WEBVTT

1
00:00:05.003 --> 00:00:06.015
888

2
00:00:09.008 --> 00:00:12.024
Annemarie Nodelijk had van jongs af aan EEN grote droom.

3
00:00:13.004 --> 00:00:14.024
Mode-ontwerpster worden.

4
00:00:16.017 --> 00:00:19.015
Maar op haar 23e werd ze plotseling zo goed als blind.

5
00:00:19.020 --> 00:00:22.010
Je gaat naar bed huilend en je staat op huilend.

6
00:00:22.015 --> 00:00:26.006
Je hebt alleen maar verdriet. Je begint al dingen af te schrijven.

7
00:00:26.011 --> 00:00:29.012
Ondanks alles blijft Annemarie haar passie volgen.

8
00:00:29.017 --> 00:00:31.018
Ze heeft nu haar eigen tassenlijn.

9
00:00:45.006 --> 00:00:48.007
Annemarie! Hee Sander! Kom binnen.

10
00:00:48.012 --> 00:00:51.014
Leuk huisje zeg! Vind je? Klein maar fijn.

11
00:00:51.019 --> 00:00:57.014
Dit is mijn atelier. Hier werk ik continu aan mijn tassenlijn.

12
00:00:57.019 --> 00:01:00.001
Ik zie het! Overal tassen. Ja!

13
00:01:00.006 --> 00:01:02.021
Annie-stijl. Echt allemaal Annies, zeg maar.

14
00:01:03.001 --> 00:01:05.010
Deze tassen heb ik allemaal zelf gemaakt.

15
00:01:05.015 --> 00:01:10.011
Ze zijn uniek, handgemaakt en binnenstebuiten te draaien. Dan heb je een andere tas.

16
00:01:10.016 --> 00:01:12.003
Hoe bedoel je?

17
00:01:12.008 --> 00:01:18.021
Bijvoorbeeld deze. Als je 'm omkeert heb je een andere kleur en een andere tas.

18
00:01:19.001 --> 00:01:21.017
*Annie, hou jij me tassie effe vast

19
00:01:21.022 --> 00:01:25.014
*Want die gozert wil met me danse*

20
00:01:25.019 --> 00:01:27.015
Hoe ben jij op dit idee gekomen?

21
00:01:27.020 --> 00:01:31.004
Omdat levensverhalen ook twee kanten hebben.

22
00:01:31.009 --> 00:01:33.012
Elk leven heeft een ander verhaal.

23
00:01:33.017 --> 00:01:36.002
Mijn levensverhaal heeft ook twee kanten.

24
00:01:38.003 --> 00:01:41.020
Ik gebruik even de stok omdat ik niet weet waar ik straks ga lopen.

25
00:01:42.000 --> 00:01:46.003
Ik heb alsnog je arm nodig want anders loop ik de hele tijd voor je voeten. Ja.

26
00:01:46.008 --> 00:01:49.012
Dan wil ik jouw arm. Zo, stuk makkelijker.

27
00:01:49.017 --> 00:01:52.003
Loop je altijd met een stok? Niet altijd.

28
00:01:52.008 --> 00:01:55.000
Maar op plekken waar ik nog nooit ben geweest wel.

29
00:01:55.005 --> 00:01:57.007
Dan weet je niet wat je verwachten kan.

30
00:01:57.012 --> 00:01:59.024
Hoe komt het dat jij zo goed als blind bent?

31
00:02:00.004 --> 00:02:01.018
Door een hersentumor.

32
00:02:01.023 --> 00:02:05.000
Vijf jaar geleden krijgt Annemarie een hersentumor.

33
00:02:05.005 --> 00:02:08.019
Na een levensgevaarlijke operatie wordt zij zo goed als blind.

34
00:02:08.024 --> 00:02:13.007
Een zware periode, maar het maken van kleding helpt haar weer op de been.

35
00:02:13.012 --> 00:02:17.004
Hoe oud was je toen je zelf kleren begon te maken? Nog voor groep 8.

36
00:02:17.009 --> 00:02:20.024
Ha, ha! Ja. Wie leerde jou dat? Mijn moeder.

37
00:02:21.004 --> 00:02:24.008
Zij maakte kleding voor ons, voor mijn broertje en mij.

38
00:02:24.013 --> 00:02:28.001
Zij maakte de patronen, ze kocht stof, ze knipte.

39
00:02:28.006 --> 00:02:32.021
Dat vond ik interessant. Ik ging er bij zitten en zij liet het zien.

40
00:02:33.001 --> 00:02:36.022
En ze legde het ook echt uit. Wat maakte je dan voor kleren?

41
00:02:37.002 --> 00:02:40.013
Toen maakte ik nog niks maar mijn moeder maakte cirkelrokken.

42
00:02:40.018 --> 00:02:43.004
Bloesjes. Voor mijn broertje tuinpakken.

43
00:02:43.009 --> 00:02:44.021
Echt leuke dingen.

44
00:02:45.001 --> 00:02:46.014
En jij hielp daarbij? Ja.

45
00:02:46.019 --> 00:02:50.021
Ja, ik assisteerde een beetje. Ha, ha! Vond je het leuk? Ja, ik vond het heel leuk!

46
00:02:51.001 --> 00:02:56.013
Wat vond je daar zo leuk aan? Je ziet dat iets van 2d 3d wordt.

47
00:02:56.018 --> 00:02:59.011
Het wordt ineens... Het is niet meer iets plats.

