WEBVTT

1
00:00:01.000 --> 00:00:03.000
888

2
00:00:03.005 --> 00:00:07.020
Hij had jurken waarin hij zich omkleedde.

3
00:00:08.000 --> 00:00:10.014
Dat wisten mijn broertjes niet.

4
00:00:10.019 --> 00:00:13.003
Die hing hij bij mij in de kast.

5
00:00:13.008 --> 00:00:16.003
Haar vader hing zijn jurken in haar kast.

6
00:00:16.008 --> 00:00:20.009
Op haar 16e ontdekte Sabine dat haar vader liever vrouw wilde zijn.

7
00:00:20.014 --> 00:00:23.003
Je wilt je vader niet in een jurk zien!

8
00:00:23.008 --> 00:00:28.006
Ik was 16 en wilde een vader op wie ik trots kon zijn.

9
00:00:28.011 --> 00:00:30.000
Was je dat niet?

10
00:00:30.005 --> 00:00:33.018
Nee, ik was helemaal niet trots. Nee, haha.

11
00:00:33.023 --> 00:00:37.014
Jaren lang stond ze als kind van een transseksueel in de schaduw.

12
00:00:37.019 --> 00:00:39.015
Maar nu vertelt ze haar verhaal.

13
00:00:39.020 --> 00:00:42.016
Kijk. Deze is wel veelzeggend, denk ik.

14
00:00:44.010 --> 00:00:45.024
Die is wel heel heftig.

15
00:00:46.004 --> 00:00:49.024
Een man zonder huid en een vrouw die alleen maar huid is.

16
00:00:50.004 --> 00:00:53.020
Ze willen heel graag samen zijn, maar ze passen niet.

17
00:00:55.004 --> 00:00:58.009
Hoe voelde je je, toen je deze tekening maakte?

18
00:00:58.014 --> 00:01:01.017
Het voelt alsof ik er dan controle over krijg.

19
00:01:01.022 --> 00:01:05.021
Want dit overkomt mij allemaal, met zo'n vader.

20
00:01:06.001 --> 00:01:11.004
En er zijn veel meer kinderen die in dezelfde situatie zitten...

21
00:01:11.009 --> 00:01:14.007
met een ouder die veel aandacht opeist.

22
00:01:16.008 --> 00:01:21.021
Voor mij is dit een manier om mijn eigen verhaal ervan te maken.

23
00:01:23.016 --> 00:01:26.004
Het verhaal van Sabine begint in de duinen.

24
00:01:26.009 --> 00:01:29.024
Ze groeit met haar jongere broertjes op in een dorpje aan zee.

25
00:01:30.004 --> 00:01:33.001
Haar moeder is verpleegster, haar vader dokter.

26
00:01:33.006 --> 00:01:35.005
Stoer, een dokter als vader.

27
00:01:35.010 --> 00:01:38.017
Haha, vind je? Ja. Het was wel handig.

28
00:01:39.017 --> 00:01:42.024
Als ik bijvoorbeeld een geschaafde knie had...

29
00:01:43.004 --> 00:01:45.001
kwam hij meteen aangehold.

30
00:01:45.006 --> 00:01:49.019
Wat ook heel fijn was, daar heb ik heel goede herinneringen aan...

31
00:01:49.024 --> 00:01:54.000
dat als ik 's nachts benauwd was, ik had vaak bronchitis...

32
00:01:54.005 --> 00:01:56.002
kwam hij meteen aangehold.

33
00:01:56.007 --> 00:01:58.021
Was hij heel zorgzaam? Ja.

34
00:01:59.001 --> 00:02:00.017
Wat was jij voor meisje?

35
00:02:02.018 --> 00:02:06.006
Ik denk een heel dromerig, open meisje.

36
00:02:06.011 --> 00:02:10.017
Wel spontaan, maar ik zat altijd te tekenen.

37
00:02:10.022 --> 00:02:14.010
Ik was een heel creatief kind.

38
00:02:17.004 --> 00:02:21.005
Ik vond het mooi om bomen te tekenen met veel vertakkingen.

39
00:02:21.010 --> 00:02:25.020
Zoals ze er nu uitzien, zo kaal. Dat vond ik prachtig!

40
00:02:26.000 --> 00:02:27.020
Een beetje grillig en eng.

41
00:02:28.000 --> 00:02:31.011
Ik herinner me ook... Ik duimde altijd.

42
00:02:31.016 --> 00:02:34.022
Ik zat met m'n duim in m'n mond als ik moe was.

43
00:02:35.002 --> 00:02:37.022
Ik vond het lekker met zo'n zacht doekje.

