WEBVTT

1
00:00:00.010 --> 00:00:00.015
888

2
00:00:00.020 --> 00:00:05.013
Soms sta ik voor z'n foto en vraag ik hem: Besef je wel wat je aangericht hebt?

3
00:00:05.018 --> 00:00:09.024
Wat je mij en vooral Niels aangedaan hebt? En ontnomen hebt.

4
00:00:10.004 --> 00:00:15.001
Je had alles: een gezond gezin, een vrouw, twee zonen, een goede baan.

5
00:00:15.006 --> 00:00:18.020
Geen financiele zorgen, geen relationele problemen.

6
00:00:19.000 --> 00:00:22.018
Was alleen naar die trein gegaan, had mijn kind met rust gelaten.

7
00:00:23.005 --> 00:00:25.016
Ik dacht: Afkicken is een eitje, maar toen begon het.

8
00:00:25.021 --> 00:00:30.002
Toen dacht ik: Nu gaan we te ver.

9
00:00:30.007 --> 00:00:33.010
Dat ik hier loop en nog leef is een wonder.

10
00:00:33.015 --> 00:00:37.002
Ik heb nooit gehuild om m'n handicap.

11
00:00:37.007 --> 00:00:40.009
We zijn nu hot, the show must go on. Schouders eronder!

12
00:00:40.014 --> 00:00:42.016
Een beetje voedsel voor de ziel.

13
00:00:46.008 --> 00:00:53.004
Woensdag 25 november 2009 is voor Elisa Hoogendoorn de zwaarste dag van haar leven.

14
00:00:53.009 --> 00:00:57.018
Haar man Albert doodt met messteken hun 7-jarig zoontje Emiel.

15
00:00:57.023 --> 00:00:59.021
En doodt daarna zichzelf.

16
00:01:00.001 --> 00:01:03.011
Hoe kan Elisa na dit drama verder leven?

17
00:01:03.016 --> 00:01:08.010
Ik dacht vroeger: Het ergste wat me kan overkomen is dat mijn kind dood zou gaan.

18
00:01:08.015 --> 00:01:10.018
Dat zou het allerergste zijn.

19
00:01:10.023 --> 00:01:12.012
En dan overkomt het je.

20
00:01:12.017 --> 00:01:14.005
En zelfs ook je man.

21
00:01:14.010 --> 00:01:18.002
Dus het was erger dan wat ik had gedacht.

22
00:01:18.007 --> 00:01:20.022
En dan ga je toch door, want...

23
00:01:21.002 --> 00:01:25.009
eh... en hoe je doorgaat, daar is geen handleiding voor.

24
00:01:25.014 --> 00:01:29.004
Je gaat gewoon door zoals je denkt dat het goed is.

25
00:01:29.009 --> 00:01:32.023
Je verliest inderdaad je kind, je man.

26
00:01:33.003 --> 00:01:36.018
En je man is de oorzaak dat je je kind kwijt bent.

27
00:01:36.023 --> 00:01:38.018
De manier waarop. Ja.

28
00:01:38.023 --> 00:01:42.021
Ja, daar denk je op dat moment nog niet eens bij na: Waarom.

29
00:01:43.001 --> 00:01:46.013
Het had ook een auto-ongeluk kunnen zijn. Ja, maar dit...

30
00:01:46.018 --> 00:01:49.000
Ik zie het ook vaak als een ongeluk.

31
00:01:49.005 --> 00:01:53.012
Ja? Omdat hij het niet bewust heeft gedaan. Dat kan gewoon niet.

32
00:01:54.007 --> 00:01:58.010
Kaarsjes, knuffels en tekeningen voor de 7-jarige Emiel uit Oisterwijk.

33
00:01:58.015 --> 00:02:02.000
Gistermiddag werd hij dood gevonden in zijn huis...

34
00:02:02.005 --> 00:02:06.011
nadat agenten ontdekten dat zijn vader zelfmoord had gepleegd.

35
00:02:06.016 --> 00:02:08.013
Wat neem jij je man Albert kwalijk?

36
00:02:08.018 --> 00:02:11.010
Ik neem hem haast niets kwalijk.

37
00:02:11.015 --> 00:02:13.021
Alleen... Echt niet? Nee.

38
00:02:14.001 --> 00:02:17.018
Nee, omdat hij op dat moment niet zichzelf was.

39
00:02:17.023 --> 00:02:19.020
Ik weet niet wat hem is overkomen.

40
00:02:20.012 --> 00:02:25.009
Albert is vaak depressief, slaapt en eet slecht, is in zichzelf gekeerd.

41
00:02:25.014 --> 00:02:27.014
Ook nu voelt hij zich niet goed.

42
00:02:27.019 --> 00:02:31.002
De dokter geeft nieuwe medicijnen en het lijkt beter te gaan.

43
00:02:31.007 --> 00:02:33.020
Niets wijst op het drama dat komen gaat.

