WEBVTT

1
00:00:04.002 --> 00:00:05.014
888

2
00:00:05.019 --> 00:00:09.016
Wij hadden dit gesprek niet kunnen voeren toen ik 20 was.

3
00:00:09.021 --> 00:00:11.021
Wij hadden geen gesprek kunnen voeren.

4
00:00:12.001 --> 00:00:13.015
Hoe was het dan gedaan?

5
00:00:13.020 --> 00:00:17.012
Dan had ik gemompeld waarschijnlijk.

6
00:00:17.017 --> 00:00:21.002
En er zat een kans in dat ik was weggelopen.

7
00:00:21.020 --> 00:00:24.017
Auke moest als kind voor zichzelf zorgen.

8
00:00:24.022 --> 00:00:28.009
Zijn vader stierf toen hij jong was en zijn moeder was amper thuis.

9
00:00:28.014 --> 00:00:32.024
Ik weet nog dat we veel avonden wachtten wanneer ze terug kwam.

10
00:00:33.004 --> 00:00:36.021
Dan had je het gevoel van een bowlingbal in je buik.

11
00:00:37.001 --> 00:00:38.018
Voortdurende stress.

12
00:00:38.023 --> 00:00:42.001
Hij, zijn broer en zussen voedden zichzelf op.

13
00:00:42.006 --> 00:00:44.020
Niemand ziet dat ze worden verwaarloosd.

14
00:00:52.010 --> 00:00:56.001
*Toe, huil niet, kleine man

15
00:01:05.024 --> 00:01:09.004
Prachtig nummer, zeg. Dank je wel. Kippenvel.

16
00:01:09.009 --> 00:01:11.002
Hoe heet het? Kleine man.

17
00:01:11.007 --> 00:01:14.017
Het refrein verraadt het al. Wie was de kleine man?

18
00:01:14.022 --> 00:01:17.024
In dit geval ben ik de kleine man.

19
00:01:18.004 --> 00:01:21.013
Het liedje gaat er over dat hoewel je kind bent...

20
00:01:21.018 --> 00:01:26.006
je ook verantwoordelijkheden krijgt toebedeeld door het lot...

21
00:01:26.011 --> 00:01:29.012
die niet bij die leeftijd horen. Je bent een kleine man.

22
00:01:29.017 --> 00:01:31.016
Hoe heb je de muziek ontdekt?

23
00:01:31.021 --> 00:01:34.006
Door de platenkast van mijn ouders.

24
00:01:34.011 --> 00:01:36.005
Ehm...

25
00:01:36.010 --> 00:01:40.020
Mijn vader had een hele mooie collectie oude jazz.

26
00:01:41.000 --> 00:01:46.024
Er stond EEN plaat bij die ik echt heel mooi vond.

27
00:01:47.004 --> 00:01:50.007
Dat was Night Lights van Gerry Mulligan.

28
00:01:50.012 --> 00:01:53.000
Dat is de mooiste middernachtplaat die ik ken.

29
00:01:53.005 --> 00:01:57.017
Als het cafe leeg is en er zit nog EEN iemand aan de bar moet die plaat op.

30
00:01:57.022 --> 00:02:00.017
Waarom ben je muziek gaan maken?

31
00:02:00.022 --> 00:02:06.016
Ik heb de neiging om alles waar ik bewondering voor heb, zelf ook te willen.

32
00:02:06.021 --> 00:02:09.016
Als ik de Tour de France had gekeken...

33
00:02:09.021 --> 00:02:13.019
klom ik op mijn fiets en zocht ik de hoogste fiets in de buurt.

34
00:02:13.024 --> 00:02:16.006
Voor de Bolletjestrui.

35
00:02:16.011 --> 00:02:21.016
En toen ik die platen hoorde, wilde ik dat ook.

36
00:02:21.021 --> 00:02:26.009
Maar als je ouder wordt, wordt het ook een manier om dingen te vertellen.

37
00:02:26.014 --> 00:02:28.018
Over jezelf, over het leven.

38
00:02:30.011 --> 00:02:34.006
Auke groeit op bij Slochteren, een dorpje in Groningen.

39
00:02:34.011 --> 00:02:38.020
Zijn vader is journalist en eigenaar van het plaatselijke krantje.

40
00:02:39.000 --> 00:02:40.012
Waar gaan we naartoe?

41
00:02:40.017 --> 00:02:45.022
Als we hier over de brug gaan, kunnen we door een bos...

42
00:02:46.002 --> 00:02:49.003
richting het gehucht waar ik ben opgegroeid.

43
00:02:49.008 --> 00:02:52.017
Denemarken. Denemarken. Klinkt spannend.

44
00:02:52.022 --> 00:02:56.002
Het betekent ruige velden, oftewel ruig land.

45
00:02:56.007 --> 00:02:59.016
En het is ook ruig. Dat gaan we allemaal zien.

46
00:02:59.021 --> 00:03:02.009
Uit wat voor gezin kom je?

