WEBVTT

1
00:00:00.016 --> 00:00:02.007
888

2
00:00:02.012 --> 00:00:04.013
Toen ik een jaar of acht was...

3
00:00:04.018 --> 00:00:09.023
toen had ik voor het eerst plannen om zelfmoord te plegen.

4
00:00:10.003 --> 00:00:13.002
Ik trok het niet meer. Dit leven wil ik niet.

5
00:00:15.012 --> 00:00:18.013
Als jij moet blijven leven met deze angst...

6
00:00:18.018 --> 00:00:21.024
dan beloof ik je dat ik je nog niet los zal laten.

7
00:00:22.004 --> 00:00:27.004
Dan houd ik je vast en dan zoeken we samen een weg naar de dood.

8
00:00:30.005 --> 00:00:33.006
Heidi is de moeder van de 34-jarige Vlinder.

9
00:00:33.011 --> 00:00:35.016
Vlinder is niet haar echte naam.

10
00:00:35.021 --> 00:00:40.011
Vlinder vertelt vandaag onherkenbaar over haar doodsverlangen.

11
00:00:40.016 --> 00:00:46.006
Over het recht op zelfdoding heeft Heidy, Vlinders moeder, een boek geschreven.

12
00:00:46.011 --> 00:00:48.016
Maar er zijn hier echt mensen...

13
00:00:48.021 --> 00:00:51.009
op de wereld, in Nederland...

14
00:00:51.014 --> 00:00:53.005
in mijn straat...

15
00:00:53.010 --> 00:00:56.004
die zo veel moeite hebben met het leven.

16
00:00:56.009 --> 00:01:00.007
Omdat er iets anders is wat ze beheerst. En...

17
00:01:00.012 --> 00:01:03.004
voor Vlinder was dat angst.

18
00:01:03.009 --> 00:01:05.024
Ik heb ooit een tekening gemaakt.

19
00:01:06.004 --> 00:01:08.006
Met pastelkrijt deed ik dat.

20
00:01:08.011 --> 00:01:12.004
En dat was het gevoel dat ik toen had.

21
00:01:12.009 --> 00:01:16.024
Van jongs af aan. Dat dit leven niet klopte, dat ik hier niet hoorde.

22
00:01:17.004 --> 00:01:19.012
Ik had een embryo getekend...

23
00:01:19.017 --> 00:01:24.010
in een soort bergachtig, baarmoederig landschap.

24
00:01:25.020 --> 00:01:30.011
En er kwam een traan uit het oogje van het embryo.

25
00:01:32.002 --> 00:01:37.005
En dat beeldt het gevoel uit dat ik altijd al heb gehad.

26
00:01:37.010 --> 00:01:40.004
Soms worden er ook baby's dood geboren.

27
00:01:40.009 --> 00:01:43.010
Nou, zo een had ik er dus toen moeten zijn.

28
00:01:43.015 --> 00:01:47.009
Wanneer dacht je voor het eerst dat je dood wilde?

29
00:01:47.014 --> 00:01:49.024
Dat was toen ik een jaar of acht was.

30
00:01:50.004 --> 00:01:52.010
Maar ik heb altijd...

31
00:01:52.015 --> 00:01:55.022
eh, gevoeld, gewoon...

32
00:01:56.002 --> 00:01:57.014
dat ik zo angstig was.

33
00:01:57.019 --> 00:02:00.008
Ik weet niet beter dan dat ik bang was.

34
00:02:00.013 --> 00:02:04.018
Mijn vroegste herinneringen ook, dat ik een jaar of twee was.

35
00:02:04.023 --> 00:02:06.022
Mensen zeggen: Het kan niet.

36
00:02:07.002 --> 00:02:12.005
Maar dat ik naar de peuterspeelzaal of zo moest, weet je wel.

37
00:02:12.010 --> 00:02:16.001
Wat alle kinderen moeten. Maar ik was gewoon zo bang.

38
00:02:16.006 --> 00:02:20.015
En ik kan me nog herinneren dat ik in zo'n kring zat, op een stoel...

39
00:02:20.020 --> 00:02:24.016
en voor mijn gevoel heb ik echt heel erg zitten huilen.

40
00:02:24.021 --> 00:02:28.014
Maar later zei mijn moeder: Jij huilde nooit.

41
00:02:28.019 --> 00:02:31.024
Vlinder was een meisje...

42
00:02:32.004 --> 00:02:34.013
waarvan de omgeving zei:

43
00:02:34.018 --> 00:02:38.002
Dat is een kind, daar kun je er wel tien van hebben.

44
00:02:38.007 --> 00:02:42.020
Vlinder was een meisje dat weinig speelde.

45
00:02:43.000 --> 00:02:45.009
Ze zat heel veel op de bank.

46
00:02:45.014 --> 00:02:49.020
Als er een kamer vol visite was met een verjaardag...

47
00:02:50.000 --> 00:02:55.004
dan zat Vlinder met 'r armpjes over elkaar, voor zich uit te kijken...

48
00:02:55.009 --> 00:02:58.012
en verder geen reactie op de omgeving, niets.