48
00:02:59.016 --> 00:03:01.014
Het wordt een vorm.

49
00:03:01.019 --> 00:03:03.006
Dat is echt leuk. Ja.

50
00:03:03.011 --> 00:03:05.021
GELUID VAN DE NAAIMACHINE

51
00:03:06.001 --> 00:03:09.013
Wat zie je nu precies? Als je zo zit te naaien?

52
00:03:09.018 --> 00:03:15.005
Wat ik precies zie, kun je zelf ervaren door deze bril op te doen.

53
00:03:15.010 --> 00:03:17.017
Dat is een simulatiebril.

54
00:03:18.018 --> 00:03:21.019
Dan kun je... Zo? Ja, gewoon even op doen. O ja.

55
00:03:21.024 --> 00:03:25.004
Wil je dan ook de naaimachine proberen? Ja, dat is goed.

56
00:03:25.009 --> 00:03:28.021
Ik zie bijna niks. Ha, ha, ha! Bijna niks!

57
00:03:29.001 --> 00:03:30.022
Oke, het is niet precies wat ik zie.

58
00:03:31.002 --> 00:03:34.014
Maar 't is wel een simulatie van heel veel andere slechtzienden.

59
00:03:34.019 --> 00:03:39.003
Ik zie heel veel vlekken. En af en toe zie ik iets door een tunneltje, een kokertje.

60
00:03:39.008 --> 00:03:42.005
Ja, dat is wat ik heb. Een tunnelvisie. Nou...

61
00:03:42.010 --> 00:03:45.005
Mag ik 't eens proberen? Ja, sowieso.

62
00:03:45.010 --> 00:03:48.018
Kijk uit dat je niet meteen op het pedaal stapt.

63
00:03:48.023 --> 00:03:52.003
Waar is het krukje? Ja. Ik heb 'm. Oke.

64
00:03:52.008 --> 00:03:54.018
Je kijkt eerst of de naald wel in je stof zit.

65
00:03:56.006 --> 00:03:58.023
Een beetje vals spelen mag wel, toch? Ha, ha!

66
00:03:59.003 --> 00:04:00.023
Dat is wel heel vaak vals spelen!

67
00:04:01.003 --> 00:04:04.012
Oke, en dan trap je langzaam op je pedaal.

68
00:04:04.017 --> 00:04:08.008
Laat je hiel op de grond staan. Je gebruikt alleen je tenen.

69
00:04:08.013 --> 00:04:10.000
Doortrappen! Kom op!

70
00:04:10.005 --> 00:04:13.024
Hatseklats! NAAIMACHINE GAAT LANGZAAM

71
00:04:14.004 --> 00:04:16.000
Het mag wel ietsje harder.

72
00:04:17.002 --> 00:04:20.024
Oe! Zo! Ha, ha, ha! Ha, ha, ha!

73
00:04:21.004 --> 00:04:25.002
Bijna mijn vinger aan de stof vast. Hou je handen er iets verder van af.

74
00:04:25.007 --> 00:04:27.018
Gewoon hier aan de rand van de machine.

75
00:04:27.023 --> 00:04:29.020
Wel een beetje doortrappen.

76
00:04:30.000 --> 00:04:34.019
Beschrijf dat eens, dat je met je moeder aan de naaimachine zat. Wat voor gevoel was dat?

77
00:04:34.024 --> 00:04:40.002
Eh... ja... Een soort van warm gevoel dat je je moeder kunt helpen.

78
00:04:40.007 --> 00:04:43.017
En dat je dat samen doet. Dat je een beetje een team bent. Dat.

79
00:04:43.022 --> 00:04:46.010
En dat je een aandeel daarin hebt.

80
00:04:46.015 --> 00:04:50.007
Dat is gewoon een fijn gevoel.

81
00:04:50.012 --> 00:04:54.003
Je hebt niet lang van haar kunnen genieten. Nee, Jammer genoeg niet.

82
00:04:54.008 --> 00:04:58.009
Wanneer hoorde je dat ze ziek was? Ze heeft het zelf aan mij verteld.

83
00:04:58.014 --> 00:05:00.024
Ik geloof dat ik toen 11 was.

84
00:05:03.004 --> 00:05:06.018
Annemarie's moeder heeft kanker. Twee jaar later overlijdt ze.

85
00:05:06.023 --> 00:05:10.014
Annemarie blijft achter met haar vader en haar jongere broertje.

86
00:05:10.019 --> 00:05:13.012
Het was ineens heel leeg thuis. Heel stil.

87
00:05:13.017 --> 00:05:18.000
De telefoon ging altijd voor haar. En nu ging-ie ineens niet meer.

88
00:05:18.005 --> 00:05:20.023
Zij kookte altijd. Ze had altijd wel bezigheden.

89
00:05:21.003 --> 00:05:23.007
Ze had een hele grote vriendenkring.

90
00:05:23.012 --> 00:05:25.011
Iedereen die kwam, kwam voor haar.

91
00:05:25.016 --> 00:05:28.006
Dat was er ineens niet meer. Het was heel leeg.

92
00:05:28.011 --> 00:05:31.004
Daar word je ook een beetje verdrietig van. Ja.

93
00:05:31.009 --> 00:05:33.012
Je was natuurlijk pas 13. Ja.

94
00:05:33.017 --> 00:05:38.024
Wat doet het met een meisje van 13 als plotseling je moeder uit je leven wordt weggerukt?

