WEBVTT

1
00:00:02.019 --> 00:00:03.024
888

2
00:00:04.004 --> 00:00:07.006
Twee sprekers vertellen hun persoonlijk verhaal.

3
00:00:07.011 --> 00:00:12.003
De eerste dagen van mijn middelbare schooltijd ben ik kapot gepest.

4
00:00:12.008 --> 00:00:14.001
Ik werd buitengesloten.

5
00:00:14.006 --> 00:00:18.004
Het lukte me niet bevriend te raken met iemand.

6
00:00:18.009 --> 00:00:22.007
Ingrijpende gebeurtenissen die hun leven hebben veranderd.

7
00:00:22.012 --> 00:00:25.014
Bij de eerste chemo begon onze nieuwe realiteit.

8
00:00:25.019 --> 00:00:29.015
Weken in het ziekenhuis waar Isa doodziek was en echt leed.

9
00:00:29.020 --> 00:00:31.024
Scheuren in ons hart om dat te zien.

10
00:00:32.004 --> 00:00:35.005
Moed. Doorzetten. En vooral nooit opgeven.

11
00:00:35.010 --> 00:00:38.011
Ik hoorde alleen maar positieve gedachtes.

12
00:00:38.016 --> 00:00:41.023
Je kunt dit. Dit heb je eerder gedaan. Deze ga je halen.

13
00:00:42.003 --> 00:00:45.013
Ik kwam binnen een uur over de finish. Dat voelt zo goed!

14
00:00:45.018 --> 00:00:49.007
De kracht vinden om te blijven vechten voor het leven.

15
00:00:49.012 --> 00:00:52.018
Ik geloof dat ieder zijn eigen beproevingen krijgt.

16
00:00:52.023 --> 00:00:56.006
Wat een geluk dat er zoveel begrip is voor die van ons.

17
00:00:56.011 --> 00:00:59.010
Inspirerende verhalen door bijzondere mensen.

18
00:00:59.015 --> 00:01:01.008
Dit is Recht uit het hart.

19
00:01:01.013 --> 00:01:08.000
Als je hoort dat je dochter van vier een zeldzame vorm van kinderkanker heeft, staat je wereld stil.

20
00:01:08.005 --> 00:01:12.014
Vooral als blijkt dat minder dan de helft van de patientjes overleeft.

21
00:01:12.019 --> 00:01:19.008
Arjan en Margriet werden anderhalf jaar terug geconfronteerd met de angst hun dochter te verliezen.

22
00:01:19.013 --> 00:01:22.004
Ze hoorden van een therapie in de VS...

23
00:01:22.009 --> 00:01:25.010
die haar overlevingskansen zou vergroten.

24
00:01:25.015 --> 00:01:27.007
Ze hadden nog maar EEN doel:

25
00:01:27.012 --> 00:01:30.020
De 60.000 euro verzamelen die dat mogelijk kon maken.

26
00:01:31.000 --> 00:01:35.005
Het hele dorp ging als EEN man achter ze staan.

27
00:01:44.018 --> 00:01:47.005
Het is woensdag 23 mei, 2012.

28
00:01:47.010 --> 00:01:53.023
Ik ben met mijn vrouw Margrit en onze drie kinderen Lot, Joppe en Isa op een evenement op school.

29
00:01:54.003 --> 00:01:55.015
De braderisa.

30
00:01:55.020 --> 00:01:59.019
Naast het slangetje in Isa's neus en haar kale hoofdje...

31
00:01:59.024 --> 00:02:03.009
is niet te zien waarom iedereen hier voor ons in touw is.

32
00:02:03.014 --> 00:02:06.015
De pleinen zijn versierd en staan vol kraampjes.

33
00:02:06.020 --> 00:02:09.007
Lekkernijen in Amerikaanse stijl.

34
00:02:09.012 --> 00:02:13.023
Werkjes die de kinderen op school tijdens workshops hebben gemaakt.

35
00:02:14.003 --> 00:02:17.010
Er staan een hoogwerker, een klimmuur en een podium.

36
00:02:17.015 --> 00:02:20.011
Een vrolijke drukte van kinderen en ouders.

37
00:02:20.016 --> 00:02:24.023
Margrit en ik zijn ontroerd met een groot gevoel van saamhorigheid.

38
00:02:25.003 --> 00:02:28.022
Dit is een van de acties van de stichting Isa gaat ervoor.

39
00:02:29.002 --> 00:02:33.022
Geld ophalen voor een deel van de behandeling van Isa in de VS.

40
00:02:34.002 --> 00:02:40.004
Ongelooflijk hoe gedragen wij ons voelen na zeven maanden eerder, toen we de diagnose hoorden.

41
00:02:40.009 --> 00:02:44.010
Onze dochter Isa lag al een maand slap op de bank. Doodziek.

42
00:02:44.015 --> 00:02:47.023
Dat alarmeerde ons al vanaf de eerste week.

43
00:02:48.003 --> 00:02:51.008
We spraken onze angst uit om haar te verliezen.

44
00:02:51.013 --> 00:02:55.008
Maar de dokter kon nog geen reden tot grote zorg vinden.

45
00:02:55.013 --> 00:02:59.001
Met elke dag thuiszorg volgde op 14 oktober 2011...

46
00:02:59.006 --> 00:03:02.018
de definitieve en oorverdovende diagnose.

47
00:03:02.023 --> 00:03:06.014
Isa heeft een volledig uitgezaaide neuroblastoom.

48
00:03:06.019 --> 00:03:10.022
Dat is een agressieve en zeldzame vorm van kinderkanker...

49
00:03:11.002 --> 00:03:14.024
uitgaande van het zenuwstelsel, dat onder meer het beenmerg aantast.

50
00:03:15.004 --> 00:03:18.024
De prognose voor Isa was: Een goede kans op genezing...

51
00:03:19.004 --> 00:03:22.015
met een reeele mogelijkheid dat het verkeerd zou gaan.

52
00:03:22.020 --> 00:03:26.006
Er worden in Nederland 25 kindjes per jaar getroffen...

53
00:03:26.011 --> 00:03:29.010
waarvan minder dan de helft het overleeft.

54
00:03:29.015 --> 00:03:31.022
Beduusd en verdoofd...

55
00:03:32.002 --> 00:03:34.012
niet goed wetend wat we voelden...

56
00:03:34.017 --> 00:03:36.004
reden we naar huis.

57
00:03:36.009 --> 00:03:40.022
Wat volgde was een behandeltraject van ongeveer anderhalf jaar.

58
00:03:41.002 --> 00:03:44.024
De eerste vier maanden kreeg Isa vijf chemo's van elk een week.

59
00:03:45.004 --> 00:03:47.022
Daarna een operatie, een hoge dosis chemo...

60
00:03:48.002 --> 00:03:51.021
een beenmergtransplantatie en een reeks bestralingen...

61
00:03:52.001 --> 00:03:54.016
en een half jaar immunotherapie in de VS.

62
00:03:54.021 --> 00:03:57.017
Ik kan me als de dag van gisteren herinneren...

63
00:03:57.022 --> 00:04:00.007
dat Margrit hier op de stoep stond.

64
00:04:00.012 --> 00:04:02.012
Ik was in de tuin aan het prutsen.

65
00:04:02.017 --> 00:04:04.004
Ze liep achterom.

