WEBVTT

1
00:00:03.013 --> 00:00:05.000
888

2
00:00:05.005 --> 00:00:09.008
Vandaag in Goudmijn een kunstliefhebber die troost vindt in obscene kunst.

3
00:00:09.013 --> 00:00:14.008
Ik had een enorm gevoel van viezigheid; ik ben vies.

4
00:00:14.013 --> 00:00:16.000
En Thomas en Sandy.

5
00:00:16.005 --> 00:00:21.006
Hun zoektocht naar een nieuw bestaan in Italie kreeg een heel verrassende uitkomst.

6
00:00:21.011 --> 00:00:27.013
Doordat iedereen het wist, krijg je natuurlijk ook veel tips.

7
00:00:27.018 --> 00:00:31.006
En daar is wel de gouden tip uit voortgekomen.

8
00:00:31.011 --> 00:00:36.001
Maar eerst: Hoe een gewone Drentse jongen een ster wordt in Thailand.

9
00:00:36.006 --> 00:00:40.003
Als ik een 'total ass' van mezelf maak, geeft dat niet...

10
00:00:40.008 --> 00:00:43.013
want ze kennen me niet en zien me toch nooit weer.

11
00:01:04.006 --> 00:01:06.011
Ik ben op weg naar Ken Streutker.

12
00:01:06.016 --> 00:01:10.016
Hij woont in Thailand maar is even terug op zijn geboortegrond in Drenthe.

13
00:01:10.021 --> 00:01:14.006
Lekker anoniem. Heel anders dan in zijn woonplaats Bangkok...

14
00:01:14.011 --> 00:01:16.013
waar hij niet normaal over straat kan.

15
00:01:16.018 --> 00:01:20.007
Ik word wel veel herkend. Mensen kijken je na.

16
00:01:20.012 --> 00:01:24.009
Je hebt altijd iemand die even stilstaat en 'Dat is het'.

17
00:01:28.010 --> 00:01:32.021
Als klein kind groei je op aan een vaart in Nederland, en je denkt:

18
00:01:33.001 --> 00:01:37.014
Ik word politieman, brandweerman, piloot, weet ik veel wat.

19
00:01:37.019 --> 00:01:39.014
Heb ik ook allemaal gehad.

20
00:01:39.019 --> 00:01:42.024
Nooit gedacht dat ik op de televisie zou komen.

21
00:01:43.004 --> 00:01:46.015
Nooit gedacht dat ik in Thailand beroemd zou zijn.

22
00:02:00.015 --> 00:02:03.008
Ken Streutker is een echte boerenzoon.

23
00:02:03.013 --> 00:02:06.022
Zijn ouders hebben een varkensboerderij in Drenthe.

24
00:02:07.002 --> 00:02:10.003
Als Ken elf is, gaan zijn ouders naar het buitenland.

25
00:02:10.019 --> 00:02:16.002
Het gezin vertrekt naar een grote boerderij in het Canadese Ontario.

26
00:02:16.007 --> 00:02:20.023
Grappig, jij hebt zo'n 30 jaar niet meer in Nederland gewoond...

27
00:02:21.003 --> 00:02:23.006
toch hoor ik nog een Drents accent.

28
00:02:23.011 --> 00:02:27.012
Dat heb ik bijgehouden. Heb je echt moeite voor gedaan? Ja.

29
00:02:27.017 --> 00:02:32.008
Want mijn ouders wilden graag dat ik Engels sprak in Canada.

30
00:02:32.013 --> 00:02:35.000
Maar dat vertikte ik. Echt waar?

31
00:02:35.005 --> 00:02:38.021
Ja, dat heb ik overgehouden, waarvan weet ik niet...

32
00:02:39.001 --> 00:02:43.013
maar thuis spreek ik, nu nog, altijd nog Drents met mijn ouders.

33
00:02:45.004 --> 00:02:47.020
Dat opstandige trekje blijft erin bij Ken.

34
00:02:48.000 --> 00:02:51.019
Want als zijn ouders willen dat hij de boerderij overneemt...

35
00:02:51.024 --> 00:02:54.020
zegt hij doodleuk dt hij daar geen zin in heeft.

36
00:02:55.000 --> 00:03:00.017
Dat was mijn levensstijl echt niet, om ergens vast aan te zitten voor zo lange tijd.

37
00:03:00.022 --> 00:03:04.021
Ik had liever ja ehm...

38
00:03:05.001 --> 00:03:09.005
liever de vrije tijd en de vrijheid om te gaan en staan zoals ik wil.

39
00:03:09.010 --> 00:03:11.011
En dat is mijn levensverhaal.

