WEBVTT

1
00:00:02.007 --> 00:00:03.019
888

2
00:00:03.024 --> 00:00:06.022
Twee sprekers vertellen hun persoonlijke verhaal.

3
00:00:07.002 --> 00:00:12.019
De telefoon gaat over en ik hoor de zachte, door tranen verstikte stem van mijn moeder.

4
00:00:12.024 --> 00:00:15.010
'Marieke, Freek is dood.'

5
00:00:15.015 --> 00:00:19.010
Ingrijpende gebeurtenissen die hun leven volledig hebben veranderd.

6
00:00:19.015 --> 00:00:23.024
Na deze training is er iets geknapt in mij. Mijn vertrouwen.

7
00:00:24.004 --> 00:00:28.019
Mijn vertrouwen in mijn trainer, maar ook het vertrouwen in de mensheid.

8
00:00:28.024 --> 00:00:30.014
En dan ben je pas 12 jaar.

9
00:00:30.019 --> 00:00:34.007
Moed, doorzetten en vooral: nooit opgeven.

10
00:00:34.012 --> 00:00:39.021
Geen enkele trainer heeft het recht om zijn eigen doelen na te streven over de ruggen van z'n pupillen.

11
00:00:40.001 --> 00:00:43.014
Samen de kracht vinden om te blijven vechten voor het leven.

12
00:00:43.019 --> 00:00:48.009
Ik ben dankbaar voor de les die mijn broer Freek me heeft geleerd: Ik wil leven.

13
00:00:48.014 --> 00:00:51.014
Inspirerende verhalen door bijzondere mensen.

14
00:00:51.019 --> 00:00:53.011
Dit is Recht uit het hart.

15
00:00:53.016 --> 00:00:57.015
Marieke de Lange heeft een heerlijke jeugd in Friesland.

16
00:00:57.020 --> 00:01:02.006
Maar op haar achtste zet een gezinstragedie alles op z'n kop.

17
00:01:02.011 --> 00:01:08.024
Haar warme thuishaven verandert in een sombere plek waar depressie en verdriet de boventoon voeren.

18
00:01:09.004 --> 00:01:13.005
Jaren later vormen de eenzaamheid en de tegenslag uit haar jeugd...

19
00:01:13.010 --> 00:01:17.014
juist de motor voor de oprichting van een bijzondere stichting.

20
00:01:25.017 --> 00:01:30.006
'Marieke, Marieke!' Mijn broertje rent mijn slaapkamer binnen...

21
00:01:30.013 --> 00:01:34.019
en terwijl ik hem met een slaperig gezicht aankijk, zegt hij tegen me:

22
00:01:34.024 --> 00:01:37.013
'Marieke, we hebben een zusje gekregen!'

23
00:01:37.018 --> 00:01:42.000
Een van Freeks lievelingsbezigheden is ons voor de gek houden.

24
00:01:42.005 --> 00:01:45.011
Dus ik draai me nog eens om en wil weer verder gaan slapen.

25
00:01:45.016 --> 00:01:48.023
'Nee, nee, nee, echt! We hebben een zusje, kom!'

26
00:01:49.003 --> 00:01:52.016
Oke, hij dringt zo aan, dus ik ga met hem mee naar beneden.

27
00:01:52.021 --> 00:01:56.016
En inderdaad, als ik in de slaapkamer van mijn ouders kom...

28
00:01:56.021 --> 00:02:01.019
zie ik daar in bed een nieuw klein mensje, mijn zusje Joanne.

29
00:02:01.024 --> 00:02:07.011
Het is 13 mei 1986 en ons gezin bestaat nu uit vier kinderen.

30
00:02:07.015 --> 00:02:13.008
Mijn zusje Roos, mijn broer Freek, ik en nu dus ook mijn zusje Joanne.

31
00:02:14.008 --> 00:02:16.011
Mijn moeder is zielsgelukkig.

32
00:02:16.016 --> 00:02:22.012
Eindelijk is haar hartenwens, moeder zijn van vier kinderen, uitgekomen.

33
00:02:22.017 --> 00:02:26.003
En de zomer van dat jaar is geweldig.

34
00:02:26.008 --> 00:02:30.010
Elke dag na school racen we naar huis om als eerste thuis te zijn...

35
00:02:30.015 --> 00:02:32.022
en ons kleine zusje uit bed te mogen halen.

36
00:02:33.002 --> 00:02:37.018
26 januari 1987 is een doodnormale dag op de basisschool.

37
00:02:37.023 --> 00:02:42.007
Ik zit samen met mijn broer in hetzelfde klaslokaal in groep 5 en 6.

38
00:02:42.012 --> 00:02:47.018
En elke middag, tussen de middag, lopen we samen naar huis om thuis te eten.

39
00:02:47.023 --> 00:02:51.017
Mijn zusje, die nog op de kleuterschool zit, loopt met ons mee.

40
00:02:51.022 --> 00:02:56.014
Mijn verbazing is dan ook groot als mijn vader opeens de klas in komt.

41
00:02:56.019 --> 00:03:00.010
Waarom zou hij dat doen? Hij overlegt iets met de meester.

42
00:03:00.015 --> 00:03:04.002
En dan vraagt hij of wij alvast in de auto willen zitten.

43
00:03:04.007 --> 00:03:06.017
Hij gaat nog even mijn zusje ophalen.

44
00:03:06.022 --> 00:03:10.022
Terwijl hij weg is, worden mijn broertje en ik erg zenuwachtig.

45
00:03:11.002 --> 00:03:14.003
Wat zou er zijn? Waarom komt vader ons ophalen?

46
00:03:14.008 --> 00:03:17.023
Als we op weg zijn naar huis, vraag ik hem steeds wat er is.

47
00:03:18.003 --> 00:03:22.013
Maar hij wil het niet zeggen. En ik roep: Er is toch niks met Joanne?

48
00:03:22.018 --> 00:03:28.020
En op dat moment houdt hij het niet meer en zegt hij: Ja, jullie zusje Joanne is dood.

49
00:03:29.000 --> 00:03:34.003
En nooit vergeet ik dat moment, waarop hij met zijn ene hand mij probeert te troosten...

50
00:03:34.008 --> 00:03:37.020
en met zijn andere hand auto probeert te rijden.

51
00:03:38.000 --> 00:03:43.013
Nou ja, thuisgekomen loop ik met lood in mijn schoenen de weg van de voordeur naar de keuken.

52
00:03:43.018 --> 00:03:47.001
In de keuken staat mijn moeder, helemaal gebroken.

53
00:03:47.006 --> 00:03:53.006
Ik werp mij in haar armen en ik wil mij daar voor altijd verstoppen en doen alsof 't niet waar is.

54
00:03:53.011 --> 00:03:54.023
Maar dat kan niet.

55
00:03:55.003 --> 00:03:59.018
Want daar, op de keukentafel, op haar kommodematrasje, ligt mijn kleine zusje.

56
00:03:59.023 --> 00:04:03.013
Ik pak haar handje vast. Ze is zo koud. Ze is er niet meer.

57
00:04:05.007 --> 00:04:10.016
Het overlijden van Joanne heeft ons gezin op z'n zachtst gezegd overhoop gegooid.

58
00:04:10.021 --> 00:04:15.016
Mijn moeder belandt in een psychose en het gaat echt niet goed met haar.

