WEBVTT

1
00:00:04.015 --> 00:00:06.002
888

2
00:00:06.007 --> 00:00:09.024
Hier begint de aura. Voel maar eens of je 't magnetische veld voelt.

3
00:00:10.004 --> 00:00:13.009
Mijn gast van vandaag zegt aura's te kunnen lezen...

4
00:00:13.014 --> 00:00:16.018
te magnetiseren en met de doden te kunnen praten.

5
00:00:16.023 --> 00:00:23.004
Ik vraag het je. Probeer 't licht aan en uit te doen. Nog EEN keer.

6
00:00:30.024 --> 00:00:34.019
Is ze een heks? Is ze gek? Of heeft ze een bijzondere gave?

7
00:00:34.024 --> 00:00:39.022
Voor het eerst op de Nederlandse tv: Medium Maria Kater-Brandt.

8
00:00:47.021 --> 00:00:50.017
Maria, mag ik u handen zien? Ja tuurlijk.

9
00:00:52.017 --> 00:00:56.012
Wat kunnen deze handen? Magnetiseren.

10
00:00:56.017 --> 00:00:59.004
En heel veel mensen helpen.

11
00:00:59.009 --> 00:01:01.011
Hoe noemt u het wat u doet?

12
00:01:01.016 --> 00:01:06.009
Ehm... ik noem het magnetiseren.

13
00:01:06.014 --> 00:01:09.020
Ik verstop het meestal in het werk wat ik doe.

14
00:01:10.000 --> 00:01:13.000
Maatschappelijk werk, psychologie, seksuologie.

15
00:01:13.005 --> 00:01:15.014
Verloskunde. stervensbegeleiding.

16
00:01:15.019 --> 00:01:19.008
Als ik vraag: wat is uw beroep? Wat zegt u dan?

17
00:01:19.013 --> 00:01:22.016
Hulpverleenster. Hulpverleenster. Ja.

18
00:01:22.021 --> 00:01:25.004
Maar / medium? Nee, nooit!

19
00:01:25.009 --> 00:01:28.010
Dat gebruikt u nooit? Nee. Maar u bent het wel. Ja.

20
00:01:28.015 --> 00:01:31.013
Hoeveel mensen hebt u al geholpen naar schatting?

21
00:01:31.018 --> 00:01:35.005
In uw leven? Nou zeker 4000 tot 5000 mensen.

22
00:01:35.010 --> 00:01:38.008
Ah! 4000 tot 5000 mensen? Zeker.

23
00:01:38.013 --> 00:01:41.008
Met die handen? Ja, ja. Zeker.

24
00:01:41.013 --> 00:01:44.013
Wat Greet Hofmans was voor koningin Juliana...

25
00:01:44.018 --> 00:01:49.003
is Maria voor de eigenaren van een hotel in het centrum van Amsterdam.

26
00:01:49.008 --> 00:01:54.003
Met name directrice Esther heeft veel baat bij Maria's behandeling.

27
00:01:54.008 --> 00:01:57.004
Het begon eigenlijk met mij. Heel lang geleden.

28
00:01:57.009 --> 00:01:59.010
Als negentienjarig meisje.

29
00:01:59.015 --> 00:02:02.017
Ik werd eigenlijk naar Maria doorgestuurd.

30
00:02:02.022 --> 00:02:04.011
Dat ging via de huisarts.

31
00:02:04.016 --> 00:02:07.016
Omdat ik best wel veel lichamelijke klachten had.

32
00:02:07.021 --> 00:02:09.022
Buikpijn en chronisch hoofdpijn.

33
00:02:10.002 --> 00:02:13.020
Zij begon met de behandeling en toen was heel duidelijk wat ze deed.

34
00:02:14.000 --> 00:02:17.003
Ik voelde duidelijk in mijn lichaam wat ze deed. Meteen? Ja.

35
00:02:17.008 --> 00:02:19.007
Je lijkt een nuchtere vrouw.

36
00:02:19.012 --> 00:02:25.000
Had jij van tevoren ooit gehoord dat dit zo kon op deze manier? Nee.

37
00:02:25.005 --> 00:02:27.002
Nee, helemaal niet.

38
00:02:27.007 --> 00:02:28.019
Nu ga ik draaien.

39
00:02:28.024 --> 00:02:33.022
Je voelt dat je darmen gaan rommelen.

40
00:02:34.002 --> 00:02:35.024
Dat voel je meteen? Ja.

41
00:02:36.004 --> 00:02:40.009
Als je dit bij mij doet, voel ik dat dan ook meteen? Dat denk ik wel.

42
00:02:46.020 --> 00:02:48.010
Het wordt warm.

43
00:02:48.015 --> 00:02:52.020
Het is wel gek. Je voelt het inderdaad echt. Ja.

44
00:02:58.000 --> 00:03:01.010
80 jaar geleden werd Maria geboren op een boerderij.

45
00:03:01.015 --> 00:03:06.019
Het wordt al snel duidelijk dat zij iets kan wat andere kinderen niet kunnen.