66
00:04:04.009 --> 00:04:07.014
Toen was er al sprake van dat er iets met Isa was.

67
00:04:07.019 --> 00:04:11.006
Ze liep door de poort. Ik zag dat het niet goed was.

68
00:04:11.011 --> 00:04:13.000
Ze begon te vertellen.

69
00:04:13.005 --> 00:04:16.019
En op dat moment stort je wereld eigenlijk in. Heel raar.

70
00:04:16.024 --> 00:04:18.017
Het is niet je eigen kind.

71
00:04:18.022 --> 00:04:22.008
Maar het is zo dichtbij dat alles op zijn kop staat.

72
00:04:24.015 --> 00:04:26.006
Alles stond op zijn kop.

73
00:04:26.011 --> 00:04:29.020
Bij de eerste chemo begon onze nieuwe realiteit.

74
00:04:30.000 --> 00:04:34.001
Weken in het ziekenhuis waar Isa doodziek was en echt leed.

75
00:04:34.006 --> 00:04:36.016
Scheuren in ons hart om dat te zien.

76
00:04:36.021 --> 00:04:40.022
Isa was dapper, maar had moeite met dat gedoe aan haar lijf.

77
00:04:41.002 --> 00:04:45.004
Ze leverde groot verzet bij allerlei pijnlijke behandelingen.

78
00:04:45.009 --> 00:04:48.022
De infuusnaalden die de aders maar niet wilden vinden.

79
00:04:49.002 --> 00:04:52.005
En het oneindig inbrengen van de sonde in haar neus.

80
00:04:52.010 --> 00:04:55.005
Het was bijzonder om te zien hoe we als gezin...

81
00:04:55.010 --> 00:04:59.011
op een persoonlijke, begripvolle en vaak liefdevolle manier...

82
00:04:59.016 --> 00:05:03.010
werden benaderd door de verplegers, oncologen en chirurgen.

83
00:05:03.015 --> 00:05:07.004
Ook als Isa tijdens moeilijke momenten boos en dwars was.

84
00:05:07.009 --> 00:05:10.004
Zo doen we dat nu eenmaal, was er niet bij.

85
00:05:10.009 --> 00:05:13.012
Onze inbreng werd altijd gehoord en meegenomen.

86
00:05:13.017 --> 00:05:19.003
Het voelde vreemd om plots in die wereld van zorg en oncologie terecht te komen.

87
00:05:19.008 --> 00:05:22.009
Kale, bleke kindjes zonder wenkbrauwen...

88
00:05:22.014 --> 00:05:25.015
met uitdrukkings- en levenloze gezichten.

89
00:05:25.020 --> 00:05:28.015
Het ziek zijn en de ellende spat er vanaf.

90
00:05:28.020 --> 00:05:31.021
Toen duidelijk was wat er moest gebeuren...

91
00:05:32.001 --> 00:05:34.002
kwam er ook een soort van rust.

92
00:05:34.007 --> 00:05:35.023
Isa was in goede handen.

93
00:05:36.003 --> 00:05:40.012
We kregen een basisgeloof dat onze mooie dochter het zou gaan redden.

94
00:05:40.017 --> 00:05:44.016
Bovendien kwam er een onverwachts en intens meeleven...

95
00:05:44.021 --> 00:05:47.000
vanuit onze omgeving.

96
00:05:47.005 --> 00:05:50.005
Kaartjes. Opbeurende woorden. Attenties.

97
00:05:50.010 --> 00:05:55.003
Ouders die Joppe en Lotte opvingen of naar sport brachten.

98
00:05:55.008 --> 00:05:59.015
Kinderen die Isa kwamen opvrolijken, in ziekenhuis of thuis.

99
00:05:59.020 --> 00:06:02.009
Familieleden die Isa een iPad gaven.

100
00:06:02.014 --> 00:06:08.004
School die direct ouders en klasgenootjes bij elkaar riep om de ruis op te vangen.

101
00:06:08.009 --> 00:06:13.006
En onze werkgevers die volop en los van de regels meedachten en ruimte gaven.

102
00:06:13.011 --> 00:06:18.008
Al deze positieve bijdragen gaven een enorme warmte, maar ook ruimte.

103
00:06:18.013 --> 00:06:22.006
Ruimte om stil te staan bij wat er gebeurde.

104
00:06:22.011 --> 00:06:26.017
Ons leven werd onzeker, onvoorspelbaar. Hectisch.

105
00:06:26.022 --> 00:06:29.001
En soms ook emotioneel.

106
00:06:29.006 --> 00:06:31.024
Met heel mooie en bijzondere momenten.

107
00:06:32.004 --> 00:06:37.002
Het was duidelijk dat we nu moesten genieten van Isa, het gezin en het leven.

108
00:06:37.007 --> 00:06:40.001
Een beetje alsof we werden wakker geschud.

109
00:06:40.006 --> 00:06:44.001
Het lijstje met belangrijke zaken werd echt veel korter.

110
00:06:44.006 --> 00:06:48.010
Tussen de ziekenhuisopnamen door waren we veel als gezin samen.

111
00:06:48.015 --> 00:06:51.004
De dagelijkse routine werd wat minder.

112
00:06:51.009 --> 00:06:55.000
We beleefden veel intense gevoelens van houden van.

113
00:06:55.005 --> 00:06:59.014
Bewuster ervoeren we het geluk van het samenzijn van ons gezin.

114
00:06:59.019 --> 00:07:03.003
Tranen van geluk, opeens bij de middagboterham.

115
00:07:03.008 --> 00:07:08.010
Mijn vrouw ondervonden in deze tijd beiden een soort survivaldrang.

116
00:07:08.015 --> 00:07:11.010
We gaan ervoor. We maken er het beste van.

117
00:07:11.015 --> 00:07:13.014
De chemo's sloegen goed aan.

118
00:07:13.019 --> 00:07:19.005
Bij de eerste tussenscan was Isa zelfs zo goed als schoon.

119
00:07:19.010 --> 00:07:24.008
Tijdens de behandelingen kwam langzaam de immunotherapie in de VS in beeld.

120
00:07:24.013 --> 00:07:28.000
Isa mocht naar het Children's Hospital of Philadelphia.

121
00:07:28.005 --> 00:07:32.014
Daar was helaas meer dan een halve ton eigen inbreng voor nodig.

122
00:07:32.019 --> 00:07:37.005
In het begin voel je je heel machteloos. Je zit aan de zijlijn.

123
00:07:37.010 --> 00:07:40.021
Dan komt al vlug het besef dat je best wat kunt doen.

124
00:07:41.001 --> 00:07:44.014
Zo ontstond het idee om een stichting op te richten.

125
00:07:44.019 --> 00:07:46.012
Om toch te kunnen helpen.

126
00:07:46.017 --> 00:07:51.024
Wij konden helpen en we konden Arjan en Margrit ermee ontlasten.

127
00:07:52.004 --> 00:07:56.013
Het gaf ons een goed gevoel om niet hulpeloos toe te hoeven kijken.

128
00:07:56.018 --> 00:07:59.011
We konden nu ons steentje bijdragen.

129
00:08:01.004 --> 00:08:04.016
Een nieuwe golf van warmte en betrokkenheid overviel ons.

130
00:08:04.021 --> 00:08:08.019
School en vrienden kwamen met ideeen voor wervingsacties.