40
00:03:11.016 --> 00:03:16.000
Want ik ging hier of daar naartoe, en deed van alles en nog wat...

41
00:03:16.005 --> 00:03:17.017
wat mij uitkomt.

42
00:03:17.022 --> 00:03:22.008
En soms niet altijd de ehm...

43
00:03:22.013 --> 00:03:27.011
'smartste' of intelligentste dingen, maar...

44
00:03:27.016 --> 00:03:30.021
het is wel een leven wat anderen niet hebben...

45
00:03:31.001 --> 00:03:33.004
is wel interessant geweest.

46
00:03:33.009 --> 00:03:35.019
Hoop ik, tenminste, haha.

47
00:03:37.008 --> 00:03:41.007
Zo komt Ken als twintigjarige vrijwilliger in Thailand.

48
00:03:41.012 --> 00:03:44.010
Hij helpt Thaise boeren hun bedrijven te moderniseren.

49
00:03:44.015 --> 00:03:47.011
Maar hij spreekt natuurlijk geen woord Thai.

50
00:03:47.016 --> 00:03:51.024
Die eerste zes maanden was ik op het werk, en ik kon niks.

51
00:03:52.004 --> 00:03:55.024
Ik kon geen taal, dus eerst zes maanden de mond dicht...

52
00:03:56.004 --> 00:03:57.024
en alleen maar luisteren.

53
00:03:58.004 --> 00:04:02.017
En herhaling, herhaling, herhaling van wat er gebeurde overdag.

54
00:04:02.022 --> 00:04:05.001
Na drie jaar spreekt Ken vloeiend Thai.

55
00:04:05.006 --> 00:04:08.011
Dan krijgt hij een telefoontje van een kennis.

56
00:04:08.016 --> 00:04:13.000
We hebben een televisie game-show hier in Thailand.

57
00:04:13.005 --> 00:04:17.020
Daar willen ze graag voor de volgende maand buitenlanders hebben.

58
00:04:18.000 --> 00:04:22.007
Geen Thais, maar buitenlanders die wat Thais kunnen spreken.

59
00:04:22.012 --> 00:04:26.017
Die hele show is in het Thais, heb je daar belangstelling voor?

60
00:04:26.022 --> 00:04:32.006
Niemand kent me, en als ik een 'total ass' van mezelf maak...

61
00:04:32.011 --> 00:04:35.016
geeft dat niet, want ze zien me toch nooit meer.

62
00:04:39.017 --> 00:04:43.002
GEJUICH

63
00:04:50.019 --> 00:04:53.018
Ik was drie avonden op tv met die game-show.

64
00:04:53.023 --> 00:04:58.019
En ik was aan het eind tweede geworden.

65
00:04:58.024 --> 00:05:03.012
Ik had als prijs een mooie ventilator.

66
00:05:03.017 --> 00:05:06.006
Ook heel fijn, maar niet helemaal...

67
00:05:06.011 --> 00:05:09.000
Nou ja, het was 35 graden natuurlijk.

68
00:05:09.005 --> 00:05:13.000
Ik heb begrepen dat de quiz wel een mooi staartje kreeg.

69
00:05:13.005 --> 00:05:14.017
Dat deed hij zeker.

70
00:05:14.022 --> 00:05:20.013
Want twee weken later belde een productiemaatschappij op...

71
00:05:20.018 --> 00:05:28.005
dat ze een dramaserie hadden, over een Australische wetenschapper...

72
00:05:28.010 --> 00:05:32.019
die een machine had uitgevonden die mensen onzichtbaar maakt.

73
00:05:32.024 --> 00:05:35.004
'Doe je daaraan mee?' Kon je acteren dan?

74
00:05:35.009 --> 00:05:36.021
Nee. Nee.

75
00:05:37.001 --> 00:05:45.010
'SPANNENDE' MACHINEGELUIDJES

76
00:05:48.007 --> 00:05:50.014
Hoe kwamen ze erop om jou daarvoor te vragen?

77
00:05:50.019 --> 00:05:56.010
Ze hadden voor die tijd wel een of twee buitenlanders die op tv waren geweest.

78
00:05:56.015 --> 00:06:01.016
En ze hadden blijkbaar een script voor dit verhaal...

79
00:06:01.021 --> 00:06:05.014
met een buitenlander, en ik kon dus Thai.

80
00:06:05.019 --> 00:06:08.004
Dat was een voordeel. Natuurlijk.

81
00:06:08.009 --> 00:06:11.014
Dus op zo'n manier belden ze mij.

82
00:06:11.019 --> 00:06:15.001
En ze hebben nooit gevraagd of ik dat kon of niet.