46
00:03:06.024 --> 00:03:09.002
Ik was een meisje van drie jaar.

47
00:03:09.007 --> 00:03:11.014
Dat zei mijn moeder.

48
00:03:11.019 --> 00:03:16.011
Er waren dieren op de boerderij ziek.

49
00:03:16.016 --> 00:03:19.023
Ze zegt: Jij liep er naartoe. Zo'n klein drummeltje.

50
00:03:20.003 --> 00:03:24.022
Je legde je handen er op en zei: Zo! En je liep weg.

51
00:03:25.002 --> 00:03:28.013
En het dier liep ook gewoonweg. Het was weer beter.

52
00:03:28.018 --> 00:03:32.003
Zusjes en broertjes die hoofdpijn hadden kwamen ook bij mij.

53
00:03:32.008 --> 00:03:35.014
Dan gingen ze bij me zitten. Dan deed ik mijn hand even zo...

54
00:03:35.019 --> 00:03:37.015
Ik wist niet dat ik dat deed hoor.

55
00:03:37.020 --> 00:03:39.015
En dan huppelden ze weer verder.

56
00:03:39.020 --> 00:03:44.022
Dus broertjes en zusjes kwamen naar u toe als ze zich niet lekker voelden? Ja.

57
00:03:45.002 --> 00:03:47.023
Of ze kwamen op mijn schoot zitten.

58
00:03:48.003 --> 00:03:51.000
Dan hield ik hun buik even vast en het was weer over.

59
00:03:51.005 --> 00:03:54.009
Hadden ze door dat u die gave had? Nee, ook niet.

60
00:03:54.014 --> 00:03:57.023
Het ging vanzelf? Ja, dat ging vanzelf.

61
00:03:58.003 --> 00:04:01.019
Wanneer had u door dat u iets kon wat een ander niet kan?

62
00:04:01.024 --> 00:04:06.015
Toen ik zeven of acht jaar was. Ik dacht: het is eigenlijk gek.

63
00:04:06.020 --> 00:04:10.024
Want toen gingen de broers en zusters mij toch een beetje weren.

64
00:04:11.004 --> 00:04:13.006
Toen dacht ik van:

65
00:04:13.011 --> 00:04:15.003
Misschien ben ik wel gek.

66
00:04:15.008 --> 00:04:19.022
Want dat hoorde ik mijn stiefvader zeggen: Dat kind is gek.

67
00:04:20.002 --> 00:04:22.015
Zie je wel? Straf van God. Kind is gek.

68
00:04:22.020 --> 00:04:24.008
Waarom zei hij dat?

69
00:04:24.013 --> 00:04:27.009
Als ik dingen had voorspeld of dingen had gezien...

70
00:04:27.014 --> 00:04:30.021
Op 7-jarige leeftijd voorspelde u al die dingen. Ja.

71
00:04:31.001 --> 00:04:35.018
Dan zei ik: Dat paard is ziek. Dan was-ie boos. Hoe wist u dat dan?

72
00:04:35.023 --> 00:04:39.013
Dat voelde ik in mijn eigen buik. Of ik voelde het op mijn hoofd.

73
00:04:39.018 --> 00:04:44.016
Ik voelde waar hij ziek was. En dat klopte altijd? Ja altijd.

74
00:04:44.021 --> 00:04:46.023
Het was echt ongelofelijk.

75
00:04:47.003 --> 00:04:49.024
En dan was hij wel eens heel erg tegen mij.

76
00:04:50.004 --> 00:04:52.019
Dan zei hij: Nee, ik haal dat beest niet binnen.

77
00:04:52.024 --> 00:04:56.012
We hebben twee keer gehad dat een beest dood was de volgende dag.

78
00:04:56.017 --> 00:04:59.003
Ik werd als heks uitgescholden natuurlijk.

79
00:04:59.008 --> 00:05:01.023
Hadden we een bedstee... U zegt 'natuurlijk'.

80
00:05:02.003 --> 00:05:08.012
Dan werd ik als heks uitgescholden natuurlijk. Hoezo natuurlijk? Omdat ze 't niet begrepen.

81
00:05:08.017 --> 00:05:12.006
Onbegrepen en onbemind. Maria voelt zich een buitenbeentje.

82
00:05:12.011 --> 00:05:15.009
Niet alleen aan vanwege haar bijzondere gaven.

83
00:05:15.014 --> 00:05:18.008
Maar ook omdat ze een buitenechtelijk kind is.

84
00:05:18.013 --> 00:05:26.024
Hoe is het om op te groeien met een gave waarvan iedereen denkt at je gek bent?

85
00:05:27.004 --> 00:05:32.023
Heel moeilijk. Ik dacht ook dat het kwam doordat ik geen echt kind was.

86
00:05:33.003 --> 00:05:37.009
Dat ik daarom misschien wel gek was. Ik wist het gewoon niet.

87
00:05:37.014 --> 00:05:41.009
U hebt echt gedacht dat u gek was? Ja. Ja?

88
00:05:41.014 --> 00:05:45.017
En dan lag ik in het land, op mijn rug, naar de hemel te kijken.