47
00:03:02.014 --> 00:03:07.014
Mijn vader en moeder komen allebei uit de gegoede middenklasse.

48
00:03:07.019 --> 00:03:10.018
Maar ze waren wel een soort zwarte schapen.

49
00:03:10.023 --> 00:03:14.010
Dwarse, eigenzinnige mensen. Atheisten.

50
00:03:14.015 --> 00:03:16.017
Eh...

51
00:03:16.022 --> 00:03:19.019
Hele liberale mensen. Wel gecultiveerd.

52
00:03:21.003 --> 00:03:25.004
Op een zeker moment zijn ze op het platteland gaan wonen...

53
00:03:25.009 --> 00:03:28.002
tussen mensen die heel anders zijn dan zij.

54
00:03:28.007 --> 00:03:31.023
Beschrijf eens hoe het er thuis aan toe ging.

55
00:03:32.003 --> 00:03:34.019
Mijn ouders waren mensen waarbij altijd alles kon.

56
00:03:34.024 --> 00:03:37.012
Mijn vader had een radioprogramma.

57
00:03:37.017 --> 00:03:43.021
Hij heeft het een keer opgenomen voor een dierentuin of circus in nood.

58
00:03:44.001 --> 00:03:46.003
Ik dat het een dierentuin was.

59
00:03:47.017 --> 00:03:51.018
En als dank heeft hij toen van de eigenaar een poema gekregen.

60
00:03:51.023 --> 00:03:53.012
Een poema?

61
00:03:53.017 --> 00:03:56.010
Dus er was een poema thuis die kippen at.

62
00:03:56.015 --> 00:03:58.010
Alles kon daar gewoon.

63
00:03:58.015 --> 00:04:02.011
Dat is levensgevaarlijk. Ja, dat bedachten ze ook.

64
00:04:02.016 --> 00:04:08.000
Die poema hebben ze ook teruggeven. Maar het gaat om the frame of mind.

65
00:04:08.005 --> 00:04:11.006
Mijn vader was ook heel aanwezig in het dorp.

66
00:04:11.011 --> 00:04:14.019
Met 1 april misbruikte hij zijn krant voor grappen.

67
00:04:14.024 --> 00:04:16.011
Noem er eens een.

68
00:04:17.014 --> 00:04:22.013
Nou, hij heeft een keer de komst van de koningin aangekondigd.

69
00:04:22.018 --> 00:04:27.018
Het halve dorp stond bij het gemeentehuis en hij reed langs om ze uit te lachen.

70
00:04:27.023 --> 00:04:31.012
Dat is wel erg grappig, hoor. Dat is wel grappig.

71
00:04:31.017 --> 00:04:33.018
Konden ze dat waarderen hier?

72
00:04:33.023 --> 00:04:37.007
Nou, ze grommen wat.

73
00:04:37.012 --> 00:04:40.020
En dan later hoor je: Ik kon er wel om lachen, hoor.

74
00:04:41.000 --> 00:04:44.005
Als ik jou zo hoor praten, was het een groot kind.

75
00:04:44.010 --> 00:04:47.005
Hij was een groot kind. En mijn moeder ook.

76
00:04:47.010 --> 00:04:54.012
De essentie van het verhaal van mijn familie is dat het een familie van kinderen is.

77
00:04:54.017 --> 00:04:58.010
Het is EEN grote kinderwereld geweest.

78
00:04:58.015 --> 00:05:03.011
Maar een kinderwereld botst natuurlijk heel erg met de echte wereld.

79
00:05:04.013 --> 00:05:07.016
Pippi Langkous kan alleen bestaan in boeken.

80
00:05:07.021 --> 00:05:09.024
Maar niet in de werkelijkheid.

81
00:05:12.018 --> 00:05:15.019
*Ik was nog maar een kind toen

82
00:05:15.024 --> 00:05:19.002
*Maar ook een kleine man

83
00:05:20.005 --> 00:05:23.008
*Toe, huil niet, kleine man

84
00:05:23.013 --> 00:05:26.022
Auke is zeven als zijn vader ineens overlijdt.

85
00:05:27.002 --> 00:05:29.014
Simpelweg door een te heftig leven.

86
00:05:29.019 --> 00:05:32.024
Te veel drinken, te veel roken, te veel stress.

87
00:05:33.004 --> 00:05:38.007
Auke blijft achter met zijn moeder, zijn oudere broer en zijn twee zusjes.

88
00:05:38.012 --> 00:05:40.007
De jongste is pas vier maanden oud.

89
00:05:40.012 --> 00:05:43.024
En toen zat mijn moeder dus met vier kinderen. Weduwe.

90
00:05:44.004 --> 00:05:45.016
33 jaar oud.

91
00:05:47.003 --> 00:05:53.000
En een bedrijf dat ook nog draaiende moest worden gehouden, waar ze geen verstand van had.

