WEBVTT

1
00:00:03.000 --> 00:00:03.005
888

2
00:00:03.010 --> 00:00:07.009
In Goudmijn vandaag het bijzondere verhaal van 6 bakkerszoons.

3
00:00:07.014 --> 00:00:09.023
Hun vader riep altijd: Ga studeren!

4
00:00:10.003 --> 00:00:11.017
En wat zijn ze geworden?

5
00:00:11.022 --> 00:00:15.009
Ik denk dat-ie trots op ons zou zijn. Hij zou heel trots zijn.

6
00:00:15.014 --> 00:00:17.019
Hij zou het fantastisch vinden.

7
00:00:17.024 --> 00:00:23.010
En hoe je leven door een actie op het rugbyveld in EEN dag totaal kan veranderen.

8
00:00:23.015 --> 00:00:26.011
Je kijkt naar je eigen been maar dat is weg.

9
00:00:26.016 --> 00:00:28.019
Maar eerst het geluk van Ester.

10
00:00:28.024 --> 00:00:32.003
Zij overleefde een vliegtuigcrash in Kenia.

11
00:00:32.008 --> 00:00:36.009
Op weg naar het ziekenhuis dacht ik: Hoe vertel ik dit aan mijn moeder?

12
00:00:36.014 --> 00:00:39.020
Dat ik m'n nier kwijtgeraakt ben in een vliegtuigongeluk.

13
00:00:57.023 --> 00:01:01.007
Goudmijn. Een schat aan waargebeurde verhalen.

14
00:01:01.012 --> 00:01:03.014
Ik ben op weg naar Ester van de Bunt.

15
00:01:03.019 --> 00:01:07.016
Zij overleefde tijdens een safari in Kenia een vliegtuigcrash.

16
00:01:07.021 --> 00:01:11.019
En dat was in haar geval letterlijk een geluk bij een ongeluk.

17
00:01:11.024 --> 00:01:14.003
Ik zat in dat vliegtuig dat crashte.

18
00:01:14.008 --> 00:01:17.021
En ik dacht alleen: Als 't maar goed is met mijn nier.

19
00:01:19.007 --> 00:01:23.003
Als je met 120 of met 100 kilometer over de kop vliegt...

20
00:01:23.008 --> 00:01:26.009
dan komt daar een redelijke druk op te staan.

21
00:01:26.014 --> 00:01:32.015
En aangezien de artsen zulke verhalen hadden verteld, dacht ik: Dit moet wel het einde zijn.

22
00:01:32.020 --> 00:01:35.011
Toen ik dat vliegtuigje zag, dacht ik:

23
00:01:35.016 --> 00:01:38.017
Shit, wat heeft die nier een optater gehad.

24
00:01:38.022 --> 00:01:41.017
Ester en haar moeder hebben een sterke band.

25
00:01:41.022 --> 00:01:45.015
Naast een passie voor winkelen en reizen, delen ze nog iets:

26
00:01:45.020 --> 00:01:47.007
Een nier.

27
00:01:47.012 --> 00:01:49.017
Esther kreeg de nier van haar moeder.

28
00:01:49.022 --> 00:01:53.004
Veel mensen vinden dat ik daar te makkelijk over denk.

29
00:01:53.009 --> 00:01:56.014
Maar mijn idee is: Als je een kind hebt gebaard...

30
00:01:56.019 --> 00:02:00.020
heb je eigenlijk geen keus om een nier af te staan aan je kind.

31
00:02:01.000 --> 00:02:04.011
Esther is als kind vaak extreem vermoeid en misselijk.

32
00:02:04.016 --> 00:02:08.011
Maar de diagnose van de huisarts is steeds: niets aan de hand.

33
00:02:08.016 --> 00:02:14.020
Pas als ze 18 jaar oud is, ontdekken ze bij toeval iets afwijkends: Ester heeft een nierziekte.

34
00:02:15.000 --> 00:02:16.012
Wat dacht je toen?

35
00:02:16.017 --> 00:02:22.010
Het eerste wat ze zeiden was: Het duurt nog wel 10, 20, 30 jaar voordat je daar last van krijgt.

36
00:02:22.015 --> 00:02:27.004
Dus bij het begin van de diagnose had ik niet iets van: Dat komt binnen.

37
00:02:27.009 --> 00:02:32.004
Nee, dat laat ik gewoon lekker gaan en als ik 50 ben zie ik het wel.

38
00:02:32.009 --> 00:02:34.010
Geen grote zorgen of...

39
00:02:34.015 --> 00:02:38.004
Ik zag bij mijn ouders meer zorgen dan bij mijzelf.

40
00:02:42.021 --> 00:02:45.005
Ester komt uit een reislustige familie.

41
00:02:45.010 --> 00:02:48.001
Afrika, en vooral Kenia, is favoriet.

42
00:02:48.006 --> 00:02:51.009
Ze gaat er al sinds haar 6e naartoe met vakantie.

43
00:02:51.014 --> 00:02:54.013
Haar moeder droomde er lang van om er te gaan wonen.

44
00:02:54.018 --> 00:02:59.000
Dat verlangen ging nooit weg. Als ik in Kenia land gebeurt er iets.

45
00:02:59.005 --> 00:03:03.012
Ik ruik het Afrikaanse en ik voel de wind en ik denk: Ik ben er.

46
00:03:04.013 --> 00:03:07.020
Ondanks dat Ester zich in Kenia iedere keer weer oplaadt...