49
00:02:58.017 --> 00:03:01.010
Hier was ze EEN jaar oud.

50
00:03:02.021 --> 00:03:06.012
Speelde ze graag met poppen? Toen kreeg ze een pop.

51
00:03:06.017 --> 00:03:09.012
Ja, ze speelde heel weinig.

52
00:03:09.017 --> 00:03:12.019
Ze moest steeds uitgelokt worden om te spelen.

53
00:03:12.024 --> 00:03:15.020
Uit zichzelf speelde ze niet? Niet echt.

54
00:03:16.020 --> 00:03:18.023
Moeder maakt zich ongerust...

55
00:03:19.003 --> 00:03:23.021
maar de omgeving, het consultatiebureau en de school vinden dat niet nodig.

56
00:03:24.001 --> 00:03:27.000
De juf in de klas zei: Ik heb geen kind aan 'r.

57
00:03:27.005 --> 00:03:29.005
'Ze doet alles wat ik zeg.'

58
00:03:29.010 --> 00:03:32.009
Want Vlinder had zichzelf geleerd:

59
00:03:32.014 --> 00:03:36.002
Als ik precies doe wat anderen zeggen...

60
00:03:36.007 --> 00:03:40.004
dan heb ik de minste last, dan val ik het minste op.

61
00:03:40.009 --> 00:03:43.008
Toen ze d'r derde kleuterjuf kreeg...

62
00:03:43.013 --> 00:03:47.020
die juffrouw kwam naar me toe en zei: Nu wil ik met u praten.

63
00:03:48.000 --> 00:03:55.006
'Want wat ik met Vlinder gezien heb, dat heb ik nog nooit gezien. Ik krijg geen enkel contact met haar.'

64
00:03:55.011 --> 00:04:01.007
Toen vertelde ik haar ook: Ik geloof dat er wat met Vlinder is, maar...

65
00:04:01.012 --> 00:04:04.011
het schijnt allemaal nog normaal te zijn.

66
00:04:04.016 --> 00:04:07.005
Toen zei ze: Ik ga zorgen...

67
00:04:07.010 --> 00:04:09.017
dat we contact met 'r krijgen.

68
00:04:09.022 --> 00:04:13.019
En in dat jaar dacht ik: Vlinder gaat het redden.

69
00:04:13.024 --> 00:04:18.012
Ze deed het goed. Ze begon vriendjes te krijgen.

70
00:04:18.017 --> 00:04:22.001
En het lukte haar beter om zich staande te houden.

71
00:04:22.006 --> 00:04:27.009
En als je dan op school komt, krijg je ook: Kom je bij mij spelen?

72
00:04:27.014 --> 00:04:29.021
Nou, kom maar liever bij mij.

73
00:04:30.001 --> 00:04:33.009
Want ik vind het doodeng, zo'n wildvreemd huis.

74
00:04:33.014 --> 00:04:36.003
Met een enge moeder, die ik niet ken.

75
00:04:36.008 --> 00:04:40.015
En op een gegeven moment moet je ook weleens naar die ander toe.

76
00:04:40.020 --> 00:04:45.006
En ik durf het niet. Ik kan het niet. Ik moet het af en toe doen...

77
00:04:45.011 --> 00:04:49.002
om het niet op te laten vallen, dat ik het niet durf.

78
00:04:49.007 --> 00:04:52.003
EEN van haar kenmerken van angst...

79
00:04:52.008 --> 00:04:54.011
was ook dat ze...

80
00:04:54.016 --> 00:04:56.024
In de buitenwereld was ze stil...

81
00:04:57.004 --> 00:05:02.002
maar thuis kon ze verschrikkelijke woede-uitbarstingen hebben.

82
00:05:02.007 --> 00:05:04.007
En...

83
00:05:04.012 --> 00:05:08.011
ik kon dat verklaren vanuit haar angst.

84
00:05:10.002 --> 00:05:12.016
Ja, dan kon ze ZO hard schreeuwen.

85
00:05:12.021 --> 00:05:15.015
Ik kon haar alleen rustig krijgen...

86
00:05:15.020 --> 00:05:19.017
door haar beet te pakken. Ik zette haar helemaal klem.

87
00:05:19.022 --> 00:05:22.006
Ik gooide d'r soms op de grond.

88
00:05:22.011 --> 00:05:25.006
En dan met mijn hoofd tegen haar hoofd...

89
00:05:25.011 --> 00:05:27.019
en dan lagen we samen op de grond.

90
00:05:27.024 --> 00:05:31.018
En dan schreeuwde, schold en vloekte af.

91
00:05:31.023 --> 00:05:34.019
Ze vervloekte mij ook.

92
00:05:35.021 --> 00:05:38.006
En dan, heel langzaam...

93
00:05:38.011 --> 00:05:41.016
En dan zei ik: Nee, Vlinder, ik laat je niet los.

94
00:05:41.021 --> 00:05:45.013
Jij wil dat ik je loslaat, maar ik laat je niet los.

95
00:05:45.018 --> 00:05:50.002
En uiteindelijk werd ze rustig? Ja.

96
00:05:50.007 --> 00:05:54.002
En dan probeerde ik in haar ademhalingsritme te komen.