83
00:06:15.006 --> 00:06:16.018
TELEFOON

84
00:06:44.004 --> 00:06:50.001
En zo is deze Drentse boerenzoon al meer dan 20 jaar een grote ster in Thailand.

85
00:06:50.006 --> 00:06:52.005
Je bent je priveleven kwijt.

86
00:06:52.010 --> 00:06:54.006
Dus ach.

87
00:06:54.011 --> 00:06:57.003
Maar ik vind het prachtig werk, hoor.

88
00:06:57.008 --> 00:06:59.020
En op het vliegveld is het heel leuk.

89
00:07:00.000 --> 00:07:01.012
Want er staan soms...

90
00:07:01.017 --> 00:07:04.020
of krijg ik nou met de Nederlanders problemen...

91
00:07:05.000 --> 00:07:09.022
Er staan soms een paar honderd man voor de douane om weg te gaan.

92
00:07:10.002 --> 00:07:14.011
Dan kom ik, en herkent iemand mij, en die zegt: Kom jij maar hier.

93
00:07:14.016 --> 00:07:19.011
Dan hoef ik geen halfuur te wachten op een stempel in mijn paspoort...

94
00:07:19.016 --> 00:07:23.012
maar ben ik een minuut of twee later verder.

95
00:07:23.017 --> 00:07:27.014
Ken heeft geen groot huis, geen vrouw, en geen kinderen.

96
00:07:27.019 --> 00:07:30.001
Maar hij heeft nergens spijt van.

97
00:07:30.006 --> 00:07:34.023
De meeste mensen gaan als na hun studie als ze 22-23 zijn aan het werk.

98
00:07:35.003 --> 00:07:39.005
En die werken dan 20-30 jaar, en gaan dan met pensioen.

99
00:07:39.010 --> 00:07:41.002
En dan gaan ze reizen.

100
00:07:41.007 --> 00:07:45.010
Die hebben een huis, auto, kinderen, een hond, en weet ik...

101
00:07:45.017 --> 00:07:49.019
Dus alles waarvan de mensen normaal denken dat het normaal is.

102
00:07:49.024 --> 00:07:51.023
En dat heb ik dus niet gedaan.

103
00:07:52.003 --> 00:07:56.010
Ik heb gezegd: Ik ga de andere kant op, ik wil eerst het plezier.

104
00:07:56.015 --> 00:07:59.018
Misschien dat ik tegen de tijd dat ik 60 ben...

105
00:07:59.023 --> 00:08:01.019
dan kan ik het misschien niet meer.

106
00:08:01.024 --> 00:08:06.002
Dus doe ik nu waar ik graag mee bezig ben...

107
00:08:06.007 --> 00:08:08.017
en gaat het goed, dan gaat het goed.

108
00:08:08.022 --> 00:08:13.003
En gaat het mis, dan zien we wel hoe het gaat.

109
00:08:13.008 --> 00:08:15.005
Ik ga door naar Max van Rooy.

110
00:08:15.010 --> 00:08:21.000
Hij gebruikt obscene kunst om weer in de spiegel te durven kijken.

111
00:08:21.005 --> 00:08:25.004
Die stomp, die kijkt terug.

112
00:08:25.009 --> 00:08:27.008
En die stomp, die leeft.

113
00:08:27.013 --> 00:08:29.004
Sterker nog: dat ben ik.

114
00:08:34.002 --> 00:08:37.020
Max van Rooy is jarenlang kunstrtedacteur van de NRC.

115
00:08:38.000 --> 00:08:41.008
En een leven lang liefhebber van schoonheid en kunst.

116
00:08:41.013 --> 00:08:44.017
Hij is de kleinzoon van de befaamde architect Berlage.

117
00:08:44.022 --> 00:08:48.000
En de zoon van een ontwerper en een binnenhuisarchitecte.

118
00:08:48.005 --> 00:08:50.021
Max heeft het dus niet van een vreemde.

119
00:08:51.001 --> 00:08:56.003
Het hele interieur waarin ik ben opgegroeid, was modern.

120
00:08:56.008 --> 00:09:01.022
Met buismeubelen. Heel sierlijke, zoals die stoel daar.

121
00:09:06.016 --> 00:09:11.023
Mijn moeder was binnenhuisarchitecte, en had daar boeken over geschreven.

122
00:09:12.003 --> 00:09:16.009
Die schoonheid van het moderne interieur is mij met de paplepel ingegeven.

123
00:09:16.014 --> 00:09:21.008
Als jij bij vriendjes was, met van die dikke eiken meubelen...

124
00:09:21.013 --> 00:09:23.007
voelde dat dan anders?

