WEBVTT

1
00:00:03.003 --> 00:00:04.015
888

2
00:00:04.020 --> 00:00:06.007
Memories is terug.

3
00:00:06.012 --> 00:00:09.019
De komende weken zien mensen hun oude geliefden terug.

4
00:00:09.024 --> 00:00:14.001
Maar we beginnen met het vervolg van het verhaal van Sander Kuit.

5
00:00:14.006 --> 00:00:17.022
Hij wil graag de dakloze Emily uit New York terug zien.

6
00:00:18.002 --> 00:00:21.001
Begin dit jaar startten wij met hem een zoektocht.

7
00:00:21.006 --> 00:00:25.020
Er was maar EEN oplossing: naar New York.

8
00:00:28.015 --> 00:00:30.008
Ik baal hier heel erg van.

9
00:00:30.013 --> 00:00:34.007
Ik had hier echt wel mijn geld op gezet.

10
00:00:39.005 --> 00:00:41.021
Hee, man! Spannend, he? Ja. Shit, zeg!

11
00:00:42.001 --> 00:00:45.018
Dit is wel heel close. Hier is het gewoon.

12
00:00:47.016 --> 00:00:50.022
*If you'd ask me, how I'm doing

13
00:00:51.002 --> 00:00:54.000
*I would say I'm doing just fine

14
00:00:54.005 --> 00:00:59.006
*I would lie and say that you're not on my mind

15
00:01:00.023 --> 00:01:05.009
*Not matter what I say I'm, not over you

16
00:01:07.009 --> 00:01:10.011
*Not over you*

17
00:01:19.002 --> 00:01:21.001
Memories in hartje New York.

18
00:01:21.006 --> 00:01:25.009
Dat betekent dat de zoektocht naar de dakloze Emily verder gaat.

19
00:01:25.014 --> 00:01:28.005
Nu zijn er in New York 43.000 daklozen.

20
00:01:28.010 --> 00:01:31.015
Daarom hebben we Sander de Kramer meegevraagd.

21
00:01:31.020 --> 00:01:34.022
Hij is beter thuis in de wereld van de homeless people.

22
00:01:35.002 --> 00:01:37.000
Hij weet wie je moet spreken.

23
00:01:37.005 --> 00:01:39.008
We zijn echt overal geweest.

24
00:01:39.013 --> 00:01:42.016
Bij daklozencentra, methadonuitgiftes...

25
00:01:42.021 --> 00:01:46.016
het Leger des Heils, in ziekenhuizen, spoorwegpolitie...

26
00:01:46.021 --> 00:01:49.016
de ondergrondse, echt de hele stad door.

27
00:01:49.021 --> 00:01:53.007
En de vraag is of het ons gelukt is Emily op te sporen.

28
00:01:54.007 --> 00:01:56.017
Dit is het verhaal van Sander Kuit.

29
00:01:58.002 --> 00:01:59.022
Het blijft gewoon knagen.

30
00:02:01.014 --> 00:02:05.017
Ik moet er toch in elk geval achter komen of ze nog leeft...

31
00:02:05.022 --> 00:02:08.012
waar ze is, hoe het met haar gaat.

32
00:02:08.017 --> 00:02:11.012
Ik zal het nooit loslaten. Dat sowieso niet.

33
00:02:11.017 --> 00:02:14.018
14 jaar geleden zag hij haar voor het laatst.

34
00:02:15.018 --> 00:02:19.015
Ik heb haar gewoon laten zitten. Ik heb haar hoop gegeven.

35
00:02:19.020 --> 00:02:22.003
En daar ben ik van weggelopen.

36
00:02:43.003 --> 00:02:46.004
In 1998 is Sander een ambitieuze jonge filmmaker...

37
00:02:46.009 --> 00:02:50.015
als hij tijdens een cursus in New York de dakloze Emily tegenkomt.

38
00:02:50.020 --> 00:02:55.006
Hij vraagt haar de hoofdrol in zijn afstudeerfilmpje te spelen.

39
00:02:55.011 --> 00:03:01.015
Na hun maandenlange samenwerking wil Emily met hem mee naar Amsterdam.

40
00:03:01.020 --> 00:03:05.002
Ik zag haar zitten aan de overkant van de straat.

41
00:03:05.007 --> 00:03:08.004
En ik durfde niet naar haar toe te lopen...

42
00:03:08.009 --> 00:03:10.012
om te zeggen dat ze niet mee kon.

43
00:03:10.017 --> 00:03:14.018
En ik had moeten zeggen dat we in contact hadden moeten blijven.

44
00:03:14.023 --> 00:03:17.002
Maar ik durfde dat niet.

45
00:03:17.007 --> 00:03:20.017
Ik heb me omgedraaid en heb haar daar laten zitten.

46
00:03:22.021 --> 00:03:25.001
En ik heb haar nooit meer gezien.

47
00:03:28.012 --> 00:03:31.005
Tien jaar lang knaagt Sanders geweten.

48
00:03:31.010 --> 00:03:34.024
En in 2008 reist hij naar New York om Emily te zoeken.

49
00:03:37.010 --> 00:03:40.021
Ik dacht: Ik kom zeker iemand tegen die haar kent.

50
00:03:41.001 --> 00:03:44.003
'Natuurlijk ken ik Emily. Die zit daar.'

51
00:03:44.008 --> 00:03:48.008
Een diepe overtuiging? Ja, dat wist ik zeker.

52
00:03:48.013 --> 00:03:52.014
En dat was blijkbaar heel naief. Want er was niemand

53
00:03:52.019 --> 00:03:54.012
Je hebt een foto van haar.

54
00:03:54.017 --> 00:03:58.018
Althans, een foto waarvan je denkt dat zij het zou kunnen zijn.

55
00:03:58.023 --> 00:04:01.012
Die foto is tien jaar later gemaakt, in 2008.

56
00:04:01.017 --> 00:04:05.022
Sander ontdekt op internet een foto van een dakloze vrouw...

