:29:47.012
'Alleen is Emily nog daar met haar vader.'

421
00:29:47.017 --> 00:29:50.008
De dag daarna gingen wij naar Edib toe.

422
00:29:50.013 --> 00:29:54.016
We stapten uit de auto en Edib zei: 'Mam ik heb een verrassing voor je.'

423
00:29:56.000 --> 00:29:59.011
Ik zeg nog tegen hem: Het is toch niet wat ik denk dat het is?

424
00:30:01.021 --> 00:30:05.017
Gearmd lopen we naar Edibs huis. Ik loop de woonkamer binnen.

425
00:30:05.022 --> 00:30:09.023
En wie zie ik daar op de bank zitten? Emily, mijn kleine meisje.

426
00:30:11.012 --> 00:30:13.015
Ze is ineens zo groot geworden.

427
00:30:13.020 --> 00:30:18.020
Dit was echt een verrassing. Dit had ik nooit durven dromen.

428
00:30:19.000 --> 00:30:20.012
Laat staan durven hopen.

429
00:30:20.017 --> 00:30:24.018
Het gevoel wat ik toen had... ik kan het niet omschrijven...

430
00:30:43.007 --> 00:30:46.010
Na negen lange jaren van hopen en vechten, verdriet...

431
00:30:46.015 --> 00:30:51.009
en heel veel tegenslagen had ik eindelijk mijn beide kinderen terug in mijn leven.

432
00:30:51.014 --> 00:30:55.015
Na een lang gevecht en moeilijke strijd heb ik de moed nooit opgegeven.

433
00:30:55.020 --> 00:30:59.014
Het was vreselijk eenzaam een moeilijk is het nog steeds.

434
00:30:59.019 --> 00:31:02.015
Mijn kinderen zijn opgegroeid in Syrie.

435
00:31:02.020 --> 00:31:05.017
Verloren jaren kunnen wij niet meer inhalen.

436
00:31:05.022 --> 00:31:09.002
Maar we kunnen samen wel aan een nieuwe toekomst bouwen.

437
00:31:09.007 --> 00:31:11.017
Lieverds, ik hou heel veel van jullie.

438
00:31:13.008 --> 00:31:15.004
APPLAUS

439
00:31:25.011 --> 00:31:28.011
Heeft er iemand nog vragen?

440
00:31:28.016 --> 00:31:31.020
Yvonne, dank je wel voor je indrukwekkende verhaal.

441
00:31:32.000 --> 00:31:34.023
Als je het op je in laat werken, dan doet het je wat.

442
00:31:35.003 --> 00:31:37.021
Wat mooi om te zien dat je weer je kinderen bij je hebt.

443
00:31:38.001 --> 00:31:42.003
Aan het begin van het programma zei je: Ik doe dit ook voor andere vrouwen.

444
00:31:42.008 --> 00:31:45.024
Of misschien andere mannen in dezelfde omstandigheden.

445
00:31:46.004 --> 00:31:48.018
Om ze een hart onder de riem te steken.

446
00:31:48.023 --> 00:31:52.004
Zou je een of twee goeie tips kunnen geven?

447
00:31:52.009 --> 00:31:55.020
Altijd door blijven vechten. Blijven zoeken.

448
00:31:56.000 --> 00:31:58.024
Kinderen nemen toch contact met je op.

449
00:31:59.004 --> 00:32:00.016
Neem ze zoals ze zijn.

450
00:32:00.021 --> 00:32:03.004
Probeer geen verwijten te maken.

451
00:32:03.009 --> 00:32:06.013
Heel veel hoop blijven houden, ook al is het nog zo moeilijk.

452
00:32:06.018 --> 00:32:10.014
Ik heb 't ook heel moeilijk gehad maar toch krabbel ik weer omhoog.

453
00:32:10.019 --> 00:32:13.006
Dank je wel.

454
00:32:13.011 --> 00:32:16.024
Ik vind het ongelooflijk dat dit soort dingen kunnen gebeuren.

455
00:32:17.004 --> 00:32:19.002
Dat er zo weinig wordt ingegrepen.