44
00:02:34.000 --> 00:02:37.019
Je let wel op die symptomen, van: Hee, hij eet wat beter.

45
00:02:37.024 --> 00:02:41.014
Hij eet 's avonds beter, hij heeft beter geslapen.

46
00:02:41.019 --> 00:02:46.018
Je herkent die fases op een gegeven moment.

47
00:02:48.006 --> 00:02:51.021
En ik dacht het nu ook te herkennen, dat het beter ging.

48
00:02:52.001 --> 00:02:55.006
Maar ja. De situatie was niet heel anders dan anders. Nee.

49
00:02:55.011 --> 00:02:57.009
Tijdens een depressie. Nee.

50
00:02:57.014 --> 00:03:02.009
Hij was ook bezig. Hij had al de meivakantie gepland.

51
00:03:02.014 --> 00:03:05.011
Hij had gezegd: Hee, ik heb geen bevestiging gehad.

52
00:03:05.016 --> 00:03:07.013
Ik ga er weer achteraan mailen.

53
00:03:07.018 --> 00:03:11.023
Hij had de dag ervoor iets besteld voor de kerst, voor hen allebei.

54
00:03:12.003 --> 00:03:15.014
De dag ervoor, de dinsdag ervoor.

55
00:03:15.019 --> 00:03:20.011
Als je zoiets van plan bent, bestel je niet voor de kerst iets voor je twee kinderen.

56
00:03:20.016 --> 00:03:22.023
Hij was bezig met de toekomst. Ja.

57
00:03:23.003 --> 00:03:29.000
Op de dag van de fatale gebeurtenis is Albert met ziekteverlof vanwege zijn depressiviteit.

58
00:03:29.005 --> 00:03:33.002
Emiel, hun oudste zoon, blijft vanwege een griepje ook thuis.

59
00:03:33.007 --> 00:03:36.014
Elisa gaat naar haar werk en neemt als altijd afscheid.

60
00:03:36.019 --> 00:03:39.018
Niels gaf ik een kus. Emiel wilde altijd vijf kusjes.

61
00:03:39.023 --> 00:03:42.002
Nog een mama, nog een mama!

62
00:03:42.007 --> 00:03:46.001
En ik weet... Ik zal dat toen ook hebben gezegd, dat zei ik altijd:

63
00:03:46.006 --> 00:03:49.016
Dit is de allerlaatste. Ja, dat zal ik toen ook gezegd hebben.

64
00:03:49.021 --> 00:03:52.006
En het was ook de allerlaatste. Dus eh...

65
00:03:52.011 --> 00:03:54.011
ZE ZUCHT Ja.

66
00:03:58.012 --> 00:04:00.019
Ja, Albert stond gewoon in de kamer.

67
00:04:00.024 --> 00:04:02.015
Volgens mij bij de deur.

68
00:04:07.015 --> 00:04:09.019
Nog geen idee wat er boven je hoofd hangt.

69
00:04:09.024 --> 00:04:12.010
Nee. Ik heb gewoon afscheid van ze genomen.

70
00:04:12.015 --> 00:04:17.020
En Albert... Waar Albert wel weer met me over in gesprek wilde gaan...

71
00:04:18.000 --> 00:04:25.002
was dat hij zich er wel heel onzeker over voelde dat zijn collega's het aan hem zouden merken...

72
00:04:25.007 --> 00:04:29.017
en dat hij niet langer nog een paar dagen kon thuisblijven.

73
00:04:29.022 --> 00:04:34.015
Dan zou hij het moeten vertellen en ja, wat ik toen tegen hem gezegd heb

74
00:04:34.020 --> 00:04:38.012
en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor, is dat ik zei:

75
00:04:38.017 --> 00:04:44.016
Ehm... Het maakt me niet uit, ook al verlies je die baan, dan doen we wel een auto weg of we verkopen 't huis.

76
00:04:44.021 --> 00:04:47.003
Maar daar gaat het me niet om.

77
00:04:47.008 --> 00:04:50.001
Ik ben altijd nog zo blij dat ik dat gezegd heb.

78
00:04:50.006 --> 00:04:55.006
Soms denk ik: Heeft het zo moeten zijn dat ik dat heb gezegd? Ja.

79
00:04:55.011 --> 00:04:58.013
Dat was de laatste keer dat ik hem levend gezien heb.

80
00:04:58.018 --> 00:05:00.021
Om 9 uur belde ik Albert.

81
00:05:01.001 --> 00:05:04.004
Hij wilde dat Niels met een vriendje zou meegaan.

82
00:05:04.009 --> 00:05:07.023
Hij vroeg me hoe het met mij ging en ik vroeg hetzelfde aan hem.

83
00:05:08.003 --> 00:05:11.007
Ik vroeg naar Emiel. Hij zei dat hij rustig aan het spelen was.

84
00:05:11.012 --> 00:05:13.013
Soms vraag ik me nu af, hoe rustig.