59
00:04:15.021 --> 00:04:18.013
Als meisje van acht maak ik mij erg zorgen.

60
00:04:18.018 --> 00:04:20.023
Ik ben bang dat ook zij doodgaat.

61
00:04:21.003 --> 00:04:25.011
Vaak kruip ik 's nachts uit bed om te checken of ze nog wel ademhaalt.

62
00:04:25.016 --> 00:04:30.023
Op een gegeven moment moet ze worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.

63
00:04:31.003 --> 00:04:35.001
Het is echt afschuwelijk om haar daar weg te zien schrompelen.

64
00:04:35.006 --> 00:04:42.001
Van mijn blije, opgewekte moeder, supergelukkig, die altijd overal voor openstond, is weinig meer over.

65
00:04:43.018 --> 00:04:48.002
In de jaren die volgen herstellen we ons zo goed en zo kwaad als 't gaat.

66
00:04:48.007 --> 00:04:54.000
Maar mijn ouders hebben allebei een behoorlijke knauw overgehouden aan dit grote verlies.

67
00:04:54.005 --> 00:04:57.010
Ze lijden sindsdien aan manische depressiviteit.

68
00:04:57.015 --> 00:05:04.005
Van wekenlang je verstoppen in bed, superdepressief, tot de top of the world en niet voor rede vatbaar.

69
00:05:04.010 --> 00:05:08.008
En dat is voor mij, voor Freek en voor Roos, heel erg heftig.

70
00:05:08.013 --> 00:05:12.009
In die manische periode herkennen we ze eigenlijk niet meer.

71
00:05:12.014 --> 00:05:15.000
We maken ons ongelooflijk ongerust.

72
00:05:15.005 --> 00:05:18.016
We voelen ons totaal onmachtig en we kunnen niets doen.

73
00:05:18.021 --> 00:05:22.002
Het is eigenlijk twee keer per jaar je ouders verliezen:

74
00:05:22.007 --> 00:05:25.006
Een keer aan manie en een keer aan depressie.

75
00:05:25.011 --> 00:05:28.013
En, eh... ja...

76
00:05:28.018 --> 00:05:32.020
De veilige thuissituatie is er dan niet echt meer of zo.

77
00:05:33.000 --> 00:05:40.003
Ik heb niet echt het gevoel gehad van: ja, ik ga naar huis en dan is het allemaal goed of zo.

78
00:05:40.008 --> 00:05:41.020
Helemaal niet.

79
00:05:42.000 --> 00:05:47.017
Als een van mijn ouders manisch was, dan had je een totaal ongeleid projectiel in huis.

80
00:05:47.022 --> 00:05:51.014
Die bij het minste of geringste heel erg kwaad kon worden.

81
00:05:55.007 --> 00:05:59.001
Na de basisschool ga ik naar de havo in Wolvega.

82
00:05:59.006 --> 00:06:02.024
Het grote dorp naast het kleine dorp Oldeholtpade.

83
00:06:03.004 --> 00:06:06.008
Mijn doel is om hier zo snel mogelijk weg te zijn.

84
00:06:06.013 --> 00:06:09.020
Klaar met die school en weg uit dit beklemmende dorp.

85
00:06:10.000 --> 00:06:13.012
Op mijn zestiende heb ik mijn diploma en ik weet wat ik wil:

86
00:06:13.017 --> 00:06:16.012
Naar de theateropleiding in Leeuwarden.

87
00:06:16.017 --> 00:06:21.018
Ik doe auditie en bij hoge uitzondering word ik op deze jonge leeftijd aangenomen.

88
00:06:21.023 --> 00:06:27.003
Ik geniet met volle teugen op de theaterschool, want eindelijk is gek doen oke.

89
00:06:27.008 --> 00:06:30.011
En ik vind daar een nieuwe hartsvriendin: Renske.

90
00:06:30.016 --> 00:06:34.002
Tussen Renske en mij is het liefde op het eerste gezicht.

91
00:06:34.007 --> 00:06:36.011
We zijn meteen onafscheidelijk.

92
00:06:36.016 --> 00:06:40.016
Maar na een jaar in Leeuwarden wil ik naar het buitenland.

93
00:06:40.021 --> 00:06:42.021
In een echte grote stad wonen.

94
00:06:43.001 --> 00:06:47.000
Dus ik maak mij op voor een avontuur als au pair in Parijs.

95
00:06:47.005 --> 00:06:54.011
In november 1997 vertrek ik met een grote rode koffer naar de Franse metropool.

96
00:06:54.016 --> 00:06:58.002
En het leven daar bevalt mij uitermate goed.

97
00:06:58.007 --> 00:07:03.016
En daarbij is het lot mij gunstig gezind, want ik word ontdekt als model.

98
00:07:03.021 --> 00:07:07.002
En ik ontmoet mijn eerste grote liefde, Julien.

99
00:07:07.007 --> 00:07:11.008
En als snel wonen we samen en kan ik mijn geluk niet op.

100
00:07:12.011 --> 00:07:16.009
In de zomer van 1998, dan ben ik 19...

101
00:07:16.014 --> 00:07:20.003
krijg ik mijn eerste modellenopdracht in Nederland.

102
00:07:20.008 --> 00:07:24.002
Ik besluit mijn familie er helemaal niks over te vertellen...

103
00:07:24.007 --> 00:07:28.008
en ze een verrassingsbezoek te brengen na de klus.

104
00:07:28.013 --> 00:07:31.024
Als ik 's ochtends het Amstelhotel binnenloop...

105
00:07:32.004 --> 00:07:35.015
is mijn verbazing dan ook groot dat men mij vraagt...

106
00:07:35.020 --> 00:07:38.002
om mijn modellenbureau te bellen.

107
00:07:38.007 --> 00:07:41.013
Zij vertellen mij dat ik mijn moeder moet bellen.

108
00:07:41.018 --> 00:07:44.009
Maar die weet helemaal niet dat ik er ben.

109
00:07:44.014 --> 00:07:48.023
Een ijskoude hand grijpt om mijn hart; dit kan nooit goed zijn.

110
00:07:49.003 --> 00:07:54.016
De telefoon gaat over en ik hoor de zachte, door tranen verstikte stem van mijn moeder.

111
00:07:54.021 --> 00:07:57.022
'Marieke, Freek is dood.'

112
00:07:58.002 --> 00:08:00.005
Hij heeft zelfmoord gepleegd.

113
00:08:01.023 --> 00:08:05.013
Ja, op dat moment verdwijnt de grond onder mijn voeten.

114
00:08:05.018 --> 00:08:09.008
Ik zak huilend in elkaar en ik kan niet meer overeind komen.

115
00:08:09.013 --> 00:08:13.022
Lymor, een goede vriendin, brengt me samen met haar moeder naar Friesland.

116
00:08:14.002 --> 00:08:20.016
En dan, voor de tweede keer in mijn leven, leg ik die afschuwelijke weg af van de voordeur naar de keuken.

117
00:08:20.021 --> 00:08:25.008
EMOTIONEEL: En daar staat mijn moeder, net als tien jaar daarvoor.

118
00:08:25.013 --> 00:08:27.018
Een brute deja vu.

119
00:08:29.002 --> 00:08:30.014
DIEPE ZUCHT

120
00:08:30.019 --> 00:08:33.010
Dag Freek, mijn lieve broer.

