WEBVTT

1
00:00:00.020 --> 00:00:02.007
888

2
00:00:04.010 --> 00:00:07.010
Vandaag in Goudmijn: Wendeline en Marcel.

3
00:00:07.015 --> 00:00:12.021
Tijdens 'n romantische kerstvakantie komt een angstaanjagende muur van water op hen af.

4
00:00:13.001 --> 00:00:16.003
Om ons heen gaat iedereen dood.

5
00:00:16.008 --> 00:00:18.011
En wij waren op dat moment op die brug.

6
00:00:20.010 --> 00:00:22.013
En de Zuid Afrikaanse Sjoerd.

7
00:00:22.018 --> 00:00:25.023
Hij had een bijzondere reden om poppenspeler te worden.

8
00:00:26.003 --> 00:00:29.016
Had ik niet honger dan had ik het nooit gedaan.

9
00:00:29.021 --> 00:00:32.021
De honger heeft mij aangespoord om dit te durven.

10
00:00:33.001 --> 00:00:35.011
En het was met knikkende knieen, weet je.

11
00:00:35.016 --> 00:00:38.005
Maar eerst de hartveroverende Marie.

12
00:00:38.010 --> 00:00:43.005
Achter haar kerstgekte schuilt een ontroerend verhaal van een eenzame jeugd.

13
00:00:43.010 --> 00:00:48.010
Er zijn mensen die mij voor gek verklaren. Maar die kennen mijn verhaal niet.

14
00:01:05.013 --> 00:01:08.007
Goudmijn, een schat aan waargebeurde verhalen.

15
00:01:10.005 --> 00:01:14.024
De meeste mensen beginnen drie weken voor Kerst met het versieren van hun huis.

16
00:01:15.004 --> 00:01:22.003
Maar er is 'n vrouw die in september al start met het uitpakken van haar 53 dozen met kerstspullen.

17
00:01:22.008 --> 00:01:23.024
Marie van Herpen uit Den Bosch.

18
00:01:24.004 --> 00:01:26.014
Dat is een passie die je hebt.

19
00:01:26.019 --> 00:01:29.019
Ik vind dat zo geweldig. Kerst doet me heel veel.

20
00:01:29.024 --> 00:01:34.013
MUZIEK: STILLE NACHT HEILIGE NACHT

21
00:01:34.018 --> 00:01:43.012
Ik heb ongeveer 200 kerstmannen. En ongeveer 150 beertjes. Dat is mijn kerstberenstad.

22
00:01:43.017 --> 00:01:48.002
Ik heb 21 kleine bomen. En EEN hele grote boom.

23
00:01:48.007 --> 00:01:52.004
Maar het is zoveel wat er staat! Ja, veel he?

24
00:01:52.009 --> 00:01:56.019
Als ik aan het bouwen ben, kijk ik al hoe het volgend jaar komt.

25
00:01:56.024 --> 00:01:58.021
Dat weet nu al? Ja.

26
00:01:59.001 --> 00:02:03.001
Volgend jaar komt mijn blauwe stad hier te staan op een grote berg. Ja.

27
00:02:03.006 --> 00:02:07.005
Dan bouw ik dit helemaal in het blauw.

28
00:02:07.010 --> 00:02:10.001
En het wit gaat allemaal naar die kant. Ja.

29
00:02:11.014 --> 00:02:15.020
Staat het hier niet goed? Jawel. Maar dan doe ik weer iets anders.

30
00:02:16.000 --> 00:02:19.017
Er zullen mensen zijn die mij voor gek verklaren.

31
00:02:19.022 --> 00:02:23.008
Maar die kennen mijn verhaal niet. Hoor ik er aan gekomen ben.

32
00:02:23.013 --> 00:02:27.014
En ze kennen mijn passie niet. Hoe ik eigenlijk in het leven sta.

33
00:02:29.015 --> 00:02:32.024
Mijn leven is heel turbulent begonnen.

34
00:02:33.004 --> 00:02:42.003
Ik was nog geen 14 dagen oud en toen werd ik afgestaan en bij de nonnen gebracht.

35
00:02:42.008 --> 00:02:46.014
In het buitenland hebben ze een nis waar ze baby's neer kunnen leggen.