85
00:05:13.018 --> 00:05:16.013
Dan bel je om een uur of elf en krijg je geen gehoor.

86
00:05:16.018 --> 00:05:19.021
Dat is gek, natuurlijk. Ik belde hem vaak op z'n mobiel.

87
00:05:20.001 --> 00:05:26.004
En ik dacht: Misschien is hij toch even met Emiel naar buiten en heeft hij de telefoon niet bij zich.

88
00:05:26.009 --> 00:05:28.004
Dus je gaat niet van het ergste uit.

89
00:05:28.009 --> 00:05:31.006
Maar rond 12 uur nog niet, en toen dacht ik:

90
00:05:31.011 --> 00:05:33.020
Ik probeer het na het eten nog eens.

91
00:05:34.000 --> 00:05:36.013
En eh... Ja, toen weer niet.

92
00:05:36.018 --> 00:05:40.001
En eh... toen belde de buurvrouw op.

93
00:05:40.006 --> 00:05:42.014
Van: Wat is er bij jullie aan de hand?

94
00:05:42.019 --> 00:05:45.009
Er is steeds politie bij jullie aan de deur.

95
00:05:45.014 --> 00:05:47.017
De man was voor de trein gesprongen.

96
00:05:47.022 --> 00:05:50.008
We zijn direct gaan uitzoeken wie hij was.

97
00:05:50.013 --> 00:05:52.023
We kwamen uit op een adres in Oisterwijk.

98
00:05:53.003 --> 00:05:56.000
Toen ze dat vertelde, dacht ik: Dat is hem dan.

99
00:05:56.005 --> 00:05:59.000
Weet je wel? En dat... ja... En eh...

100
00:05:59.005 --> 00:06:05.022
En na een half uur bellen kreeg ik bevestiging en toen heb ik gezegd:

101
00:06:06.002 --> 00:06:09.005
Mijn zoontje is ook nog in huis.

102
00:06:09.010 --> 00:06:12.022
Toen hoorden we dat er mogelijk nog een kind in dat huis was.

103
00:06:13.002 --> 00:06:17.002
Er werd niet opengedaan en daarom hebben we een ruitje ingeslagen.

104
00:06:17.007 --> 00:06:22.021
We zijn naar binnen geklommen en hebben een jong kind aangetroffen dat om het leven was gebracht.

105
00:06:23.001 --> 00:06:24.022
Maar dit werd mij niet verteld.

106
00:06:25.002 --> 00:06:27.018
Alhoewel ik van binnen al wist dat het zo was.

107
00:06:27.023 --> 00:06:30.001
Ze wilden dit niet telefonisch doen.

108
00:06:30.006 --> 00:06:32.017
Ik heb ze gesmeekt het me te vertellen.

109
00:06:32.022 --> 00:06:36.010
Ik zei: Jullie kunnen een moeder niet een half uur laten wachten...

110
00:06:36.015 --> 00:06:41.012
ik was immers nog op mijn werk in Waalwijk, om te kunnen horen of mijn kind nog leeft.

111
00:06:41.017 --> 00:06:44.002
Toen kreeg ik telefonisch de bevestiging.

112
00:06:44.007 --> 00:06:47.004
Wat er toen gebeurde... Ik dacht dat het een droom was.

113
00:06:47.009 --> 00:06:50.001
Ik stond buiten, een collega kwam aangelopen.

114
00:06:50.006 --> 00:06:52.007
Buiten het ziekenhuis in de regen.

115
00:06:52.012 --> 00:06:54.016
Is dit de hel? Ja, dit moet de hel zijn.

116
00:06:57.000 --> 00:07:00.023
Maar waar is dan mijn andere kind? Toen was het ongeveer drie uur.

117
00:07:01.003 --> 00:07:05.017
Elisa's jongere zoontje is door een vriendin opgehaald van school.

118
00:07:05.022 --> 00:07:08.024
Om ongeveer vijf uur hoorde ik dat Niels veilig was.

119
00:07:09.004 --> 00:07:12.011
Hij was inderdaad bij het vriendje. Ik zag dit als een geluk.

120
00:07:12.016 --> 00:07:16.003
Dat klinkt gek, maar dan ben je eigenlijk gelukkig, eventjes.

121
00:07:16.008 --> 00:07:20.018
Blij dat hij er nog is. En de eerste keer dat je Niels zag?

122
00:07:20.023 --> 00:07:23.007
Het duurde voor mij zo lang voordat-ie kwam.

123
00:07:23.012 --> 00:07:26.020
Ik vroeg steeds: Komt-ie al? Hoe laat komt-ie dan?

124
00:07:27.000 --> 00:07:29.022
Over een half uur? Over een uur? Wanneer komt-ie nou?

125
00:07:30.002 --> 00:07:34.001
En dan komt-ie, en dan ben je gewoon...

