WEBVTT

1
00:00:02.011 --> 00:00:03.012
888

2
00:00:03.024 --> 00:00:06.017
Twee sprekers vertellen hun verhaal.

3
00:00:06.022 --> 00:00:13.012
Hoe kan een oorlog ervoor zorgen dat mensen die van elkaar houden opeens elkaars vijanden worden?

4
00:00:13.017 --> 00:00:16.009
Iedereen in deze oorlog heeft verloren.

5
00:00:16.014 --> 00:00:20.021
Ingrijpende gebeurtenissen die hun leven hebben veranderd.

6
00:00:21.001 --> 00:00:25.006
Het komt allemaal goed, alleen niet met mij erbij, zei Bibian.

7
00:00:25.011 --> 00:00:28.013
Moed, doorzetten en vooral nooit opgeven.

8
00:00:28.018 --> 00:00:32.015
Ik heb mij vaak geschaamd. Ik wilde geen oorlogskind zijn.

9
00:00:32.020 --> 00:00:35.023
En ook niet zo worden gezien. Maar dat ben ik wel.

10
00:00:36.003 --> 00:00:40.002
Samen de kracht vinden om te blijven vechten voor het leven.

11
00:00:40.007 --> 00:00:44.014
Ondanks mijn verdriet voel ik een enorme kracht en energie...

12
00:00:44.019 --> 00:00:46.022
om verder te gaan met dit leven.

13
00:00:47.002 --> 00:00:50.011
Inspirerende verhalen door bijzondere mensen.

14
00:00:50.016 --> 00:00:52.009
Dit is Recht uit het Hart.

15
00:00:52.014 --> 00:00:58.004
Klaas ten Holt en Bibian Harmsen leiden met hun drie kinderen een heerlijk leven.

16
00:00:58.009 --> 00:01:02.024
Tot in november 2011 blijkt dat Bibian alvleesklierkanker heeft.

17
00:01:03.004 --> 00:01:06.024
De prognose is dan nog EEN jaar maximaal.

18
00:01:07.004 --> 00:01:11.017
Na zeven intensieve maanden overlijdt ze op 41-jarige leeftijd.

19
00:01:11.022 --> 00:01:18.002
Klaas is bang dat hij zonder haar alleen nog maar een norse vader kan zijn voor de kinderen.

20
00:01:18.007 --> 00:01:22.019
Hoe gaat het nu met hen na anderhalf jaar zonder Bibian?

21
00:01:30.002 --> 00:01:31.014
Hallo.

22
00:01:36.009 --> 00:01:41.002
*What can I do still loving you?

23
00:01:41.007 --> 00:01:44.024
*It's all a dream

24
00:01:45.004 --> 00:01:49.013
*How can we hang on to a dream?

25
00:01:50.023 --> 00:01:56.015
*How can it really be the way it seems*

26
00:02:01.017 --> 00:02:03.004
Ja, hallo.

27
00:02:03.009 --> 00:02:04.021
Ik ben Klaas ten Holt.

28
00:02:06.011 --> 00:02:08.015
Bibian is dood.

29
00:02:08.020 --> 00:02:10.007
En daarom ben ik hier.

30
00:02:10.012 --> 00:02:15.011
Om iets te proberen te vertellen over wie ze was...

31
00:02:15.016 --> 00:02:17.015
en wat ze voor mij betekende.

32
00:02:20.005 --> 00:02:24.008
Het was voor mij al die jaren volstrekt vanzelfsprekend...

33
00:02:24.013 --> 00:02:29.008
dat wij samen oud zouden worden en onze kinderen en kleinkinderen...

34
00:02:29.013 --> 00:02:31.004
zouden zien opgroeien.

35
00:02:31.009 --> 00:02:36.020
Dat EEN van ons zou afhalen, was eigenlijk ondenkbaar.

36
00:02:37.000 --> 00:02:40.021
En dat is het eigenlijk nog steeds.

37
00:02:41.001 --> 00:02:46.021
Maar ondanks mijn verdriet voel ik ook een enorme kracht en energie...

38
00:02:47.001 --> 00:02:49.023
om verder te gaan met dit leven.

39
00:02:52.007 --> 00:02:55.020
Het komt allemaal goed, alleen niet met mij erbij...

40
00:02:56.000 --> 00:03:00.006
zei Bibian altijd als een mantra.

41
00:03:02.000 --> 00:03:04.010
Wat zou ze daarmee bedoeld hebben?

42
00:03:04.015 --> 00:03:08.011
Ik vermoed dat ze mij moed in wilde spreken.

43
00:03:08.016 --> 00:03:11.019
Misschien voelde ze zich ook wel schuldig...

44
00:03:11.024 --> 00:03:14.006
dat ze er zo maar tussenuit kneep.

45
00:03:14.011 --> 00:03:17.002
Mij met de gebakken peren liet zitten.

46
00:03:17.007 --> 00:03:20.016
Maar dat zinnetje speelt steeds door mijn hoofd.

47
00:03:21.021 --> 00:03:23.016
Wanneer komt het dan goed?

48
00:03:23.021 --> 00:03:26.018
Hoe weet ik wanneer het goed is?

49
00:03:26.023 --> 00:03:29.016
Het is een uitspraak als van een orakel.

50
00:03:29.021 --> 00:03:32.009
Raadselachtig, onbegrijpelijk.

51
00:03:32.014 --> 00:03:35.019
Geen geruststelling.

52
00:03:35.024 --> 00:03:37.011
Eerder een opdracht.

53
00:03:37.016 --> 00:03:40.003
Het is nu bijna tien maanden verder.

54
00:03:40.008 --> 00:03:45.002
En inderdaad, we maken het goed. We functioneren.

55
00:03:45.007 --> 00:03:48.006
We staan op 's morgens, we ontbijten samen.

56
00:03:48.011 --> 00:03:50.019
Ik breng de kinderen naar school.

57
00:03:50.024 --> 00:03:56.009
Valentijn, mijn oudste, is nu oud genoeg om zelf naar school te gaan.

58
00:03:56.014 --> 00:04:00.013
Maar 's middags haal ik ze weer op. Ik doe de boodschappen.

59
00:04:00.018 --> 00:04:04.006
Ik kook het avondeten. En ik doe het allemaal graag.

60
00:04:04.011 --> 00:04:06.012
Ik zou het niet anders willen.

61
00:04:06.017 --> 00:04:08.024
Behalve dat jij er niet meer bent.

62
00:04:09.004 --> 00:04:14.005
En ik ben bang dat het toch allemaal wat minder vrolijk is geworden.