121
00:08:35.016 --> 00:08:38.013
Dag jongen die niet volwassen wilde worden.

122
00:08:38.018 --> 00:08:41.004
En op zijn achttiende is vertrokken.

123
00:08:51.021 --> 00:08:55.017
Een week na Freeks begrafenis keer ik terug naar Parijs.

124
00:08:55.022 --> 00:09:01.002
Ik kan hier niet blijven in Friesland, het is veel te verstikkend, veel te zwaar.

125
00:09:04.002 --> 00:09:07.024
Na het overlijden van Joanne en het overlijden van Freek...

126
00:09:08.004 --> 00:09:11.009
is er gewoon heel erg veel op mijn ouders gefocust.

127
00:09:11.014 --> 00:09:13.022
En voor ons was er eigenlijk niets.

128
00:09:14.002 --> 00:09:17.007
Terwijl het gezin gewoon uit elkaar wordt gerukt.

129
00:09:17.012 --> 00:09:21.007
Vanaf dat moment heb ik echt gewoon een tijdlang besloten:

130
00:09:21.012 --> 00:09:23.019
Nu wil ik helemaal niets meer voelen.

131
00:09:23.024 --> 00:09:28.010
Ik was alleen maar stoned en dronken en alles wat er verder op mijn pad kwam.

132
00:09:28.015 --> 00:09:34.015
Maar als ik de keuze had gehad tussen een leven in Parijs of in het kutdorp blijven hangen...

133
00:09:34.020 --> 00:09:38.013
met twee geflipte ouders, dan had ik het ook wel geweten.

134
00:09:43.012 --> 00:09:46.001
Ik wil terug naar mijn leven.

135
00:09:46.006 --> 00:09:47.020
Ik wil leven.

136
00:09:48.000 --> 00:09:52.009
En ik ga verder met Julien, reizend over de wereld als model.

137
00:09:52.014 --> 00:09:56.009
En stukje bij beetje geef ik mijn verdriet een plek.

138
00:09:56.014 --> 00:09:59.007
Als ik 21 word, besluit ik dat het tijd is...

139
00:09:59.012 --> 00:10:03.003
om terug te keren naar Nederland en mijn studie te hervatten.

140
00:10:03.008 --> 00:10:06.010
Ik word aangenomen op de theaterschool in Amsterdam.

141
00:10:06.015 --> 00:10:09.024
Ik stort mij op een nieuwe episode in mijn leven.

142
00:10:10.004 --> 00:10:13.024
Dit keer maak ik mijn studie af en na vier intensieve jaren...

143
00:10:14.004 --> 00:10:19.008
gooi ik mijn rugzak om om als kersverse theaterdocent te vertrekken naar Afrika.

144
00:10:19.013 --> 00:10:21.011
En daar een droom te realiseren:

145
00:10:21.016 --> 00:10:24.014
Theater maken met kinderen in een sloppenwijk.

146
00:10:24.019 --> 00:10:28.012
Ik wil met hen de vreugde en de kracht delen van het spelen...

147
00:10:28.017 --> 00:10:33.020
het optreden, van het in de spotlight staan, erkenning krijgen en gezien worden.

148
00:10:34.000 --> 00:10:39.010
En die eerste theaterervaring met kinderen in de township van Gobabis, in Namibie...

149
00:10:39.015 --> 00:10:44.004
is een totale erkenning en onderschrijving van het onderbuikgevoel wat ik had.

150
00:10:44.009 --> 00:10:46.019
This is what I want to do.

151
00:10:46.024 --> 00:10:50.012
Vanuit Afrika bel ik in april 2006 met Renske...

152
00:10:50.017 --> 00:10:56.020
met wie ik nog steeds een heel nauw contact heb onderhouden sinds ons jaar samen in Leeuwarden.

153
00:10:57.000 --> 00:11:01.019
'Rens, we hebben toch altijd gezegd dat we samen iets gaan doen met theater?'

154
00:11:01.024 --> 00:11:04.018
'Dit is het, ik weet wat het is, het heet Ubuntu.'

155
00:11:04.023 --> 00:11:08.011
Vanaf dat moment zijn Renske en ik in het diepe gesprongen.

156
00:11:08.016 --> 00:11:13.015
De afgelopen jaren hebben we met Ubuntu-theater honderden straatkinderen bereikt.

157
00:11:13.020 --> 00:11:16.018
In Honduras, Namibie, Indonesie, Ghana en Kenia.

158
00:11:16.023 --> 00:11:20.022
Al die straatkinderen hebben met onze theaterprojecten mee gedaan.

159
00:11:21.002 --> 00:11:27.008
Door deze voorstellingen hebben we zowel hun problematiek, maar met name hun kracht en schoonheid...

160
00:11:27.013 --> 00:11:31.001
lokaal en internationaal onder de aandacht kunnen brengen.

161
00:11:31.006 --> 00:11:34.015
En het gaat goed met Ubuntu. We bestaan nu zeven jaar.

162
00:11:34.020 --> 00:11:36.021
Ik heb niet op straat gewoond.

163
00:11:37.001 --> 00:11:42.005
Ik weet niet hoe het voelt om honger te hebben of hoe het voelt als er een maatschappij is...

164
00:11:42.010 --> 00:11:44.008
die je totaal de rug toekeert.

165
00:11:44.013 --> 00:11:46.008
Dat gevoel dat ken ik niet.

166
00:11:46.013 --> 00:11:50.005
Maar ik weet wel hoe het voelt als het leven je klappen geeft.

167
00:11:50.010 --> 00:11:54.011
En ik weet hoe het voelt als je ouders niet goed voor je kunnen zorgen.

168
00:11:54.016 --> 00:11:58.020
Om je helemaal alleen, ontredderd te voelen. Dat gevoel ken ik wel.

169
00:11:59.000 --> 00:12:02.008
En ik weet ook hoe het voelt om theater te maken.

170
00:12:02.013 --> 00:12:06.005
Hoe helend het kan zijn als er iemand in je leven komt die zegt:

171
00:12:06.010 --> 00:12:09.016
Het is goed, je mag klein zijn of kwetsbaar zijn.

172
00:12:09.021 --> 00:12:13.018
Ontspan maar, ik geef je aandacht. Geniet.

173
00:12:13.023 --> 00:12:18.010
Op dit moment lopen er vier Ubuntu-projecten over de hele wereld.

174
00:12:18.015 --> 00:12:25.003
Het doet mij goed om te weten er allerlei mensen zijn die met dezelfde passie als Renske en ik...

175
00:12:25.008 --> 00:12:30.013
hun talenten willen doorgeven aan kinderen die aan de rand staan van de maatschappij.

176
00:12:30.018 --> 00:12:36.024
Kids, die als ze de kans krijgen, kunnen uitgroeien tot lichtende voorbeelden in hun communities.

177
00:12:37.004 --> 00:12:41.022
Die ons kunnen laten zien dat het waarmaken van dromen mogelijk is.

178
00:12:42.002 --> 00:12:46.023
Ik vind het heel erg knap wat ze allemaal doet, wat ze allemaal heeft bereikt.

179
00:12:47.003 --> 00:12:50.007
Dat ik haar ook wel benijd.

180
00:12:51.013 --> 00:12:54.001
Dat zij wel verder komt en ik niet.