89
00:05:45.022 --> 00:05:49.022
Dan vroeg ik: Lieve Heer, help me. Waarom ben ik gek?

90
00:05:50.002 --> 00:05:52.008
Soms hoor ik helemaal niets.

91
00:05:52.013 --> 00:05:57.018
Maar ook wel dat ik hoorde: Je bent niet gek. Sta op en ga verder.

92
00:05:57.023 --> 00:06:01.006
Dan dacht ik: waar komt dat toch vandaan? Ik hoor 't toch!

93
00:06:01.011 --> 00:06:04.020
Ik dacht: Is dat dan dat ik gek ben? Dat ik het hoor?

94
00:06:05.000 --> 00:06:07.016
Dat was echt een stem? Ja, echt een stem.

95
00:06:07.021 --> 00:06:12.000
Wie of wat was die stem dan? Dat was mijn helper.

96
00:06:12.005 --> 00:06:13.017
Toen had ik pas door...

97
00:06:13.022 --> 00:06:18.012
Vanaf heel klein meisje heb ik altijd een mannenstem naast me.

98
00:06:18.017 --> 00:06:25.020
Hij zei altijd: Ik ben Sjarkes. Ik blijf mijn hele leven en jouw hele leven bij jou.

99
00:06:26.000 --> 00:06:28.013
Hij wist me net altijd weer overeind te halen.

100
00:06:28.018 --> 00:06:31.005
Sprak u ook met uw helper? Ja. ja.

101
00:06:31.010 --> 00:06:34.019
Wat zei u dan bijvoorbeeld tegen Sjarkes?

102
00:06:34.024 --> 00:06:37.016
Nou, waarom ik dat had.

103
00:06:37.021 --> 00:06:40.000
Dan zei hij: Dat hoor je later.

104
00:06:40.005 --> 00:06:41.017
Later weet je alles.

105
00:06:41.022 --> 00:06:44.021
Hij heeft ook helemaal gezegd hoe hij er uitziet.

106
00:06:45.001 --> 00:06:47.007
En ehm...

107
00:06:47.012 --> 00:06:49.007
Het is er EEN met lang haar.

108
00:06:49.012 --> 00:06:52.011
Volgens mij heeft hij rood haar. Rood-bruin haar.

109
00:06:52.016 --> 00:06:55.014
Ja, en een goddelijke uitstraling.

110
00:06:55.019 --> 00:06:57.024
Ik heb wel eens gezegd: Zo'n man wil ik.

111
00:06:58.004 --> 00:07:00.010
Zo mooi vind ik hem eigenlijk.

112
00:07:00.015 --> 00:07:03.006
Ja, heel mooi.

113
00:07:03.011 --> 00:07:08.009
Ondanks Sjarkes heeft Maria het zwaar als opgroeiend meisje.

114
00:07:08.014 --> 00:07:11.021
Op school willen vriendinnetjes niet met haar spelen.

115
00:07:12.001 --> 00:07:14.019
Toen was ik 12 en het ging erg slecht met me.

116
00:07:14.024 --> 00:07:18.021
Ik was erg radeloos. Ik huilde heel veel.

117
00:07:19.001 --> 00:07:20.021
Ik viel ook veel flauw.

118
00:07:21.001 --> 00:07:24.005
Ze vonden het tijd dat ik naar een psycholoog moest.

119
00:07:24.010 --> 00:07:27.011
Of naar een inrichting.

120
00:07:27.016 --> 00:07:31.002
Toen hebben ze me naar dokter Creutsberg gebracht in Alkmaar.

121
00:07:31.007 --> 00:07:36.002
Hij zei tegen mij: Kind, ik weet dat er veel meer is tussen hemel en aarde.

122
00:07:36.007 --> 00:07:39.017
Maar jij hoeft niet in een inrichting.

123
00:07:39.022 --> 00:07:43.008
Ik geef je medicijnen. Je doet net alsof je ze neemt.

124
00:07:43.013 --> 00:07:46.010
Maar je neemt ze niet. En je gaat zwijgen.

125
00:07:46.015 --> 00:07:48.014
Dan word je alleen maar eenzamer.

126
00:07:48.019 --> 00:07:52.009
Ik heb een paar jaar heel veel eenzaamheid gehad.

127
00:07:52.014 --> 00:07:54.017
En ook veel verdriet gehad.

128
00:07:54.022 --> 00:07:58.004
Want ik hoorde veel en zag veel maar ik kon er niets mee.

129
00:07:58.009 --> 00:08:03.003
Hebt u het wel eens vervloekt, wat u had? 'Had ik het maar niet!'

130
00:08:03.008 --> 00:08:05.020
Want ik zie en voel alles.

131
00:08:06.000 --> 00:08:08.004
Vervloekt niet. Dat doe ik nooit.

132
00:08:08.009 --> 00:08:11.019
Ik ben ook nog nooit boos geweest in mijn leven.

133
00:08:11.024 --> 00:08:19.007
Maar ik heb wel heel vaak gevraagd van: Waarom haalt u het niet weg?