63
00:04:14.010 --> 00:04:18.024
Ik word niet meer gecorrigeerd in mijn stilzwijgen.

64
00:04:19.004 --> 00:04:21.009
In mijn lethargie.

65
00:04:21.014 --> 00:04:24.009
Voor mijn gevoel ben ik optimistisch...

66
00:04:24.014 --> 00:04:27.013
positief, grappig, enthousiast.

67
00:04:27.018 --> 00:04:31.006
Maar ik vraag me af of de kinderen dat ook zo ervaren.

68
00:04:31.011 --> 00:04:33.023
Ik vraag het ze met enige regelmaat.

69
00:04:34.003 --> 00:04:37.014
Vinden jullie me erg veranderd sinds mama dood is?

70
00:04:37.019 --> 00:04:39.006
Nee, zeggen ze dan.

71
00:04:39.011 --> 00:04:41.016
Nou, wel een beetje.

72
00:04:41.021 --> 00:04:43.008
Hoe dan?

73
00:04:43.013 --> 00:04:45.020
Nou ja, dat weten ze niet precies.

74
00:04:46.000 --> 00:04:47.023
Ben ik strenger geworden?

75
00:04:48.003 --> 00:04:49.015
Ja, dat wel.

76
00:04:49.020 --> 00:04:51.007
Maar dat moet ook wel.

77
00:04:51.012 --> 00:04:52.024
Waarom dan?

78
00:04:53.004 --> 00:04:56.015
Nou, omdat je het allemaal alleen moet doen, papa.

79
00:04:56.020 --> 00:04:58.007
Ben ik onredelijk?

80
00:04:58.012 --> 00:05:00.001
Nee, niet onredelijk.

81
00:05:00.006 --> 00:05:01.018
Nou, soms.

82
00:05:01.023 --> 00:05:03.024
Wat missen jullie het meeste?

83
00:05:04.004 --> 00:05:05.016
Mama.

84
00:05:05.021 --> 00:05:07.008
Maar wat dan?

85
00:05:07.013 --> 00:05:09.000
Nou ja, gewoon mama.

86
00:05:10.009 --> 00:05:14.000
Bibian en ik hebben het gehad over hoe het zou zijn...

87
00:05:14.005 --> 00:05:15.021
als zij er niet meer was.

88
00:05:16.001 --> 00:05:18.011
Hoe het met de kinderen zou moeten.

89
00:05:18.016 --> 00:05:20.011
Hoe het met Klaas zou gaan.

90
00:05:20.016 --> 00:05:23.017
Ze vond het moeilijk om het erover te hebben.

91
00:05:23.022 --> 00:05:28.004
Ik zei tegen haar dat ik als vriendin en andere vriendinnen...

92
00:05:28.009 --> 00:05:31.006
altijd op haar kinderen zouden letten...

93
00:05:31.011 --> 00:05:34.002
en een oogje in het zeil zouden houden.

94
00:05:34.007 --> 00:05:36.017
En dat wij Klaas helpen hoe dan ook.

95
00:05:36.022 --> 00:05:40.008
Dat kon ik zeggen en ze zei ook dat moet je zeggen...

96
00:05:40.013 --> 00:05:42.012
maar ze begon hard te huilen.

97
00:05:42.017 --> 00:05:45.022
Ze vond het moeilijk om het daarover te hebben.

98
00:05:46.002 --> 00:05:50.011
De laatste week toen ze op sterven lag en ik in haar hand kneep...

99
00:05:50.016 --> 00:05:53.017
en haar aankeek, wisten we van elkaar...

100
00:05:53.022 --> 00:05:56.015
dat ik haar gezin in de gaten zou houden.

101
00:06:02.002 --> 00:06:03.014
Ja.

102
00:06:03.019 --> 00:06:05.022
We maken plannen voor de zomer.

103
00:06:06.002 --> 00:06:08.009
Niet naar Spanje. Spanje ben jij.

104
00:06:08.014 --> 00:06:12.005
Roemenie moet het worden. Daar zijn beren en wolven.

105
00:06:12.010 --> 00:06:15.009
Gaan we die dan zien, vraagt Loulou.

106
00:06:15.014 --> 00:06:17.001
Zeker.

107
00:06:17.006 --> 00:06:20.019
Is dat niet gevaarlijk? Ja, dat is heel gevaarlijk.

108
00:06:20.024 --> 00:06:23.015
Is daar ook Wi-Fi, vraagt Swip bezorgd.

109
00:06:23.020 --> 00:06:29.016
Ik denk dat de kinderen het liefst naar een familiecamping in Frankrijk zouden gaan.

110
00:06:29.021 --> 00:06:31.012
Maar dan hebben ze pech.

111
00:06:31.017 --> 00:06:35.003
Het lijkt me een van de allertreurigste dingen...

112
00:06:35.008 --> 00:06:37.011
die je als weduwnaar kunt doen.

113
00:06:37.016 --> 00:06:41.013
Ik vind het doodeng om zomaar naar de Karpaten te rijden.

114
00:06:41.018 --> 00:06:45.011
Ik heb het gevoel dat ons dat toch meer gaat opleveren.

115
00:06:45.016 --> 00:06:49.002
Ik wil ze zo graag het gevoel van familie meegeven.

116
00:06:49.007 --> 00:06:52.016
Dat wij bij elkaar horen, dat we een gezin zijn...

117
00:06:52.021 --> 00:06:55.024
voordat iedereen straks zijn eigen weg gaat.

118
00:06:56.004 --> 00:07:00.007
En ik denk en ik hoop dat als wij op elkaar aangewezen zijn...

119
00:07:00.012 --> 00:07:07.010
we ons verbond sterker maken en we elkaar vinden noodgedwongen.

120
00:07:07.015 --> 00:07:11.024
En als we dit kunnen met zijn vieren dan kunnen we de rest ook wel.

121
00:07:12.004 --> 00:07:14.018
Dan komt het allemaal goed.

122
00:07:14.023 --> 00:07:16.024
Loulou is acht jaar geworden.

123
00:07:17.004 --> 00:07:20.003
Een vrolijke en een droevige dag tegelijk.

124
00:07:20.008 --> 00:07:25.003
Om op school te trakteren hadden we samen een soesjestaart gemaakt...

125
00:07:25.008 --> 00:07:27.013
en bonbonnetjes voor de juffen.

126
00:07:27.018 --> 00:07:32.006
Omringd door haar klasgenootjes zat ze in haar mooiste kleren...

127
00:07:32.011 --> 00:07:37.001
aan haar tafeltje te vertellen over de cadeaus die ze had gekregen.