57
00:04:06.002 --> 00:04:08.009
en ziet gelijkenissen met Emily.

58
00:04:08.014 --> 00:04:10.023
De fotograaf heeft geen gegevens.

59
00:04:11.003 --> 00:04:14.008
Maar als het Emily is, leefde ze in 2008 nog wel.

60
00:04:14.013 --> 00:04:17.021
Het is een hele verdrietige foto.

61
00:04:18.001 --> 00:04:19.013
Die vrouw...

62
00:04:19.018 --> 00:04:22.014
Dat zou dan wel het doemscenario zijn.

63
00:04:22.019 --> 00:04:25.012
Dat ze nooit van de straat af is gekomen.

64
00:04:25.017 --> 00:04:29.017
Dat ze altijd op straat heeft moeten leven.

65
00:04:29.022 --> 00:04:33.015
Moet je voorstellen dat dat je leven is. Ja...

66
00:04:35.005 --> 00:04:38.015
Waarom kun je het niet achter je laten?

67
00:04:41.010 --> 00:04:47.018
Ik moet er toch in elk geval achter komen of ze nog leeft of waar ze is, hoe het met haar gaat.

68
00:04:47.023 --> 00:04:51.010
Nee, ik laat het niet los. Nee.

69
00:04:51.015 --> 00:04:54.020
Het kan natuurlijk dat je geen antwoord krijgt.

70
00:04:55.000 --> 00:04:57.019
Ja, dan blijf ik daar mee rond lopen.

71
00:04:57.024 --> 00:05:00.020
Maar ik moet haar gewoon toch zien.

72
00:05:01.000 --> 00:05:05.024
Ik wil in ieder geval weten waar ze is.

73
00:05:06.004 --> 00:05:09.000
En dat kan ook op een begraafplaats zijn.

74
00:05:09.005 --> 00:05:14.001
Na onze oproep begin dit jaar hebben veel kijkers een bijdrage geleverd.

75
00:05:14.006 --> 00:05:20.023
Ondanks alle inspanningen en tips bleven bijna alle deuren gesloten vanwege privacyregels.

76
00:05:21.003 --> 00:05:25.017
In de hoop ter plekke meer voor elkaar te krijgen, reizen we naar de Big Apple.

77
00:05:25.022 --> 00:05:32.014
De eerste ochtend ontmoet ik onze Amerikaanse producer Lia die in ons hotel kantoor houdt.

78
00:05:39.005 --> 00:05:45.002
Lia heeft voorbereidingen getroffen en geeft ons flyers en plattegronden.

79
00:05:45.007 --> 00:05:46.019
Zij weet de weg.

80
00:06:12.019 --> 00:06:16.010
Hoewel we geen idee hebben waar Emily zou kunnen zijn...

81
00:06:16.015 --> 00:06:21.024
lijkt het logisch eerst de plekken te bezoeken waar Sander haar altijd zag...

82
00:06:22.004 --> 00:06:25.021
en waar ze hun filmpje opnamen: de parken van Manhattan.

83
00:06:26.001 --> 00:06:28.013
Hier is het allemaal begonnen.

84
00:06:28.018 --> 00:06:31.007
Het park waar ik met haar gefilmd heb.

85
00:06:31.012 --> 00:06:35.011
Welke scene was dat? Dat ze met die winkelwagen rond loopt.

86
00:06:41.017 --> 00:06:47.005
Gek, hoor. Dit was ook een plek waar ze vaak was? Ja.

87
00:06:47.010 --> 00:06:50.021
Als dakloze heb je natuurlijk je vaste plekken...

88
00:06:51.001 --> 00:06:54.022
om aan eten te komen en om contact met anderen te hebben.

89
00:06:55.002 --> 00:06:58.019
Ze kan hier natuurlijk gewoon zitten. Ja, zo maar.

90
00:07:02.009 --> 00:07:05.006
Hoe is dit nu voor jou? Gek. Ja? Ja.

91
00:07:05.011 --> 00:07:08.020
Ben je een beetje nerveus? Ja, best wel. Zie je het? Ja.

92
00:07:09.000 --> 00:07:12.003
Stel je voor dat je haar opeens ziet. Ja, pfff.

93
00:07:12.008 --> 00:07:16.000
Hoe reageer je dan? Zo. Ik weet het niet.

94
00:07:16.005 --> 00:07:17.019
Ik weet het niet.

95
00:07:17.024 --> 00:07:21.023
Ik denk niet dat we met die camera naar haar toe moeten lopen.

96
00:07:22.003 --> 00:07:24.017
Wat zou je zeggen? Hoi, ben jij Emily?

97
00:07:24.022 --> 00:07:28.004
Ken je me nog? Zoiets? En dan afwachten wat er gebeurt.

98
00:07:32.005 --> 00:07:38.000
Ik denk dat het voor haar ook een mooie gebeurtenis in haar leven was.

99
00:07:38.005 --> 00:07:43.010
Dus daarom ga ik er nu nog maar van uit dat ze mij nog kent.

100
00:07:43.015 --> 00:07:48.008
En dat het een hele mooie samenkomst zal zijn.

101
00:07:48.013 --> 00:07:51.022
Was je ook verliefd op haar? Die vraag is vaker gesteld.

102
00:07:52.002 --> 00:07:55.000
Misschien op een bepaalde manier wel.

103
00:07:55.005 --> 00:07:59.014
Maar meer verliefd op het leven en hoe zij daar in stond.

104
00:07:59.019 --> 00:08:02.002
En dat ik dat zeer interessant vond.

105
00:08:02.007 --> 00:08:05.004
Als persoon? Als persoon was ik verliefd.

106
00:08:05.009 --> 00:08:09.017
En toen ik haar beter leerde kennen, zag ik dat ze echt dakloos was.

107
00:08:12.021 --> 00:08:15.024
Misschien was het wel een teleurstelling...