131
00:08:08.024 --> 00:08:13.007
Vrienden wilden onze financiele zorgen graag uit onze handen nemen.

132
00:08:13.012 --> 00:08:17.017
Ze kwamen met het idee van een stichting om geld in te zamelen.

133
00:08:17.022 --> 00:08:21.020
We geneerden ons om onze problemen met de gemeenschap te delen.

134
00:08:22.000 --> 00:08:24.001
We wilden niet met de pet rond.

135
00:08:24.006 --> 00:08:28.007
Maar na gesprekken met onze vrienden werden we overtuigd.

136
00:08:28.012 --> 00:08:32.013
Onder EEN voorwaarde: Als mensen bereid zijn om ons te steunen...

137
00:08:32.018 --> 00:08:35.008
laat ze daar dan iets positiefs uit halen.

138
00:08:35.013 --> 00:08:37.019
Vermaak, plezier, een goed gevoel.

139
00:08:37.024 --> 00:08:41.015
We zijn blij met hoe de stichting dat heeft opgepakt.

140
00:08:41.020 --> 00:08:45.013
Ik geloof dat een ieder zijn beproevingen tegenkomt.

141
00:08:45.018 --> 00:08:49.002
Wat een geluk dat er zo veel begrip is voor de onze.

142
00:08:49.007 --> 00:08:53.006
Na een oproep voor fondsenwerving in een lokale krant...

143
00:08:53.011 --> 00:08:57.013
werd de stichting overdonderd door een stroom aan initiatieven.

144
00:08:57.018 --> 00:09:02.016
Kinderen gaven hun zakgeld of geld dat ze hadden verdiend met een karweitje.

145
00:09:02.021 --> 00:09:07.001
Ze verkochten hun speelgoed en leverden ingezameld statiegeld in.

146
00:09:07.006 --> 00:09:11.002
Mijn collega's bij het Waterschap leverden verlofuren in...

147
00:09:11.007 --> 00:09:13.007
zodat ik met betaald verlof kon.

148
00:09:13.012 --> 00:09:17.019
Zelfs in mijn oude geboortedorp zijn veel acties uitgevoerd.

149
00:09:17.024 --> 00:09:22.001
Middenstand en ondernemers stapten als vanzelf naar voren...

150
00:09:22.006 --> 00:09:27.002
en leverden een enorme bijdrage aan veel initiatieven. Hartverwarmend.

151
00:09:27.007 --> 00:09:31.002
700 kinderen hebben de blaren op hun voeten gelopen...

152
00:09:31.007 --> 00:09:35.016
en bijna 3000 kilometer afgelegd om veel geld bijeen te lopen.

153
00:09:37.014 --> 00:09:40.013
Geweldig om al die kinderen te zien rennen.

154
00:09:40.018 --> 00:09:43.010
Hun ouders aan de kant om ze aan te moedigen.

155
00:09:43.015 --> 00:09:48.022
Ik kreeg een brok in mijn keel toen ik me realiseerde dat dit alles voor Isa gebeurde.

156
00:09:49.002 --> 00:09:55.015
Er zijn 70 acties uitgevoerd met als afsluiter een tennismarathon met honderden deelnemers.

157
00:09:55.020 --> 00:09:59.013
Moeilijk uit te leggen wat dit voor ons betekende.

158
00:10:00.018 --> 00:10:03.014
Hartverwarmend. We zijn geraakt.

159
00:10:03.019 --> 00:10:05.019
Dat is te zacht uitgedrukt.

160
00:10:07.021 --> 00:10:10.013
Het was financieel gezien een succes.

161
00:10:10.018 --> 00:10:15.024
Emotioneel gezien leverde het veel meer op dan het financiele deel.

162
00:10:16.004 --> 00:10:21.000
Er zijn banden ontstaan tussen mensen, die er eerst niet waren.

163
00:10:21.005 --> 00:10:23.019
En eh, dat is veel meer waard dan geld.

164
00:10:23.024 --> 00:10:29.010
Wij hebben er voor ons leven banden aan overgehouden.

165
00:10:29.015 --> 00:10:32.016
En vriendschappen die we eerst niet hadden.

166
00:10:34.022 --> 00:10:39.002
Het streefbedrag werd met 86.000 euro ruimschoots behaald.

167
00:10:39.007 --> 00:10:45.018
De tussencontroles waren nog altijd goed en Isa kon nu voor vijf maanden naar Amerika.

168
00:10:45.023 --> 00:10:47.010
Ik ging met haar mee.

169
00:10:47.015 --> 00:10:52.010
De kuren daar waren, ondanks de vele morfine, erg heftig voor Isa.

170
00:10:52.015 --> 00:10:57.005
Lotte, Joppe en Margit kwamen ons in de zomervakantie voorzien...

171
00:10:57.010 --> 00:11:00.013
van de broodnodige levendigheid en plezier.

172
00:11:00.018 --> 00:11:03.019
Tussendoor kwam Margit twee keer alleen...

173
00:11:03.024 --> 00:11:07.006
terwijl Joppe en Lotte bij vrienden logeerden.

174
00:11:07.011 --> 00:11:10.012
Na vijf maanden keerden we terug naar Nederland.

175
00:11:10.017 --> 00:11:14.015
Isa's behandeltraject zat erop. Ze heeft het heel zwaar gehad.

176
00:11:14.020 --> 00:11:18.002
Isa had kanker, maar het hele gezin werd getroffen.

177
00:11:18.007 --> 00:11:20.023
Ook haar broer en zus hadden het zwaar.

178
00:11:21.003 --> 00:11:24.018
Ze moesten ons vaak missen als we in het ziekenhuis waren.

179
00:11:24.023 --> 00:11:28.014
Alle aandacht van ons en onze omgeving ging naar hun zusje.

180
00:11:28.019 --> 00:11:31.014
Stromen kaartjes en attenties voor Isa.

181
00:11:31.019 --> 00:11:35.023
Maar zij hadden ook hun verdriet en angst dat een plek moest krijgen.

182
00:11:36.003 --> 00:11:41.003
Joppe en Lot gingen niet meer mee met het voorheen populaire boodschappen doen.

183
00:11:41.008 --> 00:11:44.021
Dan ontmoeten we mensen en gaat het alleen maar over Isa.

184
00:11:45.001 --> 00:11:49.012
We leerden allemaal van de spirit van Isa en de andere zieke kinderen.

185
00:11:49.017 --> 00:11:55.017
Ze ondergaan de behandelingen met de veerkracht en spirit waar ik jaloers en trots op ben.

186
00:11:55.022 --> 00:12:00.008
Ziek en naar met veel pijn en dan toch genieten van wat wel leuk is.

187
00:12:00.013 --> 00:12:04.020
Spelen met Cliniclowns, de dagbegeleiders, de roomservice.

188
00:12:05.000 --> 00:12:08.009
En natuurlijk de onbeperkte stroom tekenfilms.

189
00:12:08.014 --> 00:12:13.006
Tussen de behandelingen en de dips door spelen wat er te spelen valt.

190
00:12:13.011 --> 00:12:16.012
Na verloop van tijd merk je dat het goed gaat.

191
00:12:16.017 --> 00:12:18.020
De behandeling slaat goed aan.

192
00:12:19.000 --> 00:12:22.020
Op het laatst gaat het erop lijken dat ze het echt gaat halen.