36
00:02:46.019 --> 00:02:50.014
Zo hebben ze mij in Breda in die nis gelegd.

37
00:02:50.019 --> 00:02:53.003
De nonnen hebben mij opgepakt.

38
00:02:53.008 --> 00:02:56.017
Ik had alleen mijn kleertjes aan en een dekentje.

39
00:02:56.022 --> 00:02:59.020
Ik was nog net geen zes weken.

40
00:03:00.000 --> 00:03:02.010
Toen kwam ik bij mijn pleegouders.

41
00:03:02.015 --> 00:03:05.011
Mijn pleegmoeder kon geen kinderen krijgen.

42
00:03:05.016 --> 00:03:07.011
Dat vond ze verschrikkelijk.

43
00:03:07.016 --> 00:03:12.007
Op een weekend, toen mijn vader uit dienst kwam...

44
00:03:12.012 --> 00:03:15.002
kwam hij thuis en hij zei:

45
00:03:15.007 --> 00:03:20.017
Je kunt geen kinderen krijgen. Hier heb je een jong.

46
00:03:20.022 --> 00:03:22.010
En dat was ik.

47
00:03:22.015 --> 00:03:26.021
Ze was door haar pleegvader opgehaald uit het klooster. Marie is zeer gewenst.

48
00:03:27.001 --> 00:03:28.021
Toch is er weinig tijd voor haar.

49
00:03:29.001 --> 00:03:32.023
Haar pleegouders hebben een cafe. Ze moeten dag en nacht werken.

50
00:03:33.003 --> 00:03:35.023
Na haar jeugd is Marie niet meer in het cafe geweest.

51
00:03:36.003 --> 00:03:39.000
Samen met mij gaat ze nog EEN keer terug.

52
00:03:39.005 --> 00:03:42.019
Het is hier wel veranderd. Na 50 jaar.

53
00:03:42.024 --> 00:03:45.000
Goeiedag. Goeiedag.

54
00:03:45.005 --> 00:03:48.000
Ja, is het compleet anders? Heel anders.

55
00:03:49.012 --> 00:03:53.023
Dit is de plek waar jij bent opgegroeid. Dit is de plek waar ik ben opgegroeid. Ja.

56
00:03:54.003 --> 00:03:57.019
Geen broers en zussen in dit gezin? Ik had geen broers en zussen.

57
00:03:57.024 --> 00:03:59.011
Ik was enig kind.

58
00:03:59.016 --> 00:04:02.008
En dat enig kind groeide op alleen.

59
00:04:02.013 --> 00:04:05.005
Zij stonden in het cafe waar het druk was.

60
00:04:05.010 --> 00:04:08.012
Ze konden weinig aandacht aan je geven.

61
00:04:08.017 --> 00:04:12.013
Doordat ik alleen was, Ging ik zitten lezen.

62
00:04:12.018 --> 00:04:16.019
Of ik zat in een klein hoekje in het cafe.

63
00:04:16.024 --> 00:04:20.011
Dan zat ik daar te lezen. Dan was ik er toch bij.

64
00:04:20.016 --> 00:04:26.002
Ik was een jaar of acht dat ik dat boek kon lezen van Remi: Alleen op de wereld.

65
00:04:26.007 --> 00:04:29.024
Zo voelde ik mij ook.

66
00:04:30.004 --> 00:04:34.012
Toen werd het Kerst. En toen kreeg ik een klein boompje.

67
00:04:34.017 --> 00:04:36.019
En dat was mijn passie.

68
00:04:36.024 --> 00:04:40.003
Dat boompje, daar heb ik dagenlang voorgezeten.

69
00:04:40.008 --> 00:04:46.002
Ik zat achterin de keuken, huiskamer. Met Kerst? Met Kerst.

70
00:04:46.007 --> 00:04:49.006
Een heel klein boompje, met een echte kaarsje.

71
00:04:49.011 --> 00:04:51.016
Vroeger waren er niet zoveel lichtjes.

72
00:04:51.021 --> 00:04:54.006
En dan zat ik met dat ene kaarsje...

73
00:04:54.011 --> 00:04:57.010
Daar zat ik dan kerstliedjes bij te zingen.