108
00:08:16.004 --> 00:08:20.009
omdat ze er erger aan toe was dan dat ik dacht van een afstandje.

109
00:08:21.014 --> 00:08:25.008
Omringd door de daklozen in het park wordt Sander onrustig.

110
00:08:25.013 --> 00:08:29.018
Iedereen hier zou Emily kunnen zijn of haar kennen.

111
00:08:57.006 --> 00:08:59.003
En? Daar ben ik dus bang voor.

112
00:08:59.008 --> 00:09:02.009
Dat ik zo iemand tegenkom.

113
00:09:02.014 --> 00:09:05.012
Zij heeft allemaal bakjes met pilletjes.

114
00:09:05.017 --> 00:09:10.001
In de war? Ja, behoorlijk in de war, ja.

115
00:09:10.006 --> 00:09:13.023
Daar kun je niet mee communiceren.

116
00:09:14.003 --> 00:09:17.004
Maar goed, dat was nummer EEN. Ja, precies.

117
00:09:20.017 --> 00:09:22.004
MUZIEK

118
00:09:46.012 --> 00:09:50.009
Had ze ook een vaste slaapplek? Nou... Waar sliep ze?

119
00:09:50.014 --> 00:09:53.024
Wel op straat. Maar niet in het park?

120
00:09:54.004 --> 00:09:57.016
Nee, maar hier zijn ze streng. Je moet er uit 's nachts.

121
00:10:02.020 --> 00:10:06.006
Liep hij er toen ook al? Volgens mij wel.

122
00:10:06.011 --> 00:10:09.009
Hem zie ik gelijk weer terug. Een flyer op het bord?

123
00:11:03.004 --> 00:11:06.007
Hee, nu hebben we wat. Dit is interessant.

124
00:11:06.012 --> 00:11:09.003
Zeker een tip die we moeten natrekken.

125
00:11:09.008 --> 00:11:13.003
We splitsen ons op om ons te kunnen verspreiden door deze stad.

126
00:11:13.008 --> 00:11:16.019
Sander neemt me mee naar de plek van hun eerste ontmoeting.

127
00:11:19.002 --> 00:11:21.007
Hier zat ze.

128
00:11:21.012 --> 00:11:26.004
Hier zat ze. Hier? Ja. En jij kwam van? Daar vandaan.

129
00:11:26.009 --> 00:11:28.010
En zij zat altijd hier. Zo.

130
00:11:37.004 --> 00:11:38.016
Dat was hier.

131
00:11:38.021 --> 00:11:42.008
En wat was het moment dat je dacht: Ik ga naar haar toe.

132
00:11:42.013 --> 00:11:46.003
Nou ja, gewoon... Je bent er naast gaan zitten?

133
00:11:46.008 --> 00:11:48.017
Op een gegeven moment wel.

134
00:11:48.022 --> 00:11:52.006
Het was dag EEN dat ik naar die filmacademie liep.

135
00:11:52.011 --> 00:11:55.012
En ik zag haar zitten en dacht: Wat doet ze daar?

136
00:11:55.017 --> 00:11:59.018
Ik dacht niet dat het een dakloos meisje was.

137
00:11:59.023 --> 00:12:04.010
Ze had ook net zo goed ook op de filmacademie kunnen zitten.

138
00:12:04.015 --> 00:12:07.024
Twee, drie dagen later sprak ik haar aan. Hier.

139
00:12:08.004 --> 00:12:11.006
En waar had je het dan over? Dat ze uit Canada komt.

140
00:12:11.011 --> 00:12:14.000
En dat ze als tienjarige dakloos was.

141
00:12:14.005 --> 00:12:15.024
En of het zwaar was.

142
00:12:16.004 --> 00:12:19.003
En wat zei ze daarop? Dat ze moest overleven.

143
00:12:19.008 --> 00:12:24.007
Elke dag weer, he. Jezus Mina.

144
00:12:24.012 --> 00:12:29.002
Wanneer kwam jij dan op het idee om haar een rol in de film te geven?

145
00:12:29.007 --> 00:12:31.013
Ik had een pop zonder armen.

146
00:12:31.018 --> 00:12:34.000
En toen ontstond ergens het idee.

147
00:12:34.005 --> 00:12:38.003
Van: Ah, dat is Emily. Dakloze vrouw op zoek naar liefde.

148
00:12:38.008 --> 00:12:39.020
Ze vindt die pop.

149
00:12:52.016 --> 00:12:55.009
In de film zoekt Emily armen voor de pop.

150
00:12:55.014 --> 00:12:57.001
Op zoek naar warmte.

151
00:13:05.017 --> 00:13:07.020
Emily vindt de armen en is opgetogen.

152
00:13:08.000 --> 00:13:09.022
Maar de film kent geen happy end.

153
00:13:10.002 --> 00:13:12.013
De armen wurgen haar.

154
00:13:12.018 --> 00:13:17.007
Wat ik het liefste zou doen is die film opnieuw maken.

155
00:13:17.012 --> 00:13:22.009
Dat ze dan armen vindt en die wurgen haar niet.

156
00:13:22.014 --> 00:13:24.001
Ze omhelzen haar.

157
00:13:24.006 --> 00:13:26.023
Dat zou mooi zijn. O, dat is heel mooi, ja.

158
00:13:27.003 --> 00:13:28.017
Dat wil ik het liefste.

159
00:13:28.022 --> 00:13:33.011
Een remake maken. Je gaf een pop, maar eigenlijk wilde ze een mens.

160
00:13:37.008 --> 00:13:42.006
Onze producer Leah regelt voor Sander de Kramer hulp van The Guardian Angels.

161
00:13:42.011 --> 00:13:46.001
Een vrijwilligersorganisatie van burgerwachten...

162
00:13:46.006 --> 00:13:48.021
die de straten en daklozen goed kennen.

163
00:14:14.007 --> 00:14:18.020
Sander en z'n team gaan gemotiveerd verder met het uitdelen van flyers.