193
00:12:23.000 --> 00:12:25.024
Dan krijg je een soort gevoel van euforie.

194
00:12:26.004 --> 00:12:29.005
Als je in de gaten krijgt dat het gaat lukken.

195
00:12:29.010 --> 00:12:32.023
Dat al je inspanningen niet voor niks zijn geweest.

196
00:12:33.003 --> 00:12:37.018
Ze komen terug uit Amerika en hebben dan hier de laatste test gehad.

197
00:12:37.023 --> 00:12:39.014
En het is allemaal goed.

198
00:12:39.019 --> 00:12:43.000
Ja, dat is niet te beschrijven, zo'n gevoel.

199
00:12:47.008 --> 00:12:50.021
Intussen zijn we negen maanden terug in Nederland.

200
00:12:51.001 --> 00:12:52.019
Isa bruist van het leven.

201
00:12:52.024 --> 00:12:57.023
Haar blijheid om kleuter te zijn straalt van haar af en verwarmt ons elke dag.

202
00:12:58.003 --> 00:12:59.015
APPLAUS

203
00:13:06.004 --> 00:13:10.010
Wat een verhaal, Arjan. De grootste nachtmerrie van elke ouder, he?

204
00:13:10.015 --> 00:13:14.012
Het maakt wel uit dat het iets is waar veel begrip voor is.

205
00:13:14.017 --> 00:13:17.024
Zijn er mensen die iets willen vragen of zeggen?

206
00:13:18.004 --> 00:13:22.001
Een persoonlijke ervaring, wellicht? Ja? Ik kom eraan.

207
00:13:22.006 --> 00:13:27.001
Ik vroeg me af waarom de behandeling in Amerika niet in Nederland kon.

208
00:13:27.006 --> 00:13:31.011
Er is al heel lang sprake van dat het naar Nederland zal komen.

209
00:13:31.016 --> 00:13:35.016
Het idee nu is dat dat in januari 2014 ook zal gebeuren.

210
00:13:35.021 --> 00:13:41.003
Met de bouw van een nieuw oncologisch kindercentrum in Utrecht.

211
00:13:41.008 --> 00:13:44.017
Het heeft te maken met licenties van medicijnen.

212
00:13:44.022 --> 00:13:46.021
Het is nog eh... vastgelegd.

213
00:13:47.001 --> 00:13:51.008
Het is nog in een soort van onderzoeksfase.

214
00:13:51.013 --> 00:13:56.012
Vanaf 2014 voor iedereen hier in Nederland. Daar gaan ze vanuit.

215
00:13:56.017 --> 00:14:01.016
Er zijn ongeveer 25 tot 30 kinderen per jaar die neuroblastoom krijgen.

216
00:14:01.021 --> 00:14:05.018
10 daarvan komen in aanmerking voor de behandeling in de VS.

217
00:14:05.023 --> 00:14:08.020
Heb je ook contacten met andere families?

218
00:14:09.000 --> 00:14:11.022
En heb je daar steun aan in zo'n zware tijd?

219
00:14:12.002 --> 00:14:15.007
Het was fijn, vooral voor de tijd naar Amerika.

220
00:14:15.012 --> 00:14:19.014
Dan zit je in het ziekenhuis met ouders die hetzelfde meemaken.

221
00:14:19.019 --> 00:14:23.010
Het is een hele troost als je het daar samen over kunt hebben.

222
00:14:23.015 --> 00:14:28.005
Maar ook praktisch. Vooral toen Amerika eraan kwam. Huisvesting?

223
00:14:28.010 --> 00:14:32.012
En wat komt er nog meer op je af? Dat was heel handig.

224
00:14:32.017 --> 00:14:40.023
Villa Joep is een stichting, opgezet door ouders van kinderen die ook die ziekte hebben gehad.

225
00:14:41.003 --> 00:14:45.005
Eh, die kinderen zijn in veel gevallen overleden.

226
00:14:45.010 --> 00:14:47.023
Villa Joep brengt de ouders bij elkaar.

227
00:14:48.003 --> 00:14:54.013
Waar ik ze dankbaar voor ben, is dat zij onderzoek vlot trekken.

228
00:14:54.018 --> 00:14:56.017
Onderzoek naar deze ziekte.

229
00:14:56.022 --> 00:15:00.022
Er was weinig onderzoek, omdat het maar weinig kinderen treft.

230
00:15:01.002 --> 00:15:05.013
Zij doen dat door fondsenwerving, allemaal met vrijwilligers.

231
00:15:05.018 --> 00:15:09.014
Elke euro wordt besteed aan onderzoek.

232
00:15:09.019 --> 00:15:13.022
Dat leidde ertoe dat er vorig jaar echt een doorbraak was...

233
00:15:14.002 --> 00:15:18.015
met betrekking tot de oorzaak van neuroblastoom.

234
00:15:18.020 --> 00:15:24.015
Nog mensen die iets willen zeggen? Hallo. Je hebt het mooi verteld.

235
00:15:24.020 --> 00:15:29.022
Ik ben de moeder van een lotgenootje die hetzelfde traject aflegde.

236
00:15:30.002 --> 00:15:34.007
Hoe kijken jullie naar de toekomst van Isa en naar haar gezondheid?

237
00:15:34.012 --> 00:15:38.005
Het is natuurlijk best spannend. Het kan terugkomen.

238
00:15:38.010 --> 00:15:47.005
Eh, wij hebben dat basisvertrouwen. We slapen gewoon 's nachts.

239
00:15:47.010 --> 00:15:50.016
Maar het is wel afhankelijk van hoe het met Isa gaat.

240
00:15:50.021 --> 00:15:55.019
Isa kon een paar weken terug plots niet goed meer lopen.

241
00:15:55.024 --> 00:15:58.000
Daar was het ook mee begonnen.

242
00:15:58.005 --> 00:16:01.006
Dan heb je een paar dagen een knoop in je buik.

243
00:16:01.011 --> 00:16:03.016
Later was het gewoon spierpijn.

244
00:16:03.021 --> 00:16:06.001
Maar dat heeft wel veel invloed.

245
00:16:06.006 --> 00:16:10.007
Maar als het goed gaat met Isa, en het leven spat er vanaf...

246
00:16:10.012 --> 00:16:13.021
en dat maakt echt alles uit.

247
00:16:14.001 --> 00:16:16.014
Dat herkent u wel? Ja. Absoluut.

248
00:16:16.019 --> 00:16:19.005
Dank je wel, Arjan Peters.

249
00:16:28.009 --> 00:16:30.024
Een mooi applaus. Ja. Zeker.

250
00:16:31.004 --> 00:16:35.018
Opgelucht? Ja, het is fijn dat het voorbij is.

251
00:16:35.023 --> 00:16:39.006
Wat was jullie mooiste ervaring in het hele proces?

252
00:16:39.011 --> 00:16:42.004
Nou, vooral dat je die lichte kant ziet.

253
00:16:42.009 --> 00:16:46.006
Dat je zelf opeens meer open gaat voor de normale dingen.

254
00:16:46.011 --> 00:16:50.012
Naar mijn drie kinderen en naar Margit.

255
00:16:50.017 --> 00:16:57.000
Dat je bij de boterham met hagelslag in tranen uitbarst van geluk.

256
00:16:57.005 --> 00:17:02.007
He? En het leven heeft er misschien wel meer diepte door gekregen. Ja.