74
00:04:57.015 --> 00:05:02.009
U beschrijft het alsof u alleen Kerst zat te vieren. Ja!

75
00:05:02.014 --> 00:05:05.009
Op die avond zat ik Kerst te vieren, alleen.

76
00:05:05.014 --> 00:05:08.006
En uw ouders? Die stonden in het cafe.

77
00:05:08.011 --> 00:05:12.008
U zegt: Ik vond het niet fijn maar door dat boompje... Ja.

78
00:05:12.013 --> 00:05:15.003
Daardoor voelde ik mij fijn.

79
00:05:15.008 --> 00:05:17.005
Daardoor kreeg ik het kerstgevoel.

80
00:05:17.010 --> 00:05:20.020
Dat ene boompje geeft Marie zoveel vreugde,

81
00:05:21.000 --> 00:05:25.020
dat ze zich tot op de dag van vandaag met Kerst blijft omringen.

82
00:05:26.000 --> 00:05:31.024
Zeg maar wat ik moet doen. Kijk, je moet hier rond...

83
00:05:32.004 --> 00:05:34.021
Je moet er een halve millimeter omheen knippen.

84
00:05:35.001 --> 00:05:37.010
Om het open te maken? Nee zo!

85
00:05:37.015 --> 00:05:40.008
Ik zal het voordoen. Dat lijkt me verstandig.

86
00:05:40.013 --> 00:05:42.016
O!

87
00:05:42.021 --> 00:05:47.021
Wacht, ik ga het helemaal uitknippen! Ja, je moet de klok helemaal uitknippen.

88
00:05:48.001 --> 00:05:51.005
En als ik 'm verpest? Dan borduur ik 'm opnieuw.

89
00:05:51.010 --> 00:05:52.022
O, wat erg!

90
00:05:53.002 --> 00:05:55.024
Die kun je niet verpesten als je er langs knipt. Nee?

91
00:05:56.004 --> 00:05:58.003
Nee, die kan je niet verpesten.

92
00:05:58.008 --> 00:06:03.010
Dus bij jou thuis werd niet echt Kerst gevierd. Nee.

93
00:06:03.015 --> 00:06:06.023
Hield je man daar wel van? Mijn man hield wel van Kerst.

94
00:06:07.003 --> 00:06:10.001
Als hij er maar niks aan hoefde te doen. Ha, ha!

95
00:06:10.006 --> 00:06:12.009
Maar dat gaat bij jou niet. Jawel.

96
00:06:12.014 --> 00:06:14.022
Want hij hoefde er nooit niks aan te doen.

97
00:06:15.002 --> 00:06:19.000
Zette je 't huis toen ook al zo vol? Ja. Dat is nog niet niks!

98
00:06:19.005 --> 00:06:25.001
Hoeveel kerstkaarten moeten er zo gemaakt worden? Een dikke 100. Oh!!!

99
00:06:25.006 --> 00:06:28.021
Wat geeft Kerst voor gevoel? Wat is dat dan?

100
00:06:29.001 --> 00:06:32.016
Een heel fijn gevoel. Heel erg fijn.

101
00:06:32.021 --> 00:06:35.008
Beschrijf 't eens. Probeer dat eens. Nou...

102
00:06:35.013 --> 00:06:39.012
Het is zo dat als je... Ik begin altijd met de nachtmis.

103
00:06:39.017 --> 00:06:41.011
Daar ga ik naartoe.

104
00:06:41.016 --> 00:06:46.009
En als je dan terugkomt, dan zou je wel kunnen zingen en dansen.

105
00:06:46.014 --> 00:06:50.013
Zo'n fijn gevoel heb ik dan. Dan ben ik naar de nachtmis geweest.

106
00:06:50.018 --> 00:06:53.005
Dat is een heel intens gevoel van binnen.

107
00:06:53.010 --> 00:06:59.016
Je hebt ook mensen die van die Kerstdagen heel verdrietig worden.

108
00:06:59.021 --> 00:07:03.010
Dat ben ik ook wel eens. Ja? Ja.

109
00:07:03.015 --> 00:07:07.024
Bijvoorbeeld het eerste jaar nadat mijn man overleden was.