97
00:05:54.007 --> 00:05:56.012
En dan gingen we samen ademen.

98
00:05:56.017 --> 00:05:59.016
En uiteindelijk begon ze dan te huilen.

99
00:05:59.021 --> 00:06:03.002
Eigenlijk wilde ik gewoon dood.

100
00:06:03.007 --> 00:06:05.007
Dat is het.

101
00:06:05.012 --> 00:06:09.011
Ook zo jong al? Toen ik een jaar of acht was...

102
00:06:09.016 --> 00:06:14.007
toen had ik voor het eerst plannen om zelfmoord te plegen.

103
00:06:14.012 --> 00:06:17.018
Ik trok het niet meer. Dit leven wil ik niet.

104
00:06:17.023 --> 00:06:22.003
Elke ochtend op een bepaald tijdstip kwam er een vrachtwagen langsrijden.

105
00:06:22.008 --> 00:06:24.008
En toen dacht ik: Nou...

106
00:06:24.013 --> 00:06:26.016
een gewone auto, mmm...

107
00:06:26.021 --> 00:06:29.024
maar zo'n grote vrachtauto, dat moet lukken.

108
00:06:30.004 --> 00:06:34.006
Dat was zoiets raars. Heel rustig zei ze:

109
00:06:34.011 --> 00:06:41.007
Mama, je weet toch dat als we gaan oversteken, dat daar altijd zo'n grote vrachtwagen voorbijkomt?

110
00:06:41.012 --> 00:06:43.023
Toen zei ik ook nog zo: ja.

111
00:06:44.003 --> 00:06:48.021
Er rijden bussen, auto's en een grote vrachtauto.

112
00:06:49.001 --> 00:06:52.006
Daarom moet je ook altijd heel goed uitkijken.

113
00:06:52.011 --> 00:06:55.024
Toen zei ze: Als ik de vrachtwagen kies...

114
00:06:57.007 --> 00:06:59.008
dan ben ik nooit meer bang.

115
00:06:59.013 --> 00:07:01.020
RUSTIGE MUZIEK

116
00:07:06.009 --> 00:07:08.017
Dit was echt toen ze acht jaar was.

117
00:07:08.022 --> 00:07:13.001
Toen ze dus die vrachtwagen voor zichzelf bedacht had.

118
00:07:13.006 --> 00:07:16.007
Hier kijkt ze ook wel heel somber uit 'r ogen.

119
00:07:16.012 --> 00:07:20.016
Hier staat ze op het punt om naar school te gaan en dat vond ze eng.

120
00:07:20.021 --> 00:07:24.020
Leefde ze helemaal in haar eigen wereldje? Heel vaak wel.

121
00:07:25.000 --> 00:07:30.004
Later heeft ze dat ook wel verteld. Er gebeurde heel veel in haar hoofd.

122
00:07:30.009 --> 00:07:35.018
Waardoor ze deze wereld eromheen er niet bij kon hebben. Wat gebeurde er dan in 'r hoofd?

123
00:07:35.023 --> 00:07:40.009
's Morgen sta je op. Dan zijn gelijk al de angsten en de zenuwen...

124
00:07:40.014 --> 00:07:44.009
van: Heb ik mijn huiswerk goed gedaan? Ik moet naar school.

125
00:07:44.014 --> 00:07:47.023
Daar kom je de school binnen en dan is daar die menigte.

126
00:07:48.003 --> 00:07:51.002
Die deur gaat open. Hoe stap je naar binnen?

127
00:07:51.007 --> 00:07:54.014
Het rare idee dat de hele wereld om jou draait.

128
00:07:54.019 --> 00:07:57.018
Niet uit arrogantie, dat je dat zou willen.

129
00:07:57.023 --> 00:08:03.015
Maar het gevoel dat iedereen naar je kijkt. Dat benauwt, dat is echt eng.

130
00:08:03.020 --> 00:08:06.009
En bijvoorbeeld de bus in stappen...

131
00:08:06.014 --> 00:08:10.002
Ik kan dan letterlijk niet goed zien.

132
00:08:10.007 --> 00:08:15.020
Dan stap ik de bus in en dan moet ik een vrije plek zien te vinden.

133
00:08:16.000 --> 00:08:20.011
Dan is het net of ik door een smal kokertje kijk, ik moet zoeken...

134
00:08:20.016 --> 00:08:23.019
waar is er plek? Want het is zwart eromheen.

135
00:08:23.024 --> 00:08:28.010
Ik ben eens, toen ik in de bus stapte, zo langs m'n moeder gelopen.

136
00:08:28.015 --> 00:08:31.022
Die zat toevallig ook in die bus. Ik zie dat niet.

137
00:08:32.002 --> 00:08:36.018
Je was dus de hele dag bang voor van alles. Maar hele alledaagse dingen.

138
00:08:36.023 --> 00:08:39.018
Op een gegeven moment ben je het echt zat.

139
00:08:39.023 --> 00:08:45.003
Ik ben soort van christelijk opgevoed.

140
00:08:45.008 --> 00:08:49.011
We kregen in het begin wel Bijbelverhalen te horen.