164
00:14:19.000 --> 00:14:23.005
Er hoeft maar EEN persoon tussen te zitten die haar kent of herkent.

165
00:14:53.014 --> 00:14:56.009
Sander neemt me mee naar de filmacademie.

166
00:14:56.014 --> 00:14:58.001
Hier was de premiere.

167
00:14:58.006 --> 00:15:02.024
Toen kwam ze ongemakkelijk aanlopen met zo'n jurk die ze aan had.

168
00:15:03.004 --> 00:15:04.016
En het legerjasje.

169
00:15:04.021 --> 00:15:09.006
Toen zei ik: Kom op, snel. De film gaat beginnen.

170
00:15:09.011 --> 00:15:12.001
MUZIEK

171
00:15:20.001 --> 00:15:24.021
Het moet voor haar ook een belevenis zijn geweest. Ze vond het geweldig.

172
00:15:25.001 --> 00:15:29.000
Na de premiere gaan Sander en Emily nog even iets drinken.

173
00:15:29.005 --> 00:15:32.010
Bar 119. Het ziet er... Het is er nog.

174
00:15:32.015 --> 00:15:34.019
Het is er wel nog. Ha.

175
00:15:34.024 --> 00:15:39.023
Ook een teleurstelling. En hier vroeg zij aan jou... Ja.

176
00:15:40.003 --> 00:15:43.009
'Kan ik met je mee naar Amsterdam?' Sander, kan dat niet?

177
00:15:43.014 --> 00:15:46.006
Dat was hier binnen.

178
00:15:46.011 --> 00:15:52.002
Nou, ja. Toen zei je? Ik zie wat ik kan doen, maar ik moet nu weg.

179
00:15:52.007 --> 00:15:55.020
Na enkele dagen komt Sander bij de afgesproken plek.

180
00:15:56.000 --> 00:15:58.019
Hij ziet Emily vanuit de verte op straat zitten.

181
00:15:58.024 --> 00:16:02.020
Ik wilde naar haar toe gaan om te zeggen dat het niet kan.

182
00:16:03.000 --> 00:16:06.018
Maar ik durfde haar die teleurstelling niet te geven.

183
00:16:09.014 --> 00:16:13.011
Hoogste tijd om, na veertien jaar, EEN en ander recht te zetten.

184
00:16:13.016 --> 00:16:15.022
Dan moeten we Emily eerst vinden.

185
00:16:16.002 --> 00:16:18.015
We hebben een afspraak bij het Leger des Heils.

186
00:16:18.020 --> 00:16:23.005
Major Anderson was lang verantwoordelijk voor het oplossen van vermissingen.

187
00:16:23.010 --> 00:16:27.007
Na het horen van Emily's verhaal bood ze haar hulp aan.

188
00:17:10.017 --> 00:17:13.011
De Major start meteen en neemt ons mee naar een plek...

189
00:17:13.016 --> 00:17:16.002
die eerder werd getipt door een man in het park.

190
00:17:46.002 --> 00:17:49.004
In de metro-tunnels zijn overdag weinig daklozen.

191
00:17:49.009 --> 00:17:53.019
We besluiten om 's avonds laat nog eens terug te komen.

192
00:17:53.024 --> 00:17:57.022
We gaan naar Bryant Park en bespreken het negatiefste scenario.

193
00:17:58.002 --> 00:18:00.005
Emily kan overleden zijn.

194
00:18:00.010 --> 00:18:04.012
Ik vraag Major Anderson hoe oud New Yorkse daklozen gemiddeld worden.

195
00:18:34.008 --> 00:18:37.011
Onze producer regelt voor Sander de Kramer die middag...

196
00:18:37.016 --> 00:18:40.004
een bezoek aan de medical examiner's office.

197
00:19:59.024 --> 00:20:02.024
De volgende dag begint met een radio-interview.

198
00:20:47.005 --> 00:20:51.007
Na het interview gaan we naar Union Square Park.

199
00:20:51.012 --> 00:20:54.005
Daar verzamelen mensen die ons willen helpen.

200
00:20:54.010 --> 00:20:58.005
De Guardian Angels zijn er weer, net als Major Betty.

201
00:20:58.010 --> 00:21:02.011
Een dakloze jongeman toont interesse in onze missie.

202
00:21:52.005 --> 00:21:54.004
MAN SPREEKT ONVERSTAANBAAR

203
00:22:02.010 --> 00:22:05.010
Ook schrijver Lee Stringer biedt zijn hulp aan.

204
00:22:28.007 --> 00:22:32.009
Lee Stringer is jarenlang dakloos geweest en kent de plekken in de stad.

205
00:22:32.014 --> 00:22:34.022
Ze gaan naar een methadonkliniek.

206
00:22:35.002 --> 00:22:38.015
Daar komen verslaafde daklozen vrijwel dagelijks.

207
00:23:00.019 --> 00:23:04.023
Men hanteert strikte privacy-regels en die deur blijft dicht.

208
00:23:05.003 --> 00:23:10.008
Met de camera op afstand gaan de mannen naar een ander uitgiftepunt.

209
00:23:10.013 --> 00:23:13.015
MUZIEKJE

210
00:23:48.021 --> 00:23:52.024
Mike, een dakloze man in beroerde toestand denkt ons te kunnen helpen.

211
00:24:18.003 --> 00:24:22.007
Een twijfelachtige tip maar ze gaan op zoek naar de Bowery.

212
00:24:30.021 --> 00:24:34.007
Na enig zoeken vinden ze een opvanghuis voor daklozen.

213
00:24:46.016 --> 00:24:49.021
Zo zoeken ze verder naar de BRC.

214
00:25:03.001 --> 00:25:06.017
Ook hier wacht de camera netjes buiten.

215
00:25:37.011 --> 00:25:39.011
Even afwachten weer.

216
00:25:42.011 --> 00:25:45.023
Sander en ik zijn met Major Betty in stadsdeel de Bronx.