257
00:17:02.012 --> 00:17:06.003
Ja. Dank je wel. Graag gedaan.

258
00:17:17.001 --> 00:17:23.001
Jennifer is tien jaar oud als ze met haar ouders verhuist naar een kleine plattelandsgemeente.

259
00:17:23.006 --> 00:17:26.007
Ze voelt meteen dat ze er nooit bij zal horen.

260
00:17:26.012 --> 00:17:32.000
Daar blijft het niet bij. Ze wordt jarenlang systematisch gepest.

261
00:17:32.005 --> 00:17:35.002
Haar verdriet en eenzaamheid zijn enorm.

262
00:17:35.007 --> 00:17:39.012
Toch blijft ze geloven dat ze meer is dan anderen in haar zien.

263
00:17:50.011 --> 00:17:54.004
Ik had een fantastische basisschooltijd.

264
00:17:54.009 --> 00:17:57.014
Ik weet dat ik het waanzinnig naar mijn zin had.

265
00:17:57.019 --> 00:18:00.014
Ik had een leuke klas en ik had veel vrienden.

266
00:18:00.019 --> 00:18:04.024
Ik zie nog voor me hoe we als groep ketend naar zwemmen liepen.

267
00:18:05.004 --> 00:18:08.013
Ook hoe we opgedirkt met zelfgemaakte hoeden...

268
00:18:08.018 --> 00:18:10.017
naar Koninginnedag gingen.

269
00:18:10.022 --> 00:18:13.023
Ik had vriendjes en vriendinnen in de buurt.

270
00:18:14.003 --> 00:18:17.000
Ik fietste vaak naar mijn beste vriendin.

271
00:18:17.005 --> 00:18:21.007
Er was geen andere wereld dan de wereld waarin ik toen leefde.

272
00:18:21.012 --> 00:18:25.015
We woonden vlakbij de stad. Op een dag zeiden mijn ouders...

273
00:18:25.020 --> 00:18:27.024
dat we gingen verhuizen...

274
00:18:28.004 --> 00:18:31.000
naar een dorp op het platteland.

275
00:18:31.005 --> 00:18:32.017
En ik was tien.

276
00:18:32.022 --> 00:18:36.004
In mijn beleving vertrokken we de volgende dag.

277
00:18:36.009 --> 00:18:40.020
Ik herinner me dat onbekende mensen al onze spullen inpakten...

278
00:18:41.000 --> 00:18:45.002
en we vertrokken gewoon. Huilend ging ik de auto in.

279
00:18:45.007 --> 00:18:48.000
Dag, vriendjes. Dag, vriendinnetjes.

280
00:18:48.005 --> 00:18:51.005
Bij een verhuizing hoort ook een nieuwe school.

281
00:18:51.010 --> 00:18:54.024
Halverwege het schooljaar kwam ik in een nieuwe klas...

282
00:18:55.004 --> 00:18:56.018
waar ik niemand kende.

283
00:18:56.023 --> 00:19:00.022
Vele ogen keken me aan. Ik moest helemaal vooraan zitten.

284
00:19:01.002 --> 00:19:04.024
In de pauze stonden er kinderen om me heen, al kijkend...

285
00:19:05.004 --> 00:19:06.022
en ik stond in het midden.

286
00:19:07.002 --> 00:19:10.002
En ik voelde me zo ongemakkelijk.

287
00:19:10.007 --> 00:19:14.012
Ze praatten allemaal een ander dialect. Ik kon het niet verstaan.

288
00:19:14.017 --> 00:19:20.001
Acda en de Munnik schreven later: Ik voelde me de gangmaker op het verkeerde feest.

289
00:19:20.006 --> 00:19:26.011
Tijdens de weken erna merkte ik ook dat ik andere kleding droeg en dat mijn haar anders was.

290
00:19:26.016 --> 00:19:29.009
Dat was veel belangrijker dan ik dacht.

291
00:19:29.014 --> 00:19:31.024
O, en ik ging ook naar de foute kerk.

292
00:19:32.004 --> 00:19:35.021
Mijn klasgenootjes gingen daar niet heen.

293
00:19:36.001 --> 00:19:38.017
Al snel werd ik het doelwit van de klas.

294
00:19:38.022 --> 00:19:41.013
Omdat ik er anders uitzag volgens hun.

295
00:19:41.018 --> 00:19:45.023
Een paar jongen fietsten dan voor me en lieten me er niet door.

296
00:19:46.003 --> 00:19:51.004
De schoolmeisjes waarmee ik speelde op het plein verdwenen een voor een.

297
00:19:51.009 --> 00:19:56.006
Ik hield een paar vage kennissen over in plaats van echte vriendinnen.

298
00:19:56.011 --> 00:19:58.004
Maar die had ik wel nodig.

299
00:19:58.009 --> 00:20:01.002
Een paar jaar later begon het gescheld.

300
00:20:01.007 --> 00:20:05.011
Ik hoopte dat het op de middelbare school allemaal over zou zijn.

301
00:20:05.016 --> 00:20:09.011
In die zomervakantie tussen lagere en middelbare school...

302
00:20:09.016 --> 00:20:13.013
zorgde ik ervoor dat ik geen buitenboordbeugel hoefde.

303
00:20:13.018 --> 00:20:16.004
Ik wilde niet zo'n vreselijke beugel...

304
00:20:16.009 --> 00:20:20.012
op de eerste dag dat ik naar de middelbare school zou gaan.

305
00:20:20.017 --> 00:20:22.004
Ja...

306
00:20:27.005 --> 00:20:30.021
Straks moet ik op mijn nieuwe school mijn boeken ophalen...

307
00:20:31.001 --> 00:20:33.013
terwijl ik nog niemand ken. Jakkie.

308
00:20:33.018 --> 00:20:37.010
Eerst alleen met de bus en dan zoeken naar het juiste lokaal.

309
00:20:37.015 --> 00:20:41.008
Ik vind het echt eng. Je weet nooit wat je tegenkomt.

310
00:20:41.013 --> 00:20:44.008
Eigenlijk ben ik bang dat ik gepest word.

311
00:20:44.013 --> 00:20:48.020
Ik doe een spijkerbroek met een blouse aan, eronder een shirt.

312
00:20:49.000 --> 00:20:51.010
Dat staat wel. Wens me veel succes.

313
00:20:51.015 --> 00:20:54.014
Eigenlijk wilde ik naar een andere school.

314
00:20:54.019 --> 00:20:58.019
Maar mijn ouders besloten dat de Mavo de beste keus was voor mij.

315
00:20:58.024 --> 00:21:02.008
Zo lekker dichtbij en ze hadden zelf ook Mavo gedaan.

316
00:21:02.013 --> 00:21:08.022
Op de eerste schooldag bleek dat alle pesters van de lagere school mee waren gegaan naar die school.

317
00:21:09.002 --> 00:21:12.023
Er wilde niemand naast me zitten. En weer keek niemand me aan.

318
00:21:13.003 --> 00:21:16.021
Door mijn kleding hoorde ik niet bij de hippe groep...

319
00:21:17.001 --> 00:21:22.000
en doordat ik niet naar de juiste kerk ging ook niet bij de christelijke groep.

320
00:21:22.005 --> 00:21:23.017
Het hek was van de dam.

321
00:21:23.022 --> 00:21:27.006
Tijdens de eerste dagen daar ben ik kapot gepest.