181
00:12:55.021 --> 00:12:59.003
Maar dat neemt niet weg dat ik niet trots op haar ben.

182
00:13:03.024 --> 00:13:07.013
Door al die mensen die nu bij Ubuntu betrokken zijn...

183
00:13:07.018 --> 00:13:13.014
was er het laatste jaar meer ruimte voor mezelf om op een nieuwe manier met mezelf aan de slag te gaan.

184
00:13:13.019 --> 00:13:18.003
Om mijn laatste resten verdriet en boosheid een plek te gaan geven.

185
00:13:18.008 --> 00:13:19.020
Te kunnen verwerken.

186
00:13:20.000 --> 00:13:23.018
Dat heb ik met name gedaan door Kundalini yoga te beoefenen.

187
00:13:23.023 --> 00:13:28.000
Vanuit die enorme transformerende kracht die ik hierin vond...

188
00:13:28.005 --> 00:13:31.001
besloot ik om ook hierin les te gaan geven.

189
00:13:31.006 --> 00:13:35.002
En op dit moment komt in Kundalini yoga voor mij alles samen.

190
00:13:35.007 --> 00:13:39.018
Mijn verlangen om te delen, te helen, mensen weer in hun kracht te zetten...

191
00:13:39.023 --> 00:13:43.014
en ze te laten voelen dat het leven waard is om geleefd te worden.

192
00:13:43.019 --> 00:13:47.022
Dat het een enorm cadeau is dat je op deze planeet mag rondlopen.

193
00:13:48.002 --> 00:13:50.012
Ik voel mij heel erg dankbaar en blij.

194
00:13:50.017 --> 00:13:54.004
En ik geniet met volle teugen van iedere dag dat ik leef.

195
00:13:54.009 --> 00:13:58.019
En ik ben dankbaar voor de les die mijn broer Freek mij heeft geleerd:

196
00:13:58.024 --> 00:14:00.020
Ik wil leven.

197
00:14:01.000 --> 00:14:03.001
APPLAUS

198
00:14:14.000 --> 00:14:18.009
Wat een verschrikkelijk en tegelijkertijd ook prachtig verhaal.

199
00:14:18.014 --> 00:14:20.006
Zijn er vragen bij u?

200
00:14:21.013 --> 00:14:24.017
Hoi, ik ben Ymke. Ten eerste, heel knap, je verhaal.

201
00:14:24.022 --> 00:14:26.021
Heel bewonderingswaardig.

202
00:14:27.001 --> 00:14:31.015
Je hebt al veel gedaan in je korte leven. Wat zijn je toekomstplannen?

203
00:14:31.020 --> 00:14:36.005
Ik heb geleerd dat... Nou ja, als ik een plan heb, dan ga ik gewoon.

204
00:14:36.010 --> 00:14:42.008
En wat ik nu ervaar, ik ga er voor voor wat mij op dit moment blij maakt.

205
00:14:42.013 --> 00:14:44.024
Waar ik nu vreugde en plezier uit haal.

206
00:14:45.004 --> 00:14:49.000
En plannen maken, ja tuurlijk, stippen aan de horizon hebben zin...

207
00:14:49.005 --> 00:14:53.001
maar met name is het in het hier en nu doen waar je blij van wordt.

208
00:14:53.006 --> 00:14:56.020
Dan brengt het leven je vanzelf wel naar de volgende stap.

209
00:14:57.000 --> 00:14:58.018
Dat is wat ik heb geleerd.

210
00:14:58.023 --> 00:15:03.000
En daarin proberen zo veel mogelijk te ontspannen. Mooi. Ja.

211
00:15:03.005 --> 00:15:07.001
Dus er komt nog van alles? Er komt nog van alles, maar wat, wooeh!

212
00:15:07.006 --> 00:15:09.021
Dat weten we niet. Ja. Dank je wel.

213
00:15:10.001 --> 00:15:14.002
Ik wil graag heel even nog terug naar het begin van je verhaal.

214
00:15:15.015 --> 00:15:19.007
Jij bent naar Parijs teruggegaan. Ja.

215
00:15:19.012 --> 00:15:22.016
Na het overlijden van Freek.

216
00:15:22.021 --> 00:15:24.017
Was dat een vlucht?

217
00:15:24.022 --> 00:15:26.011
Voor mij was het...

218
00:15:26.016 --> 00:15:31.010
Je kunt het een vlucht noemen, maar voor was het echt een keuze om door te gaan.

219
00:15:31.015 --> 00:15:37.007
Ik voelde dat als ik in dit dorp zou blijven, dat ik dan in een trechter zou worden gezogen.

220
00:15:37.012 --> 00:15:41.009
In een soort neerwaartse spiraal. Daar heeft niemand wat aan.

221
00:15:41.014 --> 00:15:46.009
Ik heb het er ook wel met mijn zus over gehad, van: Wat vond je ervan dat ik wegging?

222
00:15:46.014 --> 00:15:52.016
Achteraf gezien vind ik het verschrikkelijk dat zij er alleen was met m'n ouders, met mijn moeder.

223
00:15:52.021 --> 00:15:55.010
Het hele gezin was uit elkaar gevallen.

224
00:15:55.015 --> 00:15:59.020
Maar aan de andere kant was het ook echt een kwestie van overleven.

225
00:16:00.000 --> 00:16:03.020
Jouw stichting werkt helend. Hoe is het nu met jullie gezin?

226
00:16:04.000 --> 00:16:07.003
Is dat nu geheeld, voor zover dat mogelijk is?

227
00:16:07.008 --> 00:16:11.016
Nou, volgens mij kunnen er nog wel wat dingen gebeuren hier en daar.

228
00:16:11.021 --> 00:16:13.012
Maar we doen ons best. Ja.

229
00:16:13.017 --> 00:16:16.023
Maar goed, het leven is EEN reis. Het houdt nooit op.

230
00:16:17.003 --> 00:16:20.023
Steeds gebeurt er weer wat, je bent er eigenlijk nooit.

231
00:16:21.005 --> 00:16:23.010
Het leven daagt je altijd uit...

232
00:16:23.015 --> 00:16:28.003
om alles wat in je zit naar boven te halen en in dat licht te brengen.

233
00:16:28.008 --> 00:16:30.009
Daarom doe ik Kundalini yoga.

234
00:16:30.014 --> 00:16:32.013
Dat werkt voor mij heel goed.

235
00:16:32.018 --> 00:16:37.004
Therapie en praten over wat ik heb meegemaakt en hoe ik me voel...

236
00:16:37.009 --> 00:16:38.021
werkt voor mij niet.

237
00:16:39.001 --> 00:16:43.008
Ik wil het voelen, whaaa uit m'n lijf en dan weer verder kunnen.

238
00:16:43.013 --> 00:16:47.011
Ik zie 't aan je. Ja. Dank je wel, Marieke de Lange.

239
00:16:47.016 --> 00:16:50.024
APPLAUS

240
00:16:55.013 --> 00:16:58.001
En? Het voelt goed.

241
00:16:58.006 --> 00:17:00.005
Ik zag het, ja.

242
00:17:00.010 --> 00:17:05.009
Als je vertelt over de stichting en wat het betekent voor de kinderen...

243
00:17:05.014 --> 00:17:07.015
dan straal je. Ja.

244
00:17:07.020 --> 00:17:09.018
Ja.