128
00:07:37.006 --> 00:07:39.020
En ja, ik heb haar vreselijk verwend.

129
00:07:40.000 --> 00:07:44.013
Ik neem me elke keer voor dat niet te doen maar ik kan het niet laten.

130
00:07:44.018 --> 00:07:49.008
Ik weet heus wel dat materiele zaken het verdriet niet wegnemen...

131
00:07:49.013 --> 00:07:51.014
en ook niet haar liefde kopen.

132
00:07:51.019 --> 00:07:54.012
Can't buy me love en zo.

133
00:07:54.017 --> 00:07:56.004
Maar toch.

134
00:07:56.009 --> 00:08:00.014
En de tranen stroomden onder mijn bril door over mijn wangen.

135
00:08:00.019 --> 00:08:02.010
Acht jaar. Bibian dood.

136
00:08:02.015 --> 00:08:04.016
Wat zou ze trots geweest zijn.

137
00:08:04.021 --> 00:08:08.005
Ik moest een receptje ophalen bij de apotheek...

138
00:08:08.010 --> 00:08:10.024
maar ik kon mijn tranen niet stoppen.

139
00:08:11.004 --> 00:08:15.019
Het kan met ook niet meer schelen. Het is mijn verdriet, mijn gemis.

140
00:08:15.024 --> 00:08:19.012
Ik kwam thuis in een huis vol ballonnen en slingers.

141
00:08:19.017 --> 00:08:22.018
Er kwam verjaardagsvisite en ik schoot vol.

142
00:08:22.023 --> 00:08:25.016
De visite nam afscheid en ik schoot vol.

143
00:08:25.021 --> 00:08:29.005
Toch kan ik niet zeggen dat het geen leuke dag was.

144
00:08:29.010 --> 00:08:31.005
Het was een geweldige dag.

145
00:08:31.010 --> 00:08:34.018
Mijn kleine dappere meisje is acht jaar geworden.

146
00:08:34.023 --> 00:08:40.003
Klaas is heel positief in die zin dat hij niet bij de pakken neer gaat zitten.

147
00:08:40.008 --> 00:08:44.005
Natuurlijk heeft hij heel veel verdriet. Dat zie ik ook.

148
00:08:44.010 --> 00:08:48.023
Maar hij is ook zoekend naar het nieuwe leven dat hij moet starten.

149
00:08:49.003 --> 00:08:50.015
Het leven na Bibian.

150
00:08:50.020 --> 00:08:54.024
En ze zal nooit helemaal weg zijn.

151
00:08:55.004 --> 00:08:58.020
En daar is hij heel erg naar aan het zoeken, denk ik...

152
00:08:59.000 --> 00:09:01.003
hoe hij haar een plek kan geven.

153
00:09:01.008 --> 00:09:03.007
Hij zal nog veel tegenkomen.

154
00:09:03.012 --> 00:09:07.005
Hoe hij het doet en hoe de kinderen gewoon doorgaan...

155
00:09:07.010 --> 00:09:12.002
en keuzes maken in hun middelbare school en verjaardagen vieren...

156
00:09:12.007 --> 00:09:14.021
vind ik het heel knap hoe ze doorgaan.

157
00:09:20.009 --> 00:09:22.010
Ik ben trots op onze kinderen.

158
00:09:22.015 --> 00:09:24.008
Hoe ze zich erdoor slaan.

159
00:09:24.013 --> 00:09:29.001
Alle drie op hun eigen manier met openlijk en verborgen verdriet.

160
00:09:29.006 --> 00:09:34.002
Woedeuitbarstingen, lachstuipen, frustraties, huilbuien.

161
00:09:34.007 --> 00:09:36.014
Plezier met elkaar en vriendjes.

162
00:09:36.019 --> 00:09:39.022
Citotoetsen, schriftelijke overhoringen.

163
00:09:40.002 --> 00:09:42.015
Goede en minder goede rapporten.

164
00:09:42.020 --> 00:09:45.021
Een vader die altijd doet wat hij belooft...

165
00:09:46.001 --> 00:09:49.000
maar soms wel erg lang op zich laat wachten.

166
00:09:49.005 --> 00:09:52.004
Goede en minder goede gelukte maaltijden.

167
00:09:52.009 --> 00:09:55.018
Geen familie maar wel heel veel trouwe vrienden.

168
00:09:55.023 --> 00:10:01.006
Een nieuw leven en een oud dat al een verhaal begint te worden.

169
00:10:01.011 --> 00:10:04.006
Maar we zijn er nog, we functioneren nog.

170
00:10:04.011 --> 00:10:07.022
We zijn beschadigd maar misschien niet blijvend.

171
00:10:08.002 --> 00:10:11.007
En het allerbelangrijkste: We zijn een gezin.

172
00:10:11.012 --> 00:10:15.003
We zijn elkaar trouw gebleven en we geloven er nog in.

173
00:10:15.008 --> 00:10:21.023
Het weduwnaarschap bestaat voor een groot deel uit het ontplooien van managersactiviteiten.

174
00:10:22.003 --> 00:10:26.010
Ik beheer de agenda van drie sociaal goed ontwikkelde kinderen.

175
00:10:26.015 --> 00:10:31.003
Ik moet ook mijn eigen afspraken en verplichtingen na zien te komen.

176
00:10:31.008 --> 00:10:34.017
Eerlijk gezegd laat ik af en toe een steekje vallen.

177
00:10:34.022 --> 00:10:39.010
Er moeten boodschappen gedaan, wasjes gedraaid en uitgehangen.

178
00:10:39.015 --> 00:10:44.003
De kat moet een pilletje en drankje vanwege een blaasontsteking.

179
00:10:44.008 --> 00:10:48.001
Er zijn tienminutengesprekjes op de basisschool...

180
00:10:48.006 --> 00:10:51.013
en langere gesprekken op de middelbare school.

181
00:10:51.018 --> 00:10:56.013
Er moet eten gekookt, afgewassen, schoolboterhammetjes gesmeerd.

182
00:10:56.018 --> 00:10:59.019
Valentijn moet met zijn huiswerk geholpen.

183
00:10:59.024 --> 00:11:04.000
Swip gedreigd dat hij van mijn computer af moet blijven...

184
00:11:04.005 --> 00:11:05.017
en 'm niet mag hacken.

185
00:11:05.022 --> 00:11:09.023
De kinderen moeten hun tanden poetsen, op tijd naar bed...

186
00:11:10.003 --> 00:11:14.016
gecontroleerd worden op illegale iPods en iPads onder de dekens.