92
00:05:53.005 --> 00:05:58.000
En iemand die gewend was, en het tot ieders ongeluk ook gebleven is...

93
00:05:58.005 --> 00:06:02.016
om heel veel vrijheid te nemen...

94
00:06:02.021 --> 00:06:08.018
en weg te lopen voor verantwoordelijkheid.

95
00:06:09.018 --> 00:06:13.019
Ik heb later van haar begrepen dat ze zich van het eerste half jaar...

96
00:06:13.024 --> 00:06:16.020
na de dood van mijn vader niks herinnert.

97
00:06:17.000 --> 00:06:20.017
Dat ze in een soort van shocktoestand heeft verkeerd.

98
00:06:20.022 --> 00:06:25.003
En dat wordt ook wel door andere mensen bevestigd.

99
00:06:25.008 --> 00:06:27.023
Ze at heel slecht, was heel mager.

100
00:06:28.003 --> 00:06:32.006
Er was een vrouw in het dorp die haar slagroom kwam voeren...

101
00:06:32.011 --> 00:06:35.003
zodat ze nog wat binnen kreeg.

102
00:06:35.008 --> 00:06:37.018
Dus het ging heel slecht met haar.

103
00:06:37.023 --> 00:06:41.005
Ik denk dat ze ook nooit van die klap hersteld is.

104
00:06:41.010 --> 00:06:47.007
Het lijkt me ook heel erg moeilijk. Daar sta je dan met vier kinderen.

105
00:06:47.012 --> 00:06:51.005
Helemaal in je uppie. Dat is ook hartstikke moeilijk.

106
00:06:51.010 --> 00:06:56.019
Dan moet je het maar zien te rooien. Het gebeurt meer mensen die het wel rooien.

107
00:06:56.024 --> 00:07:00.017
Sommigen zijn sterk genoeg om dat te kunnen en anderen niet.

108
00:07:00.022 --> 00:07:03.015
Zij was de verkeerde persoon in deze situatie.

109
00:07:03.020 --> 00:07:07.015
Levend op het platteland, afgezonderd van anderen...

110
00:07:07.020 --> 00:07:11.002
probeert Aukes moeder te redden wat er te redden valt.

111
00:07:11.007 --> 00:07:13.004
Er is al snel te weinig geld.

112
00:07:13.009 --> 00:07:15.005
De krant moet worden verkocht.

113
00:07:15.010 --> 00:07:18.003
Aukes moeder vlucht steeds vaker het huis uit.

114
00:07:18.008 --> 00:07:22.001
De eerste jaren ging het nog wel.

115
00:07:22.006 --> 00:07:25.014
Maar later was ze echt heel vaak weg. Soms weken.

116
00:07:25.019 --> 00:07:28.022
En dan moesten wij maar zien hoe we het redden.

117
00:07:29.002 --> 00:07:34.002
Wie zorgde er dan voor jullie? Niemand. Niemand? Niemand.

118
00:07:34.007 --> 00:07:38.004
Jullie waren kinderen? Je kon toch niet voor jezelf zorgen.

119
00:07:38.009 --> 00:07:40.000
Nou, ik was 13 of zo.

120
00:07:40.005 --> 00:07:41.017
Maar dan toch...

121
00:07:41.022 --> 00:07:44.006
Ehm...

122
00:07:44.011 --> 00:07:48.002
Nee, niemand. En niemand had het ook echt door, hoor.

123
00:07:48.007 --> 00:07:51.011
Als je afgelegen in een bos opgroeit...

124
00:07:53.010 --> 00:07:56.004
Mensen willen het natuurlijk niet zien.

125
00:07:56.009 --> 00:07:57.021
Daar begint het mee.

126
00:07:58.001 --> 00:08:00.000
Het is ook moeilijk te zien.

127
00:08:00.005 --> 00:08:03.012
In een rijtjeshuis hebben mensen het eerder door.

128
00:08:03.017 --> 00:08:12.008
En mijn moeder is heel goed in het ophouden van de schone schijn.

129
00:08:12.013 --> 00:08:18.015
Zij was dan in het dorp, zat in het cafe en wist dan wel te doen alsof alles heel erg goed ging.

130
00:08:18.020 --> 00:08:21.002
Terwijl dat helemaal niet zo was.

131
00:08:23.016 --> 00:08:27.000
Er was EEN specifieke zomer dat ze echt weken weg was.

132
00:08:27.005 --> 00:08:30.003
We sliepen buiten. We sliepen vaak buiten.

133
00:08:30.008 --> 00:08:35.004
Dan sleepten we matrassen naar het bos en dan sliepen we daar.

134
00:08:35.009 --> 00:08:38.012
We lazen heel veel en we speelden heel veel.

135
00:08:38.017 --> 00:08:42.000
We ondernamen projectjes en we maakten muziek.

136
00:08:42.005 --> 00:08:45.012
We deden alles wat we maar wilden.

137
00:08:46.022 --> 00:08:50.004
En zo nu en dan fietsten we naar de supermarkt...