95
00:05:39.004 --> 00:05:42.007
Je gaat vluchten voor je eenzaamheid eigenlijk.

96
00:05:42.012 --> 00:05:45.018
Ik had een huis bij mijn vader, maar het was niet mijn thuis.

97
00:05:45.023 --> 00:05:49.016
Ik was echt de helft van de week altijd bij een vriendin van mij.

98
00:05:49.021 --> 00:05:55.010
Daar sliep ik vijf jaar lang elke week.

99
00:05:55.015 --> 00:06:00.006
Je raakt niet alleen je moeder kwijt, maar ook je leermeester. Ja.

100
00:06:00.011 --> 00:06:02.012
Zij leerde je mode maken. Ja, klopt.

101
00:06:02.017 --> 00:06:08.007
Wat voor gevolg had dat? Dat zij weg was? Dat maakte me nog verdrietiger.

102
00:06:08.012 --> 00:06:13.011
Ik wilde de naaimachines niet meer aanraken. Ik stopte ze weg.

103
00:06:13.016 --> 00:06:16.004
Dat was zo confronterend. Nee.

104
00:06:16.009 --> 00:06:18.012
Waarom was het confronterend?

105
00:06:18.017 --> 00:06:24.000
Ja, als je moeder altijd naast je heeft gezeten, sowieso met de naaimachine...

106
00:06:24.005 --> 00:06:28.010
en je gebruikt weer HAAR naaimachine en zij zelf is er niet...

107
00:06:28.015 --> 00:06:32.022
dan voel je echt van: Wow, ik mis hier, heel veel.

108
00:06:33.002 --> 00:06:34.014
Ja.

109
00:06:34.019 --> 00:06:36.008
STEMMIGE PIANOMUZIEK

110
00:06:36.013 --> 00:06:40.000
Twee jaar lang raakt Annemarie de naaimachine niet aan.

111
00:06:40.005 --> 00:06:43.012
Ze is weinig thuis, gaat veel uit en logeert vaak bij vriendinnen.

112
00:06:43.017 --> 00:06:47.020
Maar op zeker moment besluit ze toch weer kleding te gaan maken.

113
00:06:48.000 --> 00:06:51.000
Want dan ga je uit, en dan wil je toch wat nieuws.

114
00:06:51.005 --> 00:06:55.015
Toen zag ik weer die stoffen van haar en toen ging het weer kriebelen.

115
00:06:55.020 --> 00:06:59.008
En op die leeftijd wil je ook anders zijn dan de rest.

116
00:06:59.013 --> 00:07:03.010
Ik wilde nooit meelopen met wat iedereen deed en aanhad.

117
00:07:03.015 --> 00:07:06.000
Ik wilde me onderscheiden van de rest.

118
00:07:06.005 --> 00:07:10.000
Hoe was dat, toen je weer achter de naaimachine van je moeder kroop?

119
00:07:10.005 --> 00:07:12.012
Ik krijg er heel veel energie van:

120
00:07:12.017 --> 00:07:17.005
Wow, ik doe dit gewoon, ze zal wel trots zijn als ze naar beneden kijkt

121
00:07:17.010 --> 00:07:21.019
En ik dacht: Dan wordt die naaimachine tenminste nog gebruikt.

122
00:07:21.024 --> 00:07:26.000
Want het was ook nog eens een huwelijkscadeau van mijn vader aan haar.

123
00:07:26.005 --> 00:07:30.010
Dat is zo zonde! Zo'n pronkstuk, en dan gebeurt daar niks mee.

124
00:07:30.015 --> 00:07:32.020
Dus ik was heel blij, eigenlijk.

125
00:07:33.000 --> 00:07:35.018
Haal je er ook kracht uit? Ja, heel veel.

126
00:07:35.023 --> 00:07:40.020
Want het lijkt me dat het geholpen heeft in de verwerking van haar dood. Ja.

127
00:07:41.000 --> 00:07:44.001
Want ik weet ook dat zij er ook plezier in had.

128
00:07:44.006 --> 00:07:48.008
En dat gevoel kreeg ik ook weer zelf, achter die naaimachine.

129
00:07:48.013 --> 00:07:52.015
Dan denk ik: Wow, dit vond zij zo leuk en ik vind het nu ook leuk.

130
00:07:52.020 --> 00:07:55.015
En dat sterkt elkaar alleen maar aan. Ja.

131
00:07:55.020 --> 00:07:59.010
Hoe belangrijk is die machine voor jou? Heel belangrijk.

132
00:07:59.015 --> 00:08:02.020
Ik heb hem nog steeds. De machine van je moeder? Ja.

133
00:08:03.000 --> 00:08:06.015
Natuurlijk heb ik die nog steeds, dat gooi je nooit weg.

134
00:08:06.020 --> 00:08:10.013
Al zou-ie niks meer doen, dat blijft. Dat ga je... nee.

135
00:08:10.018 --> 00:08:13.005
Dat zet je niet op Marktplaats of zo.

136
00:08:13.010 --> 00:08:15.001
GEZOEM VAN NAAIMACHINE

137
00:08:16.001 --> 00:08:18.018
Het plezier in het naaien is weer terug.

138
00:08:18.023 --> 00:08:22.015
Annemarie leeft zich helemaal uit achter de naaimachine.

139
00:08:22.020 --> 00:08:25.017
Ze besluit naar de mode-academie te gaan.