47
00:03:08.000 --> 00:03:10.017
gaat ze terug in Nederland hard achteruit.

48
00:03:10.022 --> 00:03:14.022
Haar nier blijkt zo slecht dat ze een transplantatienier nodig heeft.

49
00:03:15.002 --> 00:03:19.005
Vlak voor deze zware operatie wil Ester nog EEN keer terug naar Kenia.

50
00:03:19.010 --> 00:03:23.008
Ook al is ze nog zo ziek en raden de artsen het haar nadrukkelijk af.

51
00:03:23.013 --> 00:03:28.007
Ja, het zou een afscheid zijn omdat het in de ogen van de artsen...

52
00:03:28.012 --> 00:03:32.021
niet hygienisch genoeg zou zijn en te grote risico's op infecties.

53
00:03:33.001 --> 00:03:34.023
Ik vond dat meteen wel goed.

54
00:03:35.003 --> 00:03:36.015
Ik zeg: Meid...

55
00:03:36.020 --> 00:03:38.009
die kans moet je nemen.

56
00:03:38.014 --> 00:03:42.005
Ze zeiden dat ze die reis nooit meer zou kunnen maken.

57
00:03:42.010 --> 00:03:45.009
Moeder denkt, de arts zegt het... Blijf thuis!

58
00:03:45.014 --> 00:03:48.015
Ik ging ook mee met die gesprekken met de arts.

59
00:03:48.020 --> 00:03:52.014
We hadden 't goed doorgesproken. Ik kende de omstandigheden.

60
00:03:52.019 --> 00:03:55.003
Artsen gaan uit van algemeenheden.

61
00:03:55.008 --> 00:03:58.015
En wij wisten dat ze naar een vertrouwde omgeving ging.

62
00:03:58.020 --> 00:04:01.013
Waar goed voor haar gezorgd zou worden.

63
00:04:01.018 --> 00:04:07.004
Kenia was zo belangrijk voor jou dat je dacht: Ik moet daar nog EEN keer naartoe.

64
00:04:07.009 --> 00:04:09.013
Kenia is een rooie draad in m'n leven.

65
00:04:09.018 --> 00:04:13.002
En m'n nierziekte, vanaf dat moment, werd ook...

66
00:04:14.015 --> 00:04:17.002
En Kenia hoorde bij me voor m'n gevoel.

67
00:04:17.007 --> 00:04:21.014
Dat moest ik op een normale manier afsluiten. Dat zou mijn laatste reis zijn.

68
00:04:21.019 --> 00:04:24.001
Met dat gevoel ging ik er ook heen.

69
00:04:24.006 --> 00:04:28.022
Maar dat gevoel veranderde eigenlijk na een week al om in Kenia te zijn.

70
00:04:29.002 --> 00:04:32.011
Ik dacht: Dit pakken ze me niet af. Dit hoort bij mij.

71
00:04:32.016 --> 00:04:35.017
En in de toekomst wil ik dingen blijven doen.

72
00:04:35.022 --> 00:04:39.003
VROLIJKE MUZIEK

73
00:04:39.008 --> 00:04:44.011
Daar heb ik leren vechten voor mijn eigen ideaal en mijn eigen wensen.

74
00:04:44.016 --> 00:04:48.007
Dus afscheid heeft zich daarin veel meer omgezet...

75
00:04:48.012 --> 00:04:51.013
in wilskracht en in een vechthouding...

76
00:04:51.018 --> 00:04:58.000
dan mij neerleggen bij andermans ideeen hoe een leven van een nierpatient eruit moet zien.

77
00:04:58.005 --> 00:05:00.021
En dan is de dag van de transplantatie.

78
00:05:01.001 --> 00:05:03.023
Besloten is dat Ina haar nier zal afstaan.

79
00:05:04.023 --> 00:05:08.013
Aan de ene kant voelde het heel goed om dit te mogen doen.

80
00:05:08.018 --> 00:05:12.010
En ik weet dat mijn man het ook graag had gedaan.

81
00:05:12.015 --> 00:05:15.022
Het heeft iets van je eigen kind nieuw leven geven.

82
00:05:16.002 --> 00:05:19.015
Ja, wel onder voorwaarden, haha! Onder voorwaarden?

83
00:05:19.020 --> 00:05:21.007
Een garantiebewijs?

84
00:05:21.012 --> 00:05:24.017
We hebben wat dingen doorgesproken van tevoren.

85
00:05:24.022 --> 00:05:27.000
Mijn wens om naar Kenia te gaan.

86
00:05:27.005 --> 00:05:31.011
Ik vond het wel belangrijk dat zij niet die nier zou toe-eigenen.

87
00:05:31.016 --> 00:05:35.004
Dat ze niet zou zeggen: Je moet dit laten en zus en zo.

88
00:05:35.009 --> 00:05:38.002
Je mag niet drinken. Ja, juist.

89
00:05:38.007 --> 00:05:41.008
Dus ik heb dat wel... Niet onder voorwaarden.

90
00:05:41.013 --> 00:05:45.010
Maar daar hebben we het wel over gehad. 'Van wie is die nier?'

91
00:05:45.015 --> 00:05:49.006
En toen zei zij ook: Hij is van jou en van niemand anders.

92
00:05:49.011 --> 00:05:52.001
Jij gaat ermee doen wat jij wil.

93
00:05:52.006 --> 00:05:56.019
Ik heb heel weinig last gehad van dat zij iets van mij in zich heeft.