322
00:21:27.011 --> 00:21:30.000
Ik werd de hele tijd buitengesloten.

323
00:21:30.005 --> 00:21:34.020
Het is me niet gelukt om met wie dan ook bevriend te raken.

324
00:21:35.000 --> 00:21:39.001
Eerst lukte het niet. Maar later wilde ik het ook niet meer.

325
00:21:39.006 --> 00:21:43.001
In alle pauzes vroeg ik me af: Hoe moet ik dit overleven?

326
00:21:43.006 --> 00:21:46.013
Tijdens die pauzes schreef ik ook mijn dagboek.

327
00:21:46.018 --> 00:21:49.013
In toetsweken werd er bij mij afgekeken.

328
00:21:49.018 --> 00:21:53.017
Tijdens samenwerkprojecten schreef ik de werkstukken.

329
00:21:53.022 --> 00:21:56.021
Bij presentaties mocht ik al het werk doen.

330
00:21:57.001 --> 00:22:02.010
Bij gym waren ze wel blij met mijn scores, maar ik werd wel als laatste gekozen.

331
00:22:02.015 --> 00:22:08.010
Als de klas inspraak kreeg over mijn cijfers, kreeg ik een slecht cijfer.

332
00:22:08.015 --> 00:22:12.016
Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld.

333
00:22:12.021 --> 00:22:14.020
Ja, ik kan dan gewoon huilen.

334
00:22:15.000 --> 00:22:18.013
Niemand weet het, maar ik voel me dan zo ongelukkig.

335
00:22:18.018 --> 00:22:22.016
Ik denk dan: Wat zou er gebeuren als ik me in die WC zou ophangen?

336
00:22:22.021 --> 00:22:27.013
Wat zou er gebeuren als ik op een flat stond en over de rand zou leunen?

337
00:22:27.018 --> 00:22:30.024
Zou iemand proberen me tegen te houden?

338
00:22:31.004 --> 00:22:34.009
Vooral de vraag wat het leven voor zin heeft...

339
00:22:34.014 --> 00:22:38.005
en houdt er wel iemand van mij, zet mijn tot nadenken.

340
00:22:41.005 --> 00:22:45.010
De enige oplossing die ik zag was het opzetten van een masker.

341
00:22:45.015 --> 00:22:49.019
Als ik dat volhield hoefde niemand te weten dat ik zo gepest werd...

342
00:22:49.024 --> 00:22:53.001
en dat ik me zo gekwetst voelde.

343
00:22:53.006 --> 00:22:56.013
Het volhouden als mezelf ging niet meer lukken.

344
00:22:56.018 --> 00:22:59.023
En dit was echt de enige manier die ik nog zag...

345
00:23:00.003 --> 00:23:02.000
om me erdoorheen te helpen.

346
00:23:02.005 --> 00:23:07.000
Dat zij gepest werd, daar hebben we het ooit uitgebreid over gehad...

347
00:23:07.005 --> 00:23:10.004
dat is denk ik ook om hoe zij zich kleedde...

348
00:23:10.009 --> 00:23:12.019
en hoe zij zich gedroeg.

349
00:23:12.024 --> 00:23:20.005
Als je haar niet kent, denk je: Hee, dat is een arrogant meisje.

350
00:23:20.010 --> 00:23:24.001
Jammer genoeg prikken veel mensen er niet doorheen.

351
00:23:24.006 --> 00:23:25.018
Want dat is ze niet.

352
00:23:25.023 --> 00:23:29.022
Dat is haar houding geworden doordat ze zo veel gepest is.

353
00:23:30.002 --> 00:23:31.024
Je zal me niet meer krijgen.

354
00:23:34.024 --> 00:23:38.024
Op een gegeven moment ben ik gestopt met het thuis te vertellen.

355
00:23:39.004 --> 00:23:42.007
Ze deden er niks aan. Ja, een soort van begrip.

356
00:23:42.012 --> 00:23:45.007
Maar mij uit de hel trekken deden ze niet.

357
00:23:45.012 --> 00:23:48.021
Mijn ouders hadden geen idee wat ze moesten doen.

358
00:23:49.001 --> 00:23:52.002
Als je het dan maar verstopt en verzwijgt...

359
00:23:52.007 --> 00:23:54.014
dan lijkt het of het niet bestaat.

360
00:23:54.019 --> 00:23:57.019
Zelfs de docenten deden of er niks aan de hand was.

361
00:23:57.024 --> 00:24:00.009
Ik voelde me vogelvrij verklaard.

362
00:24:00.014 --> 00:24:02.019
Niemand ging me hier uit helpen.

363
00:24:02.024 --> 00:24:05.017
Depressief telde ik de dagen af.

364
00:24:06.016 --> 00:24:09.021
Ik denk dat Jennifer heel graag bij mij komt...

365
00:24:10.001 --> 00:24:16.006
omdat ze die moederfiguur zoekt. Ik denk dat dat heel sterk is.

366
00:24:16.011 --> 00:24:18.007
Dat mist ze.

367
00:24:18.012 --> 00:24:22.017
Wij praten daar veel over.

368
00:24:22.022 --> 00:24:27.012
Eh, we lachen erover, we huilen samen.

369
00:24:27.017 --> 00:24:31.005
Dat moedergevoel, dat mist ze sterk.

370
00:24:31.010 --> 00:24:33.024
Daardoor hebben wij zo'n goeie band.

371
00:24:34.004 --> 00:24:37.009
Toch ging ik naar de Havo en daarna naar het VWO.

372
00:24:37.014 --> 00:24:39.011
Je kunt je afvragen waarom.

373
00:24:39.016 --> 00:24:43.015
Dat was omdat IK wist dat er meer in mij zat en dat IK wist...

374
00:24:43.020 --> 00:24:48.004
dat er ergens een school zou zijn waar ik het wel leuk zou hebben.

375
00:24:48.009 --> 00:24:53.010
Want ik wilde niet mijn volledige middelbare schooltijd gepest worden.

376
00:24:53.015 --> 00:24:59.002
Dit kon niet mijn leven zijn. En ik wilde nog zo veel doen.

377
00:24:59.007 --> 00:25:03.018
Ik heb letterlijk een lijst gemaakt van dingen die ik wilde doen.

378
00:25:03.023 --> 00:25:06.000
Opgeven was geen optie.

379
00:25:06.005 --> 00:25:10.004
Helaas, het is heel moeilijk om jezelf goed te herpakken.

380
00:25:12.011 --> 00:25:15.008
Weet je? Soms weet ik dat ik het kan.

381
00:25:15.013 --> 00:25:17.018
Dan wil ik aan de ene kant ook wel.

382
00:25:17.023 --> 00:25:23.009
Maar als het moet, dan geef ik het liefst gewoon op, om maar een loser te blijven.

383
00:25:23.014 --> 00:25:29.001
Gelukkig kwam ik op de Havo en daar vond ik wel wat aansluiting.

384
00:25:29.006 --> 00:25:33.017
Nog geen jaar later ging ik de deur uit en begon mijn zoektocht...

385
00:25:33.022 --> 00:25:35.021
naar alles wat ik wilde doen.

386
00:25:36.001 --> 00:25:40.004
Ik ging mijn dromen achterna en nam het heft in eigen handen.

387
00:25:40.009 --> 00:25:44.003
Geen klasgenoten of ouders aan de zijlijn van mijn leven...