187
00:11:14.021 --> 00:11:16.022
Of lezen na tien uur 's avonds.

188
00:11:17.002 --> 00:11:21.011
En er moet veel gepraat, geknuffeld en nog meer gepraat worden.

189
00:11:21.016 --> 00:11:26.015
Als ik Bibian niet zou missen en de aanleiding niet zo verdrietig was...

190
00:11:26.020 --> 00:11:29.013
zou ik mezelf een gezegend mens noemen.

191
00:11:29.018 --> 00:11:34.006
Ondertussen probeer ik ook nog iets van een priveleven te hebben.

192
00:11:34.011 --> 00:11:38.020
Ik schrijf aan een roman, ik houd mijn blog bij, ik componeer...

193
00:11:39.000 --> 00:11:42.024
neem zanglessen en doe af en toe optredens in mijn eentje.

194
00:11:43.004 --> 00:11:46.022
Ik verwaarloos mijn vrienden omdat ik doordeweeks...

195
00:11:47.002 --> 00:11:51.007
geen energie kan opbrengen voor etentjes of sociaal gedrag.

196
00:11:51.012 --> 00:11:55.005
Ik hoop maar dat ze nog een beetje geduld met me hebben.

197
00:11:55.010 --> 00:11:58.015
Op een gekke manier ben ik ook heel gelukkig...

198
00:11:58.020 --> 00:12:02.000
met mijn nieuw verworven onafhankelijkheid.

199
00:12:02.005 --> 00:12:05.004
Zeker als ik in mijn eentje in mijn busje...

200
00:12:05.009 --> 00:12:11.010
naar een kerk in Holysloot rijd om op te treden voor een handvol bekenden en onbekenden.

201
00:12:11.015 --> 00:12:15.008
Het maakt me gelukkig en verdrietig tegelijkertijd.

202
00:12:15.013 --> 00:12:18.020
Ik denk dat het een ook niet zonder het ander kan.

203
00:12:19.000 --> 00:12:20.018
Gewoon een mensenleven.

204
00:12:23.018 --> 00:12:26.023
En ik wou ook nog een liedje voor jullie spelen.

205
00:12:31.003 --> 00:12:34.014
*Can you hear me

206
00:12:34.019 --> 00:12:38.015
*All that power in your hand

207
00:12:38.020 --> 00:12:44.018
*Would you take some good advice from a friend

208
00:12:46.004 --> 00:12:50.003
*Though you think you look so cool

209
00:12:50.008 --> 00:12:53.008
*You're just somebody's fool

210
00:12:53.013 --> 00:12:59.008
*Doing everything they tell you to do

211
00:13:01.020 --> 00:13:08.008
*Don't cry when the curtain falls

212
00:13:08.013 --> 00:13:15.002
*And your friends have left and no one seems to care

213
00:13:15.023 --> 00:13:19.004
*Can you hear me

214
00:13:19.009 --> 00:13:23.015
*When you're lying in your bed

215
00:13:23.020 --> 00:13:29.009
*And you think that all the world is just for you

216
00:13:31.007 --> 00:13:37.022
*And you think that all the world is just for you*

217
00:13:46.024 --> 00:13:49.002
APPLAUS

218
00:13:59.001 --> 00:14:03.002
Wat een droevig verhaal maar wat ontzettend mooi verteld.

219
00:14:03.007 --> 00:14:07.015
Ik denk dat dat overwegend het gevoel is wat hier heerst.

220
00:14:07.020 --> 00:14:11.006
Zijn er mensen die... Zijn er vragen? Vast wel.

221
00:14:11.011 --> 00:14:14.002
Ik kom even naar u toe met de microfoon.

222
00:14:14.007 --> 00:14:17.006
Ik was erg benieuwd. Je hebt drie kinderen.

223
00:14:17.011 --> 00:14:22.012
Zat er veel verschil bij de kinderen hoe zij hier nu mee omgaan?

224
00:14:22.017 --> 00:14:24.004
Hoe ze erop reageren?

225
00:14:24.009 --> 00:14:27.011
Ja, toch wel vind ik.

226
00:14:27.016 --> 00:14:29.017
Ze zijn alle drie heel anders.

227
00:14:29.022 --> 00:14:33.015
Dat was ook toen ze geboren werden, nogal shockerend.

228
00:14:33.020 --> 00:14:35.009
We hadden er eerst een.

229
00:14:35.014 --> 00:14:38.007
Dat was een makkelijk en lief baby'tje.

230
00:14:38.012 --> 00:14:42.023
Wij dachten dat het aan ons lag omdat we zulke goede ouders waren.

231
00:14:43.003 --> 00:14:45.021
Dat alle kinderen heel makkelijk en...

232
00:14:46.001 --> 00:14:48.015
Dat was niet helemaal zoals het ging.

233
00:14:48.020 --> 00:14:52.008
Ze zijn gewoon heel anders. Ook in leeftijd anders.

234
00:14:52.013 --> 00:14:57.021
13, 12 en 8. Dat maakt natuurlijk ook wel dat ze anders reageren.

235
00:14:58.001 --> 00:15:00.004
Maar de een is wat introverter.

236
00:15:00.009 --> 00:15:03.022
De ander vindt het makkelijker om erover te praten.

237
00:15:04.002 --> 00:15:09.001
Bij de een moet ik meer echt mijn momenten zoeken.

238
00:15:09.006 --> 00:15:13.001
Bijvoorbeeld 's avonds in bed vindt-ie het prettig...

239
00:15:13.006 --> 00:15:15.005
om wel over Bibian te praten.

240
00:15:15.010 --> 00:15:19.001
Ik praat wel veel over Bibian.

241
00:15:19.006 --> 00:15:20.018
Ook eh...

242
00:15:20.023 --> 00:15:23.014
Ja, weet je, ik kan me niet verstoppen.

243
00:15:23.019 --> 00:15:25.016
Ik mis haar gewoon heel erg.

244
00:15:25.021 --> 00:15:27.008
En dat zeg ik ook.

245
00:15:27.013 --> 00:15:31.014
En ik ben soms ook vreselijk verdrietig. Dat zeg ik gewoon.

246
00:15:31.019 --> 00:15:35.014
Dan merk ik dat de een misschien mijn hand vasthoudt...

247
00:15:35.019 --> 00:15:38.004
en de ander daar geen trek in heeft.

248
00:15:38.009 --> 00:15:40.023
Dus ja, het is wel heel verschillend.