110
00:07:08.004 --> 00:07:11.000
Toen had ik hier wel alles. En ik zat daar...

111
00:07:11.005 --> 00:07:15.013
En de tranen liepen me in dikke biggels over mijn wangen.

112
00:07:15.018 --> 00:07:18.003
Maar dat maakt niet uit.

113
00:07:18.008 --> 00:07:22.009
want een uur later keek ik dan weer mijn huis rond...

114
00:07:22.014 --> 00:07:24.022
En dan werd ik toch weer helemaal blij.

115
00:07:25.002 --> 00:07:27.011
Ik voel mij niet eenzaam meer.

116
00:07:27.016 --> 00:07:30.018
Omdat ik zoveel plezier heb van wat ik neergezet heb.

117
00:07:30.023 --> 00:07:36.018
En iedere keer zie ik wat anders er in.

118
00:07:36.023 --> 00:07:39.018
Ik voel dan ook de betekenis ervan.

119
00:07:39.023 --> 00:07:41.017
En dan voel je je niet eenzaam.

120
00:07:41.022 --> 00:07:43.013
Want dan ben je gelukkig.

121
00:07:49.014 --> 00:07:54.012
Iedereen kent zijn nog: De beelden van tweede kerstdag 2004.

122
00:07:54.017 --> 00:07:58.004
Sinds die tijd weten we allemaal wat een tsunami is.

123
00:07:58.009 --> 00:08:01.018
Dat geldt zeker voor Wendeline Moorrees en Marcel de Jong.

124
00:08:01.023 --> 00:08:04.005
Om ons een gaat iedereen dood.

125
00:08:04.010 --> 00:08:06.021
En wij waren op dat moment op die brug.

126
00:08:07.001 --> 00:08:08.019
Daardoor zijn wij er nog.

127
00:08:08.024 --> 00:08:10.014
Dat is echt bizar.

128
00:08:17.024 --> 00:08:22.001
Kerst 2004. Bomen en huizen en wegen en bruggen.

129
00:08:22.006 --> 00:08:26.012
Niets blijft overeind door de metershoge muur van water.

130
00:08:26.017 --> 00:08:29.019
Bijna 300.000 mensen overleven de tsunami niet.

131
00:08:29.024 --> 00:08:33.013
Wendeline en Marcel overleven het wonder boven wonder wel.

132
00:08:33.018 --> 00:08:37.013
Was het wilskracht of een klein flesje olie?

133
00:08:37.018 --> 00:08:39.009
Alles om ons heen stortte in.

134
00:08:39.014 --> 00:08:42.002
Wij hebben natuurlijk wel wat meegekregen.

135
00:08:42.007 --> 00:08:44.004
Naast me een dode vrouw.

136
00:08:44.009 --> 00:08:47.006
Ik heb honderden, duizenden doden gezien.

137
00:08:47.011 --> 00:08:48.023
Dan denk je...

138
00:08:49.003 --> 00:08:51.000
We hebben veel geluk gehad.

139
00:08:51.005 --> 00:08:55.001
Want we waren in een soort luchtbel. Een veilige plek.

140
00:08:56.023 --> 00:08:59.005
Vooral omdat we een stukje hoger waren.

141
00:08:59.010 --> 00:09:03.005
Daardoor zijn we niet totaal overvallen door de golven.

142
00:09:03.010 --> 00:09:10.018
Marcel en Wendeline gaan drie weken op vakantie naar Sri Lanka om te genieten, van zon, zee en strand.

143
00:09:10.023 --> 00:09:14.020
Ik begreep dat jullie ook bij een monnik zijn geweest.

144
00:09:15.000 --> 00:09:19.011
Ja, klopt. Dat noemen ze een bosmonnik.

145
00:09:19.016 --> 00:09:23.001
Die woonde daar. Hoe was het daar?

146
00:09:23.006 --> 00:09:27.022
Zonder dat wij er om vroegen, kregen wij van alles van die man.

147
00:09:28.002 --> 00:09:34.004
Een tempelbandje. Een kaartje dat we boven de deur moesten hangen.