217
00:25:46.003 --> 00:25:50.005
Er is een grote kans dat Emily hulp zocht bij een vrouwenopvanghuis.

218
00:25:50.010 --> 00:25:54.006
Major Anderson neemt ons mee naar een overkoepelende organisatie.

219
00:25:54.011 --> 00:25:56.009
We kijken of Emily hier bekend is.

220
00:25:56.014 --> 00:26:00.005
We worden vriendelijk ontvangen en gaan naar het kantoor...

221
00:26:00.010 --> 00:26:04.001
waar alle vrouwen die ooit aanklopten geregistreerd staan.

222
00:26:36.003 --> 00:26:40.012
Niet EEN clue over de achternaam, niks. Nee, dat is irritant.

223
00:26:40.017 --> 00:26:45.022
Dat we niet via Emily verder kunnen. Dat hoopte ik. Ik ook.

224
00:26:46.002 --> 00:26:47.021
Wat een teleurstelling.

225
00:26:48.001 --> 00:26:51.018
We kunnen nog proberen om het aan de vrouwen in de opvang te vragen.

226
00:26:51.023 --> 00:26:55.001
Weinig van hen zijn bereid voor de camera te spreken...

227
00:26:55.006 --> 00:26:57.015
uit angst en schaamte te worden herkend.

228
00:27:17.002 --> 00:27:19.002
Ook hier geen succes.

229
00:27:19.007 --> 00:27:21.017
Sander deelt nog wat flyers uit.

230
00:27:21.022 --> 00:27:25.001
Niemand lijkt iets te weten of wil informatie delen.

231
00:27:25.006 --> 00:27:27.016
Emily.

232
00:27:27.021 --> 00:27:31.001
Teleurgesteld nemen we afscheid van de Major.

233
00:27:40.021 --> 00:27:43.014
Ik vond dit een bummer. Ja... Ik had echt...

234
00:27:43.019 --> 00:27:48.008
Het is zo jammer dat je dat systeem niet in kan, op de naam Emily. Ja!

235
00:27:48.013 --> 00:27:50.009
Al zijn er 100.000 Emily's.

236
00:27:50.014 --> 00:27:52.008
Dan kun je wat zien, he.

237
00:27:52.013 --> 00:27:54.000
Het is frustrerend, he.

238
00:27:54.005 --> 00:27:57.012
Bijzonder. Dit is de enige manier.

239
00:27:57.017 --> 00:28:00.019
We moeten maar doorgaan. Zullen we gaan flyeren? Ja.

240
00:28:00.024 --> 00:28:02.013
Laten we dat maar doen.

241
00:28:02.018 --> 00:28:06.006
Ik baal hier heel erg van. Ik had echt mijn hoop hier.

242
00:28:06.011 --> 00:28:08.023
Nou, ja. Ik had mijn geld er opgezet.

243
00:28:09.003 --> 00:28:13.013
Sander de Kramer is met Lee Stringer bij het Grand Central Station.

244
00:28:13.018 --> 00:28:17.003
Een beveiligingsdame beweert Emily gezien te hebben.

245
00:28:26.004 --> 00:28:28.001
Ze roept er een collega bij.

246
00:28:57.001 --> 00:29:00.003
Aan het einde van deze dag ontmoeten we elkaar bij Leah.

247
00:29:00.008 --> 00:29:03.017
We bespreken hoe het gegaan is en ik uit mijn frustratie.

248
00:29:09.024 --> 00:29:12.020
Ik hoop dat Leah de gouden tip kreeg.

249
00:29:31.023 --> 00:29:34.020
Ik hoop zo dat we morgen meer geluk hebben!

250
00:29:37.023 --> 00:29:42.003
De beide Sanders besluiten 's avonds hun geluk nog eens te beproeven.

251
00:29:42.008 --> 00:29:45.006
Ze gaan met de Guardian Angels naar de stations.

252
00:29:45.011 --> 00:29:49.003
Te beginnen met het metrostation waar we eerder vandaag waren.

253
00:29:49.008 --> 00:29:53.009
Om mensen niet te veel af te schrikken filmen we met een kleine camera.

254
00:30:07.023 --> 00:30:11.000
Ook nu is het er niet heel erg druk.

255
00:30:11.005 --> 00:30:14.003
Dus pakken ze de metro naar Grand Central Station.

256
00:30:14.008 --> 00:30:17.013
Daar schijnen 's avonds wel veel daklozen te zitten.

257
00:30:17.018 --> 00:30:19.005
MUZIEKJE

258
00:30:29.021 --> 00:30:32.016
Ook hier geen spoor van Emily.

259
00:30:36.003 --> 00:30:40.021
Dan gaan we naar de plek die de beveiligingsbeambte vanmiddag beschreef.

260
00:30:41.001 --> 00:30:43.006
Hier zou Emily vaker gezien zijn.

261
00:30:43.011 --> 00:30:47.008
Vlak bij de hotdogkraam is een plek waar daklozen hangen.

262
00:30:47.013 --> 00:30:50.010
We vragen de uitbater of hij haar herkent.

263
00:30:52.013 --> 00:30:54.016
Wanneer heeft hij haar gezien?

264
00:30:58.011 --> 00:30:59.023
Het is ongelooflijk:

265
00:31:00.003 --> 00:31:03.019
Iedereen lijkt haar te herkennen en gezien te hebben.

266
00:31:03.024 --> 00:31:05.011
Iedereen, behalve wij.

267
00:31:05.016 --> 00:31:07.003
Het is zo frustrerend.

268
00:31:07.008 --> 00:31:10.020
Zou het niet kunnen dat ze om de hoek is. Dat is het irritante.

269
00:31:13.015 --> 00:31:16.022
Als ze onder de brug ligt, dan zien we het niet. Nee.

270
00:31:17.002 --> 00:31:21.007
Als ze verplaatst en wij kijken daarna, dan is ze weer weg.

271
00:31:21.012 --> 00:31:26.002
Ze zou nu in de tunnel kunnen zijn, waar we liepen. Dat is het.