249
00:15:41.003 --> 00:15:45.000
Ik probeer het zo goed mogelijk te doen en ermee om te gaan

250
00:15:45.005 --> 00:15:48.002
Maar ik doe ook maar wat natuurlijk.

251
00:15:50.011 --> 00:15:54.012
Merk je ook aan je omgeving dat mensen anders tegen je doen?

252
00:15:54.017 --> 00:15:57.012
Toen Bibian ziek werd, is er op school...

253
00:15:57.017 --> 00:16:03.003
een compleet vangnet ingesteld van ouders die voor ons gingen koken.

254
00:16:03.008 --> 00:16:07.006
Er werd elke dag gekookt voor ons al die tijd.

255
00:16:07.011 --> 00:16:09.010
Mensen kwamen eten brengen.

256
00:16:09.015 --> 00:16:13.016
Er was een website waar wij geen weet van hadden officieel.

257
00:16:13.021 --> 00:16:17.014
Vrienden van Bibian en Klaas. Waar dat geregeld werd.

258
00:16:17.019 --> 00:16:20.022
Dat we niet elke dag hetzelfde te eten kregen.

259
00:16:21.002 --> 00:16:22.014
Echt waanzinnig. Ja.

260
00:16:22.019 --> 00:16:26.010
Ik wens je heel veel geluk. Ik dank je voor je verhaal.

261
00:16:26.015 --> 00:16:28.002
Dank je wel. APPLAUS

262
00:16:40.001 --> 00:16:42.011
Zo Klaas. En?

263
00:16:42.016 --> 00:16:44.013
Ja...

264
00:16:44.018 --> 00:16:47.011
Ja, nou wel gek ook, maar ook wel... Gek?

265
00:16:47.016 --> 00:16:49.013
leuk geloof ik. Gek en leuk.

266
00:16:49.018 --> 00:16:51.005
Ja. In welke zin gek?

267
00:16:51.010 --> 00:16:54.003
Je bent gewend je verhaal te vertellen.

268
00:16:54.008 --> 00:16:56.018
Ja, maar het is niet het verhaal...

269
00:16:56.023 --> 00:17:00.022
Ik had ook wel een ander verhaal willen kunnen vertellen.

270
00:17:01.002 --> 00:17:04.003
Dit is wat het is. Het is ook wel goed, denk ik.

271
00:17:04.008 --> 00:17:09.005
Ik hoop dat ook andere mensen daar kracht uit kunnen putten.

272
00:17:09.010 --> 00:17:13.023
Dat zou dan de zin ervan zijn. Vind je dat belangrijk?

273
00:17:14.003 --> 00:17:16.023
Ja, ik denk het wel. Ja, ik geloof het wel.

274
00:17:17.003 --> 00:17:22.002
Als ik andere mensen kan inspireren dat je in tijden van rampspoed...

275
00:17:22.007 --> 00:17:25.010
toch kunt leven en mooie dingen kunt maken...

276
00:17:25.015 --> 00:17:29.010
en door kunt gaan en een soort positieve kracht hebben.

277
00:17:29.015 --> 00:17:32.012
Dus dat is ook in haar geest? Ja, absoluut.

278
00:17:32.017 --> 00:17:35.024
Ik vind het ook en ik ben het er helemaal mee eens.

279
00:17:36.004 --> 00:17:38.005
Ik wil dat ook. Ik wil ook door.

280
00:17:38.010 --> 00:17:41.013
Ga je met een goed gevoel weg nu? Jawel. Ja, ja.

281
00:17:41.018 --> 00:17:43.005
Ja? Ja. Nou, fijn.

282
00:17:43.010 --> 00:17:45.011
Dank je wel. Fijn.

283
00:17:45.016 --> 00:17:52.016
Hoe is het mogelijk dat mensen die al hun hele leven van elkaar houden opeens elkaars vijanden worden?

284
00:17:52.021 --> 00:17:57.005
De oorlog die in de jaren 90 woedde in voormalig Joegoslavie...

285
00:17:57.010 --> 00:18:03.017
was er een die zijn verwoestende werking binnen dorpen, families en relaties liet voelen.

286
00:18:03.022 --> 00:18:07.008
Arnela Dobric was een gelukkig meisje van vijf...

287
00:18:07.013 --> 00:18:12.012
toen in 1992 de Balkanoorlog uitbrak en als een bom insloeg in het gezin.

288
00:18:24.008 --> 00:18:25.020
Het is 1992.

289
00:18:26.000 --> 00:18:29.011
Ik ben vijf jaar oud en heb een onwijs mooi leven...

290
00:18:29.016 --> 00:18:32.007
omringd door mensen die van me houden.

291
00:18:32.012 --> 00:18:37.015
Ik woon samen met mijn ouders en m'n broertje in voormalig Joegoslavie...

292
00:18:37.020 --> 00:18:41.002
in het huis dat mijn ouders hebben laten bouwen.

293
00:18:41.007 --> 00:18:45.014
Samen met mijn broertje deel ik een grote kamer met speelgoed.

294
00:18:45.019 --> 00:18:49.005
Ons huis is tegen het huis van mijn oma aangebouwd.

295
00:18:49.010 --> 00:18:53.013
De broers van mijn vader wonen er en ook neefjes en nichtjes.

296
00:18:53.018 --> 00:18:55.015
We zijn een hechte familie.

297
00:18:55.020 --> 00:19:00.012
Ook bij mijn andere opa en oma, de ouders van m'n moeder, kom ik graag.

298
00:19:00.017 --> 00:19:05.007
Mijn oma doet altijd alles voor mij. Mijn vaders familie is moslim.

299
00:19:05.012 --> 00:19:09.005
Mijn moeders familie gemengd katholiek en orthodox.

300
00:19:09.010 --> 00:19:13.003
Maar wat doet dat ertoe want mijn leven is gewoon mooi.

301
00:19:47.007 --> 00:19:51.014
Door de oorlog verdween alles wat mijn familie had opgebouwd.

302
00:19:51.019 --> 00:19:53.022
Het eerste luchtalarm ging af.

303
00:19:54.002 --> 00:19:57.001
In plaats van spelen, moesten we schuilen.

304
00:19:57.006 --> 00:20:01.023
Samen met mijn opa, oma, moeder en broertje gingen we naar de flat...

305
00:20:02.003 --> 00:20:03.015
waar mijn oma woonde.

306
00:20:03.020 --> 00:20:07.015
We konden niets meenemen omdat we op moesten schieten.

307
00:20:07.020 --> 00:20:10.021
We zaten in het donker en het was er muisstil.