245
00:17:09.023 --> 00:17:14.016
Je kunt alleen maar echt iets doen...

246
00:17:14.021 --> 00:17:18.001
waar je zelf in gelooft en wat je zelf voelt.

247
00:17:18.006 --> 00:17:20.001
Dan gaat 't vanuit je hart.

248
00:17:20.006 --> 00:17:23.011
Het programma heet dan ook: Recht uit het hart.

249
00:17:23.016 --> 00:17:25.021
Daar streef ik naar in m'n leven.

250
00:17:26.001 --> 00:17:27.021
Blij dat je 't hebt gedaan?

251
00:17:28.001 --> 00:17:35.009
Ja, en ik hoop dat dit mensen die ook in deze situatie zijn geweest...

252
00:17:35.014 --> 00:17:40.023
kan laten voelen dat er licht is aan de horizon.

253
00:17:41.003 --> 00:17:43.019
En je kunt het gebruiken als een les...

254
00:17:43.024 --> 00:17:48.013
om in jezelf de kracht te vinden om verder te kunnen...

255
00:17:48.018 --> 00:17:53.009
en vanuit daar anderen de hand te reiken om met je mee te lopen.

256
00:17:53.014 --> 00:17:56.013
Om het samen doen. Ja. Ubuntu.

257
00:17:56.018 --> 00:17:59.020
Heel mooi, dank je wel. Graag gedaan.

258
00:18:00.000 --> 00:18:02.020
Begin jaren 90 waren ze de grote namen...

259
00:18:03.000 --> 00:18:07.015
in de Nederlandse turnsport: Stasja KÈohler en Simone Heitinga.

260
00:18:07.020 --> 00:18:10.016
Maar niemand wist tegen welke prijs.

261
00:18:10.021 --> 00:18:14.007
Jaren lang waren zij in de greep van een trainer...

262
00:18:14.012 --> 00:18:18.007
die hen vernederde, uitschold, bespuugde en afbeulde.

263
00:18:18.012 --> 00:18:22.000
Dit drama droegen zij stilzwijgend met zich mee...

264
00:18:22.005 --> 00:18:23.023
ook na hun turncarriere.

265
00:18:24.003 --> 00:18:27.016
Inmiddels willen zij het stilzwijgen doorbreken.

266
00:18:27.021 --> 00:18:32.020
Als waarschuwing en om duidelijk te maken hoe ver de mishandeling ging.

267
00:18:33.000 --> 00:18:35.005
MUZIEK

268
00:18:42.024 --> 00:18:45.015
Mijn armen doen pijn, verzuurd.

269
00:18:45.020 --> 00:18:47.015
Mijn lippen zijn droog...

270
00:18:47.020 --> 00:18:51.006
en mijn handpalmen vuurrood van alle oefeningen.

271
00:18:51.011 --> 00:18:54.000
Maar even pauze nemen, zit er niet in.

272
00:18:54.005 --> 00:18:57.004
Gert is pislink en laat mij niet stoppen...

273
00:18:57.009 --> 00:19:00.010
totdat ik de Gienger-salto goed heb uitgevoerd.

274
00:19:00.015 --> 00:19:03.019
Maar dat 't me vandaag niet lukt, is zeker.

275
00:19:03.024 --> 00:19:07.022
Ik ben bekaf. Toch moet ik van Gerrit weer die brug op.

276
00:19:08.002 --> 00:19:11.018
Ik zet voor de zoveelste keer de Gienger-Salto in...

277
00:19:11.023 --> 00:19:15.001
en weet in de lucht al dat het niet gaat lukken.

278
00:19:15.006 --> 00:19:18.013
Tot mijn grote schrik blijft Gerrit dit keer...

279
00:19:18.018 --> 00:19:22.018
niet onderaan de legger staan om mij op te vangen.

280
00:19:22.023 --> 00:19:25.023
Hij maakt rechtsomkeer.

281
00:19:26.003 --> 00:19:29.019
Tijdens de halve schroef raak ik hierdoor in paniek.

282
00:19:29.024 --> 00:19:32.009
Want als Gerrit mij niet opvangt...

283
00:19:32.014 --> 00:19:36.017
val ik van ruim drie meter keihard naar beneden, op de grond.

284
00:19:36.022 --> 00:19:38.017
Dat weet ik maar al te goed.

285
00:19:38.022 --> 00:19:41.004
Op mijn zesde begon ik met turnen.

286
00:19:41.009 --> 00:19:43.010
Niet omdat ik een droom had...

287
00:19:43.015 --> 00:19:47.006
maar omdat mijn 11 maanden oudere zus op turnen ging.

288
00:19:47.011 --> 00:19:51.016
In het begin maakte de trainer voortdurend grapjes tegen me.

289
00:19:51.021 --> 00:19:55.011
Binnen een jaar trainden mijn zus en ik met de selectie mee.

290
00:19:55.016 --> 00:20:00.006
Ikzelf en de andere meisjes werden door de trainer aangevallen...

291
00:20:00.011 --> 00:20:03.017
als we een element niet durfden uit te voeren.

292
00:20:03.022 --> 00:20:07.008
We werden aan onze haren door de zaal getrokken...

293
00:20:07.013 --> 00:20:09.006
als we 't niet goed deden.

294
00:20:09.011 --> 00:20:13.014
Ook zette hij ons klem en schreeuwde luidkeels in onze oren.

295
00:20:15.007 --> 00:20:19.016
Bam! Ik lig plat op mijn gezicht en buik op het dunne, gele matje.

296
00:20:19.021 --> 00:20:21.015
Overal doet het pijn.

297
00:20:21.020 --> 00:20:25.013
M'n buik, ribben, neus, lippen.

298
00:20:25.018 --> 00:20:27.021
Ook mijn polsen doen zeer...

299
00:20:28.001 --> 00:20:31.020
doordat ik met mijn handen probeerde mijn val te breken.

300
00:20:32.000 --> 00:20:34.003
Ik krijg amper adem door de val.

301
00:20:34.008 --> 00:20:38.009
Ik check of mijn lip bloedt, dat is gelukkig niet het geval.

302
00:20:38.014 --> 00:20:43.002
Ik probeer voorzichtig op te staan en kijk direct of ik Gerrit zie.

303
00:20:43.007 --> 00:20:45.023
Hij staat bij de evenwichtsbalken...

304
00:20:46.003 --> 00:20:50.002
druk in gesprek met iemand anders, hij kijkt niet op of om.

305
00:20:50.007 --> 00:20:52.014
Kijkt niet of het wel gaat met mij.

306
00:20:52.019 --> 00:20:55.012
Of het wel goed gaat, of ik niks mankeer.

307
00:20:55.017 --> 00:21:00.022
Na deze training is er iets geknapt in mij. Mijn vertrouwen.

308
00:21:01.002 --> 00:21:05.015
Mijn vertrouwen in de trainer, maar eigenlijk ook in de mensheid.

309
00:21:05.020 --> 00:21:07.024
En dan ben je pas 12 jaar.

310
00:21:08.004 --> 00:21:11.005
Ik moest me op m'n eigen training richten...

311
00:21:11.010 --> 00:21:14.001
en moest rÈucksichtslos doortrainen.

312
00:21:14.006 --> 00:21:18.003
We durfden niet te stoppen, bang voor zijn mentale en fysieke geweld.