140
00:08:25.022 --> 00:08:30.010
Ik wilde modeontwerpster worden. Ik wilde mijn eigen collectie.

141
00:08:30.015 --> 00:08:33.020
Ik wilde gewoon... ja... mijn eigen ding doen.

142
00:08:34.000 --> 00:08:37.015
Wat was je droom? Toen je naar de mode-academie ging?

143
00:08:37.020 --> 00:08:39.022
Ja, mijn droom was om gewoon...

144
00:08:40.002 --> 00:08:43.015
Ik wilde ineens in Amerika wonen, ik weet niet waarom.

145
00:08:43.020 --> 00:08:46.015
En ik wilde gewoon over de hele wereld...

146
00:08:46.020 --> 00:08:50.004
ja... dat mijn label in de hele wereld bekend was.

147
00:08:50.009 --> 00:08:54.000
En dan elk jaar een modeshow, en op de grote catwalks.

148
00:08:54.005 --> 00:08:55.017
Ja, dat.

149
00:08:55.022 --> 00:08:59.015
Je had 't al helemaal uitgestippeld! Ja, dat plaatje.

150
00:08:59.020 --> 00:09:02.000
Ja, gewoon voor het echie, ja.

151
00:09:02.005 --> 00:09:04.010
En Annemarie gaat naar Amerika.

152
00:09:04.015 --> 00:09:09.000
Ze loopt stage in New York bij modeontwerper Daryl van Wouw.

153
00:09:09.005 --> 00:09:12.018
Annemarie, dan 22 jaar, kan haar geluk niet op.

154
00:09:12.023 --> 00:09:15.020
Een soort van 'overwinnend' gevoel, ja.

155
00:09:16.000 --> 00:09:20.010
Terug in Nederland blijft Annemarie 24 uur per dag met mode bezig.

156
00:09:20.015 --> 00:09:23.015
Ze knipt, naait en ontwerpt als een bezetene.

157
00:09:23.020 --> 00:09:26.000
Maar dan gaat het plotseling mis.

158
00:09:26.005 --> 00:09:30.018
Wat begint als een beetje hoofdpijn, blijkt een hersentumor te zijn.

159
00:09:30.023 --> 00:09:34.015
Wat gebeurde er met je toen je hoorde dat je een tumor had?

160
00:09:34.020 --> 00:09:37.010
Ik werd verdrietig en kwaad tegelijk.

161
00:09:37.015 --> 00:09:39.002
Ja.

162
00:09:39.007 --> 00:09:43.010
Ik moest heel hard huilen, en mijn vader... en mijn broertje...

163
00:09:43.015 --> 00:09:47.016
Mijn broertje zei: 'Je gaat toch niet dood, zoals mammie?'

164
00:09:47.021 --> 00:09:52.018
En ik: 'Nee, hoe kom je erbij? Hou op.' Dood stond niet in mijn woordenboek.

165
00:09:52.023 --> 00:09:57.000
Hoe reageerde je vader toen hij hoorde dat jij een hersentumor had?

166
00:09:57.005 --> 00:10:01.018
Mijn vader dacht: Niet ook nog 's mijn dochter. Hij was gechoqueerd.

167
00:10:01.023 --> 00:10:04.005
Hij is heel nuchter en introvert.

168
00:10:04.010 --> 00:10:09.015
Dus hij is niet iemand die gelijk een soort van scene gaat schoppen of zo.

169
00:10:09.020 --> 00:10:13.004
Hij bleef zitten en hij was gewoon helemaal zo...

170
00:10:13.009 --> 00:10:18.012
ja.. verkleumd, zo van: Nee, dit gaat me niet NOG een keer overkomen.

171
00:10:18.017 --> 00:10:22.010
Annemarie ziet de ernst van de situatie nauwelijks in.

172
00:10:22.015 --> 00:10:26.009
Voor de operatie wil ze haar naaimachine in het ziekenhuis hebben.

173
00:10:26.014 --> 00:10:30.003
Want ze zit midden in haar eindexamen van de mode-academie.

174
00:10:30.008 --> 00:10:34.010
Omdat ik me goed voelde, dacht ik: Ik neem m'n naaimachine mee.

175
00:10:34.015 --> 00:10:38.010
Want ik zat ook alleen op mijn kamer. Het ziekenhuis in? Ja!

176
00:10:38.015 --> 00:10:42.000
LACHEND: Dan ga ik gewoon m'n eindcollectie afmaken!

177
00:10:42.005 --> 00:10:48.000
Ik had de hoofddecaan gebeld: Ik lig met een tumor in het ziekenhuis, maar ik kan m'n collectie afmaken.

178
00:10:48.005 --> 00:10:51.005
Het klinkt een beetje gek. Nu denk ik: Jeetje.

179
00:10:51.010 --> 00:10:56.002
En ze zei: Doe jij maar even rustig aan, geen naaimachine in je kamer.

180
00:10:56.007 --> 00:11:00.000
Ik zeg: Ja, maar het kan, want ik lig alleen op een kamer.

181
00:11:00.005 --> 00:11:05.000
Dus je was levensbedreigend ziek, je had een tumor, en jij dacht aan mode maken.

182
00:11:05.005 --> 00:11:08.000
Ja, want voor mij was het niet levensbedreigend.

183
00:11:08.005 --> 00:11:11.010
Het was een feestje. Dat monster ging uit m'n kop.