141
00:08:49.016 --> 00:08:51.021
Met de Vader in de hemel.

142
00:08:52.001 --> 00:08:55.017
Dat ik op een gegeven moment ook zoiets had van:

143
00:08:56.018 --> 00:08:58.018
God is een klootzak.

144
00:08:58.023 --> 00:09:05.001
Dat Hij me hier laat leven, terwijl Hij me niet het gereedschap heeft gegeven om te leven.

145
00:09:05.006 --> 00:09:07.009
Wat een gore klootzak.

146
00:09:08.011 --> 00:09:10.016
Laat me dan gewoon gaan.

147
00:09:10.021 --> 00:09:14.012
Maar laat me dit fucking leven zo niet leiden.

148
00:09:16.010 --> 00:09:18.012
Dat je een gevoel hebt van:

149
00:09:18.017 --> 00:09:23.022
Ik ram mijn kop zo hard en hard mogelijk, bam, tegen een muur.

150
00:09:25.003 --> 00:09:29.004
Na een moeilijke tijd op de mavo lijkt het beter te gaan met Vlinder.

151
00:09:29.009 --> 00:09:34.001
Ze krijgt vriendinnen en volgt de opleiding vbo verzorging.

152
00:09:34.006 --> 00:09:38.007
Daar kreeg ze drie vriendinnen, die ze nog steeds heeft...

153
00:09:38.012 --> 00:09:40.022
en die drie vriendinnen...

154
00:09:41.002 --> 00:09:45.022
Toen zei ze: Ik ga lol maken. Ik heb zo veel ellende in mijn leven gehad.

155
00:09:46.002 --> 00:09:48.005
Nu ga ik lol maken.

156
00:09:48.010 --> 00:09:52.023
Dan gingen we een dagje naar Scheveningen. Hartstikke gezellig.

157
00:09:53.003 --> 00:09:56.003
Maar wel die spanning.

158
00:09:56.008 --> 00:09:58.008
Gewoon...

159
00:09:58.013 --> 00:10:01.010
Wel de angst, want je moet wel in die trein.

160
00:10:01.015 --> 00:10:04.014
De ene vriendin voor, een vriendin achter.

161
00:10:04.019 --> 00:10:07.008
Als de treindeuren dan dichtgaan...

162
00:10:07.013 --> 00:10:12.020
blijf ik in ieder geval nooit alleen achter.

163
00:10:13.000 --> 00:10:15.013
Was je ook weleens gelukkig? Nee.

164
00:10:15.018 --> 00:10:17.023
Nooit EEN seconde? Nee.

165
00:10:18.003 --> 00:10:22.019
En als ik gelukkig was, dan was dat als ik met vriendinnen weg was...

166
00:10:22.024 --> 00:10:27.009
en we bijvoorbeeld met zijn allen in de auto zaten...

167
00:10:27.014 --> 00:10:32.002
dat we over de kop vliegen, of in 'n kettingbotsing terechtkomen.

168
00:10:32.007 --> 00:10:37.010
Mijn vriendinnen hoeven dan niet iets te krijgen, maar dat ik dan dood ben.

169
00:10:37.015 --> 00:10:40.004
Dat was super geweest.

170
00:10:40.009 --> 00:10:44.009
Aan de buitenkant lukte het perfect, want ik geloofde 'r helemaal.

171
00:10:44.014 --> 00:10:46.016
Het zag er echt prachtig uit.

172
00:10:46.021 --> 00:10:49.010
Ik dacht: Ze hebben allemaal gelijk.

173
00:10:49.015 --> 00:10:53.023
Ze heeft een moeilijke puberteit gehad, maar nu gaat het goed.

174
00:10:55.013 --> 00:10:57.020
Toch was dat de tijd...

175
00:10:58.020 --> 00:11:02.016
waarop ze plannen maakte om er definitief uit te stappen.

176
00:11:02.021 --> 00:11:05.009
Toen ik een jaar of 18, 19 was...

177
00:11:05.014 --> 00:11:10.014
ging mijn moeder met het gezin op vakantie en ik zou niet meegaan.

178
00:11:11.024 --> 00:11:15.023
En dan zou ik het gaan doen. Dus ik had afscheid genomen...

179
00:11:16.003 --> 00:11:20.012
en dat was wel zwaar, want ik wist: Ik zie jullie niet meer terug.

180
00:11:22.000 --> 00:11:25.007
Dat ik eigenlijk zo die tranen voelde branden.

181
00:11:26.020 --> 00:11:29.019
Want toen dacht ik echt: Ik ben straks dood.

182
00:11:29.024 --> 00:11:32.015
Ik heb heel veel dingen overwogen...

183
00:11:32.020 --> 00:11:35.012
van hoe je het dan gaat doen.

184
00:11:35.017 --> 00:11:39.008
Zo min mogelijk slachtoffers maken.

185
00:11:39.013 --> 00:11:43.003
Als je voor een trein springt, dan zeggen mensen:

186
00:11:43.008 --> 00:11:45.013
O, wat een egoistisch kreng!

187
00:11:45.018 --> 00:11:49.011
Moet je kijken wat ze die machinist aandoet.