44
00:02:38.002 --> 00:02:42.022
Maar als ik bij hem achterop zat op de fiets, hij had een suede jasje...

45
00:02:43.002 --> 00:02:45.022
daar zat ik dan tegenaan te knuffelen...

46
00:02:46.002 --> 00:02:47.018
met m'n duim in m'n mond.

47
00:02:47.023 --> 00:02:50.016
Dat waren van die geluksmomenten.

48
00:02:50.021 --> 00:02:52.016
Mooie herinneringen. Ja.

49
00:02:52.021 --> 00:02:57.003
Hij was altijd heel trots op me als ik mooie tekeningen maakte.

50
00:02:57.008 --> 00:03:01.017
Hij had de neiging om te zeggen: Dit heeft mijn dochter gemaakt!

51
00:03:01.022 --> 00:03:04.011
Wanneer merkte je dat hij anders was?

52
00:03:04.016 --> 00:03:09.010
Toen ik ongeveer 12 was, werd mijn vader heel erg depressief.

53
00:03:09.015 --> 00:03:12.022
Hij lag vaak op de bank met een koptelefoon op...

54
00:03:13.002 --> 00:03:14.022
te luisteren naar muziek.

55
00:03:15.002 --> 00:03:19.009
De gordijnen waren dicht en wij moesten door het huis sluipen.

56
00:03:19.014 --> 00:03:21.001
Zo ervoer ik het.

57
00:03:21.006 --> 00:03:24.019
Ik vond het een benauwde, nare sfeer.

58
00:03:24.024 --> 00:03:26.017
Ik ging ervoor op de loop.

59
00:03:26.022 --> 00:03:28.019
Spraken jullie er wel over?

60
00:03:28.024 --> 00:03:32.021
Uiteindelijk was hij zo depressief dat hij overwoog...

61
00:03:33.001 --> 00:03:35.008
een einde aan zijn leven te maken.

62
00:03:35.013 --> 00:03:38.004
Dat heeft mijn moeder me toen verteld.

63
00:03:38.009 --> 00:03:42.006
Ik was de oudste, dus ik wist dat.

64
00:03:43.013 --> 00:03:48.000
Sabine wordt op jonge leeftijd geconfronteerd met de depressie van haar vader.

65
00:03:48.005 --> 00:03:52.012
Ze begrijpt het niet, totdat hij haar op een dag bij zich roept.

66
00:03:52.017 --> 00:03:55.018
Wanneer ontdekte je wat je vader mankeerde?

67
00:03:55.023 --> 00:04:00.001
Toen hij het vertelde, ik wist niks van transseksualiteit.

68
00:04:00.006 --> 00:04:03.011
Dat was volkomen nieuw. Hoe oud was je toen? 16.

69
00:04:03.016 --> 00:04:07.005
En hij liet mij eerst raden.

70
00:04:07.010 --> 00:04:11.021
Ik denk dat hij niet goed wist hoe hij het gesprek moest inkleden.

71
00:04:12.001 --> 00:04:15.010
Maar hij was vrij vrolijk, en dat was vreemd.

72
00:04:15.015 --> 00:04:17.018
Dat rijmde niet met de sfeer...

73
00:04:17.023 --> 00:04:22.005
omdat hij vlak daarvoor zichzelf van het leven wilde beroven.

74
00:04:22.010 --> 00:04:24.013
Toen vroeg hij aan mij...

75
00:04:26.018 --> 00:04:30.016
Hij zei: Ik ben heel anders dan iedereen denkt.

76
00:04:30.021 --> 00:04:33.021
Mijn aard is anders.

77
00:04:34.001 --> 00:04:36.000
Ik dacht: aard, aard?

78
00:04:36.005 --> 00:04:38.004
Ik wist niet goed wat het was.

79
00:04:38.009 --> 00:04:40.023
Ik dacht: 'Kindeke geboren op aard'.

80
00:04:41.003 --> 00:04:45.015
Maar toen zei hij: Mijn innerlijk is heel anders.

81
00:04:45.020 --> 00:04:50.012
Ik ben anders dan iedereen denkt. Wat denk je dat het zou kunnen zijn?

82
00:04:50.017 --> 00:04:54.014
Ik had van homoseksualiteit gehoord, biseksualiteit.

83
00:04:54.019 --> 00:04:58.005
Maar verder wist ik niks.

84
00:04:58.010 --> 00:05:01.018
Ik heb dat natuurlijk nooit geraden.