313
00:21:18.008 --> 00:21:20.024
Thuis durfde ik er niet over te praten.

314
00:21:21.004 --> 00:21:24.001
Het muurtje om me heen werd steeds dikker.

315
00:21:24.006 --> 00:21:28.007
We trainden steeds meer, in de weekenden twee keer per dag.

316
00:21:28.012 --> 00:21:32.007
Tijdens alle schoolvakanties hadden we trainingsstages.

317
00:21:32.012 --> 00:21:34.019
Onze ouders zagen we nauwelijks.

318
00:21:34.024 --> 00:21:39.013
Volgens onze coach waren zij watjes, die hun kinderen te veel verwenden.

319
00:21:39.018 --> 00:21:43.015
Dat was wel het laatste wat wij nodig hadden, meende hij.

320
00:21:43.020 --> 00:21:46.008
Regelmatig zei hij, dat hij onze vader was.

321
00:21:46.013 --> 00:21:48.023
Want hij zag ons meer dan onze eigen ouders.

322
00:21:49.003 --> 00:21:50.017
En dat was waar.

323
00:21:50.022 --> 00:21:54.019
Langzaamaan nam onze trainer de ouderlijke macht over.

324
00:21:54.024 --> 00:21:58.019
Uiteindelijk woonden wij zelfs bij de trainer in huis.

325
00:22:00.014 --> 00:22:02.008
Het was een soort sekte.

326
00:22:02.013 --> 00:22:07.010
Op 13-jarige leeftijd verhuisden Simone en ik met hem naar Duitsland.

327
00:22:07.015 --> 00:22:10.012
Onze trainer gaf ons wat schoollessen...

328
00:22:10.017 --> 00:22:12.018
en we trainden 41 uur per week.

329
00:22:12.023 --> 00:22:17.007
We waren oververmoeid en hadden veel pijn, vanwege blessures.

330
00:22:17.012 --> 00:22:19.024
Behalve turnen was alles verboden.

331
00:22:20.004 --> 00:22:24.011
Een sociaal leven en zelfs contact met ouders, opa's en oma's.

332
00:22:24.016 --> 00:22:28.003
Maar ook emoties, die mochten we niet tonen.

333
00:22:28.008 --> 00:22:31.005
Voor lachen kon je al worden afgestraft.

334
00:22:31.010 --> 00:22:35.019
Voor om je heen kijken, kon je een klap in je gezicht verwachten.

335
00:22:35.024 --> 00:22:37.021
We veranderden in zombies.

336
00:22:38.001 --> 00:22:41.014
Toen ik tijdens Gerrits schoolles in slaap viel...

337
00:22:41.019 --> 00:22:43.022
werd zelfs school afgeschaft.

338
00:22:44.002 --> 00:22:47.015
Zodat ik tussen twee trainingen in kon gaan slapen.

339
00:22:47.020 --> 00:22:50.011
Ik moest toen alleen nog maar trainen.

340
00:22:50.016 --> 00:22:53.001
Onder grote druk en zonder liefde.

341
00:22:53.006 --> 00:22:55.020
Een kus of een knuffel kreeg ik nooit.

342
00:22:56.000 --> 00:22:58.024
Ik was depressief en diep ongelukkig.

343
00:22:59.004 --> 00:23:02.024
's Avonds bad ik voor een blessure die zo ernstig was...

344
00:23:03.004 --> 00:23:05.021
dat ik nooit meer zou hoeven turnen.

345
00:23:08.005 --> 00:23:11.023
Zelfs toen ik op mijn 13e mijn lieve vader verloor...

346
00:23:12.003 --> 00:23:14.002
mocht ik geen emoties tonen.

347
00:23:14.007 --> 00:23:17.007
Toen ik mijn tranen een keer niet kon bedwingen...

348
00:23:17.012 --> 00:23:20.005
werd ik door Gerrit in een aparte kamer geduwd.

349
00:23:20.010 --> 00:23:24.011
Ik zat daar alleen en hoopte dat hij naar me toe zou komen...

350
00:23:24.016 --> 00:23:27.019
om me te troosten of een arm om me heen te slaan.

351
00:23:27.024 --> 00:23:31.010
Hij was immers ook een soort vaderfiguur voor mij.

352
00:23:31.015 --> 00:23:35.001
Hij kwam pas na een uur, maar niet om me te troosten.

353
00:23:35.006 --> 00:23:39.003
Maar om te vertellen dat het tijd was om aan tafel te gaan.

354
00:23:39.008 --> 00:23:41.015
Ik voelde me hartstikke eenzaam.

355
00:23:41.020 --> 00:23:44.017
Hij staat tegen me aan, ik kan geen kant op.

356
00:23:44.022 --> 00:23:47.013
Ik zit klem tussen hem en de muur.

357
00:23:47.018 --> 00:23:51.006
Hij grijpt me met beide handen bij mijn keel vast...

358
00:23:51.011 --> 00:23:53.016
en tilt me aan m'n nek de lucht in.

359
00:23:53.021 --> 00:23:57.018
Zijn gezicht is zo dichtbij, dat ik zijn adem kan voelen.

360
00:23:57.023 --> 00:24:00.016
Ik hoor een schraap- en spuuggeluid...

361
00:24:00.021 --> 00:24:03.008
en voel een klodder in mijn gezicht.

362
00:24:03.013 --> 00:24:07.020
Ik knijp mijn ogen dicht, ik wil zijn speeksel er niet in krijgen.

363
00:24:08.000 --> 00:24:12.005
Het druipt via mijn oogleden langs mijn wangen naar beneden.

364
00:24:12.010 --> 00:24:16.012
'Je haalt het bloed onder m'n nagels vandaan!', schreeuwt hij woedend.

365
00:24:16.017 --> 00:24:18.024
Hij heeft een waas voor zijn ogen.

366
00:24:19.004 --> 00:24:22.007
Ik voel me alsof ik uit mijn lichaam treedt...

367
00:24:22.012 --> 00:24:25.013
en van een afstandje naar dit tafereel kijk.

368
00:24:25.018 --> 00:24:28.003
Turnsters verleggen hun grenzen.

369
00:24:28.008 --> 00:24:32.015
Ouders verleggen met hun dochters evenzeer hun grenzen.

370
00:24:32.020 --> 00:24:37.002
Naderhand komt in wisselende mate bij de een of bij de ander...

371
00:24:37.007 --> 00:24:40.014
het besef: Hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren?

372
00:24:40.019 --> 00:24:43.001
Maar dan is het onheil geschied.

373
00:24:43.006 --> 00:24:47.019
Door jarenlang zichzelf tekort doen...

374
00:24:47.024 --> 00:24:50.019
gaat hun zelfbeeld er niet op vooruit...

375
00:24:50.024 --> 00:24:53.011
en hun zelfvertrouwen groeit niet.

376
00:24:53.016 --> 00:24:57.000
Daardoor kom je aan het einde van je turncarriere...

377
00:24:57.005 --> 00:24:59.017
eenzaam in de samenleving te staan.

378
00:25:02.018 --> 00:25:06.009
Net nadat ik Nederlands juniorenkampioene werd...

379
00:25:06.014 --> 00:25:11.000
raakte ik op mijn 13e ernstig geblesseerd aan mijn rechterheup.