126
00:07:34.006 --> 00:07:37.007
Ik was heel blij om hem vast te kunnen houden.

127
00:07:38.012 --> 00:07:42.003
Ja, maar ja, wel erg dat ik moest vertellen wat er gebeurd was.

128
00:07:42.008 --> 00:07:44.001
En waarom we daar waren.

129
00:07:44.006 --> 00:07:49.018
Je zag de twijfel op z'n gezicht: Wat doen we hier? En al die mensen? De politie?

130
00:07:49.023 --> 00:07:52.022
Ja... Dus eh...

131
00:07:53.002 --> 00:07:56.003
Hoe heb jij het Niels verteld? Wat er was gebeurd?

132
00:07:56.008 --> 00:08:01.003
Ik heb het gewoon rechtstreeks verteld, dat papa en Emiel overleden waren.

133
00:08:04.012 --> 00:08:07.002
Mocht je Emiel nog zien? Niet in huis.

134
00:08:07.007 --> 00:08:10.005
Maar wel een paar dagen later.

135
00:08:10.010 --> 00:08:18.009
Ik kreeg wel de volgende dag, en dat vond ik heel waardevol, van de recherche een foto van Emiel.

136
00:08:18.014 --> 00:08:20.019
Toen lag hij al in het mortuarium.

137
00:08:20.024 --> 00:08:25.005
En ik zag in elk geval een foto van hem.

138
00:08:26.005 --> 00:08:29.015
Soms vragen mensen me: Ben je nooit boos op Albert?

139
00:08:29.020 --> 00:08:33.014
Natuurlijk ben ik dat wel. Soms sta ik voor z'n foto en vraag ik hem:

140
00:08:33.019 --> 00:08:37.009
Besef je wel wat je aangericht hebt? Je had alles.

141
00:08:37.014 --> 00:08:41.010
Een gezond gezin, een vrouw, twee zonen, een goede baan.

142
00:08:41.015 --> 00:08:45.000
Geen financiele zorgen, geen relationele problemen.

143
00:08:45.005 --> 00:08:49.022
Was alleen maar naar die trein gegaan, had m'n kind met rust gelaten.

144
00:08:50.002 --> 00:08:52.020
Ik heb ook gezegd: Ik wil hem niet meer zien.

145
00:08:53.000 --> 00:08:56.021
Ook al mag ik hem zien, ik wil hem niet meer zien. Dat heb ik ook gezegd.

146
00:08:57.001 --> 00:09:00.018
En dan denk ik later weer: Het was niet Albert die dit gedaan heeft.

147
00:09:00.023 --> 00:09:04.013
Hij was trots op zijn kinderen. Ze waren hem dierbaar.

148
00:09:04.018 --> 00:09:09.011
Ook mij zou hij nooit iets aandoen. Wat heeft hem dit laten doen?

149
00:09:09.016 --> 00:09:11.003
Wist ik het maar.

150
00:09:11.008 --> 00:09:13.005
Terug naar 17 jaar geleden.

151
00:09:13.010 --> 00:09:16.017
Albert en Elisa leren elkaar kennen op het werk.

152
00:09:16.022 --> 00:09:18.019
Albert valt direct op.

153
00:09:18.024 --> 00:09:24.009
Op een gegeven moment liep ik op een etage. Ik wachtte op de lift.

154
00:09:24.014 --> 00:09:30.019
De liftdeur ging open. En daar stond hij, in zijn spijkerbroek...

155
00:09:30.024 --> 00:09:34.013
een coltrui en een lange gebreide sjaal.

156
00:09:34.018 --> 00:09:38.019
Een studentikoos brilletje. Hij zat altijd aan zijn haar.

157
00:09:38.024 --> 00:09:43.007
Zo hing hij in de lift. Dat was het. Meteen patsboem. Ja.

158
00:09:43.012 --> 00:09:48.000
Als mensen niet geloven in liefde op het eerste gezicht... Ik wel.

159
00:09:48.005 --> 00:09:52.006
Ik heb het zelf meegemaakt. Is het fijn om dit te vertellen?

160
00:09:52.011 --> 00:09:57.008
Ja. Ik heb het allemaal opgeschreven voor mijn zoontje Niels.

161
00:09:57.013 --> 00:10:01.019
Daarom ben ik op papa gevallen. Hij liep niet mee met de horde.

162
00:10:01.024 --> 00:10:10.000
Met 'gladde jongens' is overdreven. Met de snelle jongens.

163
00:10:10.005 --> 00:10:14.000
Elisa en Albert beleven samen een avontuurlijke tijd.

164
00:10:14.005 --> 00:10:18.012
Maar al snel blijkt Albert ook een depressieve kant te hebben.

165
00:10:18.017 --> 00:10:20.022
Ik kende hem misschien een jaar.

166
00:10:21.002 --> 00:10:27.018
Toen heb ik hem voor het eerst depressief meegemaakt.