148
00:09:34.009 --> 00:09:35.022
Dat zou geluk brengen.

149
00:09:36.002 --> 00:09:38.010
En protection oil, beschermolie.

150
00:09:38.015 --> 00:09:40.016
Hij zei nog: Draag dit bij je.

151
00:09:40.021 --> 00:09:44.015
Wij geven het ook altijd aan politiemensen hier in de buurt.

152
00:09:44.020 --> 00:09:49.011
Dan zijn ze beschermd door een soort onzichtbare... Een krachtenveld om je heen.

153
00:09:49.016 --> 00:09:51.017
Zo bracht hij dat.

154
00:09:51.022 --> 00:09:55.010
Dat deden ze altijd met bezoekers? Gaven ze altijd olie?

155
00:09:55.015 --> 00:09:58.023
Nee, de gids deed dit al 20 jaar. Hij had 't nog nooit meegemaakt.

156
00:09:59.003 --> 00:10:03.000
Heel bijzonder. Een beetje apart dat je dat zonder te vragen...

157
00:10:03.005 --> 00:10:07.023
Marcel wilde per se daar naartoe. Dat je dit allemaal krijgt.

158
00:10:08.003 --> 00:10:11.011
Hij vroeg ons: Laat ons weten wat het voor je doet.

159
00:10:13.005 --> 00:10:14.017
Dus eh...

160
00:10:22.018 --> 00:10:25.020
Marcel en Wendeline genieten van hun vakantie.

161
00:10:26.000 --> 00:10:31.001
Na een romantische eerste kerstdag staan ze op het punt om door te reizen naar de Malediven.

162
00:10:31.006 --> 00:10:36.014
Wendeline heeft een onbestemd gevoel als ze op weg gaan naar het vliegveld.

163
00:10:36.019 --> 00:10:40.016
De volgende ochtend hebben we nog ontbeten. En ehm...

164
00:10:40.021 --> 00:10:42.009
Dat is echt aan het strand.

165
00:10:42.014 --> 00:10:45.013
Je ziet allemaal toeristen in de branding staan.

166
00:10:45.018 --> 00:10:48.003
Een klein jongetje. Dat zie ik nog voor me.

167
00:10:48.008 --> 00:10:51.006
Omdat je beseft dat die er waarschijnlijk niet meer zijn.

168
00:10:51.011 --> 00:10:52.023
Daar denk je dan aan.

169
00:10:53.003 --> 00:10:58.008
We zijn om een uur of half negen vertrokken van het hotel.

170
00:10:58.013 --> 00:11:00.010
We reden op een grote brug.

171
00:11:00.015 --> 00:11:02.002
Ik zat achterin.

172
00:11:02.007 --> 00:11:04.011
Marcel zat voorin. Ik keek naar links.

173
00:11:04.016 --> 00:11:09.021
Ik dacht: Wat is het water hoog onder deze brug. Heel wild.

174
00:11:10.001 --> 00:11:14.014
Er kwamen mensen schreeuwend ons tegemoet rennen. Paniek in de ogen.

175
00:11:14.019 --> 00:11:19.002
Toen hadden we door dat er iets fout was. Iets klopte niet.

176
00:11:19.007 --> 00:11:24.011
Toen wij de brug over waren, zagen wij de eerste golven onze kant opkomen.

177
00:11:27.005 --> 00:11:31.018
Ik keek naar achteren. De weg achter ons was helemaal verdwenen.

178
00:11:31.023 --> 00:11:35.023
Het was een grote, bruine, zwarte watermassa.

179
00:11:36.003 --> 00:11:39.016
Dan besef je dat je ingesloten bent door water.

180
00:11:39.021 --> 00:11:41.020
En dan besef je: This is it!

181
00:11:48.003 --> 00:11:51.006
Alles gaat kapot om ons heen. Dus wij ook.

182
00:11:51.011 --> 00:11:54.010
Ik heb nooit gedacht: Ik stap nu uit de auto.

183
00:11:54.015 --> 00:11:57.024
We kunnen ergens naartoe waar het veilig is. Dat kon niet.

184
00:11:58.004 --> 00:11:59.020
Want het was om ons heen.