125
00:09:23.012 --> 00:09:27.006
Ja, dat voelde anders. Dat vond ik gewoon lelijk.

126
00:09:27.011 --> 00:09:30.020
En ik verbeeld mezelf dat ik dat ook wel thuis zei.

127
00:09:31.000 --> 00:09:33.024
Zo van: Zulke lelijke, dikke stoelen. Bah.

128
00:09:36.006 --> 00:09:40.019
Voor Max van Rooy is kunst een religie en schoonheid een noodzaak.

129
00:09:44.003 --> 00:09:48.006
Op oudere leeftijd wordt hij vader van een prachtige tweeling.

130
00:09:48.011 --> 00:09:53.020
Twee gezonde jongens en een mooie vrouw maken van zijn leven een meesterwerk.

131
00:09:54.000 --> 00:09:56.003
Maar dan slaat het noodlot toe.

132
00:09:56.008 --> 00:09:59.003
Max blijkt kanker in zijn been te hebben.

133
00:09:59.008 --> 00:10:02.015
En het ergste moet gebeuren: Het been moet er af.

134
00:10:02.020 --> 00:10:07.000
Max weet nog goed hoe hij zich voelde vlak voor zijn operatie.

135
00:10:07.005 --> 00:10:13.004
Ik had een enorm gevoel van viezigheid. 'Ik ben vies.'

136
00:10:13.009 --> 00:10:18.013
Dat was het eerste gevoel toen ik wakker werd.

137
00:10:18.018 --> 00:10:22.009
Het eerste gevoel was dat van heel grote opluchting.

138
00:10:22.014 --> 00:10:24.003
Een grote bevrijding.

139
00:10:24.008 --> 00:10:26.009
Ik dacht: Ik ben nu helemaal schoon.

140
00:10:26.014 --> 00:10:29.015
Ik werd de lucht in getild bij wijze van spreken.

141
00:10:29.020 --> 00:10:31.011
Dat was een verheffing.

142
00:10:31.016 --> 00:10:36.015
Een hele intens hygienische ervaring was het.

143
00:10:42.001 --> 00:10:46.022
En langzaam maar zeker komt het besef dat het been er niet meer is.

144
00:10:47.002 --> 00:10:50.020
Dan merk je ineens dat je een ander mens geworden bent.

145
00:10:54.019 --> 00:10:59.018
Wat herinner je je van de eerste keer dat je jezelf echt in de spiegel zag?

146
00:10:59.023 --> 00:11:01.010
Het woord 'stomp'.

147
00:11:01.015 --> 00:11:05.006
Dat vind ik als woord al iets akeligs.

148
00:11:05.011 --> 00:11:08.011
Een lelijk woord, een vloek. Het is een vloek.

149
00:11:08.016 --> 00:11:10.021
Stond je of zat je? Ik stond.

150
00:11:11.001 --> 00:11:13.017
Ik stond, balanceerde, hield me vast.

151
00:11:13.022 --> 00:11:17.013
Aan zo'n beugel naast de douche of zo.

152
00:11:17.018 --> 00:11:21.012
Toen keek ik zo, en draaide ik helemaal rond.

153
00:11:21.017 --> 00:11:26.020
Het begrip stomp heeft een soort onguur imago.

154
00:11:27.000 --> 00:11:28.016
Want wat zag je?

155
00:11:28.021 --> 00:11:31.007
Eh, een mismaakte man.

156
00:11:33.007 --> 00:11:34.019
Mismaakt?

157
00:11:51.002 --> 00:11:57.000
Gelukkig voor Max ontdekt hij in het raam van zijn ziekenhuiskamer een levend schilderij.

158
00:11:57.005 --> 00:12:00.022
Dat raam, dat heeft echt mijn opgewekte leven gered.

159
00:12:01.002 --> 00:12:03.020
Omdat dat raam uitzicht is.

160
00:12:04.000 --> 00:12:05.016
Met die enorme luchten.

161
00:12:05.021 --> 00:12:08.024
Want dat was voortdurend anders.

162
00:12:09.004 --> 00:12:11.016
Het was een hoopvol raam.

163
00:12:11.021 --> 00:12:14.006
Dat uitzicht was ook hoopvol.

164
00:12:14.011 --> 00:12:16.013
MUZIEK

165
00:12:21.012 --> 00:12:24.023
Die jongens hadden allemaal tekeningen gemaakt.

166
00:12:25.003 --> 00:12:27.000
Eenbenige mannetjes.

167
00:12:27.005 --> 00:12:32.010
En dat waren mannetjes die allemaal 'n heel vrolijke uitstraling hadden.

168
00:12:32.015 --> 00:12:34.016
Met hun handen in de lucht.