94
00:05:56.024 --> 00:06:02.000
Ik wil niet zeggen dat ik me af en toe geen zorgen maakte, maar niet om mijn nier.

95
00:06:02.005 --> 00:06:04.008
Want het is mijn nier niet meer.

96
00:06:04.013 --> 00:06:06.000
Hij is van haar.

97
00:06:06.005 --> 00:06:12.024
Maar wel in de hoop van: Meisje, zorg wel dat je dat ding zo lang mogelijk in je lijf houdt.

98
00:06:13.004 --> 00:06:16.008
De nieuwe nier doet het prima in het lichaam van Ester.

99
00:06:16.013 --> 00:06:20.001
De doctoren raden haar wel aan extra voorzichtig te leven.

100
00:06:20.006 --> 00:06:23.024
Maar Ester wil juist met volle teugen van het leven genieten.

101
00:06:24.004 --> 00:06:27.024
Ze vertrekt naar Kenia, opnieuw tegen het advies van de artsen in.

102
00:06:28.004 --> 00:06:29.023
Met alle risico's van dien.

103
00:06:30.003 --> 00:06:33.013
Als ik naar de dokter ga om medicijnen en spuiten te halen...

104
00:06:33.018 --> 00:06:39.001
moet ik een briefje ondertekenen dat ik tegen de wil van de arts naar Kenia ga.

105
00:06:39.006 --> 00:06:40.023
Wat vond u daarvan? Doen.

106
00:06:41.004 --> 00:06:42.016
Doen. Ja. 0106 00:08:42:20.975 00:08:45:16 Dat wat je wens, droom en verlangen is...

107
00:06:45.021 --> 00:06:49.004
Je kan wel... Er zijn heel veel mooie dingen in de wereld.

108
00:06:49.009 --> 00:06:51.024
Maar dit was blijkbaar gevaarlijk.

109
00:06:52.004 --> 00:06:55.018
Ik weet dat ze sowieso heel goed voor zichzelf zorgt.

110
00:06:55.023 --> 00:06:57.021
Ze doet geen domme dingen.

111
00:06:59.003 --> 00:07:01.004
Ik had best wel vliegangst.

112
00:07:01.009 --> 00:07:06.015
En ik dacht mijn vliegangst te overwinnen door met een klein vliegtuigje de lucht in te gaan.

113
00:07:10.023 --> 00:07:12.010
We stegen op.

114
00:07:12.015 --> 00:07:16.003
Om op te stijgen moet je een bepaalde snelheid hebben.

115
00:07:16.008 --> 00:07:18.011
En toen we omhoog zouden gaan...

116
00:07:18.016 --> 00:07:23.018
klapte een van de achterwielen in een gat van het gras.

117
00:07:23.023 --> 00:07:27.018
Daardoor kreeg het vliegtuig zo'n vaartvermindering...

118
00:07:27.023 --> 00:07:30.001
dat-ie niet meer op kon stijgen.

119
00:07:30.006 --> 00:07:33.013
En het einde van de landingsbaan was al in zicht.

120
00:07:35.013 --> 00:07:37.024
De eerste knal was tegen een boom aan.

121
00:07:38.004 --> 00:07:40.011
Toen zijn we over de kop gevlogen.

122
00:07:40.016 --> 00:07:42.003
Ik had m'n riem om.

123
00:07:42.008 --> 00:07:46.000
En met de riem hing ik ondersteboven in het vliegtuigje.

124
00:07:46.005 --> 00:07:49.014
Daar was ik voor de eerste keer bang voor mijn nier.

125
00:07:49.019 --> 00:07:53.012
Omdat de gordel waar we mee vastzaten in het vliegtuig...

126
00:07:53.017 --> 00:07:55.008
precies op die nier zat.

127
00:07:55.013 --> 00:07:58.024
Ik voelde toen ik het vliegtuig uit rende al meteen:

128
00:07:59.004 --> 00:08:01.005
Dit kan nooit goed zijn gegaan.

129
00:08:01.010 --> 00:08:05.005
Die druk die daar op is komen te staan is veel te groot.

130
00:08:06.005 --> 00:08:10.008
Op weg naar het ziekenhuis dacht ik: Hoe vertel ik dit aan mijn moeder?

131
00:08:10.013 --> 00:08:13.019
Dat ik m'n nier kwijtgeraakt ben in een vliegtuigongeluk.

132
00:08:13.024 --> 00:08:15.023
Wanneer heb je je moeder gebeld?

133
00:08:16.003 --> 00:08:22.014
Nadat ik alle uitslagen van het ziekenhuis had en wist dat ik niks had. Heel verstandig.

134
00:08:22.019 --> 00:08:25.001
Ze heeft ongelooflijk veel geluk gehad.

135
00:08:25.006 --> 00:08:27.001
Een geluk bij een ongeluk dus.

136
00:08:27.006 --> 00:08:32.008
En toch zal niemand verbaasd opkijken als Ester binnenkort weer naar Kenia vertrekt...

137
00:08:32.013 --> 00:08:34.000
wellicht voorgoed.

138
00:08:34.005 --> 00:08:37.017
Ik heb liever dat ik 25 jaar genoten heb van het leven...

139
00:08:37.022 --> 00:08:41.012
dan dat ik 40 jaar met spijt op mijn leven terugkijk en denk:

140
00:08:41.017 --> 00:08:43.019
Deze dingen had ik nog kunnen doen.