138
00:08:50.009 --> 00:08:54.016
en dan kochten we pizza's die we maakten in de pan.

139
00:08:57.003 --> 00:08:58.015
En cola en snoep.

140
00:08:58.020 --> 00:09:04.021
Dat koop je als je kind bent en wat je zelf bepaalt wat je eet.

141
00:09:05.001 --> 00:09:08.023
Maar vier kinderen kunnen zichzelf toch niet opvoeden?

142
00:09:09.020 --> 00:09:12.003
Dat zou je denken, he? Nee.

143
00:09:13.020 --> 00:09:15.007
Hoe deden jullie dat?

144
00:09:16.007 --> 00:09:17.019
Ik denk dat we...

145
00:09:17.024 --> 00:09:22.008
We hebben wel veel geluk gehad dat we elkaar hadden.

146
00:09:22.013 --> 00:09:24.016
We hadden een hele sterke band.

147
00:09:24.021 --> 00:09:26.014
Ik vooral met mijn broer.

148
00:09:26.019 --> 00:09:29.018
En mijn zussen hadden een hele sterke band.

149
00:09:29.023 --> 00:09:31.020
Je wist: Die zijn er altijd.

150
00:09:32.000 --> 00:09:33.021
Die veiligheid heb je.

151
00:09:34.001 --> 00:09:37.000
En je hebt ook mensen met wie je kunt praten.

152
00:09:37.005 --> 00:09:39.017
Dat gaat dan in hele simpele termen.

153
00:09:39.022 --> 00:09:43.008
Dat moeder weg is. En wat ze aan het doen is.

154
00:09:46.014 --> 00:09:48.021
Dagenlang speelt Auke in het bos.

155
00:09:49.001 --> 00:09:52.000
Bomen klimmen, hutten bouwen. Alles kan.

156
00:09:52.005 --> 00:09:56.008
En als moeder weg is, slapen de kinderen 's nachts in het bos.

157
00:09:56.013 --> 00:09:58.008
Alsof het heel normaal is.

158
00:09:58.013 --> 00:10:00.000
*In ons eigen Vietnam

159
00:10:03.016 --> 00:10:05.003
*We sliepen buiten

160
00:10:06.003 --> 00:10:07.015
*Totdat de regen kwam

161
00:10:11.016 --> 00:10:13.003
*Aha

162
00:10:17.016 --> 00:10:20.020
Dit is het bos waar we dan sliepen in de zomer.

163
00:10:21.024 --> 00:10:25.013
Eigenlijk was dit jullie achtertuin? Ja.

164
00:10:25.018 --> 00:10:29.023
En 's nachts, als mijn moeder er niet was, gingen we het bos in.

165
00:10:30.003 --> 00:10:34.005
En dan speelden we oorlog, met zaklantaarns.

166
00:10:34.010 --> 00:10:38.007
Als je door de lichtstraal geraakt werd, was je dood.

167
00:10:38.012 --> 00:10:41.013
Dan gingen we midden in de nacht door het bos.

168
00:10:41.018 --> 00:10:47.011
Samen met mijn kleine zusje, die toen vijf was. Zo waren de nachten.

169
00:10:47.016 --> 00:10:52.011
Eigenlijk was dit jullie speeltuin dus. Ja.

170
00:10:52.016 --> 00:10:55.009
Wat je wel meteen voelt, is dat je nog...

171
00:10:55.014 --> 00:10:58.011
ondanks het feit dat het veranderd is....

172
00:10:58.016 --> 00:11:00.003
precies de weg weet.

173
00:11:00.008 --> 00:11:03.018
Ik zou hier op hoog tempo goed de weg kunnen vinden.

174
00:11:03.023 --> 00:11:08.006
De topografie van zo'n bos zit helemaal in je wezen.

175
00:11:08.011 --> 00:11:11.008
*We waren beesten

176
00:11:11.013 --> 00:11:14.005
*Die stoeiden met de nacht

177
00:11:17.011 --> 00:11:19.012
*En het bos om ons heen

178
00:11:22.008 --> 00:11:24.010
*Er was een leegte

179
00:11:24.015 --> 00:11:27.014
De kinderen worden aan hun lot overgelaten.

180
00:11:27.019 --> 00:11:30.001
Ze zijn steeds vaker in het bos.

181
00:11:30.006 --> 00:11:33.009
Het huis is inmiddels een enorme smeerboel.

182
00:11:33.014 --> 00:11:35.009
De afwas werd niet gedaan.

183
00:11:35.014 --> 00:11:37.005
De was werd niet gedaan.

184
00:11:37.010 --> 00:11:40.009
Het werd steeds viezer. Een zwijnenstal? Ja.

185
00:11:40.014 --> 00:11:45.000
En daarvan waren we ons wel een beetje bewust.

186
00:11:45.005 --> 00:11:46.019
Maar niet heel erg.