169
00:12:39.017 --> 00:12:43.003
En daar werd ik zelf ook zo ontzettend vrolijk van.

170
00:12:43.008 --> 00:12:46.014
En op dat moment heb ik ook direct besloten:

171
00:12:46.019 --> 00:12:48.021
Ik ga iets heel moois maken.

172
00:12:49.001 --> 00:12:53.019
Ik ga een boek of een boekje maken en het moet iets vrolijks zijn.

173
00:12:53.024 --> 00:12:57.000
Het moet opgewekt zijn. Dat besloot ik toen.

174
00:12:57.005 --> 00:13:02.001
En toen ook had ik al direct de titel: Leve het been.

175
00:13:03.010 --> 00:13:08.022
En toch gaat Max steeds zwaarder gebukt onder het beeld van zijn gehavende lijf.

176
00:13:09.002 --> 00:13:13.019
Een estheet met een stomp, dat is toch eigenlijk een contradictie.

177
00:13:13.024 --> 00:13:17.001
Ja, een afschrikwekkend beeld.

178
00:13:17.006 --> 00:13:21.003
Waarvan ik niet wist dat ik dat vertoonde.

179
00:13:21.008 --> 00:13:22.022
Dat brengt je in de war.

180
00:13:24.017 --> 00:13:29.006
Hoe heb je geleerd om ermee om te gaan, of naar te kijken?

181
00:13:29.011 --> 00:13:32.000
Eh... nou, daar heb ik ook...

182
00:13:32.005 --> 00:13:37.000
ook de kunst voor gebruikt, om dat te leren.

183
00:13:37.005 --> 00:13:40.009
Kunst gebruik ik om schoonheid te bevestigen.

184
00:13:41.016 --> 00:13:45.011
Maar ik gebruik kunst ook om lelijkheid te bezweren.

185
00:13:46.011 --> 00:13:49.004
Zijn er nou beelden in de kunst...

186
00:13:49.009 --> 00:13:51.015
die bij mij teweegbrengen...

187
00:13:51.020 --> 00:13:54.005
wat ik voel...

188
00:13:54.010 --> 00:13:56.023
als ik naar die stomp kijk?

189
00:13:57.003 --> 00:13:58.021
Met dat enorme litteken.

190
00:13:59.001 --> 00:14:00.024
Dit is een foto.

191
00:14:01.004 --> 00:14:05.010
Van Sanne Sannes, een fotograaf uit de jaren 60.

192
00:14:05.015 --> 00:14:10.009
Ik dacht: Dat is een foto die precies aangeeft wat ik voel...

193
00:14:10.014 --> 00:14:12.010
als ik naar die stomp kijk.

194
00:14:13.010 --> 00:14:15.013
Ik vind het geen prettig beeld.

195
00:14:21.006 --> 00:14:26.020
En zo confronteert Max zichzelf steeds opnieuw met kunst waarvoor hij grote weerzin voelt...

196
00:14:27.000 --> 00:14:30.022
om de weerzin voor zijn eigen lijf te kunnen accepteren.

197
00:14:31.002 --> 00:14:35.019
Op die manier wordt hij beetje bij beetje steeds sterker van binnen.

198
00:14:36.019 --> 00:14:38.024
Dus dat noem ik bezweren.

199
00:14:39.004 --> 00:14:43.003
Dat het, eh... toch wel iets heel bijzonders is.

200
00:14:44.004 --> 00:14:45.022
Niet alleen maar lelijk.

201
00:14:46.002 --> 00:14:50.006
En mede dankzij die kunst kan ik ermee leven.

202
00:14:51.014 --> 00:14:54.005
De schoonheid van de imperfectie? Ja.

203
00:14:54.010 --> 00:14:58.017
Zoiets. Want als we het dan over schoonheid en lelijkheid hebben...

204
00:14:58.022 --> 00:15:02.020
heb je wel gezorgd dat er aan dat ene been iets heel moois zit.

205
00:15:03.000 --> 00:15:06.007
Ja, als je maar EEN been hebt, dan heb je ook maar EEN voet.

206
00:15:06.012 --> 00:15:09.014
En EEN schoen. En toen dacht ik ineens:

207
00:15:09.019 --> 00:15:13.017
God, net zoals je composities hebt voor de linkerhand...

208
00:15:13.022 --> 00:15:16.007
een prelude voor de linkerhand...

209
00:15:16.012 --> 00:15:20.011
vraag ik aan een heel beroemde schoenontwerper...

210
00:15:20.016 --> 00:15:22.003
dat is Jan Jansen...