141
00:08:43.024 --> 00:08:47.006
Of deze dingen heb ik niet gedaan omdat ik dit of dit heb.

142
00:08:47.011 --> 00:08:49.019
Daar ben ik heilig van overtuigd.

143
00:08:49.024 --> 00:08:54.002
Ik spring liever het diepe in dan dat ik op de oppervlakte blijf zwemmen.

144
00:08:57.018 --> 00:09:00.015
Ik ben op weg naar de zonen van bakker Kuin.

145
00:09:00.020 --> 00:09:06.008
Pa waarschuwde zijn kinderen altijd voor het zware bakkersvak en riep: Ga studeren.

146
00:09:06.013 --> 00:09:09.000
Maar of dat nou echt geholpen heeft.

147
00:09:09.005 --> 00:09:13.020
In de beginjaren van de bakkerij was het best een hele pittige tijd.

148
00:09:14.000 --> 00:09:19.001
Het was armoedig. Je moest hard werken om wat omzet te maken.

149
00:09:22.021 --> 00:09:24.008
Ik ben Aad.

150
00:09:24.013 --> 00:09:29.024
Naast het feit dat ik bakker ben, ben ik ook 4 dagen per week circusdirecteur in Amsterdam.

151
00:09:30.004 --> 00:09:31.016
Ik ben Nico, 54 jaar.

152
00:09:31.021 --> 00:09:34.012
Ik ben 2 dagen in de bakkerij werkzaam.

153
00:09:34.017 --> 00:09:37.012
Daarnaast ben ik 3 dagen werkzaam als psycholoog.

154
00:09:37.017 --> 00:09:41.011
Ik ben Jos. Ik heb in Friesland een groepshotel.

155
00:09:41.016 --> 00:09:43.024
En ook nog een restaurant-cafe.

156
00:09:44.004 --> 00:09:45.024
Ik ben William, de oudste.

157
00:09:46.004 --> 00:09:51.013
Mijn vaste baan is leidinggevende in de verstandelijkegehandicaptenzorg.

158
00:09:51.018 --> 00:09:53.005
Ik ben Peter.

159
00:09:53.010 --> 00:09:55.021
Ik ben psycholoog en bakker.

160
00:09:56.001 --> 00:09:59.011
Ik ben Bernard, de jongste. Ik ben 48 jaar.

161
00:09:59.016 --> 00:10:03.010
Ik open de winkel en in het dagelijks leven ben ik accountant.

162
00:10:03.015 --> 00:10:05.022
Ik heb mijn eigen kantoor in Haarlem.

163
00:10:06.002 --> 00:10:09.022
De liefde voor het bakkersvak zit de gebroeders Kuin in de genen.

164
00:10:10.002 --> 00:10:12.006
Vader en grootvader waren bakker.

165
00:10:12.011 --> 00:10:15.018
En zelf waren Aad, Jos, Peter, William, Nico en Bernard...

166
00:10:15.023 --> 00:10:19.016
amper zes jaar oud toen ze hun ouders hielpen in de bakkerij.

167
00:10:19.021 --> 00:10:23.011
Op de lagere school moest je 's morgens om 6 uur de bakkerij in.

168
00:10:23.016 --> 00:10:27.006
Dan werkte je tussen 6 en 8 en daarna ging je naar school.

169
00:10:27.011 --> 00:10:31.001
Gewoon helpen want je vader heeft iemand nodig.

170
00:10:31.006 --> 00:10:34.019
Dat deed je gewoon. Daar groei je een beetje in. Deden we allemaal.

171
00:10:34.024 --> 00:10:38.015
Tot eind jaren 60 was het toch echt wel armoedig.

172
00:10:38.020 --> 00:10:41.014
We hadden niet veel geld.

173
00:10:41.019 --> 00:10:44.022
We liepen altijd in tweedehands kleren.

174
00:10:45.002 --> 00:10:49.009
Er was geen geld voor vakanties. Het hele jaar door werken.

175
00:10:49.014 --> 00:10:53.018
Nou ja, ik droeg de kleding van klasgenoten.

176
00:10:53.023 --> 00:10:58.015
Of van kinderen uit de buurt die voor hun afgedankt waren.

177
00:10:58.020 --> 00:11:00.020
En die wij nog konden gebruiken.

178
00:11:01.000 --> 00:11:07.013
Leven in armoede, want juist in de tijd dat pa en ma Kuin hun bakkerij beginnen, komen de broodfabrieken op

179
00:11:07.018 --> 00:11:10.017
Zij zijn de grote concurrent van de warme bakker.

180
00:11:10.022 --> 00:11:14.000
In de jaren 50 toen zij begonnen in Haarlem...

181
00:11:14.005 --> 00:11:16.022
een verhaal wat ik nooit zal vergeten...

182
00:11:17.002 --> 00:11:20.018
is dat de broodfabriek van Vermaat toen heel erg opkwam.

183
00:11:20.023 --> 00:11:23.020
En dat zo'n bezorger naar mijn vader riep:

184
00:11:24.000 --> 00:11:28.024
'Over een jaar ben je er niet meer, alles wordt overgenomen door broodfabrieken.'

185
00:11:29.004 --> 00:11:33.016
Dat moet je niet tegen mijn vader zeggen, een ongelooflijk trotse man.

186
00:11:33.021 --> 00:11:35.010
En ze hebben het gered.

187
00:11:35.015 --> 00:11:37.005
Dat is, ehm...