188
00:11:49.016 --> 00:11:52.020
Dat overweeg je ook allemaal.

189
00:11:53.000 --> 00:11:55.022
Dus voor de trein, dat moest het niet zijn.

190
00:11:56.002 --> 00:11:58.007
Van een flat springen, ook niet.

191
00:11:58.012 --> 00:12:01.013
Wie weet vindt een klein kind jou 's morgens.

192
00:12:01.018 --> 00:12:06.003
Toen dacht ik: Dan ga ik mijn polsen doorsnijden.

193
00:12:06.008 --> 00:12:09.010
Maar dan vinden ze me badend in het bloed.

194
00:12:09.015 --> 00:12:12.016
Dat is ook niet echt leuk. Dus...

195
00:12:12.021 --> 00:12:14.016
Wat blijft er dan nog over?

196
00:12:14.021 --> 00:12:18.000
Ik had zakken om m'n armen gedaan.

197
00:12:18.005 --> 00:12:23.004
Als ik mijn polsen door zou snijden, zou het bloed in die zakken stromen.

198
00:12:23.009 --> 00:12:26.014
Dan zou het wat minder troep zijn als ze me vinden.

199
00:12:26.019 --> 00:12:29.008
Daar was je allemaal mee bezig? Ja.

200
00:12:29.013 --> 00:12:32.002
En toen heb ik toch nog even gebeden.

201
00:12:32.007 --> 00:12:36.017
Als er dan een God is, mag ik dan alsjeblieft bij Je komen?

202
00:12:36.022 --> 00:12:39.009
En dan hopen dat het daar wel leuk is.

203
00:12:39.014 --> 00:12:43.003
Of dat het dan gewoon zwart, niks, klaar is.

204
00:12:43.008 --> 00:12:46.015
Ook prima. Maar als dit leven hier maar klaar is.

205
00:12:46.020 --> 00:12:49.023
En dan ben je op het punt: Nu gaat het gebeuren.

206
00:12:50.003 --> 00:12:52.003
Nu ga ik de grote dood in.

207
00:12:53.009 --> 00:12:56.001
Dan het mes aan je pols...

208
00:12:57.019 --> 00:13:01.006
en dan erachter komen dat je niet verder kan.

209
00:13:01.011 --> 00:13:03.024
Wel duwen totdat het bloedt...

210
00:13:04.004 --> 00:13:09.009
maar niet echt 'knal'. Ader door.

211
00:13:09.014 --> 00:13:11.014
Gadver, dat is zo...

212
00:13:11.019 --> 00:13:15.021
Dat gaat zo tegen je instinct in en het is gewoon echt eng.

213
00:13:16.001 --> 00:13:19.006
Om jezelf iets aan te doen.

214
00:13:20.016 --> 00:13:22.021
Dat kon je niet? Dat kon ik niet.

215
00:13:23.001 --> 00:13:25.021
Wat een loser voel je je dan.

216
00:13:26.001 --> 00:13:28.021
Als je dat dan zelfs niet eens kan.

217
00:13:30.003 --> 00:13:34.013
Heidy vindt haar dochter thuis en krijgt de schrik van 'r leven.

218
00:13:35.013 --> 00:13:38.008
Ik zie haar nog liggen. Ze lag op de grond.

219
00:13:38.013 --> 00:13:42.022
En met haar armen... Alsof haar armen niet van haarzelf waren.

220
00:13:44.023 --> 00:13:47.002
Diepe krassen.

221
00:13:47.007 --> 00:13:49.007
En...

222
00:13:49.012 --> 00:13:52.020
het grote verdriet dat het haar niet gelukt was.

223
00:13:54.004 --> 00:13:56.007
Toen was het echt, echt paniek.

224
00:13:56.012 --> 00:13:59.008
Want toen waren er geen opties meer.

225
00:13:59.013 --> 00:14:03.017
Toen zat ik gevangen in het leven.

226
00:14:03.022 --> 00:14:08.003
Toen heb ik tegen d'r gezegd, dat was toen ze 18 was:

227
00:14:08.008 --> 00:14:10.008
Vlinder, moet je luisteren.

228
00:14:10.013 --> 00:14:14.017
Al die jaren heb je het alleen gedaan.

229
00:14:14.022 --> 00:14:18.002
Ik ga samen met jou zoeken.

230
00:14:18.007 --> 00:14:22.016
Wij zoeken net zolang door tot we het gevonden hebben...

231
00:14:22.021 --> 00:14:26.009
want jouw leven is veel te kostbaar. Ik beloof je...

232
00:14:26.014 --> 00:14:31.022
als we geen uitweg vinden, als jij moet blijven leven met deze angst...

233
00:14:32.002 --> 00:14:35.008
dan beloof ik je dat ik je nog niet los zal laten.

234
00:14:35.013 --> 00:14:37.017
Dan houd ik je vast...

235
00:14:37.022 --> 00:14:41.000
en dan zoeken we samen een weg naar de dood.

236
00:14:41.005 --> 00:14:45.016
Niet dat ik mee zou gaan in de dood, want ik heb andere kinderen...