184
00:11:13.000 --> 00:11:15.022
Goeiemorgen. Goedemorgen. Hallo. Hallo.

185
00:11:16.002 --> 00:11:20.000
Je bent aan het filmen nu? Ja. Hoi, Liesbeth. Hoi, Annemarie.

186
00:11:20.005 --> 00:11:24.000
Sorry hoor. Nee, geeft niet. Even storen bij het filmen.

187
00:11:24.005 --> 00:11:26.006
Ik wil alles even vastleggen.

188
00:11:26.011 --> 00:11:30.010
Dit is voor 't eerst, dus dan moet je het er nu van nemen. Ja.

189
00:11:30.015 --> 00:11:35.005
Na een zware operatie van maar liefst tien uur is de tumor verwijderd.

190
00:11:35.010 --> 00:11:37.012
Eerst lijkt alles goed te gaan.

191
00:11:37.017 --> 00:11:41.020
Maar vlak na de operatie begint Annemarie slechter te zien.

192
00:11:42.000 --> 00:11:46.010
Wanneer kreeg je van de arts te horen dat je je zicht zou verliezen?

193
00:11:46.015 --> 00:11:49.018
Ze leggen niet uit dat je zicht gaat verliezen.

194
00:11:49.023 --> 00:11:56.010
Maar ze leggen wel uit dat er heel wat anders staat te gebeuren dan wat zij hadden verwacht.

195
00:11:56.015 --> 00:11:58.018
Dat het dus niet oke is.

196
00:11:59.018 --> 00:12:02.009
Dit hadden zij ook niet zien aankomen.

197
00:12:02.014 --> 00:12:04.001
Nee? Nee.

198
00:12:04.006 --> 00:12:07.003
Maar het is wel een van de complicaties...

199
00:12:07.008 --> 00:12:11.023
waarvan ze VOOR de operatie hadden gezegd dat het zou kunnen gebeuren.

200
00:12:12.003 --> 00:12:13.015
Wat deed dat met je?

201
00:12:15.000 --> 00:12:16.018
Ik werd heel verdrietig.

202
00:12:16.023 --> 00:12:21.005
Want ik dacht: Mode wordt nooit meer iets, dit kan ik wel opgeven.

203
00:12:21.010 --> 00:12:25.010
Ik had al een soort van... mijn naaimachine weggedaan.

204
00:12:25.015 --> 00:12:29.018
Want op de oogpoli hadden ze al gevraagd: Welk beroep heb je?

205
00:12:29.023 --> 00:12:32.000
'Ik ben mode-vormgeefster'.

206
00:12:32.005 --> 00:12:35.008
Nou, zeiden ze, dat gaat het niet meer worden.

207
00:12:35.013 --> 00:12:38.020
Dan staat je wereld even helemaal stil. Ja, zeker!

208
00:12:39.000 --> 00:12:41.010
Alles stort in. Ja! Ja!

209
00:12:41.015 --> 00:12:44.012
Hoe ging dat bij jou? Alles stortte ook in.

210
00:12:44.017 --> 00:12:46.010
Alles. Ja.

211
00:12:46.015 --> 00:12:48.004
Hoe ging je daarmee om?

212
00:12:49.004 --> 00:12:53.015
Ja... daar is geen vast recept voor, zeg maar.

213
00:12:53.020 --> 00:12:56.002
Maar ik ben echt een mensen-mens.

214
00:12:56.007 --> 00:12:59.002
Dus ik had mensen om me heen verzameld...

215
00:12:59.007 --> 00:13:03.000
ook door mijn moeders dood, die heel dicht bij me stonden.

216
00:13:03.005 --> 00:13:07.000
Dat waren een soort Charlie's Angels, en nu Annie's Angels.

217
00:13:07.005 --> 00:13:12.004
En die zorgden... die sleepten me er echt doorheen. Ja, echt. Ja.

218
00:13:12.009 --> 00:13:16.006
Die sleepten me er echt doorheen. Hoe deden ze dat? Ja...

219
00:13:16.011 --> 00:13:21.010
Dan belde Roos me op, en ik zeg: Roos, ik voel me zo klote.

220
00:13:21.015 --> 00:13:24.006
En dan zei zij: An, het is ook ellendig.

221
00:13:24.011 --> 00:13:28.020
En dan zei ze: Wij kunnen niks van je overnemen, je moet het zelf doen.

222
00:13:29.000 --> 00:13:31.014
Maar je hoeft het niet alleen te doen.

223
00:13:31.019 --> 00:13:35.018
En toen werd ik me zo bewust van de mensen die ik om me heen had.

224
00:13:35.023 --> 00:13:38.020
Ik dacht: O ja. Dat moet ik gewoon inzetten.

225
00:13:39.000 --> 00:13:41.014
MUZIEK: TUNE VAN 'CHARLIE'S ANGELS'

226
00:13:47.000 --> 00:13:49.014
Ik had echt een groepje vriendinnen.

227
00:13:49.019 --> 00:13:53.000
Dan kwam Naomi langs, en dan maakte ze thee voor me.

228
00:13:53.005 --> 00:13:57.000
En dan zei ze: Het is zo klote, maar wat kan ik voor je doen?

229
00:13:57.005 --> 00:13:58.017
Dan help je elkaar!

230
00:13:58.022 --> 00:14:01.015
Ze had een keer griep, ze kon niet komen.