188
00:11:38.017 --> 00:11:40.017
Ja, ik ben gewoon trots op ze.

189
00:11:40.022 --> 00:11:43.002
Het werk in de bakkerij is zwaar.

190
00:11:43.007 --> 00:11:46.018
En om hun kinderen te behoeden voor zo'n hardwerkend bestaan...

191
00:11:46.023 --> 00:11:50.011
dringen vader en moeder erop aan: Ga studeren!

192
00:11:50.016 --> 00:11:53.021
Ze hadden zelf nooit de kans gehad om te studeren.

193
00:11:54.001 --> 00:11:58.011
Ze vond het belangrijk, omdat we goed konden leren, dat wij dat wel deden.

194
00:11:58.016 --> 00:12:02.007
Gaandeweg bleek dat iedereen behoorlijk kon leren.

195
00:12:02.012 --> 00:12:05.023
En dan ga je die route, die kant op.

196
00:12:06.003 --> 00:12:09.017
En dan schuift het bakkersvak wat naar de achtergrond.

197
00:12:09.022 --> 00:12:13.012
Mijn ouders zijn wel mensen die, dat zeiden ze nooit...

198
00:12:13.017 --> 00:12:15.010
maar zo leefden ze wel...

199
00:12:15.015 --> 00:12:18.014
Ze vonden dat je moest doen waar je goed in was.

200
00:12:18.019 --> 00:12:22.022
Zij hadden vaste ideeen over wat voor brood ze wilden maken.

201
00:12:23.002 --> 00:12:28.013
Zo bouwen de broers ieder hun eigen leven op waarin geen plaats is voor de bakkerij.

202
00:12:28.018 --> 00:12:34.015
Maar dan wordt het werk voor vader te zwaar. Hij besluit te stoppen. De bakkerij moet dicht.

203
00:12:34.020 --> 00:12:37.001
1 juli 1989 was dat.

204
00:12:37.006 --> 00:12:38.018
Veel drukte.

205
00:12:38.023 --> 00:12:41.020
Een onverwachte klantenstroom eigenlijk.

206
00:12:42.000 --> 00:12:45.003
Veel mensen die een bedankje hadden voor, eh...

207
00:12:45.008 --> 00:12:49.008
al het brood al die jaren. Dat hadden mijn ouders niet verwacht.

208
00:12:49.013 --> 00:12:52.004
Het werd een receptie-achtig gebeuren.

209
00:12:52.009 --> 00:12:55.018
Ik herinner mij nog goed dat mijn ouders samen...

210
00:12:55.023 --> 00:12:57.019
de oven uit deden.

211
00:12:57.024 --> 00:12:59.021
Daar waren we allemaal bij.

212
00:13:00.024 --> 00:13:04.000
Toen heb ik er een soort ritueel van gemaakt.

213
00:13:04.005 --> 00:13:07.021
Dat mijn vader de gaskraan van de oven dichtdraaide.

214
00:13:08.001 --> 00:13:10.013
Dat was het moment dat het gewoon...

215
00:13:12.004 --> 00:13:14.007
de zaak stopte.

216
00:13:18.019 --> 00:13:22.003
We hebben er nooit zo uitgebreid over gepraat...

217
00:13:22.008 --> 00:13:27.003
maar iedereen is zo ongelooflijk verbonden geweest met dat bedrijf.

218
00:13:27.008 --> 00:13:28.020
Ehm...

219
00:13:29.000 --> 00:13:32.009
En we waren ongelooflijk trots op onze ouders...

220
00:13:32.014 --> 00:13:35.007
dat ze dat voor elkaar gekregen hadden.

221
00:13:35.012 --> 00:13:38.005
Dat zie ik ook in de foto van mijn ouders.

222
00:13:38.010 --> 00:13:41.007
Met een glas in hun hand, tranen in de ogen,

223
00:13:41.012 --> 00:13:45.015
Dat beeldt het voor mij ook uit.

224
00:13:45.020 --> 00:13:50.000
Zij trots op hun eigen zaak maar zij ook trots op hun kinderen.

225
00:13:50.005 --> 00:13:52.023
Dat vind ik mooi om te zien.

226
00:13:53.003 --> 00:13:54.015
Het is echt gek, dit.

227
00:13:54.020 --> 00:13:57.021
Hier praat ik eigenlijk nooit over.

228
00:14:00.011 --> 00:14:03.014
Ik heb het TOEN niet zo emotioneel ervaren...

229
00:14:03.019 --> 00:14:05.016
als ik me nu voel. Dat is maf.

230
00:14:12.002 --> 00:14:16.022
Dat komt misschien ook omdat ik me steeds meer ben gaan realiseren...

231
00:14:17.002 --> 00:14:20.013
hoe de bakkerij en het brood in ons zit.

232
00:14:22.021 --> 00:14:26.021
Een paar broers twijfelen nog even of ze de bakkerij zullen overnemen.

233
00:14:27.001 --> 00:14:30.011
Maar het valt voor niemand te combineren met hun baan.

234
00:14:30.016 --> 00:14:33.019
Ook als vader overlijdt, verandert er niets.

235
00:14:33.024 --> 00:14:37.013
Maar dan gaat het knagen. En tijdens een wandelvakantie...

236
00:14:37.018 --> 00:14:39.020
komt een van de broers met een idee.

237
00:14:40.000 --> 00:14:43.019
Peter gaf aan dat hij ooit nog wel eens bakker wilde worden.