237
00:14:45.021 --> 00:14:51.000
maar ik zou haar helpen. Vanaf dat moment kreeg ik m'n nachtmerries.

238
00:14:51.005 --> 00:14:54.001
En ik ging 's avonds naar bed...

239
00:14:54.006 --> 00:14:56.010
Echt, ze stond gewoon bij me.

240
00:14:56.015 --> 00:14:58.019
Ma, hier is...

241
00:14:58.024 --> 00:15:01.024
Help me. Alsjeblieft, help me.

242
00:15:02.004 --> 00:15:04.015
En ik wist gewoon dat ik 't moest doen.

243
00:15:04.020 --> 00:15:07.016
Ik wist dat ik 't moest doen in m'n droom.

244
00:15:07.021 --> 00:15:10.018
Wat moest je doen? Ik moest haar helpen...

245
00:15:10.023 --> 00:15:14.013
om een einde te maken aan dit verschrikkelijke leven dat ze had.

246
00:15:14.018 --> 00:15:18.013
Want dat had ze. Ze had echt een verschrikkelijk leven.

247
00:15:18.018 --> 00:15:22.013
Maar ik schrok wakker en ik ben naar d'r kamer gerend...

248
00:15:22.018 --> 00:15:25.011
en ze lag in bed, muziek te luisteren...

249
00:15:25.016 --> 00:15:29.022
en ik heb 'r echt beetgepakt. Ik was ZO dankbaar dat ze er nog was.

250
00:15:30.002 --> 00:15:34.022
Ik had nog een kans. Ik dacht: Er moet een leven voor d'r mogelijk zijn.

251
00:15:35.002 --> 00:15:37.000
Ik heb 'r zo gepakt en ik zei:

252
00:15:37.005 --> 00:15:42.009
Vlinder, geloof me. Er is een leven voor jou. Je leven is te kostbaar.

253
00:15:42.014 --> 00:15:45.011
En we gaan zoeken. Maar echt, ik beloof je:

254
00:15:45.016 --> 00:15:48.008
Als we het niet vinden, dan help ik je.

255
00:15:48.013 --> 00:15:51.016
MUZIEK VAN THIRD EYE BLIND: DEEP INSIDE OF YOU

256
00:15:51.021 --> 00:15:56.014
*Thoughts free flow, you said, you've got something

257
00:15:56.019 --> 00:15:59.005
*Deep inside of you*

258
00:15:59.010 --> 00:16:02.024
Vlinder belandt na 'r zelfmoordpoging in de dagbehandeling.

259
00:16:03.004 --> 00:16:09.013
Daar stelt de psycholoog een diagnose: Kenmerken van borderline en een persoonlijkheidsstoornis.

260
00:16:09.018 --> 00:16:14.008
Eindelijk krijgen Vlinders angsten en haar doodsverlangen een naam.

261
00:16:14.013 --> 00:16:16.000
En er is hoop.

262
00:16:16.005 --> 00:16:20.005
Toen zei ze: Vlinder, jouw leven is een moeilijk leven.

263
00:16:20.010 --> 00:16:24.024
Dat klopt, maar dat wil niet zeggen dat jouw leven onmogelijk is.

264
00:16:25.004 --> 00:16:27.010
Jij moet leren...

265
00:16:27.015 --> 00:16:30.017
om binnen de grenzen van jouw leven...

266
00:16:30.022 --> 00:16:32.012
te gaan leven.

267
00:16:32.017 --> 00:16:36.001
En die grenzen, die kun jij alleen maar aangeven.

268
00:16:36.006 --> 00:16:39.000
Maar als jij jouw grenzen aangeeft...

269
00:16:39.005 --> 00:16:44.000
dan kun jij absoluut, binnen jouw grenzen, een goed leven hebben.

270
00:16:44.005 --> 00:16:48.009
En ik heb een kliniek gezocht...

271
00:16:48.014 --> 00:16:50.022
die met mensen werkt...

272
00:16:51.002 --> 00:16:53.002
zoals jij bent.

273
00:16:53.007 --> 00:16:56.008
Kleine afdeling. En daar ga jij dat leren.

274
00:16:56.013 --> 00:17:00.000
Dat moet een hele opluchting zijn geweest.

275
00:17:00.005 --> 00:17:02.024
Dat ze bij professionals kwam. Ja.

276
00:17:03.004 --> 00:17:05.006
We waren zo blij.

277
00:17:05.011 --> 00:17:09.002
Ze kwam thuis en ze zei wel tegen haar broers en zusje:

278
00:17:09.007 --> 00:17:14.007
Nu ben ik voor eens en voor altijd een gestoorde gek. Maar we gaan er wel wat aan doen.

279
00:17:14.012 --> 00:17:17.003
Maar de kliniek stelt een eigen diagnose:

280
00:17:17.008 --> 00:17:22.006
Moeder staat veel te dicht bij haar dochter. Vlinder moet leren loslaten.

281
00:17:22.011 --> 00:17:24.021
Dat kon ik een beetje begrijpen...

282
00:17:25.001 --> 00:17:27.021
dat mensen dat zouden denken...

283
00:17:28.001 --> 00:17:32.013
als ze totaal niet naar de geschiedenis willen kijken.