167
00:10:27.023 --> 00:10:30.012
Ik ben daar ook best van geschrokken.

168
00:10:30.017 --> 00:10:36.020
En eh... door medicatie is hij daar toch weer uitgekomen.

169
00:10:37.000 --> 00:10:40.015
Hij was weer bezig een vakantie te plannen.

170
00:10:40.020 --> 00:10:44.005
En leuke dingen te ondernemen. We hebben heel veel leuks gedaan.

171
00:10:44.010 --> 00:10:48.007
Mijn zoontje die nog leeft en mijn overleden zoontje...

172
00:10:48.012 --> 00:10:52.019
hebben alleen maar goede herinneringen aan hun vader.

173
00:10:52.024 --> 00:10:56.001
Hij ondernam altijd leuke dingen met hen.

174
00:11:00.003 --> 00:11:03.003
Albert is een echte vader voor zijn kinderen.

175
00:11:03.008 --> 00:11:06.021
Met het gezin ontdekt hij Europa en legt alles vast.

176
00:11:08.012 --> 00:11:13.009
Speelde zijn depressiviteit een rol bij het krijgen van kinderen?

177
00:11:13.014 --> 00:11:17.007
Ik denk dat hij het angstiger vond dan ik.

178
00:11:17.012 --> 00:11:20.012
Dat hij eraan twijfelde of hij het zou kunnen.

179
00:11:20.017 --> 00:11:26.018
Mijn zus zei toen Emiel, mijn oudste zoontje geboren was...

180
00:11:26.023 --> 00:11:30.011
Al vrij snel kwam mijn familie naar het ziekenhuis.

181
00:11:30.016 --> 00:11:35.004
Hoe hij over de gang liep, zo vol trots. Zo trots was hij.

182
00:11:35.009 --> 00:11:38.024
Hij hield veel van zijn kinderen. Heel duidelijk.

183
00:11:39.004 --> 00:11:43.015
Heb je enig idee wat het leven zo zwaar maakte voor Albert?

184
00:11:43.020 --> 00:11:47.000
Ik denk gewoon dat het lijf niet mee wil werken.

185
00:11:47.005 --> 00:11:53.024
Hij voelde druk op zijn lichaam en druk van buitenaf.

186
00:11:54.004 --> 00:11:56.009
Wat mensen van hem verwachtten.

187
00:11:56.014 --> 00:12:02.003
In de commerciele werkomgeving voelt Albert grote prestatiedruk.

188
00:12:02.008 --> 00:12:04.013
Dat voedt zijn depressiviteit.

189
00:12:04.018 --> 00:12:09.001
Gesprekken die Elisa met hem heeft hebben nauwelijks effect.

190
00:12:09.006 --> 00:12:12.024
Dat is het moeilijke met iemand die psychisch ziek is.

191
00:12:13.004 --> 00:12:16.024
Je kan praten, praten. Het helpt eventjes.

192
00:12:17.004 --> 00:12:19.016
Daarna is het weer terug bij af.

193
00:12:20.019 --> 00:12:24.016
Albert herkent veel van zichzelf in zijn zoontje Emiel.

194
00:12:24.021 --> 00:12:27.016
Qua uiterlijk uiterlijk en in karakter.

195
00:12:27.021 --> 00:12:31.003
De angsten van Albert had Emiel ook. Als kind al?

196
00:12:31.008 --> 00:12:36.002
Ja. Welke angsten? Faalangsten.

197
00:12:36.007 --> 00:12:41.022
Angsten voor het onbekende. Eh... zelfvertrouwen.

198
00:12:43.005 --> 00:12:46.010
Vond Albert het moeilijk dat Emiel op hem leek?

199
00:12:46.015 --> 00:12:54.016
Het uiterlijk daar was hij trots op. Mensen zeiden: als 2 druppels water.

200
00:12:54.021 --> 00:12:57.018
Maar innerlijk was hij daar bezorgd over.

201
00:12:57.023 --> 00:13:01.020
Hij wist hoe dat voelde.

202
00:13:02.000 --> 00:13:07.008
Voor mezelf heb ik het zo uitgelegd dat hij hem wilde behoeden voor dit.

203
00:13:07.013 --> 00:13:15.006
Wat hem overkomen is dat dat hem zou overkomen.

204
00:13:15.011 --> 00:13:19.020
Wat ik me heel vaak heb afgevraagd: Zal hij ooit gelukkig zijn geweest?

205
00:13:20.000 --> 00:13:24.024
Zal hij wel gelukkig zijn geweest? Maar ik heb hem ook zien stralen.

206
00:13:25.004 --> 00:13:32.006
Hij had als hobby modelvliegtuigen bouwen en vliegen.

207
00:13:32.011 --> 00:13:34.012
Dan was hij echt helemaal los.

208
00:13:41.008 --> 00:13:42.020
MUZIEK EN UITROEPEN

209
00:13:43.000 --> 00:13:48.014
Als hij kon gaan vliegen was hij de hele dag al bezig met het weer.