238
00:14:43.024 --> 00:14:48.000
En toen zei mijn broer Bernard: Volgens mij zou dat kunnen.

239
00:14:48.005 --> 00:14:53.018
Want er komt een pand vrij op de Zijlweg in Haarlem.

240
00:14:53.023 --> 00:14:58.015
's Avonds, met een glas wijn erbij, was het een wereldzaak geworden.

241
00:14:58.020 --> 00:15:01.010
Na het wandelen zijn we erop teruggekomen...

242
00:15:01.015 --> 00:15:04.024
en langzamerhand is dat idee uitgegroeid tot wat het nu is.

243
00:15:05.004 --> 00:15:10.001
Sinds begin dit jaar komt het beroemde volkorenbrood weer uit de oven.

244
00:15:10.006 --> 00:15:14.007
De broers combineren hun werk als psycholoog, circusdirecteur...

245
00:15:14.012 --> 00:15:17.015
kroegbaas en accountant met het werk in de bakkerij.

246
00:15:17.021 --> 00:15:21.007
Iedereen is enthousiast. Het grappige vind ik...

247
00:15:21.012 --> 00:15:25.013
Het is 23 jaar geleden dat we voor het laatst in de bakkerij werkten.

248
00:15:25.018 --> 00:15:29.011
Maar op het moment dat je van deeg weer dingen maakt...

249
00:15:29.016 --> 00:15:32.019
gaat het eigenlijk haast weer automatisch.

250
00:15:32.024 --> 00:15:35.023
De basis van onze bakkerij is mijn vader...

251
00:15:36.003 --> 00:15:38.015
en alles wat hij gepresteerd heeft.

252
00:15:38.020 --> 00:15:42.011
Ik vind het heel mooi dat wij een stukje van mijn ouders...

253
00:15:42.016 --> 00:15:46.007
niet op dezelfde manier doen, maar een beetje wel.

254
00:15:46.012 --> 00:15:47.024
Ja.

255
00:15:48.004 --> 00:15:52.006
Ik denk dat hij heel trots op ons zou zijn. Dat denk ik ook.

256
00:15:52.011 --> 00:15:55.012
Volgens mij zou hij het fantastisch vinden.

257
00:15:55.017 --> 00:15:57.019
Het is gewoon eh...

258
00:15:57.024 --> 00:16:00.013
nodig geweest dat we dit gingen doen.

259
00:16:02.001 --> 00:16:04.011
Het zit in ons hart. Ja.

260
00:16:04.016 --> 00:16:08.011
Ik ga naar Twente, naar Jeroen. Zijn enorme verlies...

261
00:16:08.016 --> 00:16:13.011
veranderde in de grootste winst van zijn leven en bezorgde hem de goudkoorts.

262
00:16:13.016 --> 00:16:16.017
Ik ben voor het eerst gelukkig in mijn leven.

263
00:16:16.022 --> 00:16:19.021
Dat was heel bijzonder. Ik moest ook huilen.

264
00:16:20.001 --> 00:16:21.017
Ik dacht: Hoe kan dat nu?

265
00:16:25.017 --> 00:16:29.001
We gaan op zoek naar de plek, want jij weet het. Ja.

266
00:16:29.006 --> 00:16:32.003
Hier is het ergens gebeurd.

267
00:16:34.006 --> 00:16:37.003
Op zo'n plek. Je ziet hier ook een kuiltje.

268
00:16:37.008 --> 00:16:38.024
De bal kwam van die kant.

269
00:16:39.004 --> 00:16:42.020
En je bent ook al bezig met: vangen, gelijk wegwezen.

270
00:16:43.000 --> 00:16:46.003
Want anders heb je die mensen in je nek hangen.

271
00:16:46.008 --> 00:16:48.013
Bij rugby hangen ze in je nek. Ja.

272
00:16:48.018 --> 00:16:51.013
Dus die bal kwam op mij af, ik pakte hem...

273
00:16:51.018 --> 00:16:54.004
en toen scheurde alles af.

274
00:16:54.009 --> 00:16:59.010
Een tegenstander dook er bovenop en toen knapte hij nog een keer.

275
00:16:59.015 --> 00:17:01.022
Toen was snel duidelijk: Dit is echt mis.

276
00:17:02.002 --> 00:17:04.005
Ik zei gelijk: Blijf van mij af.

277
00:17:04.010 --> 00:17:07.014
Het was hetzelfde weer als dit, maar dan in november.

278
00:17:07.019 --> 00:17:11.024
Het miezerde, en ze hebben hun jacks en handdoeken over mij heen gelegd.

279
00:17:12.004 --> 00:17:16.009
112 is gebeld en de ambulance kwam. Welke been brak? Dit been.

280
00:17:16.014 --> 00:17:19.019
Dat brak en uiteindelijk hou je dit eraan over.

281
00:17:25.003 --> 00:17:29.016
Die dag op het rugbyveld maakt dat Jeroen nooit meer de oude wordt.

282
00:17:29.021 --> 00:17:32.003
Nooit meer kan zijn zoals hij was.

283
00:17:32.008 --> 00:17:35.003
En hij was me er eentje, die jonge Jeroen.

284
00:17:35.008 --> 00:17:38.009
Voor de buitenstaander arrogant.

285
00:17:38.014 --> 00:17:42.023
Zelfverzekerd, patserig, ijdel.

286
00:17:43.003 --> 00:17:49.020
Dus de dingen die belangrijk voor jou waren, waren: geld, vrouwen, hard werken en je lichaam. Ja.