388
00:25:44.008 --> 00:25:47.019
om te vertellen dat mijn ideeen slechte ideeen waren.

389
00:25:47.024 --> 00:25:51.006
Ik ging alles doen waar ik ooit van had gedroomd.

390
00:25:51.011 --> 00:25:54.016
Ik acteerde in films, ik maakte korte films...

391
00:25:54.021 --> 00:25:58.024
ik had een eigen video op MTV, ik was zelfs professioneel model.

392
00:25:59.004 --> 00:26:02.003
Toen ik 21 was lag ik op een bank te huilen...

393
00:26:02.008 --> 00:26:06.015
en ik dacht: Wow, ik heb alles gedaan wat op mijn lijstje stond.

394
00:26:06.020 --> 00:26:09.007
En dan nu?

395
00:26:09.012 --> 00:26:13.007
Toen pas begon mijn echte proces. Waar word ik blij van?

396
00:26:13.012 --> 00:26:15.013
Wat wil ik met mijn leven doen?

397
00:26:15.018 --> 00:26:19.005
Laatst liep ik een hardloopwedstrijd van 10 kilometer.

398
00:26:19.010 --> 00:26:21.022
Ik deed wat ik in mijn jeugd niet kon.

399
00:26:22.002 --> 00:26:26.009
Hem uitlopen zonder tegen mezelf te zeggen dat ik het niet kon.

400
00:26:26.014 --> 00:26:30.005
Vreselijk, dat een stel kinderen uit je oude klas...

401
00:26:30.010 --> 00:26:33.009
je gaan aanleren wat jij tegen jezelf zegt?

402
00:26:33.014 --> 00:26:37.015
Je zelfvertrouwen wordt weggepest omdat... Waarom eigenlijk?

403
00:26:37.020 --> 00:26:41.000
Ik liep daar en hoorde alleen positieve gedachtes.

404
00:26:41.005 --> 00:26:44.003
Je kunt dit. Dit deed je eerder. Deze ga je halen.

405
00:26:44.008 --> 00:26:47.021
Ik kwam binnen een uur over de finish. Dat voelt zo goed.

406
00:26:48.001 --> 00:26:51.023
Ik wil anderen dat gevoel geven van over de finish komen.

407
00:26:52.003 --> 00:26:55.004
Weten waar je goed in bent en er achter staan.

408
00:26:55.009 --> 00:26:57.004
En dan zeggen wat jij wilt.

409
00:26:57.009 --> 00:27:01.010
Ik ben een pr-bureau begonnen voor mensen en bedrijven...

410
00:27:01.015 --> 00:27:03.023
die moeite hebben naar buiten te treden.

411
00:27:04.003 --> 00:27:08.008
Ik leer ze ook voor zichzelf op te komen op mijn pr-goeroe-platform.

412
00:27:08.013 --> 00:27:11.019
Jezelf als bedrijf EN persoon laten zien.

413
00:27:11.024 --> 00:27:17.008
Ik ben dankbaar dat ik klanten, waaronder Challenge Day, hiermee mag helpen.

414
00:27:17.013 --> 00:27:23.016
Ik ben nu met een paar tieners bezig met mijn eigen platform tegen pesten: pestenisnietleuk.nl

415
00:27:23.021 --> 00:27:27.022
Ik wil niet zeggen dat ik het makkelijk heb gehad op school.

416
00:27:28.002 --> 00:27:31.024
Ik ben tien jaar verder. En het kostte heel wat coaching.

417
00:27:32.004 --> 00:27:37.022
Ik heb mijn dagboeken overgetypt en ik heb het uitgegeven.

418
00:27:38.002 --> 00:27:41.015
Een groot deel van het verwerkingsproces voor mij.

419
00:27:41.020 --> 00:27:44.020
En het was pijnlijk.

420
00:27:45.000 --> 00:27:47.007
Kind, wat heb je veel meegemaakt.

421
00:27:47.012 --> 00:27:52.024
Dan heb ik zoiets van dat je haar in de armen wil nemen.

422
00:27:53.004 --> 00:27:57.014
Zo veel verdriet heeft ze gehad. Zo veel pesterijen.

423
00:27:57.019 --> 00:28:02.024
En zo ondergewaardeerd. En dat... Dat deed me heel zeer.

424
00:28:03.004 --> 00:28:05.021
Waarom pesten mensen?

425
00:28:06.001 --> 00:28:10.008
Zijn ze bang om te worden gepest waardoor ze mij gingen pesten?

426
00:28:10.013 --> 00:28:13.008
Helaas zijn ze nog steeds in ontkenning.

427
00:28:13.013 --> 00:28:16.008
Of ik heb nooit meer wat van ze gehoord...

428
00:28:16.013 --> 00:28:20.019
of ik hoor via via dat ze er niks van weten.

429
00:28:20.024 --> 00:28:22.011
Dat vind ik jammer.

430
00:28:22.016 --> 00:28:24.015
Ik ben nooit zielig geweest.

431
00:28:24.020 --> 00:28:26.023
Ook al mis ik een paar vrienden.

432
00:28:27.003 --> 00:28:32.018
Ook al vind ik het jammer dat ik geen mensen over heb gehouden aan mijn middelbare school.

433
00:28:32.023 --> 00:28:36.012
Ook al moet ik soms huilen om het meisje dat ik vroeger was.

434
00:28:36.017 --> 00:28:39.022
Ik weet wat ik doe: Mensen zelfvertrouwen geven...

435
00:28:40.002 --> 00:28:43.017
zodat ze hun mond openen en zeggen wat zij willen zeggen.

436
00:28:43.022 --> 00:28:46.011
En ik ben hier nog lang niet klaar mee.

437
00:28:56.022 --> 00:29:03.015
Je zei dat je ouders eigenlijk niet in staat waren je te helpen.

438
00:29:03.020 --> 00:29:07.009
Wat had je van je ouders gewild? Wat verlangde je van hen?

439
00:29:07.014 --> 00:29:12.011
Had me op een school geknald waar ik in elk geval de mogelijkheid had...

440
00:29:12.016 --> 00:29:15.005
om direct op mijn niveau uit te komen.

441
00:29:15.010 --> 00:29:18.019
En ik had de wens om direct naar die school te gaan.

442
00:29:18.024 --> 00:29:21.011
Dat was een Mavo, Havo, Vwo-school.

443
00:29:21.016 --> 00:29:24.011
Uiteindelijk heb ik er mijn Havo gedaan.

444
00:29:24.016 --> 00:29:29.008
Als ik daar direct was beland, was het waarschijnlijk prima gegaan.

445
00:29:29.013 --> 00:29:32.024
Daar werd veel vrijer gedacht. Het was er stadser.

446
00:29:33.004 --> 00:29:34.016
Daar paste ik beter.

447
00:29:34.021 --> 00:29:38.003
Met de wijsheid van nu, de wijsheid achteraf...

448
00:29:38.008 --> 00:29:41.009
had je zelf iets kunnen doen in die tijd? Nee.

449
00:29:41.014 --> 00:29:44.019
Dat vraag ik me zelf altijd af. Ik was kansloos.

450
00:29:44.024 --> 00:29:47.000
Ik was het beste slachtoffer.

451
00:29:47.005 --> 00:29:50.014
Er stond niemand achter me op school, niemand thuis.