210
00:13:48.019 --> 00:13:52.015
Zou de wind gaan liggen? Emiel deelde die passie.

211
00:13:52.020 --> 00:13:55.018
Dat was grappig. Hij vond het leuk om mee te gaan.

212
00:13:55.023 --> 00:14:00.015
Op zeker moment las ik dat je een helikoptervlucht kon maken.

213
00:14:00.020 --> 00:14:05.006
Emiel kon heel angstig zijn. Daar hebben we ons zo over verbaasd.

214
00:14:05.011 --> 00:14:09.020
Hij is in de helikopter gaan zitten en heeft alleen geglunderd.

215
00:14:10.002 --> 00:14:16.020
Totaal geen angst. Hij ging zitten. Koptelefoon op. Daar gingen ze.

216
00:14:18.011 --> 00:14:21.005
MUZIEK

217
00:14:22.020 --> 00:14:28.002
Weet je waarom vliegen? Misschien het bevrijdende gevoel.

218
00:14:28.007 --> 00:14:35.001
Dat zou het kunnen zijn. Dat heeft hij nooit zo uitgesproken.

219
00:14:35.006 --> 00:14:38.003
Vrij in de lucht zijn. Weg willen vliegen?

220
00:14:38.008 --> 00:14:43.011
Letterlijk weg willen vliegen. Ik denk dat hij dat gewild zou hebben.

221
00:14:43.016 --> 00:14:48.016
Ja. Die tekst heb ik ook op het lint gezet.

222
00:14:48.021 --> 00:14:54.000
Op zijn bloemen, op zijn kist en later op zijn graf: Wees vrij.

223
00:14:54.005 --> 00:14:57.018
Dat was het eerste wat in me opkwam.

224
00:14:57.023 --> 00:15:02.005
Ik heb er niet eens lang over nagedacht. Inderdaad: Wees vrij.

225
00:15:02.010 --> 00:15:05.009
Geen verplichtingen meer. Geen druk meer.

226
00:15:05.014 --> 00:15:09.015
De uitvaart van vader en zoon begon met een bijeenkomst...

227
00:15:09.020 --> 00:15:12.017
in de aula van het crematorium in Tilburg.

228
00:15:12.022 --> 00:15:17.005
Onder de 300 bezoekers waren ook klasgenootjes van de 7-jarige Emiel.

229
00:15:17.010 --> 00:15:24.008
Na de herdenkingsbijeenkomst lieten de kinderen van basisschool De Wingerd ballonnen op.

230
00:15:24.013 --> 00:15:27.006
Wat was het idee van de witte ballonnen?

231
00:15:27.011 --> 00:15:32.022
Ja, dat die naar hem gaan, dat die naar Emiel zouden gaan.

232
00:15:33.002 --> 00:15:37.020
Al die kinderen van school en wij natuurlijk, familie en vrienden.

233
00:15:38.000 --> 00:15:40.020
Een laatste groet, hoe je het wil noemen.

234
00:15:41.000 --> 00:15:46.005
Geloof je dat echt, dat die connectie er nog is? O ja.

235
00:15:46.010 --> 00:15:49.003
En dat ze het daar goed hebben. Zeker Albert.

236
00:15:49.008 --> 00:15:52.001
Emiel had het hier natuurlijk ook goed.

237
00:15:52.006 --> 00:15:56.007
Albert had het hier niet goed in zijn depressieve periode.

238
00:15:56.012 --> 00:16:00.005
Op de begrafenis van Albert en Emiel heb ik een lied laten draaien.

239
00:16:00.010 --> 00:16:03.016
Rob de Nijs zingt: Vanaf vandaag begraaf ik jou in mij.

240
00:16:03.021 --> 00:16:06.001
Op een gegeven moment zei Niels:

241
00:16:06.006 --> 00:16:10.006
Hij bedoelt zeker dat ze in ons hart verder leven. Een kind van 5 jaar!

242
00:16:10.011 --> 00:16:12.010
Ik kreeg tranen in mijn ogen.

243
00:16:12.015 --> 00:16:15.016
We luisteren vaak in stilte naar dit nummer.

244
00:16:15.021 --> 00:16:18.003
En hebben beiden onze gedachten.

245
00:16:20.009 --> 00:16:23.006
*Vandaag begraaf ik jou in mij

246
00:16:23.011 --> 00:16:28.008
*Niet in de aarde Niet in die kist

247
00:16:28.013 --> 00:16:33.013
*Niet bij die bomen in de ochtendmist

248
00:16:33.018 --> 00:16:36.021
*Daar ben jij niet

249
00:16:37.001 --> 00:16:38.015
*Jij bent veilig in mij

250
00:16:38.020 --> 00:16:42.002
Albert en Emiel zijn naast elkaar begraven.