456
00:32:19.007 --> 00:32:23.004
Dat de politie zegt: Kom morgen maar langs. Terwijl je kinderen weg zijn.

457
00:32:23.009 --> 00:32:25.014
Dat er niks bij de grens wordt geregeld.

458
00:32:25.019 --> 00:32:28.024
Ik hoop dat er iets aan gedaan gaat worden.

459
00:32:29.004 --> 00:32:32.023
En dat jouw verhaal hier ook aan bij gaat dragen en dat er actie komt.

460
00:32:33.003 --> 00:32:34.015
Dat hopen wij ook.

461
00:32:34.020 --> 00:32:39.013
Dat is ook een van de redenen dat ik 't verhaal vertel. Want er gebeurt helemaal niks. Nee.

462
00:32:39.018 --> 00:32:44.018
Mijn vraag is: Woont hun vader in Nederland? Is er contact?

463
00:32:44.023 --> 00:32:47.015
Ja, daar hebben ze contact mee. Oke.

464
00:32:49.019 --> 00:32:53.013
Yvonne, ik heb dezelfde situatie meegemaakt.

465
00:32:53.018 --> 00:32:58.017
Mijn dochter is ook drie jaar ontvoerd geweest door haar vader naar Iran.

466
00:32:58.022 --> 00:33:03.015
Ik moest zelf naar Iran gaan en haar terug ontvoeren.

467
00:33:03.020 --> 00:33:06.012
Terughalen. Ik moest heel veel inhalen.

468
00:33:06.017 --> 00:33:09.014
Ik kreeg een getraumatiseerd kind terug.

469
00:33:09.019 --> 00:33:13.009
Hoe is het voor jou? Je moet elkaar opnieuw leren kennen.

470
00:33:13.014 --> 00:33:15.012
Ook voor hen is het moeilijk.

471
00:33:15.017 --> 00:33:18.009
Want ze moeten hun moeder opnieuw leren kennen.

472
00:33:18.014 --> 00:33:24.002
Hoe is de band tussen jullie? Meteen een moeder-kind-band?

473
00:33:24.007 --> 00:33:25.024
Ja, dat gaat heel snel.

474
00:33:26.004 --> 00:33:28.017
Die is niet echt weggeweest.

475
00:33:28.022 --> 00:33:32.021
Heel veel sterkte. Dank je wel.

476
00:33:33.001 --> 00:33:38.003
Jij gaf als advies: Probeer elkaar geen verwijten te maken.

477
00:33:38.008 --> 00:33:41.015
Hoe gaat dat bij jullie? Hoe ga je daar mee om?

478
00:33:42.020 --> 00:33:46.014
Het gaat bij ons met vallen en opstaan.

479
00:33:46.019 --> 00:33:50.013
Maar echt verwijten maken doen we niet.

480
00:33:50.018 --> 00:33:54.003
Ze zijn allebei op een verschillend moment teruggekomen.

481
00:33:54.008 --> 00:33:56.002
En op verschillende leeftijd.

482
00:33:56.007 --> 00:33:59.006
Bij Edib was het wat moeilijker omdat hij al wat ouder was.

483
00:33:59.011 --> 00:34:03.000
Emily is iets jonger. Zij paste zich iets makkelijker weer aan.

484
00:34:03.005 --> 00:34:06.008
Het was iets makkelijker weer met elkaar om te gaan.

485
00:34:06.013 --> 00:34:10.013
Probeer te praten. Ik laat de kinderen er zelf heel veel mee komen.

486
00:34:10.018 --> 00:34:15.010
Ik heb nog steeds heel veel vragen. Maar ik laat het van hun af komen. Dank je wel.

487
00:34:17.007 --> 00:34:19.017
APPLAUS

488
00:34:21.009 --> 00:34:24.022
Wilt u meer informatie en reactie zien, ga dan naar:

489
00:34:25.002 --> 00:34:28.001
rechtuithethart.kro.nl

490
00:34:28.006 --> 00:34:31.015
Want tenslotte lieve Lieke, prachtige dochter van mij...

491
00:34:31.020 --> 00:34:33.007
Ik hou van jou!