308
00:20:11.001 --> 00:20:14.002
Ik begreep nog niet zo goed wat we hier deden.

309
00:20:14.007 --> 00:20:17.004
Waarom we in het donker stil moesten zijn.

310
00:20:17.009 --> 00:20:20.004
Na een tijdje mochten we weer naar boven.

311
00:20:20.009 --> 00:20:25.014
De volgende dag ging mijn moeder samen met mijn tante naar ons huis.

312
00:20:25.019 --> 00:20:27.006
Er was niemand.

313
00:20:27.011 --> 00:20:33.003
Van de buren kregen ze te horen dat mijn oom en vader waren gevlucht.

314
00:20:33.008 --> 00:20:36.009
De dagen verstreken en mijn vader bleef weg.

315
00:20:36.014 --> 00:20:39.011
We hoorden niets van hem en niets over hem.

316
00:20:39.016 --> 00:20:43.004
Leefde hij nog en zouden wij hem ooit nog terugzien?

317
00:20:43.009 --> 00:20:48.008
Zo gingen er meer dagen voorbij met meer luchtalarmen, meer kelders...

318
00:20:48.013 --> 00:20:50.006
en meer bombardementen.

319
00:20:50.011 --> 00:20:54.010
De oorlog bleef maar voortduren en er ontstond meer haat.

320
00:20:54.015 --> 00:20:57.004
Wie kon je nog vertrouwen en wie niet?

321
00:20:57.009 --> 00:20:59.019
Zelfs je buren werden je vijanden.

322
00:20:59.024 --> 00:21:04.002
Mijn opa kreeg een geweer tegen zijn hoofd van zijn buurman.

323
00:21:04.007 --> 00:21:08.008
Volgens hem hield hij een moslim, mijn vader, verscholen.

324
00:21:08.013 --> 00:21:10.018
Ik stond erbij en ik keek ernaar.

325
00:21:10.023 --> 00:21:16.021
Totdat ik flauwviel en mijn moeder boven geschreeuw van mijn vriendinnetjes hoorde.

326
00:21:17.001 --> 00:21:20.012
Ze rende naar beneden en zag mij op de grond liggen.

327
00:21:20.017 --> 00:21:24.005
Toen ze naar rechts keek, zag ze de bovenbuurman...

328
00:21:24.010 --> 00:21:28.011
en haar vader die ingezakt tegen de muur aan op de grond zat.

329
00:21:28.016 --> 00:21:31.015
Mijn moeder dacht eerst dat hij dood was...

330
00:21:31.020 --> 00:21:33.021
maar hij leefde gelukkig nog.

331
00:21:34.001 --> 00:21:36.002
We waren nergens meer veilig.

332
00:21:36.007 --> 00:21:39.012
Uren, dagen, maanden verstreken.

333
00:21:39.017 --> 00:21:43.008
Op een zekere dag kreeg mijn moeder een telefoontje.

334
00:21:43.013 --> 00:21:46.000
Het was mijn vader en hij leefde nog.

335
00:21:46.005 --> 00:21:49.010
Hij had al die maanden aan het front gevochten.

336
00:21:49.015 --> 00:21:53.022
Aan mijn moeder vroeg hij om samen met ons naar Zenita te komen.

337
00:21:54.002 --> 00:21:57.003
Deze stad was bezet door moslims en Kroaten.

338
00:21:57.008 --> 00:22:02.009
Na maanden zag ik mijn vader weer, kon ik met hem praten en hem vasthouden.

339
00:22:45.006 --> 00:22:48.024
In het huis waar we zaten, hingen dekens voor de ramen.

340
00:22:49.004 --> 00:22:50.020
Het was er vaak ijskoud.

341
00:22:51.000 --> 00:22:53.024
Ook hadden we dikwijls geen licht en water.

342
00:22:54.004 --> 00:22:58.001
Ik herinner me nog goed dat er gewoonweg geen eten was...

343
00:22:58.006 --> 00:23:02.023
en mijn ouders niet wisten waar ze het eten vandaan moesten halen...

344
00:23:03.003 --> 00:23:04.015
om ons dat te geven.

345
00:23:04.020 --> 00:23:07.013
Het maakte hen radeloos en verdrietig.

346
00:23:07.018 --> 00:23:12.010
Mijn moeder nam mij en mijn broertje op een koude dag mee naar de kerk.

347
00:23:12.015 --> 00:23:15.008
Hier smeekte ze om ons iets mee te geven.

348
00:23:15.013 --> 00:23:19.014
Omdat mijn oma Kroaat is en mijn moeder dit aan kon tonen...

349
00:23:19.019 --> 00:23:22.012
kregen we een pakje koekjes en melk mee.

350
00:23:24.015 --> 00:23:26.002
KLOKGELUI

351
00:23:26.007 --> 00:23:28.002
Dit is de katholieke kerk.

352
00:23:28.007 --> 00:23:32.020
Omdat mijn moeder Servisch is, haar achternaam in ieder geval...

353
00:23:33.000 --> 00:23:38.018
en mijn vader moslim, mochten we hier geen eten halen.

354
00:23:38.023 --> 00:23:44.011
Mijn moeder kon toen aantonen dat haar moeder katholiek is.

355
00:23:44.016 --> 00:23:49.006
Mijn moeder heeft toen gesmeekt of wij wat te eten mochten krijgen.

356
00:23:49.011 --> 00:23:53.002
En hier zijn eigenlijk ook alle problemen begonnen.

357
00:23:53.007 --> 00:23:54.019
Want...

358
00:23:56.016 --> 00:24:00.000
Serviers werden hier niet echt op prijs gesteld.

359
00:24:00.005 --> 00:24:04.014
En toen mensen er achter kwamen dat mijn moeder Servisch was...

360
00:24:04.019 --> 00:24:08.022
was mijn vader eigenlijk onze enige bescherming.

361
00:24:09.002 --> 00:24:12.016
En als die hier niet met ons was geweest...

362
00:24:15.019 --> 00:24:18.022
dan weet ik niet hoe wij het hier hadden gered.

363
00:24:22.021 --> 00:24:27.018
Ook kan ik mij nog goed herinneren dat ik samen met 'n vriendinnetje...

364
00:24:27.023 --> 00:24:30.014
en haar moeder langs ging bij mijn oma.

365
00:25:25.014 --> 00:25:28.021
Niemand wist nog hoelang de oorlog zou duren...

366
00:25:29.001 --> 00:25:31.017
en of hij Èuberhaupt nog zou overleven.

367
00:25:31.022 --> 00:25:34.004
Elke dag was weer een verrassing.