187
00:11:46.024 --> 00:11:51.017
Je werd je er pas van bewust als je in aanraking kwam met de buitenwereld.

188
00:11:51.022 --> 00:11:58.001
Op een zeker moment verscheen er een man bij ons aan de deur.

189
00:11:58.006 --> 00:12:00.020
En die man die kwam ons...

190
00:12:02.008 --> 00:12:04.019
Ja, ik denk dat-ie probeerde te helpen...

191
00:12:04.024 --> 00:12:07.024
maar dat deed-ie een beetje op een knullige manier.

192
00:12:08.004 --> 00:12:11.003
Die had eten voor ons meegenomen, patat.

193
00:12:12.003 --> 00:12:16.009
Maar hij kwam ons uitleggen wat voor verschrikkelijke kinderen wij waren:

194
00:12:16.014 --> 00:12:19.022
'Kijk hoe vies het is, geen wonder dat jullie moeder weg is.

195
00:12:20.002 --> 00:12:24.008
En wij vonden dat heel raar en heel naar en heel onterecht.

196
00:12:24.013 --> 00:12:29.002
Maar we gingen wel opeens met zijn ogen naar ons huis kijken.

197
00:12:29.007 --> 00:12:34.009
En op dat moment word je je heel bewust van hoe vies het is en schaam je je heel erg.

198
00:12:34.014 --> 00:12:37.011
Hoe vies was het? Leg dat eens uit.

199
00:12:37.016 --> 00:12:44.008
We hadden geen kattenbak in huis en als de deuren dicht waren, konden ze het bos niet in.

200
00:12:44.013 --> 00:12:48.007
Dan lagen er ergens kranten en deden ze het daarop.

201
00:12:48.012 --> 00:12:50.021
Dat koekte dan aan en het stonk.

202
00:12:51.001 --> 00:12:53.018
En overal lag vuilnis. Het was echt heel vies.

203
00:12:53.023 --> 00:12:57.023
We hadden een oven die we nooit gebruikten. Daar woonden muizen in.

204
00:12:58.003 --> 00:13:01.008
Ehm... Die lag vol met muizenkeutels.

205
00:13:03.011 --> 00:13:06.016
En wat mij altijd heel erg gefrappeerd heeft...

206
00:13:06.021 --> 00:13:08.008
Ehm...

207
00:13:08.013 --> 00:13:12.019
We hadden wel een wasmachine en mijn zus deed wel eens de was...

208
00:13:12.024 --> 00:13:18.015
maar mijn moeder nooit en ik herinner me nog goed dat mijn zus...

209
00:13:18.020 --> 00:13:22.019
mijn moeder een keer probeerde uit te leggen hoe de wasmachine werkte.

210
00:13:22.024 --> 00:13:25.007
Want dat wist ze namelijk gewoon niet.

211
00:13:25.012 --> 00:13:27.008
Waar leefden jullie van?

212
00:13:28.008 --> 00:13:31.016
Nou, we kregen wel wat geld toegestopt.

213
00:13:31.021 --> 00:13:34.003
En op zekere momenten... Van wie?

214
00:13:34.008 --> 00:13:38.008
We kregen wat zakgeld van mijn grootouders...

215
00:13:38.013 --> 00:13:41.013
en van mijn moeder, als ze geld had.

216
00:13:41.018 --> 00:13:44.011
Zo nu en dan had ze een nieuwe vriend...

217
00:13:44.016 --> 00:13:47.016
en die probeerde je gunst te kopen, dus...

218
00:13:47.021 --> 00:13:52.007
Was het geld wel eens op? Het geld was ook wel eens op, denk ik. Ja.

219
00:13:52.012 --> 00:13:54.009
Waar leefden jullie dan van?

220
00:13:54.014 --> 00:13:57.018
Wat er nog in de kast te vinden was. Oud brood of zo.

221
00:14:01.011 --> 00:14:03.010
Dit stukje weg was eindeloos.

222
00:14:03.015 --> 00:14:07.007
Als je dan moest fietsen, had je daar totaal geen zin in.

223
00:14:07.012 --> 00:14:10.014
Je fietste dat echt met zo veel tegenzin.

224
00:14:21.015 --> 00:14:24.023
Zag men op school niet dat jullie werden verwaarloosd?

225
00:14:25.003 --> 00:14:28.016
Wij konden ons goed handhaven op school qua resultaten.

226
00:14:28.021 --> 00:14:33.002
Voor een school is het moeilijk in te grijpen als de cijfers goed zijn.

227
00:14:33.007 --> 00:14:36.019
Maar ik denk wel dat ze wat gemerkt hebben.

228
00:14:36.024 --> 00:14:40.003
Maar dat is ook weer later terugkijkend...

229
00:14:40.008 --> 00:14:44.009
Een conrector heeft wel eens een gesprek met mij proberen te voeren.

230
00:14:44.014 --> 00:14:48.000
'Hoe is het thuis? Is je moeder wel lief voor je?'