284
00:17:32.018 --> 00:17:36.023
Altijd dacht ik: Mama, ga niet weg. Maar de hulpverleners...

285
00:17:37.003 --> 00:17:40.007
wilden altijd wel: Mama moet weg.

286
00:17:40.012 --> 00:17:46.006
Ik deed dingen los van m'n moeder, maar ik werd niet zelfstandiger.

287
00:17:46.011 --> 00:17:51.022
Kan het ook zo zijn dat die kliniek gelijk had? Dat je 'r een beetje moest loslaten?

288
00:17:52.002 --> 00:17:54.007
Nee. De kliniek had niet gelijk.

289
00:17:54.012 --> 00:17:59.020
De enige mogelijkheid om iemand die zo dicht bij de dood zit...

290
00:18:00.000 --> 00:18:04.004
en de stap naar de dood al een paar keer heeft willen maken...

291
00:18:04.009 --> 00:18:08.014
de enige manier om haar te helpen, is:

292
00:18:08.019 --> 00:18:10.024
Ik sta naast je en ik houd je vast.

293
00:18:11.004 --> 00:18:14.017
Want hier, in dit leven, red je het nu niet alleen.

294
00:18:14.022 --> 00:18:18.008
Ze bleven maar komen met oefeningen, opdrachten.

295
00:18:18.013 --> 00:18:20.023
En dan moest je weer corveeen.

296
00:18:21.003 --> 00:18:24.012
Dus voor de hele groep boodschappen gaan doen.

297
00:18:24.017 --> 00:18:27.014
Ik heb al moeite met een pak melk...

298
00:18:27.019 --> 00:18:31.003
en dan moet ik voor 15 man boodschappen gaan doen.

299
00:18:31.008 --> 00:18:36.000
Op een gegeven moment stroomt dat over, want dat trek je niet.

300
00:18:36.005 --> 00:18:41.022
Vanochtend kreeg ik een telefoontje en ze was HEEL rustig.

301
00:18:42.002 --> 00:18:45.009
Ze zei: Ma, ik heb het besluit genomen.

302
00:18:45.014 --> 00:18:48.011
Ik ga daar niet aan meedoen, met iets...

303
00:18:48.016 --> 00:18:52.007
en het voelt heel goed dat ik dat besluit genomen heb.

304
00:18:52.012 --> 00:18:56.001
Maar ik hoorde aan haar stem dat er iets niet klopte.

305
00:18:56.006 --> 00:19:00.023
Ze zei: Je hoeft niet ongerust over me te zijn. Het gaat goed met me.

306
00:19:01.003 --> 00:19:05.018
Ik dacht: Nu ben je weer net zo rustig als dat je toen ook was, toen je dat besluit genomen had.

307
00:19:05.023 --> 00:19:09.007
Toen gingen bij jou de alarmbellen rinkelen. Ja.

308
00:19:09.012 --> 00:19:14.007
Vlinder heeft inderdaad weer plannen, met opgespaarde medicijnen.

309
00:19:14.012 --> 00:19:19.005
Ik slikte ze niet meer. Ze hielden niet zo in de gaten of je ze innam.

310
00:19:20.010 --> 00:19:25.012
Dus ik had ze opgespaard. Ik dacht: Dan doe ik het zo. Moet lukken.

311
00:19:25.017 --> 00:19:29.020
Ik zag aan d'r, ze was echt helemaal kapot.

312
00:19:30.000 --> 00:19:33.015
Dat gezichtje, die ogen, die lege ogen.

313
00:19:35.006 --> 00:19:38.003
Ze zei tegen me: Mama, je hebt het beloofd.

314
00:19:38.008 --> 00:19:42.003
Ik hoefde niet meer verder. Ik heb het geprobeerd.

315
00:19:42.008 --> 00:19:44.011
Ik ga niet meer verder.

316
00:19:45.011 --> 00:19:48.001
Toen is ze mij daar weg gaan halen.

317
00:19:48.006 --> 00:19:50.009
En vanaf toen...

318
00:19:50.014 --> 00:19:52.014
Toen even helemaal niets.

319
00:19:52.019 --> 00:19:57.003
De eerste maanden letterlijk hele dagen geslapen.

320
00:19:57.008 --> 00:20:00.024
Niet naar school, niet werken. Gewoon niets.

321
00:20:01.004 --> 00:20:05.021
Al zou ik de hele dag door slapen, dat kon gewoon.

322
00:20:06.001 --> 00:20:09.021
Het lijkt of je een enorme druk voelde, heel je leven.

323
00:20:10.001 --> 00:20:14.017
Dat je moest presteren. Ja. Daar draait het in het leven ook alleen maar om.

324
00:20:14.022 --> 00:20:17.000
En die druk kon je niet aan? Nee.

325
00:20:17.005 --> 00:20:20.005
En daar komt bij dat ik toevalligerwijs...

326
00:20:20.010 --> 00:20:24.011
een keer goede medicijnen heb gekregen.

327
00:20:24.016 --> 00:20:27.014
En toen sloeg de hele boel om.

328
00:20:27.019 --> 00:20:30.004
Wat gebeurde er toen met je? Nou...