185
00:12:00.000 --> 00:12:05.001
Je beseft dat het elk moment... Elk moment kan het bij je zijn.

186
00:12:05.006 --> 00:12:07.009
Het water of wat het dan... Ja, water.

187
00:12:09.001 --> 00:12:11.022
Hoorde je mensen gillen? Ja. Ja.

188
00:12:12.002 --> 00:12:14.016
Ik hoor de mensen gillen. Dat herinner ik me.

189
00:12:14.021 --> 00:12:16.018
En ik hoorde het kraken van beton. Ja.

190
00:12:16.023 --> 00:12:20.015
Alles gaat kapot. Dan besef je: Dit is heel sterk.

191
00:12:20.020 --> 00:12:23.005
Deze muur gaat het ook niet houden.

192
00:12:23.010 --> 00:12:26.015
Ja, en hout... krakend... Alles gaat gewoon kapot.

193
00:12:28.018 --> 00:12:33.004
Aan twee kanten worden Marcel en Wendeline ingesloten door het water.

194
00:12:33.009 --> 00:12:36.003
Ze besluiten met de auto de brug weer op te rijden.

195
00:12:36.008 --> 00:12:39.008
Want die ligt in ieder geval een stukje hoger.

196
00:12:39.013 --> 00:12:42.006
Toen zijn we stilzwijgend uitgestapt.

197
00:12:42.011 --> 00:12:45.006
Achteraf is dat best wel gek. En eh...

198
00:12:45.011 --> 00:12:48.013
We hadden slippers aan. We stapten uit de auto.

199
00:12:48.018 --> 00:12:50.007
We stonden op de grond.

200
00:12:50.012 --> 00:12:54.008
En terwijl ik stond werden de slippers onder me vandaan getrokken.

201
00:12:54.013 --> 00:12:59.006
Zo sterk. Al is het nog een heel klein laagje water. Zo sterk is die stroming dan al.

202
00:12:59.011 --> 00:13:03.020
En toen? We zijn op een muurtje geklommen naast de weg.

203
00:13:04.000 --> 00:13:09.016
En dan zit je met zijn drieen op dat muurtje te wachten op wat komen gaat.

204
00:13:09.021 --> 00:13:13.006
En wat dus... toch doodgaan, of zo.

205
00:13:13.011 --> 00:13:16.011
Dit is het dan. Dan besef je dan. Ja. Ja.

206
00:13:16.016 --> 00:13:19.008
Allebei dachten jullie dat. Ja, hetzelfde. Ja.

207
00:13:19.013 --> 00:13:22.011
Nu al, dacht ik. Er is wel echt iets aan de hand.

208
00:13:22.016 --> 00:13:24.019
Grote kans dat we dit niet overleven.

209
00:13:25.020 --> 00:13:30.006
Het muurtje stort al snel in. Marcel wordt de rivier ingetrokken.

210
00:13:30.011 --> 00:13:33.023
Hij ligt onder water bedolven onder brokstukken van beton.

211
00:13:34.003 --> 00:13:37.011
Het lijkt onmogelijk om daar nog uit te komen.

212
00:13:37.016 --> 00:13:40.010
Ja, dan lig je daar stil onder water.

213
00:13:40.015 --> 00:13:42.002
En eh...

214
00:13:42.007 --> 00:13:44.003
Denk je dan nog iets?

215
00:13:44.008 --> 00:13:46.011
Nee, er kwam een totale rust over me heen.

216
00:13:46.016 --> 00:13:50.007
Echt een totale... Ja...

217
00:13:50.012 --> 00:13:54.012
Of vol van vertrouwen: 't Komt goed. Of: Dit is het dan.

218
00:13:54.017 --> 00:13:57.021
Opeens besefte ik: Wendeline is hier ook.

219
00:13:58.001 --> 00:14:02.005
Dan draait het om. Dan wil je er onder uitkomen.

220
00:14:03.019 --> 00:14:09.022
Ik ben me mentaal gaan opladen om die brokstukken van me af te duwen.

221
00:14:11.003 --> 00:14:14.022
Op een gegeven moment heb ik dat met een soort oerkracht kunnen doen.

222
00:14:15.002 --> 00:14:18.012
Dat blijkt later, terwijl ik het van me af geduwd heb...