231
00:14:01.020 --> 00:14:05.005
En ik zei: Ik ben niet gewassen. 'Oke, ik kom eraan!'

232
00:14:05.010 --> 00:14:09.020
Dat zijn de mensen die je helpen. Daardoor krijg je er weer zin in.

233
00:14:10.000 --> 00:14:12.010
Maar als je die mensen niet hebt...

234
00:14:12.015 --> 00:14:16.010
Ik denk dat zij echt de remedie waren om er doorheen te komen.

235
00:14:16.015 --> 00:14:20.015
Maar je verloor wel je grote droom. Althans, dat dacht je. Ja.

236
00:14:20.020 --> 00:14:22.009
Hoe ging je daarmee om?

237
00:14:22.014 --> 00:14:26.008
's Avonds, als je probeert te slapen, dan huil je alleen.

238
00:14:26.013 --> 00:14:28.014
's Ochtends sta je huilend op.

239
00:14:28.019 --> 00:14:31.024
Je gaat huilend naar bed en je staat huilend op.

240
00:14:32.004 --> 00:14:34.005
Je hebt alleen maar verdriet.

241
00:14:34.010 --> 00:14:36.022
Je begint al dingen af te schrijven.

242
00:14:37.002 --> 00:14:41.001
Ja... mentaal gooi je al heel veel dingen weg, eigenlijk.

243
00:14:41.006 --> 00:14:43.009
Zag je het leven nog wel zitten?

244
00:14:43.014 --> 00:14:45.001
Nee.

245
00:14:45.006 --> 00:14:46.018
Nee, nee, nee.

246
00:14:46.023 --> 00:14:49.000
Nee, nee absoluut niet.

247
00:14:50.008 --> 00:14:51.020
Nee.

248
00:14:52.000 --> 00:14:54.024
Een lange periode van revalidatie breekt aan.

249
00:14:55.004 --> 00:15:01.000
Annemarie moet leren leven met haar blijvende slechtziendheid. Vrienden en familie steunen haar.

250
00:15:01.005 --> 00:15:04.010
De dingen die zij tegen me zeiden schreef ik op.

251
00:15:04.015 --> 00:15:10.015
Dus ik had een boekje gemaakt met allemaal spreuken die mij kracht gaven.

252
00:15:10.020 --> 00:15:14.000
En die bleef ik als een soort mantra's herhalen.

253
00:15:14.005 --> 00:15:16.005
Ja? Ja, echt.

254
00:15:16.010 --> 00:15:18.007
Ik had een gedicht, en eh...

255
00:15:19.018 --> 00:15:21.017
en dat las ik ook heel vaak op.

256
00:15:21.022 --> 00:15:24.000
Gewoon voor mezelf.

257
00:15:24.005 --> 00:15:25.017
Ja.

258
00:15:25.022 --> 00:15:28.002
Hoe ging dat gedicht?

259
00:15:28.007 --> 00:15:32.020
'Moedelozen gaan ten onder aan hun twijfel, aan hun vrees.'

260
00:15:33.000 --> 00:15:37.005
'Maar vechters winnen door een wonder telkens weer de race.'

261
00:15:38.005 --> 00:15:39.017
Mooi. Ja!

262
00:15:39.022 --> 00:15:42.015
En dan moest ik elke keer keihard janken.

263
00:15:42.020 --> 00:15:46.005
En dan dacht ik: Come on, je bent een vechter, fuck!

264
00:15:46.010 --> 00:15:50.010
Als je nu opgeeft, geef je echt op, dan ben je moedeloos, dag!

265
00:15:50.015 --> 00:15:54.010
Verliezers hebben een excuus, winnaars hebben een plan.

266
00:15:54.015 --> 00:15:57.015
Hoeveel kracht kreeg je daarvan? Heel veel!

267
00:15:57.020 --> 00:16:01.015
Ik had ook een Papiaments liedje dat ik continu herhaalde.

268
00:16:01.020 --> 00:16:05.017
Dat gaat over dat geen enkele dag hetzelfde is.

269
00:16:05.022 --> 00:16:10.004
Je hebt een dag die goed is en zacht maar ook een die zwaar is.

270
00:16:10.009 --> 00:16:13.003
En de dag die zwaar is die duurt ZO lang...

271
00:16:13.008 --> 00:16:15.015
Die zachte dag vliegt zo voorbij.

272
00:16:15.020 --> 00:16:19.013
Dan zeggen ze ook: Die zware dag moet je tegen vechten.

273
00:16:19.018 --> 00:16:23.013
Dus als ik onder de douche huilde, zong ik dat weer.

274
00:16:23.018 --> 00:16:25.005
ZE ZINGT HET LIEDJE

275
00:16:50.021 --> 00:16:52.008
Wauw! Dat was het.

276
00:16:52.013 --> 00:16:55.021
Zooo! Idols! Kippenvel.

277
00:16:56.001 --> 00:16:57.013
Echt kippenvel. Ja?

278
00:16:57.018 --> 00:17:01.020
Ja, echt heel mooi. Hoeveel kracht haal je uit het leven? Heel veel.

279
00:17:02.000 --> 00:17:03.012
Heel veel.

280
00:17:04.017 --> 00:17:06.020
Langzaam krabbelt Annemarie weer op.

281
00:17:07.000 --> 00:17:09.007
Ze beseft dat ze nooit meer goed zal zien.

282
00:17:09.012 --> 00:17:12.007
Kleding maken lijkt voorgoed voorbij, totdat de oma...