211
00:15:22.008 --> 00:15:27.002
die vraag ik om voor mijn linkervoet een schoen te ontwerpen.

212
00:15:27.007 --> 00:15:29.013
En dat heeft hij gedaan. Hij is prachtig.

213
00:15:29.018 --> 00:15:31.019
Mooi, he? Ja, hij is echt mooi.

214
00:15:34.021 --> 00:15:36.016
Ik ga naar Sandy en Thomas.

215
00:15:36.021 --> 00:15:40.022
Ze wonnen in 2008 het tv-programma De Italiaanse Droom.

216
00:15:41.002 --> 00:15:45.002
Maar waar dit de start van een leven in het buitenland had moeten zijn...

217
00:15:45.007 --> 00:15:48.008
zijn ze nu dolgelukkig in Loenen aan de Vecht.

218
00:15:49.017 --> 00:15:55.004
Ons Italiaanse avontuur heeft ons eigenlijk meer gebracht dan we ooit hadden gedacht.

219
00:15:55.009 --> 00:15:58.014
Eigenlijk heeft het ons hele leven veranderd.

220
00:15:59.024 --> 00:16:03.009
In 2008 zitten Thomas en Sandy er finaal doorheen.

221
00:16:03.014 --> 00:16:06.014
Ze proberen al jaren tevergeefs een kind te krijgen.

222
00:16:06.019 --> 00:16:09.006
En het hele verhaal begint zijn tol te eisen.

223
00:16:09.011 --> 00:16:13.004
Dan ziet Thomas een oproep voor een televisieprogramma in Italie.

224
00:16:13.009 --> 00:16:15.008
Wij waren al jaren bezig.

225
00:16:15.013 --> 00:16:18.002
Ja, in totaal, eh...

226
00:16:18.007 --> 00:16:21.023
toen, ik denk, vijf jaar of zo al?

227
00:16:22.003 --> 00:16:23.015
Ja.

228
00:16:23.020 --> 00:16:29.000
Ja, dus dan is het wel even lekker om dat uit je hoofd te zetten.

229
00:16:29.005 --> 00:16:34.016
En we zijn alle twee types die soms het roer eens even helemaal om willen gooien.

230
00:16:34.021 --> 00:16:37.014
En daar was dit een perfect moment voor.

231
00:16:37.019 --> 00:16:40.015
In de Italiaanse droom strijden Sandy en Thomas...

232
00:16:40.020 --> 00:16:44.009
met drie andere stellen om een bed-and-breakfast te mogen runnen.

233
00:16:44.014 --> 00:16:46.001
O, wat mooi!

234
00:16:46.006 --> 00:16:48.013
O, ik ben echt helemaal 'woewoe'!

235
00:16:48.018 --> 00:16:51.007
Die gaat een traantje wegpinken!

236
00:16:51.012 --> 00:16:57.016
Het pension in Italie moet nog wel eerst door alle vier de stellen grondig verbouwd worden.

237
00:16:57.021 --> 00:17:00.016
De hele periode was fantastisch.

238
00:17:00.021 --> 00:17:03.015
Ja, het was zo'n schitterende ervaring...

239
00:17:03.020 --> 00:17:07.013
om in dat Italiaanse leven te zitten, om taalles te krijgen...

240
00:17:07.018 --> 00:17:11.021
om te koken en om met drie andere stellen in een huis te zitten...

241
00:17:12.001 --> 00:17:13.021
die je helemaal niet kent.

242
00:17:20.021 --> 00:17:23.003
We hebben het heel erg leuk gehad.

243
00:17:23.008 --> 00:17:25.019
We hebben het moeilijk gehad.

244
00:17:25.024 --> 00:17:28.005
Maar vooral was het heel bijzonder.

245
00:17:28.010 --> 00:17:32.020
Het blijft een wedstrijd, dus je wil heel graag naar die finish toe...

246
00:17:33.000 --> 00:17:36.002
en uiteindelijk ook als laatste overblijven.

247
00:17:36.007 --> 00:17:39.014
Want daar doe je het uiteindelijk toch wel voor.

248
00:17:39.019 --> 00:17:43.021
En samen hebben we ook wel dingen eruit gepikt...

249
00:17:44.001 --> 00:17:46.023
waarin we samen sterk staan op dat moment.

250
00:17:47.003 --> 00:17:51.003
En dat hoort ook wel bij ons hele leven eigenlijk.

251
00:17:52.011 --> 00:17:53.023
Ciao!

252
00:17:59.006 --> 00:18:02.013
Sandy en Thomas genieten van hun tijd in Italie.

253
00:18:02.018 --> 00:18:07.020
Maar zelfs in het kleine dorpje ver weg van Nederland blijft de kinderwens spelen.