134
00:08:19.012 --> 00:08:21.003
Want ik kan het niet aan.

135
00:08:21.008 --> 00:08:25.002
Dan lag ik in 't land op mijn rug en dan was ik aan 't bidden.

136
00:08:25.007 --> 00:08:28.012
Dan had ik een kruisje bij me of iets anders.

137
00:08:28.017 --> 00:08:30.020
Dan zei ik: Lieve Heer, haal 't weg!

138
00:08:31.000 --> 00:08:35.008
Want ik weet er geen raad mee en ik ben zo eenzaam.

139
00:08:35.013 --> 00:08:40.019
Maria is 20 als ze de eenzaamheid en het verdriet uit het verleden achter zich laat.

140
00:08:40.024 --> 00:08:43.016
Ze voelt zich niet langer een heks en onbegrepen.

141
00:08:43.021 --> 00:08:47.009
Dan neemt haar leven een andere wending.

142
00:08:47.014 --> 00:08:53.011
Hoe hebt u besloten om die gave toch te gaan gebruiken voor anderen?

143
00:08:53.016 --> 00:08:58.000
Dat heb ik niet besloten. Dat is gewoon zo gebeurd.

144
00:08:58.005 --> 00:09:03.018
Ik had bijvoorbeeld buurmeisjes die hun verhaal kwamen doen.

145
00:09:03.023 --> 00:09:07.010
Een buurvrouw die suicidaal was.

146
00:09:07.015 --> 00:09:12.005
De huisarts kende mij zo goed dat hij zei: Ga maar naar Maria.

147
00:09:12.010 --> 00:09:16.013
Zij helpt je wel. De huisarts stuurde ze naar u? Ja.

148
00:09:16.018 --> 00:09:22.000
Dan kwamen ze naar mij. Heel veel praten. Veel hoofdpijn weghalen.

149
00:09:22.005 --> 00:09:24.006
Dat is geleidelijk aan gegroeid.

150
00:09:24.011 --> 00:09:26.002
Ze komen vanzelf bij je.

151
00:09:26.007 --> 00:09:27.019
En dan is het ook goed.

152
00:09:27.024 --> 00:09:30.015
daarom heb ik ook nooit geadverteerd.

153
00:09:30.020 --> 00:09:35.016
Ik heb al die duizenden mensen gehad door van-mond-tot-mond-reclame.

154
00:09:35.021 --> 00:09:38.006
Ze komen naar u toe. Ja, allemaal. Altijd.

155
00:09:38.011 --> 00:09:41.016
Ik hoef er nooit wat aan te doen. Mijn agenda is altijd vol.

156
00:09:41.021 --> 00:09:45.020
Hier begint de aura. Voel het magnetische veld...

157
00:09:46.000 --> 00:09:49.000
Nu duw ik het door naar jou, zodat je meer voelt.

158
00:09:50.022 --> 00:09:53.009
Je zult steeds meer prikken gaan voelen.

159
00:09:53.014 --> 00:09:56.007
Voel je 'm? Ja. Steeds meer prikken.

160
00:09:56.012 --> 00:09:59.016
Regelmatig komt Maria langs in het hotel.

161
00:09:59.021 --> 00:10:05.003
Om mensen te behandelen voor hun gezondheid, maar ook voor andere onverklaarbare dingen.

162
00:10:05.008 --> 00:10:06.022
Wij gingen verbouwen.

163
00:10:07.002 --> 00:10:10.017
Toen was er een gast beneden... Twee gasten.

164
00:10:10.022 --> 00:10:16.002
Ze waren helemaal in paniek. Ze zagen een spook.

165
00:10:18.022 --> 00:10:21.020
Dus de receptie begon eerst een beetje te lachen.

166
00:10:22.000 --> 00:10:26.009
Toen kregen we een beetje... Ja...

167
00:10:26.014 --> 00:10:29.013
We werden ongerust. Waarom zou dat nou gebeuren?

168
00:10:34.001 --> 00:10:38.003
Ze wisten zeker dat ze iets gezien hadden. Ze hadden 't allebei gezien.

169
00:10:38.013 --> 00:10:41.018
Wat blijkt, als Maria's hulp wordt ingeroepen?

170
00:10:41.023 --> 00:10:46.019
De geest van overleden oma, de oprichtster van het hotel, is nog altijd aanwezig.

171
00:10:46.024 --> 00:10:50.004
Was voor jou meteen duidelijk dat het oma was? Nou ja...

172
00:10:50.009 --> 00:10:52.006
Daar wil je niet meteen aan denken.

173
00:10:52.011 --> 00:10:55.001
Maar toen ging ze haar omschrijven. Haar omhoog.

174
00:10:55.006 --> 00:10:56.022
Dus een buste. Tot hier.

175
00:10:57.002 --> 00:11:00.020
Op een gegeven moment hebben we een foto laten zien.

176
00:11:01.000 --> 00:11:02.012
En ja, dat... Ja.

177
00:11:04.005 --> 00:11:07.013
Ziet u oma nog in het hotel? Ja, die loopt overal.