283
00:17:12.012 --> 00:17:16.004
van een vriendin haar zover krijgt achter de naaimachine te gaan zitten.

284
00:17:16.009 --> 00:17:18.012
Ze zei gewoon: Ga het proberen.

285
00:17:18.017 --> 00:17:22.024
Hoe was dat? Je allereerste keer weer achter de machine? Leuk.

286
00:17:23.004 --> 00:17:26.001
Ik was heel bang dat het me niet zou lukken.

287
00:17:26.006 --> 00:17:27.018
O, jee dit is...

288
00:17:27.023 --> 00:17:31.000
dit wordt echt het moment van...

289
00:17:31.005 --> 00:17:34.011
ja, weet je wel, erop of eronder. Weet je? Dat.

290
00:17:35.011 --> 00:17:37.016
'Zometeen lukt het niet en dan?'

291
00:17:37.021 --> 00:17:41.014
'Dat wil je niet meemaken. Dus gewoon maar niet doen.'

292
00:17:41.019 --> 00:17:44.016
Oma zei: Kom maar op, we gaan het proberen.

293
00:17:44.021 --> 00:17:46.018
Het gaat je best wel lukken.

294
00:17:46.023 --> 00:17:49.005
'Het gaat niet lukken.' 'Jawel.'

295
00:17:49.010 --> 00:17:50.022
En het lukte!

296
00:17:51.002 --> 00:17:55.010
Ik kende die hele machine niet, dus dat is al 'ie', maar het lukte.

297
00:17:55.015 --> 00:17:58.012
In een keer kon je alles weer? Alles.

298
00:17:58.017 --> 00:18:00.004
Hoe voelde dat?

299
00:18:00.009 --> 00:18:02.019
Overwinning, ik moest ook huilen.

300
00:18:02.024 --> 00:18:04.021
Haha, ik moest echt huilen.

301
00:18:05.001 --> 00:18:09.005
Uiteindelijk was die droom weer terug 'zie je nou wel'.

302
00:18:09.010 --> 00:18:13.005
Ik had het gewoon verkeerd. Daag. Wat nou naaimachine op marktplaats!

303
00:18:13.010 --> 00:18:16.001
Hahaha! Ja, echt.

304
00:18:16.006 --> 00:18:20.006
Weet je nog wat je gemaakt hebt die dag? Niks. Niks?!

305
00:18:20.011 --> 00:18:22.024
Een lapje met heen en weer, haha!

306
00:18:23.004 --> 00:18:25.009
Dat was toch tegengevallen. Ja!

307
00:18:25.014 --> 00:18:30.009
Haha, ik was al zo blij dat ik weer 'rrr', weer trappen en terugrollen.

308
00:18:35.004 --> 00:18:39.018
Ik pak de draad weer op, letterlijk. Haha, ja. En je droom.

309
00:18:39.023 --> 00:18:41.024
Ja! Je pakt ook je droom weer op. Ja!

310
00:18:42.004 --> 00:18:44.013
Daardoor ga je ook uit de slachtofferrol.

311
00:18:44.018 --> 00:18:47.006
Ik wilde geen dief zijn van mijn eigen geluk.

312
00:18:47.011 --> 00:18:52.007
Zodra ik achter de machine zat, besefte ik: geluk is maakbaar.

313
00:18:52.012 --> 00:18:54.007
Jij creeert je eigen geluk.

314
00:18:54.012 --> 00:18:58.010
Ik maakte een lapje, maar ik was ZO gelukkig met dat lapje.

315
00:18:58.015 --> 00:19:01.012
Ik was geen dief meer van mijn eigen geluk.

316
00:19:01.017 --> 00:19:05.020
Wat slachtofferrol. Rot toch op! daar word je alleen maar moe van.

317
00:19:06.000 --> 00:19:09.006
Het naaien en ontwerpen gaat zo goed dat Annemarie besluit...

318
00:19:09.011 --> 00:19:12.015
haar eindexamen alsnog af te maken, ondanks haar handicap.

319
00:19:12.020 --> 00:19:15.012
Met een spectaculaire eindshow studeert ze af.

320
00:19:15.017 --> 00:19:20.011
En dan zie je ineens al je stukken op de catwalk! Dat was...

321
00:19:20.016 --> 00:19:23.005
dat was gewoon vet, zo cool!

322
00:19:23.010 --> 00:19:26.011
En het zag er ook zo mooi uit. Haha! Ja.

323
00:19:26.016 --> 00:19:29.022
Toen pas besefte ik eigenlijk eh...

324
00:19:30.002 --> 00:19:35.024
wat een privilege het eigenlijk is om door te mogen gaan of zo.

325
00:19:36.004 --> 00:19:40.023
Wist het publiek wat je had meegemaakt? Waar je vandaan kwam? Nee.

326
00:19:41.003 --> 00:19:44.022
Vandaar dat ik ook heel leuk heb nagedacht of ik met stok...

327
00:19:45.002 --> 00:19:48.013
zou gaan of dat ik alle modellen met stok zou laten lopen.

328
00:19:48.018 --> 00:19:52.024
Ik was nog in dubio, maar toen zei een revalidatie-begeleider:

329
00:19:53.004 --> 00:19:57.018
Als iedereen met een stok gaat lopen, dan komt het over als grap.

330
00:19:57.023 --> 00:20:01.004
Als jijzelf, de enige echte, met een stok loopt...