223
00:14:18.017 --> 00:14:21.008
heb ik mijn schouder uit de kom geduwd.

224
00:14:21.013 --> 00:14:24.010
Dat doe je anders ook niet zomaar, denk ik.

225
00:14:24.015 --> 00:14:27.018
Je wilde niet dood gaan, op dat moment. Nee. Denk ik.

226
00:14:27.023 --> 00:14:30.001
In een keer kwam ik er onder uit.

227
00:14:30.006 --> 00:14:32.017
Om me heen water een brokstukken.

228
00:14:32.022 --> 00:14:34.013
Zoeken naar Wendeline.

229
00:14:34.018 --> 00:14:38.002
En die bleek toen boven... Te zoeken naar hem. Ja.

230
00:14:39.006 --> 00:14:42.017
Het lukt Marcel om veilig bij Wendeline op de brug te komen.

231
00:14:42.022 --> 00:14:46.015
Daar dringt het besef door dat ze aan de dood zijn ontsnapt.

232
00:14:46.020 --> 00:14:50.024
Ik zit op de straat. Ik gil uit naar Wendeline: Ik wil kinderen met je.

233
00:14:51.004 --> 00:14:52.016
Het was...

234
00:14:52.021 --> 00:14:55.010
Ook dat was een bijzonder moment.

235
00:14:55.015 --> 00:14:58.012
Dat vlak na zoiets dat ineens in je opkomt.

236
00:14:58.017 --> 00:15:01.011
En je dat ook uitkraamt, zeg maar.

237
00:15:01.016 --> 00:15:05.002
Ik dacht het en hij zei het. Een beetje zo'n moment.

238
00:15:05.007 --> 00:15:10.012
Ik dacht: Als je weer beseft dat je niet dood bent gegaan, wat je wel dacht...

239
00:15:10.017 --> 00:15:13.019
dan denk je aan leven, op de een of andere manier.

240
00:15:13.024 --> 00:15:17.016
Voortplanten, kinderen, samen sterk.

241
00:15:17.021 --> 00:15:21.009
Een heel sterk gevoel van: We hebben het overleefd.

242
00:15:21.014 --> 00:15:25.020
Marcel moet nog wel naar het ziekenhuis voor zijn ontwrichte schouder.

243
00:15:26.000 --> 00:15:29.001
Maar verder zijn de twee nauwelijks gewond.

244
00:15:29.006 --> 00:15:32.023
Het had anders kunnen lopen. Hoe is het voor jullie aan zee te zijn?

245
00:15:33.003 --> 00:15:36.019
MARCEL: Koud. WENDELINE: Vooral koud. Dat was daar anders.

246
00:15:36.024 --> 00:15:45.021
We kwamen er net achter dat dit het strand is bij Bloemendaal waar we de eerste keer na de tsunami...

247
00:15:46.001 --> 00:15:49.019
bewust naar toe zijn geweest. Je dacht: We gaan naar zee.

248
00:15:49.024 --> 00:15:53.013
Ja, om te ervaren hoe dat weer zou zijn.

249
00:15:53.018 --> 00:15:57.011
En weer vriendjes te worden, met het geluid en zo. En?

250
00:15:57.016 --> 00:16:01.008
De eerste keer was echt wennen. Het geluid van de golven.

251
00:16:01.013 --> 00:16:04.010
Ze zijn nu ver weg, maar...

252
00:16:04.015 --> 00:16:08.003
Wat heeft het jullie zelf veranderd, of je relatie?

253
00:16:08.008 --> 00:16:10.016
Verdiept. Ja.

254
00:16:10.021 --> 00:16:13.001
Echt wel maatjes voor het leven.

255
00:16:13.006 --> 00:16:16.010
Zoiets bind je onwijs.

256
00:16:16.015 --> 00:16:19.012
Het was echt de stempel van nu...

257
00:16:19.017 --> 00:16:23.017
We gaan echt zeker met elkaar verder. Die kindjes moeten er komen.

258
00:16:23.022 --> 00:16:25.019
En ze zijn er. Ze zijn er, ja.

259
00:16:28.000 --> 00:16:32.010
En de olie, heeft die geholpen?