329
00:20:30.009 --> 00:20:33.014
Dan kwam ik een vent op straat tegen...

330
00:20:33.019 --> 00:20:37.021
en die begon een beetje te bakkeleien...

331
00:20:38.001 --> 00:20:40.022
en ik hoorde mezelf gewoon zeggen:

332
00:20:41.002 --> 00:20:44.018
'Doe even normaal, man. Idioot.' En ik dacht: huh?

333
00:20:44.023 --> 00:20:48.010
Komt dat uit mij? Je kreeg opeens praatjes. Ja.

334
00:20:48.015 --> 00:20:52.014
En op een gegeven moment merkte ik dat ik...

335
00:20:52.019 --> 00:20:55.020
de blaadjes op de grond zag...

336
00:20:56.000 --> 00:20:58.010
en dat ik toen voor het eerst dacht:

337
00:20:58.015 --> 00:21:01.002
Hee, eigenlijk best wel mooi.

338
00:21:01.007 --> 00:21:04.006
Dat ik toen voor het eerst...

339
00:21:04.011 --> 00:21:07.006
iets van de natuur, iets van het leven...

340
00:21:07.011 --> 00:21:12.001
als mooi ging beschouwen, zonder dat daar angst of wat dan ook bij kwam.

341
00:21:12.006 --> 00:21:16.023
En dat ik wist: Oke, als het echt niet gaat...

342
00:21:17.003 --> 00:21:19.023
dan is er misschien dat uitgangetje nog.

343
00:21:20.003 --> 00:21:26.007
Dat misschien mijn moeder zelfs nog mijn hand kan vasthouden, tijdens dat proces zelfs nog.

344
00:21:26.012 --> 00:21:32.001
Dat gaf ook wel zoveel gevoel van veiligheid.

345
00:21:32.006 --> 00:21:36.021
Ze verdiende een veilige plek, om die stap te maken.

346
00:21:37.001 --> 00:21:41.007
En ik ben ervan overtuigd, als die veilige plek er zou zijn...

347
00:21:41.012 --> 00:21:46.021
dat de rust er veel langer zal zijn om misschien toch naar mogelijkheden te zoeken.

348
00:21:47.001 --> 00:21:50.010
En dat het aantal zelfdodingen terug zal lopen.

349
00:21:50.015 --> 00:21:53.024
Vlinder is er nog. Ze is er het levende bewijs van.

350
00:21:55.012 --> 00:22:00.014
Het gaat nu vrij goed met Vlinder. Ze heeft een man en twee kinderen.

351
00:22:00.019 --> 00:22:03.008
Maar toch blijft het leven moeilijk.

352
00:22:03.013 --> 00:22:06.017
Heb je nog weleens een doodsverlangen?

353
00:22:06.022 --> 00:22:08.021
Het gevoel is er soms nog wel.

354
00:22:09.001 --> 00:22:13.010
Maar ik weet nu, dat is ook een beslissing die ik heb genomen...

355
00:22:13.015 --> 00:22:16.006
voordat ik kinderen kreeg, dat ik zei:

356
00:22:16.011 --> 00:22:21.023
Als ik hieraan begin, dan kies ik onvoorwaardelijk voor het leven. Dan is er geen weg meer terug.

357
00:22:22.003 --> 00:22:27.012
Als ik kinderen heb genomen, dan heb ik dus wel voor het leven gekozen.

358
00:22:27.017 --> 00:22:33.002
Dus je hebt jezelf beloofd dat je nooit meer zelfmoord pleegt?

359
00:22:33.007 --> 00:22:37.022
Ja. Ik heb het leven doorgegeven, dus ik heb gekozen voor het leven.

360
00:22:38.002 --> 00:22:40.017
Dan kan ik er nu niet meer mee kappen.

361
00:22:40.022 --> 00:22:45.004
Ben je niet heel blij dat je er nog bent? Je had ook dood kunnen zijn.

362
00:22:45.009 --> 00:22:47.014
Ik ben wel blij dat ik er ben...

363
00:22:47.019 --> 00:22:52.007
maar als ik toen dood was gegaan, was het ook prima geweest.

364
00:22:52.012 --> 00:22:55.018
Voor mij is het nu een beetje om het even.

365
00:22:55.023 --> 00:23:00.008
Als ik toen dood was gegaan, dan had ik dit ook niet meegemaakt.

366
00:23:00.013 --> 00:23:05.018
Maar dan was ik toen gelukkig met de dood. En nu ben ik gelukkig met het leven.

367
00:23:05.023 --> 00:23:10.014
En toen begon de zon te schijnen. Ja, en ging-ie ook weer weg. Haha.

368
00:23:11.024 --> 00:23:13.024
Ach ja, zo is het leven, he.

369
00:23:14.004 --> 00:23:18.021
MUZIEK: DEEP INSIDE OF YOU *I've lost myself, there's nothing left*

370
00:23:19.001 --> 00:23:22.002
Hartstikke bedankt. Ik vond het leuk met je.

371
00:23:22.007 --> 00:23:25.009
Het was leuk. Dag, oma. Doei. Dag.