231
00:14:48.005 --> 00:14:52.006
Maar dan denk je alleen: Wat zit die man te zwammen, mag ik weer weg?

232
00:14:53.006 --> 00:14:58.022
Auke begint te beseffen dat wat een leuke speeltuin lijkt in werkelijkheid helemaal niet leuk is.

233
00:14:59.002 --> 00:15:01.018
Zeker als zijn moeder steeds vaker weg is.

234
00:15:01.023 --> 00:15:06.001
Ik herinner me veel avonden dat we zaten te wachten tot ze terugkwam.

235
00:15:06.006 --> 00:15:12.010
En het gevoel van een bowlingbal in je buik. Die voortdurende stress.

236
00:15:12.015 --> 00:15:16.024
Een kind moet niet voortdurend gestrest zijn, maar dat waren we heel erg.

237
00:15:17.024 --> 00:15:23.016
Gevoelens van angst en onzekerheid nemen toe. Auke vlucht in zijn boeken en zijn fantasiewereld.

238
00:15:23.021 --> 00:15:27.022
Ik las zo veel. Ik begrijp nu niet meer hoe ik zoveel heb kunnen lezen.

239
00:15:28.002 --> 00:15:32.012
Al dat lezen was een ontsnapping, al die science fiction boeken.

240
00:15:32.017 --> 00:15:36.004
Dan lig je buiten onder de sterrenhemel en ondertussen...

241
00:15:36.009 --> 00:15:40.019
ben je boeken aan het lezen die je ook transporteren naar de verre ruimte.

242
00:15:40.024 --> 00:15:42.023
Dat was wel heel bijzonder.

243
00:15:43.003 --> 00:15:47.004
En, heel gek, dat heeft te maken met het landschap en de omgeving...

244
00:15:47.009 --> 00:15:51.008
Dit ligt boven op een gasbel, dus je hebt hier overal...

245
00:15:51.013 --> 00:15:53.018
van die gaswinningstations.

246
00:15:53.023 --> 00:15:58.016
En dat zijn een soort van bases op andere planeten.

247
00:15:58.021 --> 00:16:04.000
Dus je leeft ook in een hele gekke wereld die op een bepaalde manier bijzonder is.

248
00:16:04.005 --> 00:16:08.000
Het landschap sluit bijna aan op wat je aan het lezen bent.

249
00:16:08.005 --> 00:16:11.009
Dat gaat dan een soort kruisbestuiving aan met elkaar.

250
00:16:14.006 --> 00:16:18.012
Vluchten in science fiction, voor Auke is het DE manier om te overleven.

251
00:16:18.017 --> 00:16:24.007
En juist bij de installaties van Slochteren komt zijn fantasiewereld helemaal tot zijn recht.

252
00:16:24.012 --> 00:16:28.020
Dit is een hele mysterieuze plek die me altijd mateloos intrigeerde.

253
00:16:29.000 --> 00:16:30.016
Het is heel futuristisch.

254
00:16:30.021 --> 00:16:34.014
Het gekke van die plekken is, terwijl er van alles gebeurt...

255
00:16:34.019 --> 00:16:38.022
waarvan je niet precies weet wat, dat ze altijd uitgestorven zijn.

256
00:16:39.002 --> 00:16:40.014
Maar jij was er wel.

257
00:16:40.019 --> 00:16:44.010
Nee, je kwam er wel in de buurt, maar nooit zo dicht als nu.

258
00:16:44.015 --> 00:16:46.002
Dat durfde je dan niet.

259
00:16:46.007 --> 00:16:50.024
Maar het voedt wel heel erg je fantasie.

260
00:16:51.004 --> 00:16:52.016
Wat zocht je hier dan?

261
00:16:52.021 --> 00:16:57.021
Het is toch een soort van buitenaardse... Een basis op een andere planeet.

262
00:16:58.001 --> 00:17:01.010
En dat voelde soms wel heel vertrouwd voor me.

263
00:17:01.015 --> 00:17:05.014
Dat paste wel bij wat me fascineerde en misschien ergens ook wel...

264
00:17:05.019 --> 00:17:10.011
met hoe ik mezelf voelde als iets anders, iets niet helemaal van deze planeet.

265
00:17:10.016 --> 00:17:14.024
Auke beseft steeds meer dat hij zijn leven opnieuw moet vormgeven.

266
00:17:15.004 --> 00:17:18.012
Hij gaat het huis uit en studeren, maar vindt het moeilijk...

267
00:17:18.017 --> 00:17:22.017
om onder de mensen te zijn en een leven te leiden dat voor velen normaal is.

268
00:17:22.022 --> 00:17:29.011
In het sociale leven bewegen is iets dat je moet leren en dat leer je onder andere door een voorbeeld.

269
00:17:29.016 --> 00:17:33.018
En als je geen voorbeeld hebt en er ook weinig oefening in hebt...

270
00:17:33.023 --> 00:17:36.020
omdat je jezelf daarvan hebt afgeschermd...