380
00:25:11.005 --> 00:25:13.023
Ik moest een zware operatie ondergaan.

381
00:25:14.003 --> 00:25:18.009
Kort daarna vertelde Gerrit dat hij niet meer met mij verder wilde...

382
00:25:18.014 --> 00:25:20.019
en dat dat mijn eigen schuld was.

383
00:25:20.024 --> 00:25:23.013
Verder wilde hij er niks over zeggen.

384
00:25:23.018 --> 00:25:26.021
Ik begreep het niet en mijn wereld stortte in.

385
00:25:27.001 --> 00:25:30.014
Want turnen was het enige dat ik kende in mijn leven.

386
00:25:30.019 --> 00:25:34.016
Op mijn 13e kreeg ik de blessure waarvoor ik had gebeden.

387
00:25:34.021 --> 00:25:39.007
Met veel rugpijn deed ik mee aan de jeugd-Europese kampioenschappen.

388
00:25:39.012 --> 00:25:43.000
Pas na deze wedstrijd werd er naar mijn rug gekeken.

389
00:25:43.005 --> 00:25:45.002
Ik mocht nooit meer turnen.

390
00:25:45.007 --> 00:25:48.018
Toen ik dat hoorde, huilde ik tranen met tuiten.

391
00:25:48.023 --> 00:25:54.017
Een ontlading van jarenlange paniek, stress en angst.

392
00:25:54.022 --> 00:25:57.019
Het was voor ons normaal, wat er gebeurde.

393
00:25:57.024 --> 00:26:01.000
We waren kinderen zonder referentiekader.

394
00:26:01.005 --> 00:26:06.004
Pas op mijn 21e realiseerde ik me dat we zeer slecht zijn behandeld.

395
00:26:06.009 --> 00:26:10.000
Op dat moment was ik met Simone op vakantie in Spanje.

396
00:26:10.005 --> 00:26:13.008
We hadden het de hele nacht over ons verleden.

397
00:26:13.013 --> 00:26:18.012
Het was de eerste keer dat we er zo openlijk over spraken.

398
00:26:18.017 --> 00:26:22.009
Pas op dat moment viel bij mij het kwartje.

399
00:26:22.014 --> 00:26:25.011
Gerrit viel eindelijk van zijn voetstuk.

400
00:26:25.016 --> 00:26:29.004
Stasja en ik bleven die heftige gesprekken voeren.

401
00:26:29.009 --> 00:26:32.002
We wisten: Hier moeten we iets aan doen.

402
00:26:32.007 --> 00:26:36.016
Er verschenen al artikelen over de misstanden in de turnzalen.

403
00:26:36.021 --> 00:26:41.007
Maar hoe het er in de zaal aan toeging, werd nooit echt duidelijk.

404
00:26:41.012 --> 00:26:45.019
Daarom hebben wij het boek 'De onvrije oefening' geschreven.

405
00:26:45.024 --> 00:26:50.002
Daarin delen wij onze verhalen en die van andere ex-turnsters...

406
00:26:50.007 --> 00:26:54.001
door de lezer te laten kijken door de ogen van de kinderen...

407
00:26:54.006 --> 00:26:55.022
die wij toen waren.

408
00:26:56.002 --> 00:26:59.022
Ook ouders vertellen hoe het heeft kunnen gebeuren...

409
00:27:00.002 --> 00:27:03.009
dat zij niet doorhadden hoe wij zijn behandeld.

410
00:27:05.003 --> 00:27:08.014
Simone en ik sprake veel met andere ex-turnsters.

411
00:27:08.019 --> 00:27:12.003
Om te vragen hoe zij terugkijken op hun turntijd.

412
00:27:12.008 --> 00:27:16.011
Niet alleen turnsters van onze trainer, Gerrit Beltman...

413
00:27:16.016 --> 00:27:19.009
maar ook turnsters van andere coaches.

414
00:27:19.014 --> 00:27:24.009
Alle meisjes die wij spraken hebben precies hetzelfde ervaren!

415
00:27:24.014 --> 00:27:29.009
Meisjes van voor onze generatie, tijdens onze generatie...

416
00:27:29.014 --> 00:27:33.009
en meisjes, gymnasten van na onze generatie.

417
00:27:33.014 --> 00:27:38.006
Turnmeisjes worden al bijna 30 jaar zo behandeld door hun trainers.

418
00:27:38.011 --> 00:27:40.018
Dit gebeurt gewoon in Nederland.

419
00:27:43.008 --> 00:27:46.013
Toen ik deze verhalen voor het eerst hoorde...

420
00:27:46.018 --> 00:27:51.018
Ik gebruikte ooit de terminologie 'ik kreeg er buikpijn van'.

421
00:27:51.023 --> 00:27:56.012
Dat was de motivatie om te proberen daar iets aan te gaan doen.

422
00:27:56.017 --> 00:28:00.016
We voerden veel gesprekken met ouders, turnsters...

423
00:28:00.021 --> 00:28:04.012
ex-turnsters, mensen van de medische begeleiding.

424
00:28:04.017 --> 00:28:07.006
Om daar een vinger achter te krijgen.

425
00:28:07.011 --> 00:28:10.008
Langzamerhand vormt zich een plaatje...

426
00:28:10.013 --> 00:28:13.010
dat je extra stimuleert om te proberen...

427
00:28:13.015 --> 00:28:16.024
structureel iets in de turnsport te verbeteren.

428
00:28:17.004 --> 00:28:19.005
De gevolgen liegen er niet om.

429
00:28:19.010 --> 00:28:23.007
Ex-turnsters die nog altijd bij de psycholoog lopen...

430
00:28:23.012 --> 00:28:25.007
arbeidsongeschikt zijn.

431
00:28:25.012 --> 00:28:30.000
Niet zo lang geleden kon ik het woord 'mishandeling' niet zeggen.

432
00:28:30.005 --> 00:28:33.021
Als turnsters hoorden wij immers onze hele jeugd...

433
00:28:34.001 --> 00:28:35.019
dat we aanstellers zijn.

434
00:28:35.024 --> 00:28:40.002
Nu onze verhalen op papier staan, kan ik er niet meer omheen.

435
00:28:40.007 --> 00:28:42.024
Het gaat om kindermishandeling.

436
00:28:43.004 --> 00:28:47.000
Zowel mentaal, emotioneel, sociaal als fysiek.

437
00:28:47.005 --> 00:28:50.008
Het was de basis voor de rest van mijn leven...

438
00:28:50.013 --> 00:28:52.016
en ik heb er nog steeds last van.

439
00:28:52.021 --> 00:28:55.022
Ons verhaal is een waarschuwing aan ouders.

440
00:28:56.002 --> 00:28:58.016
Houd uw kind in de gaten!

441
00:28:58.021 --> 00:29:02.007
Ook al heeft u het volste vertrouwen in de trainer.

442
00:29:02.012 --> 00:29:06.005
En we willen graag een oproep doen aan alle coaches...

443
00:29:06.010 --> 00:29:10.005
die nu in de turnzaal staan, of beginnend trainer zijn.

444
00:29:10.010 --> 00:29:12.009
Met hard trainen is niks mis.

445
00:29:12.014 --> 00:29:16.015
Maar behandel uw turnster op een menselijke en pedagogische manier.

446
00:29:16.020 --> 00:29:18.010
We willen een stem geven...