272
00:31:26.007 --> 00:31:29.014
Ja, blijven zoeken.

273
00:31:29.019 --> 00:31:31.006
We houden hoop.

274
00:31:31.011 --> 00:31:32.023
Ja. Kom.

275
00:31:36.020 --> 00:31:38.023
Dag drie begint goed.

276
00:31:39.003 --> 00:31:42.010
Onze redactie is tijdens de reis actief op social media...

277
00:31:42.015 --> 00:31:44.022
en krijgt een interessante foto getipt.

278
00:31:45.002 --> 00:31:47.021
De dame op de foto ziet er gezond uit...

279
00:31:48.001 --> 00:31:52.004
maar vertoont wel duidelijk overeenkomsten met Emily.

280
00:31:52.009 --> 00:31:55.007
Dat meen je niet. Die kregen wij vanmorgen binnen.

281
00:31:55.012 --> 00:31:59.019
Via de mail uit Nederland. Kijk nou. Als je... De neus!

282
00:31:59.024 --> 00:32:02.006
En deze blik klopt.

283
00:32:02.011 --> 00:32:05.007
Enthousiast roep ik de andere Sander.

284
00:32:05.012 --> 00:32:07.022
Ik wil je even iets laten zien.

285
00:32:08.002 --> 00:32:09.014
Spannend. Ja.

286
00:32:14.013 --> 00:32:19.004
Vanuit Nederland, via via. Dat kan.

287
00:32:19.009 --> 00:32:23.011
Ze ziet er wel redelijk goed uit.

288
00:32:23.016 --> 00:32:29.013
Het is in het Prince George Hotel. Dat was in die tijd een opvanghuis.

289
00:32:29.018 --> 00:32:31.011
Daar is die foto genomen.

290
00:32:31.016 --> 00:32:35.022
Of zeg jij nee? Ik vind het lastig. Ik ook, maar ik zie wel toch...

291
00:32:36.002 --> 00:32:39.008
een paar gelijkenissen. Heb je het over de ogen? De ogen!

292
00:32:39.013 --> 00:32:43.017
Bij deze vrouw zit er hoop in die ogen. Het is dezelfde vrouw denk ik.

293
00:32:43.022 --> 00:32:47.007
Gisteravond heb jij gehoord: We hebben haar gezien...

294
00:32:47.012 --> 00:32:51.005
twee maanden geleden, o, ja, hier. Het gaat van hot naar her.

295
00:32:51.010 --> 00:32:57.018
Ja. Inderdaad. Maar er zijn meer aanwijzingen dat ze leeft dan niet.

296
00:32:57.023 --> 00:33:00.010
Daarom moeten we ze volgen. Ja.

297
00:33:00.015 --> 00:33:03.004
Zullen we maar gaan? Ja, tuurlijk, tuurlijk.

298
00:33:03.009 --> 00:33:05.004
Prince George Hotel. Oke.

299
00:33:05.009 --> 00:33:11.004
Het Prince George Hotel biedt nog steeds woonruimte aan voormalig dak- en thuislozen.

300
00:33:11.009 --> 00:33:12.021
We gaan op weg.

301
00:33:13.001 --> 00:33:16.006
Ik word een beetje detective. Ja, dat is het ook echt.

302
00:33:16.011 --> 00:33:21.015
Wat er wel door mijn hoofd spookt, is dat wij natuurlijk naar haar op zoek zijn.

303
00:33:21.020 --> 00:33:26.022
En dat ze hier wel ook is, maar dat we haar niet zien. Ja, ja.

304
00:33:28.004 --> 00:33:32.009
Dat vind ik een soort van horrorscenario.

305
00:33:32.014 --> 00:33:36.004
Gewapend met de nieuwe foto betreden we de receptie van het hotel.

306
00:33:36.009 --> 00:33:38.008
De camera wacht weer buiten.

307
00:33:56.011 --> 00:33:58.014
MUZIEKJE

308
00:34:01.002 --> 00:34:03.023
De receptionist kan ons niets vertellen...

309
00:34:04.003 --> 00:34:07.023
maar belooft dat we worden teruggebeld door de directeur.

310
00:34:08.003 --> 00:34:10.024
Tijdens het wachten spreken we enkele bewoners aan.

311
00:34:11.004 --> 00:34:13.014
Misschien dat zij haar herkennen.

312
00:34:32.002 --> 00:34:35.015
We worden netjes teruggebeld door de directeur.

313
00:34:35.020 --> 00:34:41.016
Hij vertelt ons dat vrijwilligers die hielpen bij de barbecue via een goede doelen-organisatie kwamen.

314
00:34:41.021 --> 00:34:46.017
Hij heeft de vraag daar neergelegd en wij moeten weer wachten.

315
00:34:46.022 --> 00:34:48.010
De tijd begint te dringen.

316
00:34:48.015 --> 00:34:53.018
Sander de Kramer gaat vandaag met hulp van Major Betty en de Guardian Angels de straat op.

317
00:34:53.023 --> 00:34:58.003
Om de boodschap kracht bij te zetten, laat Sander zich horen.

318
00:35:53.004 --> 00:35:57.010
Wij ook. Sander en ik besluiten te kijken bij Pennsylvania Station.

319
00:35:57.015 --> 00:36:01.019
De plek waar in 2008 de foto van de dakloze vrouw is genomen...

320
00:36:01.024 --> 00:36:03.013
die ook op Emily lijkt.

321
00:36:03.018 --> 00:36:06.020
Je ziet zo dat de foto daar gemaakt is. Ja, ja.

322
00:36:07.000 --> 00:36:10.004
Het is die bouw. Het is letterlijk hier. Ja, kijk maar.

323
00:36:13.018 --> 00:36:18.019
Gek, he, dat we op de plek zijn. Dit is heel raar. Ja.

324
00:36:22.001 --> 00:36:24.007
Ik kijk even beneden.