368
00:25:34.009 --> 00:25:38.014
Ondanks dat mijn ouders jong waren en er veel wrijving was...

369
00:25:38.019 --> 00:25:42.016
omdat mijn moeder deels Servisch deels Kroatisch is...

370
00:25:42.021 --> 00:25:46.020
en mijn vader moslim, slaagden ze erin ons te beschermen.

371
00:25:47.000 --> 00:25:50.009
Op een dag liep ik met mijn moeder terug naar huis.

372
00:25:50.014 --> 00:25:56.002
Vlak voordat het bombardement begon, hoorden wij van ver een granaat aankomen.

373
00:25:56.007 --> 00:26:01.003
Die herkende je omdat de granaten een heel schril geluid hadden.

374
00:26:01.008 --> 00:26:05.013
Mijn moeder duwde mij tegen de grond aan en ging op mij liggen.

375
00:26:05.018 --> 00:26:08.019
De granaat viel ongeveer een meter voor ons.

376
00:26:08.024 --> 00:26:12.021
Als mijn moeder op dat moment niet snel had gehandeld...

377
00:26:13.001 --> 00:26:17.000
en wij waren doorgelopen, was mijn moeder er nu niet meer.

378
00:26:17.005 --> 00:26:19.023
En waren we er beiden niet meer geweest.

379
00:26:20.003 --> 00:26:24.000
Mijn vader werd ziek en kreeg te horen dat hij kanker had.

380
00:26:24.005 --> 00:26:28.016
Door middel van Artsen zonder Grenzen werd hij geselecteerd...

381
00:26:28.021 --> 00:26:31.018
om naar Nederland te komen in zijn eentje.

382
00:26:31.023 --> 00:26:35.018
Maar hij wilde en kon ons niet nog een keer achterlaten.

383
00:26:35.023 --> 00:26:38.008
Uiteindelijk mochten wij ook mee.

384
00:26:38.013 --> 00:26:42.010
Mijn ouders waren opgelucht maar tegelijk ook bezorgd.

385
00:26:42.015 --> 00:26:46.012
Want hoe moet dat nou in een land waar je de taal niet kent?

386
00:26:46.017 --> 00:26:48.004
Waar je niemand hebt.

387
00:26:48.009 --> 00:26:52.006
De dag dat we eindelijk naar Nederland mochten brak aan.

388
00:26:52.011 --> 00:26:57.010
We namen afscheid van mijn oom, tante, neefje en nichtje en vertrokken.

389
00:26:59.007 --> 00:27:04.012
Eenmaal in Nederland gingen we naar 't asielzoekerscentrum in Apeldoorn.

390
00:27:04.017 --> 00:27:07.024
Hier zagen mijn broertje en ik een fruitschaal.

391
00:27:08.004 --> 00:27:10.016
Wat zagen die bananen er lekker uit.

392
00:27:10.021 --> 00:27:15.007
De mevrouw die ons had ontvangen, zag ons naar de bananen kijken.

393
00:27:15.012 --> 00:27:17.024
Ze zei dat we gerust mochten pakken.

394
00:27:18.004 --> 00:27:22.019
Mijn ouders gingen naar een school om de Nederlandse taal te leren.

395
00:27:22.024 --> 00:27:27.000
Mijn broertje en ik kwamen op de basisschool in Apeldoorn.

396
00:27:27.005 --> 00:27:32.000
Ik zat in groep drie, vier en volgde de lessen net als andere kinderen.

397
00:27:32.005 --> 00:27:34.021
Lezen en schrijven kon ik gelukkig al.

398
00:27:35.001 --> 00:27:39.003
Samen met juf Hannie zat ik vaak samen.

399
00:27:39.008 --> 00:27:44.000
Zij leerde mij woord voor woord de Nederlandse taal te begrijpen...

400
00:27:44.005 --> 00:27:46.000
door middel van plaatjes.

401
00:27:46.005 --> 00:27:49.000
In het begin begreep ik veel dingen niet.

402
00:28:27.024 --> 00:28:32.008
Mijn ouders wonen nog steeds in Nederland maar niet meer samen.

403
00:28:32.013 --> 00:28:37.018
Als ze elkaar op straat tegenkomen, doen ze net alsof ze elkaar niet kennen.

404
00:28:37.023 --> 00:28:42.005
Toen we hier aankwamen, werd mijn moeder nog meer christen...

405
00:28:42.010 --> 00:28:46.017
en mijn vader fanatieker moslim waardoor het heel erg botste.

406
00:28:46.022 --> 00:28:53.016
Hoe kan een oorlog ervoor zorgen dat mensen die van elkaar houden opeens elkaars vijanden worden?

407
00:28:53.021 --> 00:28:56.016
In deze oorlog heeft iedereen verloren.

408
00:28:56.021 --> 00:29:00.022
Ik heb mij vaak geschaamd. Ik wilde geen oorlogskind zijn.

409
00:29:01.002 --> 00:29:04.009
En ook niet zo worden gezien. Maar dat ben ik wel.

410
00:29:04.014 --> 00:29:07.003
Dit is mijn verhaal, een deel van mij.

411
00:29:07.008 --> 00:29:10.015
Mijn verleden heeft me gemaakt tot wie ik nu ben.

412
00:29:10.020 --> 00:29:15.002
Nog elke dag ben ik dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen.

413
00:29:15.007 --> 00:29:19.024
Ik probeer nu van het leven te genieten en eruit te halen wat erin zit.

414
00:29:20.004 --> 00:29:24.001
Nog steeds ben ik soms verdrietig over wat er gebeurd is.

415
00:29:24.006 --> 00:29:28.001
Een groot deel van mijn jeugd en van nog vele anderen...

416
00:29:28.006 --> 00:29:32.003
die de oorlog in Bosnie hebben meegemaakt, is ontnomen.

417
00:29:32.008 --> 00:29:35.003
Het verleden kan ik niet ongedaan maken.

418
00:29:35.008 --> 00:29:39.011
Maar mijn toekomst en mijn dromen neemt niemand mij meer af.

419
00:29:39.016 --> 00:29:41.003
APPLAUS

420
00:29:52.012 --> 00:29:53.024
Goed gedaan toch?

421
00:29:56.008 --> 00:29:58.001
Ja, vond je het moeilijk?

422
00:29:58.006 --> 00:30:01.009
Ja, best wel. Elke keer weer. Ja. Ja.

423
00:30:01.014 --> 00:30:05.005
Het is ook niet zo gek. Het is een ingrijpend verhaal.