447
00:29:18.015 --> 00:29:21.010
aan topsporters met soortgelijke ervaringen.

448
00:29:21.015 --> 00:29:23.009
Om meer begrip te creeren.

449
00:29:23.014 --> 00:29:26.023
Geen trainer heeft het recht zijn doelen na te streven...

450
00:29:27.003 --> 00:29:29.002
over de ruggen van zijn pupillen.

451
00:29:29.007 --> 00:29:31.020
APPLAUS

452
00:29:38.022 --> 00:29:40.023
Voor wie is dit verhaal nieuw?

453
00:29:43.020 --> 00:29:47.019
Ik dacht dat het over een Oostblokland ging!

454
00:29:47.024 --> 00:29:50.015
Onvoorstelbaar. Wie heeft er vragen?

455
00:29:50.020 --> 00:29:55.011
Ik dacht meteen: Hoe kunnen jullie ouders dat hebben gemist?

456
00:29:55.016 --> 00:29:58.024
Het was een periode van acht jaar...

457
00:29:59.004 --> 00:30:02.003
waarin het elke keer een beetje erger werd.

458
00:30:02.008 --> 00:30:03.020
Je rolt er mee in.

459
00:30:04.000 --> 00:30:08.007
In het begin train je en dan train je steeds meer.

460
00:30:08.012 --> 00:30:10.017
Je ziet je ouders steeds minder.

461
00:30:10.022 --> 00:30:14.009
Het is beter om in de weekenden bij de trainer te blijven...

462
00:30:14.014 --> 00:30:16.007
dichter bij de turnzaal.

463
00:30:16.012 --> 00:30:22.005
In de vakanties ben je ook bij de trainer, op stages.

464
00:30:22.010 --> 00:30:26.019
Je ouders zien je steeds minder. Het is een sluipend proces. Ja.

465
00:30:26.024 --> 00:30:30.012
Misschien wil mijn moeder er zelf iets over zeggen.

466
00:30:30.017 --> 00:30:34.023
Ik krijg er de kriebels van: Waarom heb ik dat niet geweten?!

467
00:30:35.003 --> 00:30:36.024
Het is heel irritant.

468
00:30:37.004 --> 00:30:40.005
Die trainer kwam ook vaak bij ons thuis eten.

469
00:30:40.010 --> 00:30:44.017
Je had contact met de trainer? Ja, dan was hij hartstikke leuk.

470
00:30:44.022 --> 00:30:48.008
De meiden gingen meteen na de training naar boven.

471
00:30:48.013 --> 00:30:53.008
Dan dacht ik: Doe een beetje normaal, hij is hartstikke aardig...

472
00:30:53.013 --> 00:30:55.016
en jullie doen zo raar!

473
00:30:55.021 --> 00:30:57.020
Nu snap ik het pas, toen niet.

474
00:30:58.000 --> 00:31:03.007
Het is zo raar... Dat die alarmsignalen niet afgaan. Nee.

475
00:31:03.012 --> 00:31:06.014
Dus naar ouders toe is 't belangrijk:

476
00:31:06.019 --> 00:31:11.011
Hoe aardig ze ook zijn, het zijn jouw kinderen en wees alert.

477
00:31:11.016 --> 00:31:13.012
Hallo, ik ben Erna.

478
00:31:13.017 --> 00:31:16.020
Hoe is het verder gegaan met de trainer?

479
00:31:17.000 --> 00:31:23.018
De trainer is momenteel coach in Canada. O. O.

480
00:31:23.023 --> 00:31:27.018
Wij hebben hem opgezocht in september 2012.

481
00:31:27.023 --> 00:31:32.009
We hebben hem geconfronteerd, anderhalf uur met hem gesproken.

482
00:31:32.014 --> 00:31:37.023
Ik hield geen voldaan gevoel over aan dat gesprek.

483
00:31:38.003 --> 00:31:41.008
Simone ook niet, volgens mij. Nee, niet echt.

484
00:31:41.013 --> 00:31:45.001
Hij zegt zich niets te herinneren van al het geweld.

485
00:31:45.006 --> 00:31:49.009
Maar hij zegt ook: Als jullie het zeggen, is het ongetwijfeld waar.

486
00:31:49.014 --> 00:31:54.002
Hij ontkent het niet, maar kiest naar mijn idee de makkelijke weg.

487
00:31:54.007 --> 00:31:57.008
Hij neemt geen verantwoordelijkheid? Nee.

488
00:31:57.013 --> 00:32:01.008
Hoe was het voor jullie om hem weer te zien en te spreken?

489
00:32:01.013 --> 00:32:04.024
Heel erg heftig, we hebben een heftige tijd gehad.

490
00:32:05.004 --> 00:32:08.007
Toen we daar waren hebben we geen hap gegeten!

491
00:32:08.012 --> 00:32:10.011
Ik viel 5 kilo af in die dagen.

492
00:32:10.016 --> 00:32:15.002
We hadden nachtmerries en migraine. Letterlijk ziek, ja.

493
00:32:15.007 --> 00:32:19.001
Dapper dat je toch het vliegtuig bent ingestapt!

494
00:32:19.006 --> 00:32:21.005
Vonden we zelf ook wel! Haha.

495
00:32:21.010 --> 00:32:24.015
Dank je wel, Simone Heitinga en Stasja KÈohler.

496
00:32:24.020 --> 00:32:27.006
APPLAUS

497
00:32:39.019 --> 00:32:44.005
Zo, en? Hoe voelt het nu?

498
00:32:44.010 --> 00:32:47.015
Goed, om zo het verhaal naar buiten te brengen.

499
00:32:47.020 --> 00:32:50.005
Maar ook weer heftig om het te doen.

500
00:32:50.010 --> 00:32:53.007
Waar merk je dat aan, wat vind je moeilijk?

501
00:32:53.012 --> 00:33:00.008
Ik merk dat ik toch met emoties binnenin mij zit.

502
00:33:00.013 --> 00:33:04.008
Het is toch weer moeilijk om dat naar buiten te brengen.

503
00:33:05.019 --> 00:33:10.015
Dat is ons vroeger afgeleerd, dus dat speelt nog altijd.

504
00:33:10.020 --> 00:33:15.003
Veel mensen weten dit niet. Dat klopt.

505
00:33:15.008 --> 00:33:19.009
Beseffen jullie dat? Ja, het is heel vaak zo.

506
00:33:19.014 --> 00:33:24.008
Je vertelt wel eens in een notendop wat jou is overkomen.

507
00:33:24.013 --> 00:33:28.001
En dan zeggen ze: Ja, maar in Rusland en Roemenie...

508
00:33:28.006 --> 00:33:30.024
Dan word ik soms kwaad, want dan denk ik:

509
00:33:31.004 --> 00:33:34.009
Hier in Nederland gebeurt precies hetzelfde!

510
00:33:34.014 --> 00:33:36.015
Dank je wel. Bedankt.

511
00:33:36.020 --> 00:33:39.015
Wilt u meer informatie of reacties zien?

512
00:33:39.020 --> 00:33:43.021
Ga dan naar rechtuithethart.kro.nl

513
00:33:44.001 --> 00:33:48.014
Ik ben dankbaar voor de les die mijn broer Freek mij heeft geleerd.

514
00:33:48.019 --> 00:33:50.008
Ik wil leven.