287
00:17:50.000 --> 00:17:52.007
Dat klopt. Dat is een mooi rijtje.

288
00:17:52.012 --> 00:17:53.024
Het was ook mooi.

289
00:17:54.004 --> 00:17:55.022
Het lichaam was ook mooi.

290
00:17:56.002 --> 00:18:00.005
Het lichaam was mooi? Ja, zeker. Echt bodybuilding deed ik.

291
00:18:00.010 --> 00:18:03.011
Handbal deed ik daarvoor en klootschieten.

292
00:18:03.016 --> 00:18:07.023
Waarom moest dat? Hier sta ik, hier ben ik en wie doet mij wat?

293
00:18:08.003 --> 00:18:12.006
Ik werkte bij een supermarkt om wat geld bij te verdienen...

294
00:18:12.011 --> 00:18:15.024
en was daarnaast portier. Hoe meer geld, hoe beter.

295
00:18:16.004 --> 00:18:19.015
Dan kun je doen en laten wat je wilt, je hebt status.

296
00:18:19.020 --> 00:18:24.009
Mooie kleding, goed verzorgd, elke week naar de kapper.

297
00:18:24.014 --> 00:18:27.012
Vanuit het idee van ijdelheid.

298
00:18:27.017 --> 00:18:30.024
Ja, ik was veel met mezelf bezig.

299
00:18:33.022 --> 00:18:36.016
Jeroen houdt in zijn leven van veel en groot.

300
00:18:36.021 --> 00:18:40.017
Een groot huis, een flinke auto, veel kinderen, veel werken...

301
00:18:40.022 --> 00:18:43.007
en groot verdienen. Maar hij deelt ook.

302
00:18:43.012 --> 00:18:47.007
Daarom sponsort hij met zijn assurantiebedrijf de rugbyclub.

303
00:18:47.012 --> 00:18:51.017
De club waar een feestelijk potje sporten hem zijn been kost.

304
00:18:52.018 --> 00:18:54.017
De botten knapten echt hard.

305
00:18:54.022 --> 00:18:59.014
Ik kan me dat stukje niet herinneren maar van mensen langs de kant...

306
00:18:59.019 --> 00:19:04.002
heb ik gehoord dat het echt kabaal maakte, dat de botten echt knapten.

307
00:19:04.007 --> 00:19:08.012
De reparatie van de gecompliceerde beenbreuk loopt uit op een mislukking.

308
00:19:08.017 --> 00:19:12.007
Twee jaar lang zorgen infecties en dystrofie voor helse pijnen.

309
00:19:12.012 --> 00:19:16.012
Zakenman, echtgenoot en vader Jeroen zit er volledig doorheen.

310
00:19:16.017 --> 00:19:18.010
De pijn was ondraaglijk.

311
00:19:18.015 --> 00:19:21.005
Ik kan veel hebben, maar dat houd je niet vol.

312
00:19:21.010 --> 00:19:25.009
Er waren momenten dat de tranen in mijn spaghetti vielen.

313
00:19:25.014 --> 00:19:29.021
En ik huil niet snel, zeker toen niet, van pijn helemaal niet.

314
00:19:30.001 --> 00:19:33.010
Het was heel erg, want je kon geen vader meer zijn.

315
00:19:33.015 --> 00:19:36.006
Ik zat voor het raam en er lag sneeuw...

316
00:19:36.011 --> 00:19:40.010
en mijn oudste zoon moest de kleintjes op de slee trekken.

317
00:19:40.015 --> 00:19:42.002
Toen dacht ik: hee...

318
00:19:42.007 --> 00:19:46.010
Dan word je zo klein. Emotioneel, veel tranen, noem maar op.

319
00:19:46.015 --> 00:19:49.007
Geestelijk vreet dat gigantisch aan je.

320
00:19:49.012 --> 00:19:52.023
MUZIEK VAN ANTONY &amp; THE JOHNSONS: RIVER OF SORROWS

321
00:19:53.003 --> 00:19:55.022
*There is a black river

322
00:19:56.002 --> 00:20:01.021
*It passes by my window...*

323
00:20:02.001 --> 00:20:06.000
Er waren dagen bij van 31 tabletten per dag, tegen de pijn.

324
00:20:06.005 --> 00:20:08.013
Ik was om twee uur al stoned van de morfine.

325
00:20:08.018 --> 00:20:12.000
Dan heb je geen leven meer. Ik mocht geen auto rijden, niks.

326
00:20:12.005 --> 00:20:15.018
Wat is dan de waarde van je leven? Voor mij was die er niet.

327
00:20:15.023 --> 00:20:17.010
MUZIEK

328
00:20:20.008 --> 00:20:23.005
Je had zo veel pijn dat je op gegeven moment

329
00:20:23.010 --> 00:20:27.013
een heel rigoureus besluit nam, zelf. Ja, in februari 2010.

330
00:20:27.018 --> 00:20:32.017
Toen dacht ik: Zo wil ik niet verder, haal hem er maar af.

331
00:20:32.022 --> 00:20:37.012
Toen begon mijn operatie-arts met een viltstift uit te tekenen...

332
00:20:37.017 --> 00:20:39.018
hoe hij ging zagen en snijden.

333
00:20:39.023 --> 00:20:43.020
Toen zei ik: Je moet mij gewoon weg maken, haal er maar af.

334
00:20:44.000 --> 00:20:48.006
Dan word je wakker en het eerste wat je doet is de deken omhoog.