452
00:29:50.019 --> 00:29:53.016
Ik was anders. Ik kwam uit een andere stad.

453
00:29:53.021 --> 00:29:55.016
Ze moesten iemand hebben.

454
00:29:55.021 --> 00:29:59.009
Ik was gewoon het beste slachtoffer.

455
00:29:59.014 --> 00:30:02.007
Je concludeert ook: Je kan het niet alleen.

456
00:30:02.012 --> 00:30:03.024
Nee, zeker niet.

457
00:30:04.004 --> 00:30:07.009
Eerst had ik nog wel een soort van vriendinnen.

458
00:30:07.014 --> 00:30:11.022
Een paar mensen waarmee ik dan omging.

459
00:30:12.002 --> 00:30:15.024
Die besloten uiteindelijk mij te laten voor wat het was.

460
00:30:16.004 --> 00:30:20.009
Omdat ik spijkerbroeken droeg in plaats van spijkerrokken.

461
00:30:20.014 --> 00:30:24.007
Ik was gewoon kansloos. Ik had daar niet moeten wonen.

462
00:30:24.012 --> 00:30:27.013
Ik had vooral niet naar die school gehoeven.

463
00:30:27.018 --> 00:30:29.005
Iemand met een vraag.

464
00:30:29.010 --> 00:30:33.019
Hoe merk je dat het pesten nog invloed heeft op je huidige leven?

465
00:30:33.024 --> 00:30:36.023
Heeft het sporen achtergelaten? Jazeker.

466
00:30:37.003 --> 00:30:39.013
Ik hou nog steeds niet van groepen.

467
00:30:39.018 --> 00:30:43.015
Laatst zouden we een weekendje weg met de hardloopclub.

468
00:30:43.020 --> 00:30:46.019
Zij dolenthousiast. Dat doen ze al 20 jaar.

469
00:30:46.024 --> 00:30:49.011
Ik dacht alleen maar: Fock, wat nou?

470
00:30:49.016 --> 00:30:51.021
Wat nou als dit en wat nou als dat?

471
00:30:52.001 --> 00:30:54.023
Ik weet niet. Ik ben uiteindelijk gegaan.

472
00:30:55.003 --> 00:30:57.017
En het is me waanzinnig meegevallen.

473
00:30:57.022 --> 00:31:01.020
Maar ik moet drie keer slikken om dat effe eh...

474
00:31:02.000 --> 00:31:05.024
om mezelf dat vertrouwen te geven dat het wel gaat lukken.

475
00:31:06.004 --> 00:31:10.003
En ik voel direct... als ik aan tafel zit in een meeting...

476
00:31:10.008 --> 00:31:14.019
en er klopt iets niet in de verhouding... Ik voel het.

477
00:31:14.024 --> 00:31:16.011
Ik voel het.

478
00:31:16.016 --> 00:31:20.021
Tegenwoordig zeg ik het maar meteen. Ik heb het gevoel dat...

479
00:31:21.001 --> 00:31:25.000
Dat zijn dingen die ik ontwikkelde omdat ik ben gepest.

480
00:31:25.005 --> 00:31:27.000
Je zegt dat je het wel doet.

481
00:31:27.005 --> 00:31:32.023
Is dat een soort ontwikkeling dat je hebt besloten het wel te doen? Ja.

482
00:31:33.003 --> 00:31:38.011
Je zet die knop om. Kijk, ik ben eh...

483
00:31:38.016 --> 00:31:41.015
Ik ben zo depressief geweest en ik heb zo...

484
00:31:41.020 --> 00:31:50.016
Ik heb niet alleen de bodem geraakt, maar ik ging echt met mijn gezicht zo langs die bodem gegaan.

485
00:31:50.021 --> 00:31:54.014
Dat was het allergrootste dieptepunt van mijn leven.

486
00:31:54.019 --> 00:31:56.024
Nu kan ik alleen maar naar boven.

487
00:31:57.004 --> 00:31:59.020
Dan ontwikkel je een soort van schijt.

488
00:32:00.000 --> 00:32:03.022
En dan denk je ook echt: Fuck it, gewoon.

489
00:32:04.002 --> 00:32:05.014
Ik doe het gewoon.

490
00:32:05.019 --> 00:32:09.022
Dan denk je: Who the fuck are you? En dan ga je het gewoon doen.

491
00:32:10.002 --> 00:32:13.015
Je vindt me niet leuk? Dan vind ik wel iemand anders.

492
00:32:13.020 --> 00:32:18.004
Ik had een heel lijstje met dingen. En iedereen verklaarde me voor gek.

493
00:32:18.009 --> 00:32:21.020
Jij een film maken? Blll. Een album maken? Blllll.

494
00:32:22.000 --> 00:32:25.007
Ze vonden het raar. En dan doe je het en het werkt!

495
00:32:25.012 --> 00:32:28.015
Je vindt altijd mensen die enthousiast zijn.

496
00:32:28.020 --> 00:32:30.007
Het kan gewoon.

497
00:32:30.012 --> 00:32:35.002
Iedereen die je niet leuk vindt, maar er is iemand die je leuk vindt.

498
00:32:35.007 --> 00:32:39.012
Je vriendin zei: Als je haar niet kent, vind je haar arrogant.

499
00:32:39.017 --> 00:32:41.018
Maar daaronder...

500
00:32:41.023 --> 00:32:46.014
zit een fijngevoelig, overgevoelig mens. Haha. Ja.

501
00:32:46.019 --> 00:32:50.016
Maar als je niet de ballen hebt om erdoorheen te prikken.

502
00:32:50.021 --> 00:32:53.008
Dan houdt het gewoon op.

503
00:32:53.013 --> 00:32:57.010
Tot slot. Wat raad jij mensen aan die worden gepest?

504
00:32:57.015 --> 00:33:00.023
Tanden op elkaar. En blik op oneindig.

505
00:33:01.003 --> 00:33:05.001
Ik weet hoe moeilijk het is, maar: Keep on strong.

506
00:33:05.006 --> 00:33:06.018
Jennifer Delano.

507
00:33:14.020 --> 00:33:18.022
Nou, dat ging lekker. Toch? Ja. Volgens mij ook. Ja.

508
00:33:19.002 --> 00:33:22.005
Hoe voelt het om daar je verhaal te vertellen?

509
00:33:22.010 --> 00:33:26.018
Hah, dan denk je aan vroeger en dan denk je: Hehe...

510
00:33:26.023 --> 00:33:29.000
Hier zat ik op te wachten.

511
00:33:29.005 --> 00:33:31.010
Ik heb dat dagboek zitten typen.

512
00:33:31.015 --> 00:33:36.003
Ik dacht: Ik hoop dat ik de kracht vind dat ik het gewoon uitgeef...

513
00:33:36.008 --> 00:33:38.022
en dat ik het terug kan geven of zo.

514
00:33:39.002 --> 00:33:43.010
Dank je wel. Helemaal goed. Dank je wel.

515
00:33:43.015 --> 00:33:49.001
Meer informatie of reacties zien? Ga dan naar rechtuithethart.kro.nl

516
00:33:50.003 --> 00:33:52.008
Ik weet wat ik nu aan het doen ben.

517
00:33:52.013 --> 00:33:58.002
Mensen zelfvertrouwen geven zodat ze hun mond open doen en zeggen wat zij willen zeggen.