325
00:36:24.012 --> 00:36:28.003
De gangen van het treinstation bieden verkoeling.

326
00:36:28.008 --> 00:36:30.010
Er schijnen veel daklozen te zijn.

327
00:36:30.015 --> 00:36:33.019
De spoorwegpolitie staat ons vriendelijk te woord.

328
00:36:33.024 --> 00:36:38.021
Na het zien van de foto verwijzen ze ons naar de beveiligingsmensen.

329
00:36:39.001 --> 00:36:42.007
MUZIEKJE

330
00:37:01.003 --> 00:37:03.018
De beveiligers sturen ons naar beneden.

331
00:37:03.023 --> 00:37:08.005
Naar Amtrack Outreach: een opvangcentrum van de spoorwegen.

332
00:37:11.008 --> 00:37:15.009
In verband met een feestdag is het Outreach-kantoor gesloten.

333
00:37:15.014 --> 00:37:20.001
De spoorwegpolitie die haar foto ook herkent tipt ons om morgen te komen.

334
00:37:20.006 --> 00:37:23.001
Wooooo. Hier moeten we zijn, morgen om tien uur.

335
00:37:23.006 --> 00:37:24.019
Dit is het gewoon. Ja.

336
00:37:24.024 --> 00:37:29.002
Mensen zeggen: Oo, dat is die. Echt, echt. O, shit zeg.

337
00:37:31.019 --> 00:37:33.011
Dat is ook weer een nickname.

338
00:37:33.016 --> 00:37:36.011
Maar als ze dan hier een maand geleden gezien is.

339
00:37:36.016 --> 00:37:40.009
Ze kennen haar allemaal. Vieze kleding, 'ik geef haar nieuwe'.

340
00:37:40.014 --> 00:37:42.002
Dat pakt ze niet aan. Nee.

341
00:37:42.007 --> 00:37:45.007
Ze heeft geld in d'r zakken, dat gebruikt ze niet.

342
00:37:45.012 --> 00:37:46.024
Haaaaaaa! Haa!

343
00:37:47.004 --> 00:37:50.009
Hee, man! Spannend, he? Ja. Shit, zeg. Aah, men.

344
00:37:50.014 --> 00:37:54.018
Dit is wel close. Hier is het gewoon.

345
00:37:54.023 --> 00:37:57.023
Dat we nu hier pas zijn, dat maakt niet uit. Bizar.

346
00:37:59.015 --> 00:38:04.010
Weet je, one step leeds to another. Ja, ja. Zo is het telkens gegaan.

347
00:38:08.018 --> 00:38:11.013
Natuurlijk bellen we meteen collega De Kramer.

348
00:38:11.018 --> 00:38:13.021
Jullie hebben weer een aanwijzing.

349
00:38:14.001 --> 00:38:17.024
Dat is een heel positive idea. Morgenochtend is het kantoor open.

350
00:38:18.004 --> 00:38:21.000
Dan kunnen we terugkomen en meer info krijgen.

351
00:38:21.005 --> 00:38:23.020
Dat betekent dat het bingo is? Ja!

352
00:38:24.000 --> 00:38:25.012
Goed, he!

353
00:38:42.006 --> 00:38:44.006
Het is D-Day.

354
00:38:44.011 --> 00:38:47.007
Om vandaag zoveel mogelijk deuren te openen...

355
00:38:47.012 --> 00:38:51.008
roepen we weer de hulp in van Major Betty van het Leger des Heils.

356
00:39:20.009 --> 00:39:22.021
We bezoeken de hulpinstantie op het station.

357
00:39:23.001 --> 00:39:28.008
Nadat we ons verhaal gedaan hebben, nemen zij ons mee naar het kantoor van de spoorwegpolitie.

358
00:39:28.013 --> 00:39:32.005
Daar blijken meerdere politiemensen haar te herkennen.

359
00:40:02.017 --> 00:40:06.004
Op naar het ziekenhuis dus. Major Betty gaat mee.

360
00:40:06.009 --> 00:40:09.014
Haar uniform boezemt vertrouwen in bij de instanties.

361
00:40:09.019 --> 00:40:12.010
...where everybody goes to, can go to.

362
00:40:16.024 --> 00:40:20.000
Isn't that normal for a hospital?

363
00:40:20.005 --> 00:40:24.002
Hoewel het ziekenhuis de plek lijkt te zijn waar Emily momenteel is...

364
00:40:24.007 --> 00:40:27.000
gaat Sander de Kramer een andere optie checken.

365
00:40:27.005 --> 00:40:32.001
Veel dakloze vrouwen prostitueren zich om in onderhoud te voorzien.

366
00:40:32.006 --> 00:40:35.019
Wellicht is Emily dit leed niet bespaard gebleven.

367
00:40:35.024 --> 00:40:37.011
MUZIEK

368
00:40:40.024 --> 00:40:45.005
Chris Arnade werkt op Wallstreet. Zijn passie is fotografie.

369
00:40:45.010 --> 00:40:48.018
Met name mensen aan de zelfkant van de maatschappij.

370
00:40:48.023 --> 00:40:51.016
De Bronx is z'n werkterrein. Hij kent prostituees.

371
00:40:51.021 --> 00:40:53.014
Zouden zij Emily kennen?

372
00:43:31.021 --> 00:43:35.012
In het Bellevue Hospital zijn wij hoopvol bezig om uit te vinden...

373
00:43:35.017 --> 00:43:38.019
of Emily hier op de psychiatrische afdeling verblijft.

374
00:43:38.024 --> 00:43:43.012
Het duurde even. We hebben het hele ziekenhuis gezien.

375
00:43:43.017 --> 00:43:46.014
En de conclusie is: Uiteindelijk zijn we...

376
00:43:46.019 --> 00:43:50.005
bij de persoon terecht gekomen die de foto van Emily...

377
00:43:50.010 --> 00:43:53.017
met alle gegevens, e-mailadres, telefoonnummers...