254
00:18:08.000 --> 00:18:13.014
Wij zijn Èuberhaupt heel erg open over dat onderwerp.

255
00:18:13.019 --> 00:18:17.003
Ehm... ja, dat vinden we ook heel erg belangrijk.

256
00:18:17.015 --> 00:18:21.020
Dat je daar ook over moet kunnen praten.

257
00:18:22.000 --> 00:18:23.023
En dat hebben we daar ook gedaan.

258
00:18:24.003 --> 00:18:27.009
Een gevoel van falen heb ik niet. Of hebben we niet.

259
00:18:27.014 --> 00:18:33.015
Het is wel zo dat: wat ik gaandeweg wel eens heb gehad...

260
00:18:33.020 --> 00:18:36.012
en dat ligt aan mij, dat ik zoiets heb van:

261
00:18:36.017 --> 00:18:40.012
Ga maar naar een andere vrouw toe, daar kan je wel een kind krijgen.

262
00:18:40.017 --> 00:18:43.018
Voor mij is dat nooit een punt geweest...

263
00:18:43.023 --> 00:18:48.003
om de relatie uiteindelijk te stoppen of wat dan ook.

264
00:18:48.008 --> 00:18:51.013
Tussen die IVF-pogingen in zijn we ook getrouwd.

265
00:18:51.018 --> 00:18:55.002
Dat is ook wel de liefde die ik naar Sandy heb.

266
00:18:55.007 --> 00:19:00.003
Ik heb verteld: Wat er ook met jou gebeurt, je bent m'n vrouw.

267
00:19:00.008 --> 00:19:03.023
En of dat nou met of zonder kinderen is, is niet belangrijk.

268
00:19:04.003 --> 00:19:08.003
Doordat iedereen het wist, ehm...

269
00:19:08.008 --> 00:19:10.020
ja, krijg je natuurlijk ook veel tips.

270
00:19:11.000 --> 00:19:13.020
En daar is wel de gouden tip uit voortgekomen.

271
00:19:14.000 --> 00:19:15.012
Dat is wel heel mooi.

272
00:19:20.012 --> 00:19:24.002
Uiteindelijk winnen Sandy en Thomas De Italiaanse Droom.

273
00:19:24.007 --> 00:19:28.016
Ze mogen de bed-and-breakfast zes maanden hypotheekvrij runnen.

274
00:19:28.018 --> 00:19:33.003
Ja, heel gek, maar onze allereerste gasten waren Patrick en Cindy.

275
00:19:33.008 --> 00:19:37.016
En die hadden een jongetje bij zich die ook door IVF...

276
00:19:37.021 --> 00:19:39.024
op de wereld is gekomen.

277
00:19:40.004 --> 00:19:45.004
En zij zei op een gegeven moment: Ik kan jullie wel een adres geven...

278
00:19:45.009 --> 00:19:48.002
waar je eventueel heen zou kunnen gaan.

279
00:19:48.007 --> 00:19:51.020
Nou ja, dat is natuurlijk altijd een beetje lastig.

280
00:19:52.000 --> 00:19:54.011
Want zij zei echt van:

281
00:19:54.016 --> 00:19:58.007
'Als je bij haar komt, dan gaat het gewoon zeker lukken.'

282
00:19:58.012 --> 00:20:01.021
Nou, dat hebben we natuurlijk best wel vaak gehoord.

283
00:20:02.001 --> 00:20:05.012
Er zijn heel veel mensen die je proberen te helpen.

284
00:20:05.017 --> 00:20:07.010
'Je moet echt daarheen.'

285
00:20:07.015 --> 00:20:10.001
Het alternatievencircuit.

286
00:20:10.006 --> 00:20:14.003
We hebben zelfs eens een man met een wichelroede gezien.

287
00:20:14.008 --> 00:20:18.011
Nou ja, dat soort idioterie die je dan doet achter in Twente.

288
00:20:18.016 --> 00:20:21.018
Omdat je ook een beetje hopeloos bent.

289
00:20:21.023 --> 00:20:26.006
Maar goed, zij gaf het adres, ze heeft dat op een papiertje gezet.

290
00:20:26.011 --> 00:20:28.020
Sandy stak het in haar binnenzak.

291
00:20:29.000 --> 00:20:32.003
En ze heeft gezegd van: Ga daar maar gewoon heen.

292
00:20:32.008 --> 00:20:36.001
Ik weet het niet precies, dat heb ik ze nooit echt gevraagd.

293
00:20:36.006 --> 00:20:40.007
Maar ze kwamen eigenlijk nooit in een bed-and-breakfast.