178
00:11:07.018 --> 00:11:11.003
Ze is overal, maar ze is nu naar beneden gegaan.

179
00:11:11.008 --> 00:11:13.021
Was ze net hier? Ja.

180
00:11:23.002 --> 00:11:26.023
Door de jaren heen heeft Maria honderden bedankjes gekregen...

181
00:11:27.003 --> 00:11:30.018
van de mensen die ze heeft geholpen. Ze bewaart ze allemaal.

182
00:11:35.012 --> 00:11:40.024
Wat schrijven ze aan u om u te bedanken? Dat ik een engel ben.

183
00:11:41.004 --> 00:11:44.008
En dat ik eigenlijk alles voor hun beteken.

184
00:11:44.013 --> 00:11:48.002
Dat vind ik zo erg om dat over mezelf te zeggen. Ik doe mijn werk.

185
00:11:48.007 --> 00:11:51.000
Ziet u dat zo? Ik doe gewoon mijn werk. Ja.

186
00:11:51.005 --> 00:11:54.015
Ik ben ontzettend blij dat ik ze mag helpen.

187
00:11:54.020 --> 00:11:57.007
Ik zeg altijd: Ik mag dat doen.

188
00:11:57.012 --> 00:12:01.004
Er was een jongen die hersenontsteking had.

189
00:12:01.009 --> 00:12:03.005
Die had nog twee uur te leven.

190
00:12:03.010 --> 00:12:05.023
Dennis Pereboom heet hij. Mag ik best noemen.

191
00:12:06.003 --> 00:12:09.009
Ze hebben mij met een noodgang gehaald.

192
00:12:09.014 --> 00:12:12.006
Ik zei tegen die arts: Laat het even aan mij over.

193
00:12:12.011 --> 00:12:14.018
Ik ging die jongen magnetiseren.

194
00:12:14.023 --> 00:12:17.012
Hij had nog maar twee uur te leven.

195
00:12:17.017 --> 00:12:21.005
De familie zei: We hebben niets te verliezen. Doe het maar.

196
00:12:21.010 --> 00:12:25.014
De arts begon te roepen: Nee, alle apparatuur gaat omhoog.

197
00:12:25.019 --> 00:12:28.005
Ik zei: Dat hoort zo, want ik geef warmte.

198
00:12:28.010 --> 00:12:31.021
Mijn warmte zorgt dat de apparatuur omhoog gaat.

199
00:12:32.001 --> 00:12:34.001
Hij heeft geen koorts.

200
00:12:34.006 --> 00:12:36.023
Ik heb hem 14 dagen behandeld in het ziekenhuis.

201
00:12:37.003 --> 00:12:39.020
En hij is naar huis gegaan en weer naar school.

202
00:12:40.000 --> 00:12:41.022
Ik ben een tweede moeder voor hem.

203
00:12:42.002 --> 00:12:45.007
Hij is getrouwd en heeft een kindje. Nooit meer last gehad.

204
00:12:45.012 --> 00:12:48.023
Wat zei die arts die u eerst weg wilde hebben?

205
00:12:49.003 --> 00:12:52.006
Hij accepteerde het wel.

206
00:12:52.011 --> 00:12:56.010
Het was allemaal gebeurd en toen zei hij: Ga nu maar gauw weg.

207
00:12:56.015 --> 00:12:59.016
Ik zeg: U gelooft het nog niet. Maar dat hoeft ook niet.

208
00:12:59.021 --> 00:13:02.009
Dennis is geholpen en daar gaat het om.

209
00:13:02.014 --> 00:13:07.000
Hij zei: ik kan daar niets mee. Ik zei: Ik geef u een tip.

210
00:13:07.005 --> 00:13:10.016
U hebt een jas aan met lange mouwen en een broek aan.

211
00:13:10.021 --> 00:13:15.024
Maar u moet iets aan dat eczeem doen in uw knieholtes en in de elleboog.

212
00:13:16.004 --> 00:13:20.002
Toen zei hij: Je bent niet te begrijpen.

213
00:13:20.007 --> 00:13:23.003
Ga nu maar gauw weg. Ha, ha, ha, ha!

214
00:13:24.023 --> 00:13:27.018
Duizenden mensen heeft Maria geholpen.

215
00:13:27.023 --> 00:13:30.016
EEN iemand heeft ze niet kunnen redden.

216
00:13:30.021 --> 00:13:33.010
Haar zoon Ron pleegde zelfmoord. 42 jaar oud.

217
00:13:33.015 --> 00:13:37.005
Vlak voor z'n dood schreef hij zijn moeder een afscheidsbrief.

218
00:13:37.010 --> 00:13:40.003
'Lieve ma, ik kon altijd bij jou terecht.'

219
00:13:40.008 --> 00:13:42.002
'Jij was mijn grote voorbeeld.'

220
00:13:42.007 --> 00:13:46.024
'Je weet dat ik altijd bijzonder geinteresseerd was in je.'

221
00:13:47.004 --> 00:13:49.005
'En in je prachtige, mooie gave, ma.'