260
00:16:32.015 --> 00:16:34.002
Ja, ik geloof het wel.

261
00:16:34.007 --> 00:16:37.001
Misschien wil ik het wel geloven, maar eh...

262
00:16:37.006 --> 00:16:39.013
Je probeert toch iets vast te pakken.

263
00:16:39.018 --> 00:16:44.018
Het is zo bijzonder geweest dat je denkt: We hadden wel die olie waar we niet om gevraagd hadden.

264
00:16:44.023 --> 00:16:50.001
We moesten vertellen wat het met ons zou doen, mochten we in zo'n situatie komen.

265
00:16:50.006 --> 00:16:52.022
Je hebt het die monnik laten weten? Ja.

266
00:16:53.002 --> 00:16:55.005
Ik heb hem een brief kunnen schrijven.

267
00:16:56.005 --> 00:17:00.002
Ik geloof dat er meer is tussen hemel en aarde. Absoluut.

268
00:17:02.021 --> 00:17:05.001
Ik ben op weg naar een huiskamer in Zutphen.

269
00:17:05.006 --> 00:17:09.007
Waar mensen in deze donkere decemberdagen vrolijkheid zoeken...

270
00:17:09.012 --> 00:17:13.007
bij de Zuid-Afrikaanse poppenspeler Sigurd Olivier.

271
00:17:32.001 --> 00:17:33.013
MUZIEK

272
00:18:10.013 --> 00:18:15.012
Sigurd reisde ooit jarenlang door Europa met zijn poppentheater.

273
00:18:34.024 --> 00:18:37.023
Sigurds doel is om het leven vrolijker te maken.

274
00:18:38.003 --> 00:18:40.012
Zijn eigen leven was dat niet altijd.

275
00:18:40.017 --> 00:18:44.003
Hij groeide op in Zuid-Afrika onder het strenge apartheidsregime.

276
00:18:44.008 --> 00:18:47.014
Ook al was hij blank, Sigurd voelde de censuur.

277
00:19:43.009 --> 00:19:49.008
Als ook zijn tweede fotoboek wordt verboden, besluit Sigurd Zuid-Afrika in de jaren 80 te verlaten.

278
00:19:49.013 --> 00:19:52.022
Hij begint aan een reizend bestaan door Australie en Europa.

279
00:19:53.002 --> 00:19:58.022
Overal heeft hij baantjes en onderweg leert hij zichzelf houtsnijden als tijdverdrijf.

280
00:20:28.004 --> 00:20:31.002
Die eerste pop noemt hij Koning Sigurd.

281
00:20:31.007 --> 00:20:34.010
Sigurd reist, al houtsnijdend, verder door Europa.

282
00:20:34.015 --> 00:20:42.014
Als hij op Kreta frisdrank verkoopt aan wandelaars bij Samaria Kloof neemt zijn leven een nieuwe wending.

283
00:21:28.002 --> 00:21:32.014
En zo vond Sigurd, 20 jaar geleden zijn thuisbasis in Nederland.

284
00:21:32.019 --> 00:21:35.019
Met zijn evenbeeld op zijn schouder ging hij naar buiten.

285
00:21:35.024 --> 00:21:38.015
Het bleek het begin van een leven als poppenspeler.

286
00:21:38.020 --> 00:21:41.009
Maar het begin was niet gemakkelijk.

287
00:22:53.017 --> 00:22:56.018
Voorlopig weet Sigurd nog niet van ophouden.

288
00:22:56.023 --> 00:23:01.000
Hij werkt zelfs nog aan een grote droom: Een speelfilm maken met zijn poppen.

289
00:23:44.010 --> 00:23:47.003
Dit was de allerlaatste Goudmijn op tv.

290
00:23:47.008 --> 00:23:49.024
Maar we gaan door op Radio 5 Nostalgia.

291
00:23:50.004 --> 00:23:52.011
Elke vrijdagmiddag tussen 2 en 4.

292
00:23:53.015 --> 00:23:57.000
Wees jezelf. Durf jezelf te zijn.

293
00:23:58.008 --> 00:24:00.021
Geen maskers. Gewoon jezelf.