331
00:20:01.009 --> 00:20:02.023
Dat heb ik toen gedaan.

332
00:20:03.003 --> 00:20:07.012
Aan het eind van de show ben ik op de catwalk gegaan met mijn stok.

333
00:20:07.017 --> 00:20:11.005
Dat gaf heel veel kracht. Ik voelde me een soort keizerin.

334
00:20:11.010 --> 00:20:12.022
MUZIEK

335
00:20:16.008 --> 00:20:21.009
De vrienden die ik had uitgenodigd, waren echt helemaal onder de indruk.

336
00:20:21.014 --> 00:20:26.023
Veel vrienden en ook mijn vader pinkten nog net geen traantje weg.

337
00:20:27.003 --> 00:20:30.012
En mijn broertje ook, die had het echt heel zwaar.

338
00:20:30.017 --> 00:20:32.004
Hij vond het ZO mooi.

339
00:20:32.009 --> 00:20:35.010
Hij zei: Toen zag ik je weer terugschitteren.

340
00:20:35.015 --> 00:20:37.002
MUZIEK

341
00:20:45.003 --> 00:20:50.012
Had je ooit verwacht dat je weer terug zou komen, zoals je nu in het leven staat?

342
00:20:50.017 --> 00:20:52.004
Nee, hoor.

343
00:20:52.009 --> 00:20:56.014
Nee! Haha, ik dacht echt: mij kan je alvast aan de kant leggen.

344
00:20:56.019 --> 00:21:00.016
En dan ook nog eens zo'n stok. Wie wil je nou met zo'n stok?

345
00:21:00.021 --> 00:21:05.019
Ik was er alleen maar mee bezig dat ik alleen zou eindigen.

346
00:21:05.024 --> 00:21:08.024
Daardoor dacht ik ook 'jeetje'...

347
00:21:09.004 --> 00:21:13.003
dat wordt het voor mij, alleen eindigen, ze eenzaam.

348
00:21:13.008 --> 00:21:15.003
Maar het tegendeel blijkt waar.

349
00:21:15.008 --> 00:21:19.006
Annemarie vindt kort na haar revalidatie de liefde van haar leven.

350
00:21:19.011 --> 00:21:23.018
Hij koos echt voor me met mijn handicap en al. Hij zei: Annie...

351
00:21:23.023 --> 00:21:27.008
je kan gewoon alles, weet je wel. Wat is er nou moeilijk aan?

352
00:21:27.013 --> 00:21:30.003
Volgens mij heb jij het er moeilijker mee dan ik.

353
00:21:30.008 --> 00:21:32.015
Dat is ook zo, hij heeft heel veel geduld.

354
00:21:32.020 --> 00:21:36.011
En wat ooit begon als een hobby is uitgegroeid tot een eigen bedrijf.

355
00:21:36.016 --> 00:21:42.004
Annemarie heeft haar eigen tassenlijn en werkt dag en nacht aan het ontwerpen van tassen en kleding.

356
00:21:42.009 --> 00:21:45.020
En ze heeft iets nieuws opgestart: salsa voor slechtzienden.

357
00:21:46.000 --> 00:21:49.011
Ik heb altijd salsa willen leren dansen.

358
00:21:49.016 --> 00:21:52.012
En ik dacht: Waarom ga ik dat niet proberen?!

359
00:21:52.017 --> 00:21:56.010
Ik heb een salsaleraar ontmoet met zijn vrouw. Ze zijn ZO goed.

360
00:21:56.015 --> 00:21:59.024
Ze dansen altijd al. Ik vroeg: Hebben jullie het geduld...

361
00:22:00.004 --> 00:22:03.011
om het ook met blinden en slechtzienden te doen.

362
00:22:03.016 --> 00:22:06.001
Ze waren ZO enthousiast! Ik dacht: Gewoon proberen.

363
00:22:06.006 --> 00:22:09.008
Het was zo leuk, we zijn al twee semesters bezig.

364
00:22:09.013 --> 00:22:12.000
Iedereen gaat met een glimlach weg.

365
00:22:12.005 --> 00:22:15.009
Dat zegt mij: Dit is gewoon echt goed.

366
00:22:15.014 --> 00:22:18.021
Is het niet heel moeilijk, zonder zicht dansen?

367
00:22:19.001 --> 00:22:22.017
Nee, dat is niet moeilijk. Probeer maar. Ogen dicht?

368
00:22:22.022 --> 00:22:25.011
Ja. En dan hou je mij vast.

369
00:22:25.016 --> 00:22:27.019
Hahaha!

370
00:22:27.024 --> 00:22:30.004
Een man begint altijd met links voor.

371
00:22:30.009 --> 00:22:33.004
Dus je doet links voor en terug naast je andere been...

372
00:22:33.009 --> 00:22:36.003
dan rechts achter en weer terug naast je andere been.

373
00:22:36.008 --> 00:22:37.020
Kleinere stappen.

374
00:22:38.000 --> 00:22:41.011
Links voor, terug, rechts achter, terug. Dat is de basis.

375
00:22:44.001 --> 00:22:49.015
SALSAMUZIEK Dansen met open ogen is voor mij al moeilijk. Dus voetjes van de vloer!

376
00:22:49.020 --> 00:22:51.007
SALSAMUZIEK

377
00:23:19.001 --> 00:23:24.001
Toen ik achter de naaimachine zat, besefte ik: Geluk is maakbaar!