222
00:13:49.010 --> 00:13:52.020
'Ik had je zo graag willen helpen.'

223
00:13:53.000 --> 00:13:56.005
'Maar ik was helemaal in beslag genomen door andere dingen.'

224
00:13:56.010 --> 00:13:59.010
'Ik kan niet meer. ik kan ook niet meer verder.' ZE HUILT

225
00:13:59.015 --> 00:14:01.019
'Ik wil ermee stoppen zo.'

226
00:14:08.019 --> 00:14:12.010
Dit doet pijn, zo'n stukje.

227
00:14:12.015 --> 00:14:17.013
Dat kind wilde wel, maar hij kon niet meer. Ik mis hem nog zo.

228
00:14:17.018 --> 00:14:20.004
Ron had net als zijn moeder bijzondere gaven.

229
00:14:20.009 --> 00:14:21.024
Al deed hij er niets mee.

230
00:14:22.004 --> 00:14:25.013
Voordat hij zichzelf het leven beneemt, voelt Maria dat.

231
00:14:25.018 --> 00:14:29.006
Hij was woensdag vertrokken. Toen kon ik hem niet meer vinden.

232
00:14:29.011 --> 00:14:31.016
Elke dag ging ik hem zoeken.

233
00:14:31.021 --> 00:14:35.010
Ineens voelde ik... Ron is er niet meer.

234
00:14:35.015 --> 00:14:39.005
Ron is een plek aan het zoeken om het nu te gaan doen.

235
00:14:39.010 --> 00:14:41.012
Dat wist ik gewoon.

236
00:14:41.017 --> 00:14:43.012
Het was twee dagen verder.

237
00:14:43.017 --> 00:14:49.012
Toen zei ik: Ron leeft niet meer. Ik voel hem niet meer. Hij is er niet meer.

238
00:14:49.017 --> 00:14:52.008
De volgende dag kwam de politie aan de deur.

239
00:14:52.013 --> 00:14:54.022
Ik zei: Zeg maar niets. Mijn kind is dood.

240
00:14:55.002 --> 00:14:56.015
Dat wist ik gewoon.

241
00:14:56.020 --> 00:14:58.023
Maar ik zag nog steeds water.

242
00:14:59.003 --> 00:15:01.019
Ik zei: ik kan niet zeggen waar hij is.

243
00:15:04.010 --> 00:15:08.005
Uiteindelijk wordt Ron gevonden in het bad van een hotelkamer.

244
00:15:09.020 --> 00:15:12.007
U het zijn dood niet kunnen voorkomen.

245
00:15:12.012 --> 00:15:15.002
Terwijl zoveel andere mensen helpt.

246
00:15:15.007 --> 00:15:17.001
Bent u daar boos om geweest?

247
00:15:17.006 --> 00:15:20.003
Nee, ook niet.

248
00:15:20.008 --> 00:15:24.011
Ik denk dat de rechtvaardigheid toch zegeviert.

249
00:15:24.016 --> 00:15:28.022
Dat hij toch weg moest om erger te voorkomen.

250
00:15:29.002 --> 00:15:32.010
Hoe erg het ook is. Maar ik kon het verdriet niet ontlopen.

251
00:15:32.015 --> 00:15:35.001
Ik moest hem missen. Dat wist ik ook.

252
00:15:35.006 --> 00:15:40.021
Ik wilde hem behouden maar dat was het moederlijke egoisme natuurlijk.

253
00:15:41.001 --> 00:15:43.008
Ik wist dat ik hem toch kwijt zou raken.

254
00:15:43.013 --> 00:15:47.018
Ik denk dat de tijd zo goed was. Achteraf.

255
00:15:47.023 --> 00:15:51.007
Kon u daarna nog werken?

256
00:15:51.012 --> 00:15:57.005
Ja, hij was woensdag begraven en ik ben op vrijdag weer aan het werk gegaan. Zo snel? Ja.

257
00:15:57.010 --> 00:16:01.012
Dat ging ook weer? Ja, en geweldig.Geweldig.

258
00:16:01.017 --> 00:16:05.010
Echt ongelooflijk. Ik was oersterk. Ik kon het allemaal weer aan.

259
00:16:05.015 --> 00:16:08.008
Ik dacht: ik kan op de bank gaan zitten huilen.

260
00:16:08.013 --> 00:16:12.017
Maar daar help ik niemand mee. Ik heb meer kinderen. Ik heb kleinkinderen.

261
00:16:12.022 --> 00:16:17.004
Daar wil ik ook een lieve moeder voor zijn die alles met ze doet.

262
00:16:17.009 --> 00:16:21.001
Ik krijg Ron er toch niet mee terug door op de bank te zitten huilen.

263
00:16:21.006 --> 00:16:25.021
Laat ik koesteren wie hij was. En van hem houden wie hij was.

264
00:16:26.001 --> 00:16:29.008
En hem bedanken dat hij 42 jaar bij mij was.

265
00:16:29.013 --> 00:16:34.000
Ik heb altijd gezegd: Lieverd, ik ben toch heel blij dat je bij mij geboren bent.