271
00:17:37.000 --> 00:17:43.003
Dan loop je hard tegen een muur op op het moment dat je alleen in die wereld staat.

272
00:17:43.008 --> 00:17:47.009
Dat je verder moet en dat je het zelf moet uitzoeken.

273
00:17:47.014 --> 00:17:52.013
En dat is een heel lang proces. Het begon met iets heel simpels als...

274
00:17:53.016 --> 00:17:57.008
'Oke ik heb geen vrienden, dat is eigenlijk niet normaal.'

275
00:17:57.013 --> 00:18:02.002
Als ik eh... Ik ben toen bewust vrienden gaan zoeken.

276
00:18:02.007 --> 00:18:04.021
Echt bewust. Het was gewoon een besluit.

277
00:18:05.021 --> 00:18:08.008
En dat gaan dan eerst heel moeilijk.

278
00:18:09.024 --> 00:18:14.016
Maar op een zeker moment dan lukt dat en dan zo stapje bij stapje...

279
00:18:16.003 --> 00:18:18.015
leer je je bewegen in de wereld.

280
00:18:18.020 --> 00:18:21.014
Je was sociaal heel beperkt? Dat was ik zeker.

281
00:18:21.019 --> 00:18:26.011
We hadden dit gesprek absoluut niet kunnen voeren toen ik 20 was. Absoluut niet.

282
00:18:26.016 --> 00:18:29.002
Wij hadden geen gesprek kunnen voeren.

283
00:18:29.007 --> 00:18:32.002
Hoe was het dan gegaan? Als ik iets gevraagd had?

284
00:18:32.007 --> 00:18:36.000
Ja, dan had ik waarschijnlijk gemompeld...

285
00:18:37.000 --> 00:18:39.017
en er was een kans dat ik gewoon was weggelopen.

286
00:18:40.017 --> 00:18:45.013
Beetje bij beetje bouwt Auke zijn leven op en lukt het hem vrienden te maken en te houden.

287
00:18:45.018 --> 00:18:49.007
Ook ontdekt hij een steeds grotere passie voor het schrijven.

288
00:18:49.012 --> 00:18:55.006
Op een zeker moment heb ik geprobeerd om een carriere als journalist op te bouwen.

289
00:18:55.011 --> 00:18:57.004
Maar ik had geen papieren, he.

290
00:18:57.009 --> 00:19:00.002
Want dat studeren dat ging helemaal niet.

291
00:19:00.007 --> 00:19:06.004
Toen heb ik onwaarschijnlijk misplaatste arrogante brieven gestuurd naar tijdschriften...

292
00:19:06.009 --> 00:19:10.001
en die zeiden op een zeker moment: Nou, maak maar waar dan.

293
00:19:10.006 --> 00:19:13.023
En, ik was nog vrij jong, toen ging ik werken voor Vrij Nederland.

294
00:19:14.003 --> 00:19:17.023
Maar ik kwam daar nooit. Ze wisten niet hoe ik er uitzag.

295
00:19:18.003 --> 00:19:19.024
Ik kwam nooit vergaderen.

296
00:19:21.003 --> 00:19:25.014
Maar ik deed wel werk voor ze, als een soort van mysterieuze schim.

297
00:19:25.019 --> 00:19:29.017
Ik moest ook een interview doen en daar was ik heel erg bang voor.

298
00:19:29.022 --> 00:19:33.023
Ik deed het wel. Maar ik woonde nog in het hoge noorden...

299
00:19:34.003 --> 00:19:38.023
en dan zit je twee uur in de trein jezelf echt helemaal op te vreten.

300
00:19:39.003 --> 00:19:41.020
Van de zenuwen? Van je zenuwen, ja.

301
00:19:42.000 --> 00:19:44.023
Als het gesprek gaande was, ging dat meestal prima.

302
00:19:45.003 --> 00:19:49.004
Maar ik had altijd een paar minuten nodig om die zekerheid te krijgen:

303
00:19:49.009 --> 00:19:52.002
Oke, dit is een situatie waar ik mee om kan gaan.

304
00:19:52.007 --> 00:19:55.005
Dit komt wel goed.

305
00:19:55.010 --> 00:19:58.014
Maar die twee uur er naartoe was altijd hel.

306
00:19:58.019 --> 00:20:04.015
Het lijkt erop dat Auke zijn leven weer op de rit heeft. Toch is er iets dat blijft knagen.

307
00:20:04.020 --> 00:20:07.017
Rond zijn 30e krijgt hij zelfs een burn-out.

308
00:20:07.022 --> 00:20:11.010
Ik had toen een hele ingewikkelde...

309
00:20:11.015 --> 00:20:15.011
stresserende relatie met een moeilijk meisje.

310
00:20:15.016 --> 00:20:21.015
En ik had de ziekte van Pfeiffer zonder dat ik het wist en alles glipte een beetje uit mijn hanen.