335
00:20:48.011 --> 00:20:52.016
Hoe is het daar beneden? Je kijkt naar je been, maar dat is weg.

336
00:20:54.005 --> 00:20:55.021
En dan weet je het zeker.

337
00:20:56.001 --> 00:20:58.014
Raar, echt raar.

338
00:21:05.008 --> 00:21:09.017
Hoe is de eerste periode dat je beseft dat je geen pijn meer hebt?

339
00:21:09.022 --> 00:21:13.015
Super. Hoe leg ik dat uit, netjes?

340
00:21:13.020 --> 00:21:18.000
Het is nog mooier dan een orgasme! Nog mooier dan een orgasme!

341
00:21:18.005 --> 00:21:20.019
En ook nog langer durend. Ja! Hahaha!

342
00:21:20.024 --> 00:21:22.015
Het is...hoe zeg ik dit?

343
00:21:22.020 --> 00:21:24.007
Het is eigenlijk...

344
00:21:24.012 --> 00:21:29.000
Pijnvrij, hoe mooi dat is, besef je pas als je veel pijn hebt GEHAD.

345
00:21:29.005 --> 00:21:31.019
Er moet eerst helaas wat gebeuren...

346
00:21:31.024 --> 00:21:35.000
om de waarde van dingen te ervaren en te zien.

347
00:21:39.005 --> 00:21:45.022
In de periode van herstel herinneren zijn kinderen Jeroen aan een oude belofte die hij ooit deed.

348
00:21:46.002 --> 00:21:50.019
Ik heb ooit gezegd... waarschijnlijk was er iets op Klokhuis...

349
00:21:50.024 --> 00:21:56.020
over mensen die voor Beijing de Paralympische Spelen aan het voorbereiden waren...

350
00:21:57.000 --> 00:22:00.004
niet wetende wat mij nog boven het hoofd hing:

351
00:22:00.009 --> 00:22:04.024
Als ik ooit invalide word, win ik olympisch goud bij de invaliden.

352
00:22:06.010 --> 00:22:08.024
En daarvoor ben ik nu aan het trainen.

353
00:22:09.004 --> 00:22:11.014
In 2016 moet ik in Rio de Janeiro...

354
00:22:11.019 --> 00:22:14.000
voor mijzelf...

355
00:22:14.005 --> 00:22:15.017
voor Nederland...

356
00:22:15.022 --> 00:22:18.000
voor de mensen om mij heen...

357
00:22:18.005 --> 00:22:19.017
goud halen.

358
00:22:19.022 --> 00:22:21.011
Ik ga niet voor zilver.

359
00:22:21.016 --> 00:22:23.014
Ik ga alleen voor goud.

360
00:22:23.019 --> 00:22:29.002
Inmiddels heeft Jeroen zijn eerste goud in Nederland al binnen, met wedstrijden bankdrukken.

361
00:22:29.007 --> 00:22:34.004
Jeroen is een ander mens geworden, zeker in vergelijking met vroeger.

362
00:22:34.009 --> 00:22:38.004
Ik haalde mijzelf van mijn sokkel. Dat deed je zelf? Ja.

363
00:22:38.009 --> 00:22:42.024
En daar ben ik heel blij mee. Want? Dat was geen leven, dat was lucht.

364
00:22:43.004 --> 00:22:44.016
Dit is echt.

365
00:22:44.021 --> 00:22:46.011
Dat is gevoel.

366
00:22:46.016 --> 00:22:48.011
Dat zit heel diep.

367
00:22:48.016 --> 00:22:51.019
Een echt leven, een leven met inhoud heb ik nu.

368
00:22:51.024 --> 00:22:53.011
Dat had ik toen niet.

369
00:22:53.016 --> 00:22:57.001
Ik heb nog steeds om de week een gesprek met mijn psycholoog.

370
00:22:57.006 --> 00:23:01.013
Ik zei tegen haar: Ik ben voor het eerst gelukkig in mijn leven.

371
00:23:01.018 --> 00:23:04.019
Dat was heel bijzonder. Ik moest ook huilen.

372
00:23:04.024 --> 00:23:06.023
Ik dacht: Hoe kan dat nu?

373
00:23:16.016 --> 00:23:20.015
Ben jij ook op een andere manier naar je vrouw gaan kijken?

374
00:23:20.020 --> 00:23:23.019
Ik heb wel veel meer bewondering voor haar.

375
00:23:23.024 --> 00:23:28.001
Omdat zij veel taken die ik deed als man, overnam.

376
00:23:28.006 --> 00:23:29.022
En je moet het maar doen.

377
00:23:30.002 --> 00:23:33.009
Je hebt wel zes kinderen, je hebt wel een eigen zaak.

378
00:23:33.014 --> 00:23:37.000
En ze heeft drie banen daarnaast in het ziekenhuis.

379
00:23:37.005 --> 00:23:38.023
Noodgedwongen, maar toch.

380
00:23:39.003 --> 00:23:42.002
Ik heb haar nu op een voetstuk gezet.

381
00:23:42.007 --> 00:23:45.018
Ik denk dat dat een mooie omschrijving is. Wat mooi.

382
00:23:45.023 --> 00:23:48.024
Je hebt de sokkel vrijgemaakt voor haar? Ja.

383
00:23:54.009 --> 00:23:57.003
HIJ PUFT

384
00:23:57.008 --> 00:23:58.020
BRAZILIAANSE MUZIEK