266
00:16:41.015 --> 00:16:48.000
Hoe kijkt u aan tegen andere mediums? Paranormale genezers?

267
00:16:48.005 --> 00:16:53.011
De Jomanda's, Char. Wie hebben we allemaal wel niet? Oeh!

268
00:16:53.016 --> 00:16:57.016
Dat is heel moeilijk voor mij. Wie ben ik om dat te veroordelen?

269
00:16:57.021 --> 00:17:00.014
Of er over te oordelen. Maar ik wil wel zeggen...

270
00:17:01.015 --> 00:17:05.022
dat er heel veel misbruik gemaakt wordt van de mensen hun psyche.

271
00:17:06.002 --> 00:17:09.012
Want het is massahysterie. Mensen komen allemaal om hulp.

272
00:17:09.017 --> 00:17:12.004
Je mag allemaal hand in hand zitten.

273
00:17:12.009 --> 00:17:14.013
Natuurlijk komen dan emoties los.

274
00:17:14.018 --> 00:17:18.004
Net als bij een popgroep, daar vallen ook kinderen flauw.

275
00:17:18.009 --> 00:17:20.004
Daar vallen mensen flauw.

276
00:17:20.009 --> 00:17:23.010
Maar het ergste is, dat ze mensen afhankelijk maken.

277
00:17:23.015 --> 00:17:27.003
Is dat in uw geval niet, met de mensen die u helpt? Nee!

278
00:17:27.008 --> 00:17:30.003
Ik zet ze zo snel mogelijk op hun eigen pootjes.

279
00:17:30.008 --> 00:17:32.008
Snel weer in je eigen zonnetje staan.

280
00:17:32.013 --> 00:17:37.017
Maar de familie van Esther, van dat hotel, die roepen u bij alles in.

281
00:17:37.022 --> 00:17:39.009
Allemaal individueel.

282
00:17:39.014 --> 00:17:42.011
Bij personeel, of als ze klachten hebben.

283
00:17:43.015 --> 00:17:48.013
Dus je houdt ze niet altijd vast met mensen met psychische klachten.

284
00:17:49.005 --> 00:17:52.012
Dat moet bij mij met zes weken op de rit staan.

285
00:17:52.017 --> 00:17:56.005
Anders doe ik het voor mijn gevoel niet goed. U gaat voor resultaat.

286
00:17:56.010 --> 00:17:58.013
Ja, dan moet het goed zijn. En loslaten.

287
00:17:58.018 --> 00:18:00.005
En loslaten.

288
00:18:02.011 --> 00:18:06.002
In hotel Estrella zijn we inmiddels op zoek naar oma.

289
00:18:06.007 --> 00:18:08.014
De kelder was altijd haar domein.

290
00:18:08.019 --> 00:18:14.018
Speciaal voor deze De Wandeling zal Maria haar vragen nog EEN keer een teken van leven te geven.

291
00:18:14.023 --> 00:18:19.010
Ik kwam hier beneden, en toen voelde ik meteen dat oma hier was.

292
00:18:20.020 --> 00:18:24.003
Ik wil even voelen of ze er ook is, en eh...

293
00:18:24.008 --> 00:18:29.006
Ze geeft heel duidelijk aan dat ze er is; ze is erg emotioneel.

294
00:18:29.011 --> 00:18:34.010
Ik vraag haar nu of ze nog een keer wil doen...

295
00:18:34.015 --> 00:18:37.000
wat ze jaren geleden heeft gedaan.

296
00:18:37.005 --> 00:18:39.012
Dat ik ehm...

297
00:18:39.017 --> 00:18:43.018
Esther en de familie wilde laten zien dat oma hier was.

298
00:18:43.023 --> 00:18:48.004
Toen heb je het licht voor me aan en uitgedaan.

299
00:18:48.009 --> 00:18:51.005
Niet omdat we je niet geloven...

300
00:18:51.010 --> 00:18:58.011
maar de camera wil dat graag als bewijs hebben dat dat gebeurt.

301
00:18:58.016 --> 00:19:00.003
Wat vind je daarvan?

302
00:19:00.008 --> 00:19:06.020
Oke, ze zegt: We hoeven ons niet te bewijzen, want we hebben ons bewezen.

303
00:19:07.000 --> 00:19:09.020
Maar zou je het willen proberen?

304
00:19:15.022 --> 00:19:18.011
Ik vraag het je.

305
00:19:18.016 --> 00:19:21.024
Probeer het licht voor mij aan en uit te doen.

306
00:19:22.004 --> 00:19:25.011
Nog EEN keer. We vragen het aan je.

307
00:19:37.015 --> 00:19:42.006
Ze is afwijzend en ze wil het niet, hoor.

308
00:19:42.011 --> 00:19:45.021
Zij is de baas, zegt ze. 'Ik ben hier de baas'.

309
00:19:46.001 --> 00:19:49.023
U hebt dan echt een gesprek zo met oma, of de geest van oma.

310
00:19:50.003 --> 00:19:54.003
Ja, en als dat nee is, kan ik haar niet overtuigen.