311
00:20:21.020 --> 00:20:24.021
Qua werk functioneerde ik helemaal niet meer.

312
00:20:25.001 --> 00:20:29.001
En op dat moment voelde ik wel: Oke, nu gaat er iets...

313
00:20:29.006 --> 00:20:34.006
helemaal niet goed en nu moet ik echt heel serieus gaan ingrijpen.

314
00:20:34.011 --> 00:20:38.020
En toen ben ik ook met een professioneel iemand gaan praten.

315
00:20:39.000 --> 00:20:41.001
Een therapeut? Een therapeut.

316
00:20:41.006 --> 00:20:48.005
Mijn idee was om dan te praten over wat op dat moment in mijn leven speelde, maar je komt...

317
00:20:48.010 --> 00:20:53.011
in zo'n gesprek toch al heel snel op de onderliggende factoren.

318
00:20:53.016 --> 00:20:57.024
En het ging al vrij snel veel over mijn moeder.

319
00:20:58.004 --> 00:21:02.017
En op dat moment kwam er wel heel veel los. Vooral heel veel woede.

320
00:21:02.022 --> 00:21:05.008
Toen was ik dus nog heel kwaad op haar.

321
00:21:05.013 --> 00:21:07.015
Hoe voelde het toen het eruit kwam?

322
00:21:07.020 --> 00:21:10.020
Een hele grote opluchting. Hele grote opluchting.

323
00:21:11.000 --> 00:21:14.010
En als je dat dan ook toelaat...

324
00:21:14.015 --> 00:21:19.001
Stel je jezelf ook in staat om er serieus over na te gaan denken...

325
00:21:19.006 --> 00:21:23.011
en dan ook tot een soort van begrip en vergiffenis te komen.

326
00:21:23.016 --> 00:21:26.006
Vergiffenis. Acceptatie.

327
00:21:26.011 --> 00:21:30.017
Eh... En eigenlijk ben ik vanaf dat moment veel zuiverder...

328
00:21:30.022 --> 00:21:33.003
naar mijn jeugd gaan kijken.

329
00:21:34.003 --> 00:21:35.020
Verwijt je je moeder iets?

330
00:21:36.000 --> 00:21:38.008
Nee, heb ik heel lang wel gedaan.

331
00:21:40.003 --> 00:21:41.015
Ehm...

332
00:21:41.020 --> 00:21:44.013
Ze heeft ook echt wel grote fouten gemaakt.

333
00:21:45.013 --> 00:21:47.017
Maar ik heb wel door de jaren...

334
00:21:48.017 --> 00:21:52.011
ook door er meer over na te denken, meer begrip voor haar gekregen.

335
00:21:52.016 --> 00:21:57.004
*Laat haar zijn wie ze is

336
00:22:04.020 --> 00:22:07.024
*Accepteer het gemis*

337
00:22:10.015 --> 00:22:12.012
Hoe zie je je moeder nu?

338
00:22:14.010 --> 00:22:16.019
Ik kan heel goed met haar opschieten.

339
00:22:16.024 --> 00:22:20.018
Maar ik heb altijd wel een zekere reserve.

340
00:22:21.018 --> 00:22:23.022
Omdat ik weet dat...

341
00:22:24.022 --> 00:22:28.008
als je te dichtbij komt...

342
00:22:28.013 --> 00:22:33.003
dat er altijd gevaar is dat je in contact komt met grote problemen.

343
00:22:33.008 --> 00:22:35.002
Hoe gaat het nu met je?

344
00:22:36.004 --> 00:22:40.021
Ik vind dat het wel aardig gaat, als ik heel eerlijk ben. Ja.

345
00:22:41.001 --> 00:22:43.002
En met je contact met mensen?

346
00:22:43.007 --> 00:22:45.011
Dat gaat absoluut heel goed.

347
00:22:45.016 --> 00:22:47.017
Ik heb een hele leuke vriendin.

348
00:22:47.022 --> 00:22:49.012
Veel vrienden.

349
00:22:49.017 --> 00:22:53.014
Ik zit in een voetbalteam. Altijd leuk.

350
00:22:54.014 --> 00:22:58.013
En Auke maakt muziek. Samen met zijn broer speelt hij in een band.

351
00:22:58.018 --> 00:23:01.010
Hij schreef ook een boek over zijn verleden.

352
00:23:01.015 --> 00:23:05.021
Zo zet hij zijn negatieve ervaring van vroeger om in iets positiefs.

353
00:23:06.001 --> 00:23:09.008
Een sluimerend gevoel van onveiligheid zal blijven.

354
00:23:09.013 --> 00:23:14.014
Maar wat ook zal blijven en daar ben ik dan wel heel dankbaar voor...

355
00:23:14.019 --> 00:23:21.001
is die inherente drang om dingen te maken, om je te uiten, om iets te scheppen.

356
00:23:23.005 --> 00:23:27.013
Dat zal ook blijven. Uiteindelijk blijf je toch een beetje wie je was.