424
00:30:05.010 --> 00:30:09.013
Wat je allemaal hebt meegemaakt. Waarom vertel je het hier?

425
00:30:09.018 --> 00:30:12.024
Ehm... nou ja omdat ik eh...

426
00:30:15.007 --> 00:30:19.006
Ik vind niet dat dit soort dingen zich nog mogen herhalen.

427
00:30:19.011 --> 00:30:23.014
Ik wil een stem zijn voor alle anderen van mijn generatie...

428
00:30:23.019 --> 00:30:28.020
die hetzelfde hebben meegemaakt en hier een toekomst hebben opgebouwd.

429
00:30:29.000 --> 00:30:33.001
Ik weet wat het is om alles te hebben, alles te verliezen...

430
00:30:33.006 --> 00:30:36.024
en weer de kansen te krijgen iets van je leven te maken.

431
00:30:37.004 --> 00:30:40.015
Ik kan niet toekijken dat dingen zich herhalen...

432
00:30:40.020 --> 00:30:42.013
en we hier niet uit leren.

433
00:30:42.018 --> 00:30:46.011
Dat is wel iets wat ik probeer mee te geven aan anderen.

434
00:30:46.016 --> 00:30:51.021
De kracht, motivatie en inspiratie om eens wat terug te doen voor een ander.

435
00:30:52.001 --> 00:30:54.000
Want het gebeurt nog steeds.

436
00:30:54.005 --> 00:30:58.020
We moeten de kinderen van tegenwoordig leren wat goed en slecht is.

437
00:30:59.000 --> 00:31:01.010
Iemand van u een vraag voor Arnela?

438
00:31:01.015 --> 00:31:04.010
Ben je er klaar voor? Ja, hoor. Ja? Ja.

439
00:31:04.015 --> 00:31:06.012
Dank je wel voor je verhaal.

440
00:31:06.017 --> 00:31:12.006
Het laat goed zien hoe verscheurend een oorlog kan zijn.

441
00:31:12.011 --> 00:31:14.023
Is er nog contact met je vader?

442
00:31:15.003 --> 00:31:18.003
Ja, zeker. Ja. Ja, absoluut.

443
00:31:18.008 --> 00:31:20.001
Gelukkig wel inderdaad.

444
00:31:20.006 --> 00:31:24.019
Ik zou niet willen dat dat er niet meer is na alles wat er gebeurd is.

445
00:31:24.024 --> 00:31:26.019
Dus ja. Succes. Dank u wel.

446
00:31:26.024 --> 00:31:28.023
En met de rest van je familie?

447
00:31:29.003 --> 00:31:33.004
Er zijn ook heel veel mensen achtergebleven in Bosnie. Ja.

448
00:31:33.009 --> 00:31:36.016
Dat is misschien nog wel wat het meest pijn doet.

449
00:31:36.021 --> 00:31:38.008
Dat je...

450
00:31:39.009 --> 00:31:42.000
dat je die familieband niet meer hebt.

451
00:31:42.005 --> 00:31:47.016
En dat je niet meer kan zeggen dat je even naar je tante gaat of neefje of nichtje.

452
00:31:47.021 --> 00:31:51.007
En dat is iets wat ik heel erg mis hier in Nederland.

453
00:31:51.012 --> 00:31:55.000
Ik was benieuwd hoe je, na alles wat er gebeurd is...

454
00:31:55.005 --> 00:31:57.017
zelf tegen religie aankijkt.

455
00:31:59.022 --> 00:32:04.002
Het is heel moeilijk als je uit zo'n gemengd huwelijk komt...

456
00:32:04.007 --> 00:32:07.014
en er heeft zich dat afgespeeld, om te zeggen...

457
00:32:07.019 --> 00:32:13.015
dat je kiest voor de moslims, Kroaten, Serven of wat dan ook.

458
00:32:13.020 --> 00:32:17.011
Ik heb zelf maar besloten om geen geloof aan te nemen.

459
00:32:17.016 --> 00:32:21.011
Ik geloof in wie ik ben en in het goede van mensen.

460
00:32:21.016 --> 00:32:27.013
Verder heb ik niet een Bijbel of een Koran nodig om ergens in te geloven.

461
00:32:27.018 --> 00:32:32.004
Ik heb dan het gevoel dat ik tussen mijn vader en mijn moeder kies.

462
00:32:32.009 --> 00:32:33.021
Dat kan ik niet.

463
00:32:34.001 --> 00:32:37.010
Mag ik een heel groot applaus voor Arnela Dobric.

464
00:32:37.015 --> 00:32:39.002
APPLAUS

465
00:32:42.019 --> 00:32:44.006
Hehe.

466
00:32:46.020 --> 00:32:48.011
Het zit erop. Ja.

467
00:32:48.016 --> 00:32:50.003
Inderdaad.

468
00:32:50.008 --> 00:32:53.001
Opgelucht? Wat is je gevoel nu?

469
00:32:53.006 --> 00:32:55.023
Toch wel blij dat ik het heb gedaan.

470
00:32:56.003 --> 00:32:59.002
Ik zag er een beetje tegenop. Ja, dat zei je.

471
00:32:59.007 --> 00:33:03.008
Vooral omdat je zelf niet in die schijnwerpers wilt staan.

472
00:33:03.013 --> 00:33:06.006
En het is nou niet echt een leuk verhaal.

473
00:33:06.011 --> 00:33:10.022
Ik ben blij dat ik het heb gedeeld. Ik ben blij dat je het vertelde.

474
00:33:11.002 --> 00:33:14.009
Veel mensen met mij hebben niet echt een idee...

475
00:33:14.014 --> 00:33:19.011
hoe groot de gevolgen zijn voor families en gezinnen zoals die van jou.

476
00:33:19.016 --> 00:33:23.001
Dus ga je met een goed gevoel weg?

477
00:33:23.006 --> 00:33:25.004
Ja. Ja.

478
00:33:25.009 --> 00:33:26.021
Dat ga ik zeker. Fijn.

479
00:33:27.001 --> 00:33:30.000
En je stopt nu niet, he? Nee, absoluut niet.

480
00:33:30.005 --> 00:33:32.006
Ik ga door, dat is mijn missie.

481
00:33:32.011 --> 00:33:35.010
Wilt u meer informatie of reacties zien...

482
00:33:35.015 --> 00:33:38.018
ga dan naar rechtuithethart.kro.nl

483
00:33:38.023 --> 00:33:43.008
Ondanks mijn verdriet voel ik ook een enorme kracht en energie...

484
00:33:43.013 --> 00:33:46.019
om verder te gaan met dit leven.