251
00:16:42.007 --> 00:16:45.002
En voor altijd verbonden door hun grafsteen.

252
00:16:45.007 --> 00:16:50.002
Die is gehalveerd. Ik vond het mooi om twee stenen uit 1 steen te halen.

253
00:16:50.007 --> 00:16:54.004
Het symbolische. Die van Emiel is iets kleiner gemaakt.

254
00:16:54.009 --> 00:16:58.011
Iets aan de onderkant eraf gehaald. Een regenboog verbindt ze.

255
00:16:58.016 --> 00:17:01.017
Waarom de regenboog? Dat was echt van Emiel.

256
00:17:01.022 --> 00:17:08.014
Die was altijd bezig met regenbogen. Dat was symbool voor Emiel.

257
00:17:08.019 --> 00:17:10.006
MUZIEK

258
00:17:17.005 --> 00:17:21.001
Dan denk je: Hij is er niet meer. Hij zal er nooit meer zijn.

259
00:17:21.006 --> 00:17:24.019
En de allereerste keer dat ik van hem droomde...

260
00:17:24.024 --> 00:17:31.013
dat ik echt huilend wakker werd en dacht: Hij kan in m'n dromen komen.

261
00:17:31.018 --> 00:17:41.009
Er is toch nog een mogelijkheid. Hou je zo Emiel nog bij je? Ja.

262
00:17:41.014 --> 00:17:44.013
Komt Albert ook in je dromen? Ja, ook.

263
00:17:44.018 --> 00:17:46.013
Ja. Ja.

264
00:17:46.018 --> 00:17:49.011
Ik heb van Abert echt een droom gehad...

265
00:17:49.016 --> 00:17:53.002
Een specifieke droom die ik echt onthou.

266
00:17:53.007 --> 00:17:57.016
Dat we aan de keukentafel zitten. Hij heeft een wit T-shirt aan.

267
00:17:57.021 --> 00:18:00.018
En we hebben het over wat hij gedaan heeft.

268
00:18:00.023 --> 00:18:07.021
Ik zeg: Ik vergeef het je, maar je had dit niet mogen doen.

269
00:18:08.001 --> 00:18:12.022
Dit had je niet mogen doen. Nu moet je gaan, want ze komen je halen.

270
00:18:13.002 --> 00:18:17.006
Je droomt die woorden: Ik vergeef je. Ja.

271
00:18:17.011 --> 00:18:21.012
Hoelang heb je erover gedaan om Albert te kunnen vergeven?

272
00:18:21.017 --> 00:18:25.007
Daar heb ik niet lang over gedaan. Dat heb ik vrij snel gekund.

273
00:18:25.012 --> 00:18:32.009
Ik denk dat veel mensen het heel bijzonder vinden dat je dat kan.

274
00:18:32.014 --> 00:18:38.000
Heel veel mensen in mijn omgeving nemen 't Albert gewoon niet kwalijk.

275
00:18:39.002 --> 00:18:43.024
Bij Niels merkte ik al snel dat het veel meer indruk maakte dan ik gedacht had.

276
00:18:44.004 --> 00:18:47.013
Hij was met name erg boos. Hij uitte dit tegen mij.

277
00:18:47.018 --> 00:18:51.002
Hij krabde en sloeg me. Ik hield hem in mijn armen.

278
00:18:51.007 --> 00:18:56.002
En al snel konden we samen wiegen en knuffelen en grapjes maken.

279
00:18:56.007 --> 00:19:00.006
Hij stelde ook veel concrete vragen over Albert en Emiel.

280
00:19:00.011 --> 00:19:02.000
Hoe alles gebeurd was.

281
00:19:02.005 --> 00:19:06.012
Is papa gaan liggen voor de trein of stond hij ervoor?

282
00:19:06.017 --> 00:19:10.001
Dan ging hij in de kamer liggen om het voor te doen.

283
00:19:10.006 --> 00:19:12.005
Hij ging staan of liggen. Ja.

284
00:19:12.010 --> 00:19:15.013
Hoe was dat voor jou dat hij die vragen stelde?

285
00:19:15.018 --> 00:19:18.021
Ik was blij dat hij erover praatte Èuberhaupt.

286
00:19:19.001 --> 00:19:23.012
Dat het niet doodgezwegen werd. Waar was hij het meest mee bezig?

287
00:19:23.017 --> 00:19:28.011
Het ziek zijn in je hoofd. Hoe dat kan, ziek in je hoofd zijn.

288
00:19:28.016 --> 00:19:31.001
Iemand heeft een wond of buikpijn.

289
00:19:31.006 --> 00:19:35.002
Maar ziek zijn in je hoofd, hoe voelt dat?

290
00:19:35.007 --> 00:19:41.018
Vroeg hij ook hoe Emiel gedood is? Ja. Dat heb ik ook verteld.

291
00:19:41.023 --> 00:19:45.024
Maar ik heb erbij verteld, en zo zie ik het ook nog steeds...