294
00:20:40.012 --> 00:20:44.018
Ze gingen nooit op vakantie naar een bed-and-breakfast.

295
00:20:44.023 --> 00:20:48.019
Dus misschien wilden ze ons echt de boodschap doorgeven.

296
00:20:48.024 --> 00:20:53.005
Nadat Sandy en Thomas de bed-and-breakfast een half jaar hebben gerund...

297
00:20:53.010 --> 00:20:56.008
moeten beslissen of ze het pand echt willen kopen.

298
00:20:56.013 --> 00:21:00.005
Maar dat blijkt te duur en het stel keert terug naar Nederland.

299
00:21:00.010 --> 00:21:05.002
Toen wij naar Italie gingen hadden we ons huis verkocht en onze banen opgezegd.

300
00:21:05.007 --> 00:21:07.019
Dus we moesten echt opnieuw beginnen.

301
00:21:07.024 --> 00:21:11.011
En dat vonden we juist heel fijn. Maar die kinderwens bleef.

302
00:21:11.016 --> 00:21:14.001
En dat briefje kwam ook weer naar voren.

303
00:21:14.006 --> 00:21:17.011
Op het briefje staat de naam van de Belgische gynaecoloog.

304
00:21:17.016 --> 00:21:20.009
Sandy en Thomas doen nog EEN laatste poging.

305
00:21:20.014 --> 00:21:24.022
Wat ik me vooral herinner van mijn ontmoeting met dokter Valkenburg...

306
00:21:25.002 --> 00:21:29.011
is dat we daar binnenkwamen en het is een pittige dame...

307
00:21:29.016 --> 00:21:31.010
een hele prettige dame ook.

308
00:21:31.015 --> 00:21:36.020
We gingen zitten en ze zei gelijk: 'Nou, daar zijn jullie dan!'

309
00:21:37.000 --> 00:21:38.024
Alsof ze ons al jaren kenden.

310
00:21:39.004 --> 00:21:45.011
Maar wat bleek: zij had dus ook het programma De Italiaanse Droom gevolgd, samen met haar zoon.

311
00:21:45.016 --> 00:21:51.023
En haar zoon heeft altijd tegen haar gezegd: 'Mama, die mensen komen een keer bij jou.'

312
00:21:52.003 --> 00:21:55.018
Dus dat voelde voor haar ook zo: 'Nou, daar zijn ze dan.'

313
00:21:55.023 --> 00:21:58.007
Ze wist het al dat we zouden komen.

314
00:21:58.012 --> 00:22:04.001
En zo krijgen Sandy en Thomas niet een, niet twee, maar drie dochters!

315
00:22:09.007 --> 00:22:11.000
Het heeft zo moeten zijn.

316
00:22:11.005 --> 00:22:14.021
En als je nu de kleintjes ziet rondlopen: er is niks mooiers.

317
00:22:15.001 --> 00:22:18.011
Dat is iets wat we ons nog heel vaak realiseren.

318
00:22:18.016 --> 00:22:23.008
Dat we zoiets hadden van: Als we EEN kindje zouden kunnen krijgen...

319
00:22:23.013 --> 00:22:26.024
dan zou dat heel mooi zijn. En dan heb je er dus drie.

320
00:22:27.004 --> 00:22:29.013
Dat is natuurlijk fantastisch.

321
00:22:29.018 --> 00:22:33.000
Ja, drie meiden. Het is pittig, hoor!

322
00:22:34.014 --> 00:22:37.000
MUZIEK

323
00:22:42.000 --> 00:22:46.024
Ik vind het heel mooi om te geloven dat wij naar Italie zijn gegaan...

324
00:22:47.004 --> 00:22:52.001
zodat we het juiste adres, zeg maar, hebben gekregen...

325
00:22:52.006 --> 00:22:55.019
voor, eh... om zwanger te raken.

326
00:22:55.024 --> 00:23:00.021
En nu terugkijkend: het heeft zo moeten zijn op de een of andere manier.

327
00:23:01.001 --> 00:23:05.014
Ik heb er ook geen moment spijt van. Dat hele Italie-verhaal niet.

328
00:23:05.019 --> 00:23:08.009
Het is een ervaring in ons leven geweest...

329
00:23:08.014 --> 00:23:12.004
waarin we gewoon gezegd hebben van: We beginnen opnieuw.

330
00:23:12.009 --> 00:23:14.004
En dat heeft goed uitgepakt.

331
00:23:18.016 --> 00:23:20.021
Gaat het goed, dan gaat het goed.

332
00:23:21.001 --> 00:23:23.021
Gaat het mis, dan zien we wel hoe het gaat.