378
00:43:53.022 --> 00:43:58.003
en het adres van Major Betty en haar telefoonnummer gaat verspreiden.

379
00:43:58.008 --> 00:44:03.003
Er zijn zo'n vijftien wards waarin ze die mensen kunnen herkennen.

380
00:44:03.008 --> 00:44:07.001
Die van de straat komen, psychiatrisch patient zijn.

381
00:44:07.006 --> 00:44:11.021
Of dat nou nu is of in het verleden, daar moet iets uit komen.

382
00:44:12.001 --> 00:44:15.017
Dat is hetgene wat we wilden bereiken. Dat is gelukt.

383
00:44:17.019 --> 00:44:22.011
Als de avond valt in de Bronx, komen er meer prostituees op straat.

384
00:44:22.016 --> 00:44:26.016
Sander en Chris knopen een gesprek aan met een dame die Chris kent.

385
00:44:26.021 --> 00:44:28.018
Zou zij Emily herkennen?

386
00:44:28.023 --> 00:44:30.010
MUZIEK

387
00:45:01.018 --> 00:45:03.005
MUZIEKJE

388
00:45:55.016 --> 00:45:58.019
MUZIEK

389
00:46:03.005 --> 00:46:05.019
Ondanks de stelligheid van de dame...

390
00:46:05.024 --> 00:46:09.009
vinden Sander en Chris niemand die op Emily lijkt.

391
00:46:16.010 --> 00:46:20.015
Al onze inspanningen ten spijt is Emily nog steeds niet gevonden.

392
00:46:20.020 --> 00:46:23.004
Helaas zit onze tijd er op.

393
00:46:23.009 --> 00:46:25.017
We ontmoeten elkaar voor Central Park.

394
00:46:25.022 --> 00:46:29.019
Daar staan we dan. Wat denk jij, Sander? Het is gewoon...

395
00:46:29.024 --> 00:46:33.001
Wat is het? Ja, het blijft frustrerend.

396
00:46:33.006 --> 00:46:38.014
Ik vind het zo mooi dat we met z'n allen, jullie, het team van hier...

397
00:46:38.019 --> 00:46:41.014
deze zoektocht door zijn gegaan. Ja.

398
00:46:41.019 --> 00:46:44.008
Wat jij hebt gedaan, wat wij hebben gedaan.

399
00:46:44.013 --> 00:46:48.018
Spreken we af dat als wij via via van Emily horen...

400
00:46:48.023 --> 00:46:52.017
dat we dan hoe dan ook terug gaan om te zorgen...

401
00:46:52.022 --> 00:46:56.003
dat we met het hele verhaal thuiskomen?

402
00:46:56.008 --> 00:47:00.009
Deal. Oke. Ja? Is dit een... Dat moet wel.

403
00:47:00.014 --> 00:47:04.005
Dat is goed. Oke. Doen we. Doen we. Weet je hoe ik me voel?

404
00:47:04.010 --> 00:47:10.008
Alsof we dagen in de auto hebben gezeten naar Zuid-Spanje, de zee zien en we moeten terug.

405
00:47:10.013 --> 00:47:14.020
Dat is mooi gezegd. Ja. Maar: Wow, superbedankt, hoor!

406
00:47:16.017 --> 00:47:20.015
Teleurgesteld reizen we terug naar Nederland. We geven niet op.

407
00:47:20.020 --> 00:47:23.023
We zijn de afgelopen vier maanden doorgegaan.

408
00:47:24.003 --> 00:47:26.022
Major Betty is nog steeds actief aan het zoeken.

409
00:47:27.002 --> 00:47:30.019
Een tweede bezoek aan Bellevue Hospital leverde niets op.

410
00:47:30.024 --> 00:47:34.003
Ze is ook bezig om de zoektocht via het netwerk...

411
00:47:34.008 --> 00:47:40.004
van het Leger des Heils over de Verenigde Staten te verspreiden.

412
00:47:40.009 --> 00:47:44.007
Ben Figura van de Medical Examiners Office liet weten dat hij nog...

413
00:47:44.012 --> 00:47:52.000
niemand in de bestanden van bekende overleden vrouwen heeft gevonden die aan Emily's beschrijving voldoet.

414
00:47:52.005 --> 00:47:58.015
De organisatie van de barbecue heeft de foto van de dame verspreid onder haar vrijwilligers.

415
00:47:58.020 --> 00:48:01.009
Tot nu toe heeft zich niemand gemeld.

416
00:48:04.010 --> 00:48:08.008
Tot slot Sander Kuit: Hij schreef een boek over het hele verhaal.

417
00:48:08.013 --> 00:48:12.017
Hij hoopt spoedig terug te reizen naar New York om verder te zoeken.

418
00:48:15.023 --> 00:48:20.004
Ook wij blijven bezig. We kunnen uw tips en adviezen gebruiken.

419
00:48:20.009 --> 00:48:24.004
Kijk op onze website: kro.nl/memories.

420
00:48:29.014 --> 00:48:31.007
Volgende week zijn we er weer.

421
00:48:31.012 --> 00:48:34.007
Dan het wonderlijke verhaal van Leony en Conor.

422
00:48:34.012 --> 00:48:37.009
Hun intense correspondentie stopt abrupt.

423
00:48:37.014 --> 00:48:41.006
Toen dacht ik: Of er is iets echt helemaal aan de hand.

424
00:48:41.011 --> 00:48:45.016
Iets wat zijn leven beinvloedt. Dat weet ik ook niet.

425
00:48:45.021 --> 00:48:49.001
En de sprookjesachtige hereniging...

426
00:48:49.006 --> 00:48:54.006
tussen Angelique en Kamal in de Noord-Afrikaanse woestijn.

427
00:48:54.011 --> 00:48:57.006
Tot volgende week!

428
00:48:57.011 --> 00:49:01.010
Ik heb me omgedraaid en heb haar daar laten zitten.

429
00:49:03.010 --> 00:49:05.011
En heb haar nooit meer gezien.