311
00:19:54.008 --> 00:19:57.000
Ik heb het geprobeerd om het dan wel te doen.

312
00:19:57.005 --> 00:20:03.007
Dat is voor mij jammer, maar ik kan haar ook niet dwingen om het wel te doen.

313
00:20:03.012 --> 00:20:07.007
Dat is jammer, maar dat kan gebeuren. Ik ben niet de baas.

314
00:20:07.012 --> 00:20:09.021
Oma is de baas. Oma is de baas, ja.

315
00:20:19.017 --> 00:20:21.020
Is het soms niet beangstigend?

316
00:20:22.000 --> 00:20:24.010
Want u weet heel veel van mensen...

317
00:20:24.015 --> 00:20:28.022
alleen maar door naar hun aura te kijken, te voelen misschien.

318
00:20:29.002 --> 00:20:33.001
Dat lijkt me soms helemaal niet fijn om dat door te krijgen.

319
00:20:33.006 --> 00:20:37.011
Dat is ook niet fijn, maar ik heb van kleins af altijd gehad...

320
00:20:37.016 --> 00:20:42.002
dat ik alles om mensen heen zag, altijd stemmen in mijn hoofd heb.

321
00:20:42.007 --> 00:20:44.010
Dat ik zoveel van mensen zie...

322
00:20:44.015 --> 00:20:48.001
dat het voor mij een gewoontepatroon is geworden.

323
00:20:48.006 --> 00:20:53.001
Als ik geen aura's bij jullie zou zien, zou ik pas in paniek raken.

324
00:20:53.006 --> 00:20:58.009
Alleen bij mensen met grijze punten erin, denk ik: Die zou geholpen moeten worden.

325
00:20:58.014 --> 00:21:01.007
Maar ik zeg nooit wie ik ben en wat ik ben.

326
00:21:01.012 --> 00:21:05.005
U helpt alleen als het gevraagd wordt? Alleen dan, ja.

327
00:21:05.010 --> 00:21:10.009
Maar het kan zijn dat u iemand ziet, en denkt: O, jee.

328
00:21:10.014 --> 00:21:13.004
Dan zou je misschien iemand willen waarschuwen.

329
00:21:13.009 --> 00:21:17.002
Dat heb ik wel gedaan, ook met een hoogzwangere vrouw.

330
00:21:17.007 --> 00:21:20.000
Ik zei: Binnen 2 uur krijg je een kindje.

331
00:21:20.005 --> 00:21:21.019
Ze kijkt me zo raar aan.

332
00:21:21.024 --> 00:21:24.019
Ik zei: Ga snel naar huis.

333
00:21:24.024 --> 00:21:29.006
Ik zei: Ik meen het, vraag verder niets, maar ga naar huis.

334
00:21:29.011 --> 00:21:32.008
Toen zegt ze: Mag ik uw kaartje of telefoonnummer.

335
00:21:32.013 --> 00:21:35.014
Dat heb ik meegegeven, en dat meisje heet ook Maria.

336
00:21:35.019 --> 00:21:37.022
Binnen 1,5 uur was het geboren.

337
00:21:38.002 --> 00:21:41.013
MUZIEK

338
00:21:41.018 --> 00:21:46.005
Als u zo wandelend uw verhaal vertelt voor het eerst...

339
00:21:46.010 --> 00:21:49.009
en u denkt terug aan de psychiater die u zei:

340
00:21:49.014 --> 00:21:53.016
Vooral er over zwijgen wat je kunt.

341
00:21:53.021 --> 00:21:57.000
Wat denkt u dan nu?

342
00:21:57.005 --> 00:21:59.019
Je moet het niet aan de klok hangen...

343
00:21:59.024 --> 00:22:04.007
en het uitdragen van: Kijk, wat ik doe of kan.

344
00:22:04.012 --> 00:22:09.015
Dat is het helemaal niet, want iedereen heeft een klein stukje waar hij goed in is.

345
00:22:09.020 --> 00:22:12.003
De een is arts, de ander stratenmaker.

346
00:22:12.008 --> 00:22:15.024
We hebben elkaar allemaal nodig om dat hele plaatje te vullen.

347
00:22:16.004 --> 00:22:18.010
Dus waarom zou ik anders zijn als jij?

348
00:22:18.015 --> 00:22:22.013
Alleen heb ik werk wat minder te begrijpen is.

349
00:22:22.018 --> 00:22:24.023
En dat maakt het ook moeilijker.

350
00:22:25.003 --> 00:22:27.015
Maar jullie zijn allemaal van veel waarde.

351
00:22:27.020 --> 00:22:31.006
Er zullen mensen zijn die niets begrijpen van wat u heeft verteld.

352
00:22:31.011 --> 00:22:35.008
Dat kan, en mag ook. Maar ze weten dan wel dat het er wel is.

353
00:22:38.010 --> 00:22:42.008
Ik ben heel benieuwd hoe u naar dit wonderlijke verhaal heeft gekeken.

354
00:22:42.013 --> 00:22:46.016
Discussieer mee op de Facebook pagina van KRO De Wandeling.