292
00:19:46.004 --> 00:19:49.020
dat het een ongeluk was, door ziek zijn in zijn hoofd.

293
00:19:50.000 --> 00:19:53.024
Door de pillen die hij daarvoor kreeg, een soort kortsluiting.

294
00:19:54.004 --> 00:19:58.019
Dat hij met een mes liep, en per ongeluk gevallen is.

295
00:19:58.024 --> 00:20:05.007
In de vorm van een ongeluk. Niet gedetailleerd. Dat weet ik ook niet.

296
00:20:05.012 --> 00:20:08.020
Je hebt wel verteld over het mes. Ja.

297
00:20:10.018 --> 00:20:14.015
Vandaag is drie dagen voordat het een jaar geleden is...

298
00:20:14.020 --> 00:20:19.017
dat Albert en Emiel overleden zijn. Gisteren was ik ziek van verdriet.

299
00:20:19.022 --> 00:20:23.014
Ik miste ze zo. Ook Albert miste ik enorm.

300
00:20:23.019 --> 00:20:25.024
Ik wist niet hoe ik verder moest.

301
00:20:26.013 --> 00:20:30.010
Vanochtend werd ik wakker. Niels was naast me gekropen.

302
00:20:30.015 --> 00:20:34.001
Ik had een rare droom gehad, nu ik Albert net zo mis.

303
00:20:34.006 --> 00:20:38.005
Ik droomde dat ik weer verliefd werd na de dood van Albert.

304
00:20:38.010 --> 00:20:41.011
Zou Albert me deze droom geschonken hebben?

305
00:20:42.017 --> 00:20:47.017
Binnenkort ben je twee jaar verder na het grote drama. Ja.

306
00:20:47.022 --> 00:20:51.010
Wat zou je willen laten weten aan Albert en Emiel...

307
00:20:51.015 --> 00:20:59.010
over hoe het nu met je gaat? Ik heb 't gevoel dat ze weten hoe het gaat.

308
00:20:59.015 --> 00:21:04.002
Zullen we het opschrijven? Dat is goed.

309
00:21:04.007 --> 00:21:05.019
Dan pak ik even iets.

310
00:21:05.024 --> 00:21:09.009
Lieve Albert en Emiel, we missen jullie zo.

311
00:21:09.014 --> 00:21:12.015
Zo erg, dat het haast niet te omschrijven is.

312
00:21:12.020 --> 00:21:16.014
Ooit zullen we elkaar weer zien, maar dat zal nog wel even duren.

313
00:21:16.019 --> 00:21:20.003
Niels en ik willen nog zoveel doen en ondernemen.

314
00:21:20.008 --> 00:21:23.007
Niet alleen voor onszelf, ook voor jullie.

315
00:21:23.012 --> 00:21:28.019
Jullie leven in liefde in ons. Veel liefs, Niels en Elisa.

316
00:21:28.024 --> 00:21:31.020
Kijk eens daar. Een ballon. Ja.

317
00:21:34.019 --> 00:21:40.012
Een paarse ballon... die opgelaten wordt. Wil jij hem oplaten?

318
00:21:40.017 --> 00:21:42.014
Ja. Met je boodschap? Ja.

319
00:21:44.011 --> 00:21:48.000
Gaan we als een kind naar beneden rennen? Goed.

320
00:21:51.007 --> 00:21:54.002
Jij rent veel te hard. Ik kan niet zo hard.

321
00:21:56.006 --> 00:21:58.022
Ik denk dat we hem heel snel kwijt zijn.

322
00:21:59.002 --> 00:22:01.009
Ik denk ook dat hij snel wegwaait.

323
00:22:11.007 --> 00:22:13.002
Daar gaat-ie. Ja.

324
00:22:13.007 --> 00:22:18.020
MUZIEK

325
00:22:20.012 --> 00:22:22.003
Deze kan echt heel hoog.

326
00:22:28.020 --> 00:22:32.022
Komt hij bij Albert en Emiel, denk je? Ik denk het wel.

327
00:22:39.000 --> 00:22:43.003
Zullen ze trots zijn op hoe je het doet met Niels? Ik hoop het.

328
00:22:45.020 --> 00:22:48.007
Ik weet wat de hel is en hoe dat voelt.

329
00:22:48.012 --> 00:22:52.013
Toch heb ik vertrouwen in de toekomst. Mede dankzij Niels.

330
00:22:52.018 --> 00:22:56.013
Mijn doel is van hem een mooi mens te maken. Dat is hij al.

331
00:22:56.018 --> 00:23:00.005
Ik hoop hem veel kracht te geven. Hij zal het nodig hebben.

332
00:23:00.010 --> 00:23:04.017
Ik weet zeker dat hij altijd twee beschermengelen zal hebben.

333
00:23:04.022 --> 00:23:09.015
Dat geeft mij rust. Ik heb vertrouwen in Niels en mij.