85
00:05:01.023 --> 00:05:04.010
Hij zei: Ik wil graag een vrouw zijn.

86
00:05:04.015 --> 00:05:07.008
Ik ben in een verkeerd lichaam geboren.

87
00:05:07.013 --> 00:05:11.011
Maar waar ik op dat moment was, weet ik niet meer.

88
00:05:11.016 --> 00:05:13.008
Ik weet dat hij dat zei.

89
00:05:13.013 --> 00:05:19.014
En, eh... er kwam een eenzaam rotgevoel over me heen.

90
00:05:19.019 --> 00:05:23.017
Alsof ik in m'n eentje in een opblaasbootje op zee zat...

91
00:05:23.022 --> 00:05:26.007
zonder dat ik de kust kon zien.

92
00:05:26.012 --> 00:05:28.019
Dat je in je eentje dobbert.

93
00:05:28.024 --> 00:05:30.021
Dat gevoel.

94
00:05:32.023 --> 00:05:35.024
Sabine is in shock en kan zich niet voorstellen...

95
00:05:36.004 --> 00:05:39.007
dat haar vader in een ander lichaam wil leven.

96
00:05:39.012 --> 00:05:43.015
Mijn vader was een mannelijke man, met stekkeltjeshaar...

97
00:05:43.020 --> 00:05:46.003
en mannen-ideeen.

98
00:05:46.008 --> 00:05:50.013
'Vrouwen kunnen niet autorijden', dat soort dingen zei hij.

99
00:05:50.018 --> 00:05:53.023
En dan ineens blijkt hij een vrouw te zijn!

100
00:05:54.003 --> 00:05:57.006
Dat is natuurlijk... Dan word je helemaal...

101
00:05:57.011 --> 00:06:02.007
Je raakt ondersteboven met je gevoelens. Ja.

102
00:06:02.012 --> 00:06:06.023
Hoe ging je daarmee om als kind? Want je bent dan nog maar een kind.

103
00:06:07.003 --> 00:06:09.010
Ik was 16, maar ik blufte heel erg.

104
00:06:09.015 --> 00:06:12.010
Ik leek waarschijnlijk ouder dan ik was.

105
00:06:12.015 --> 00:06:16.010
Ik deed net alsof er met mij niets aan de hand was.

106
00:06:16.015 --> 00:06:18.004
Het ging prima(!)

107
00:06:20.023 --> 00:06:23.014
Sabine bouwt een muurtje om zich heen.

108
00:06:23.019 --> 00:06:26.013
Ze mag met niemand praten over haar vaders wens.

109
00:06:26.018 --> 00:06:29.023
Ook niet met haar broers, alleen haar moeder weet ervan.

110
00:06:30.003 --> 00:06:32.013
Waarom moest je het geheimhouden?

111
00:06:32.018 --> 00:06:37.017
Nou... ik denk dat het ook was omdat mijn ouders zelf niet goed wisten...

112
00:06:37.022 --> 00:06:40.024
hoe ze met hun gevoelens moesten omgaan.

113
00:06:41.004 --> 00:06:45.001
Mijn vader was huisarts in het dorp, iedereen kende hem.

114
00:06:45.006 --> 00:06:47.005
Hij was net een medicijnman!

115
00:06:49.013 --> 00:06:51.019
Hij was een centraal figuur.

116
00:06:51.024 --> 00:06:54.015
Ik denk dat mijn moeder bang was...

117
00:06:54.020 --> 00:06:58.020
dat wij er op straat op zouden worden aangesproken.

118
00:06:59.000 --> 00:07:03.002
Zij wilde ons beschermen tegen, ja...

119
00:07:04.021 --> 00:07:07.007
reacties van buitenaf.

120
00:07:07.012 --> 00:07:11.002
We wisten zelf niet hoe we ermee om moesten gaan.

121
00:07:12.019 --> 00:07:14.022
Hier, weer bomen. Ja.

122
00:07:15.002 --> 00:07:16.014
Wat zie jij nou?

123
00:07:16.019 --> 00:07:18.012
Hele enge bomen.

124
00:07:18.017 --> 00:07:22.000
Maar valt je niet iets op aan die gezichten?

125
00:07:22.005 --> 00:07:24.016
Het is een soort kwaadheid, of zo.

126
00:07:25.023 --> 00:07:27.010
Zal ik 't verklappen?

127
00:07:27.015 --> 00:07:29.016
Je moet erachter komen.

128
00:07:31.007 --> 00:07:33.004
Horen, zien en zwijgen.

129
00:07:35.001 --> 00:07:38.009
Ik hoorde, ik zag, maar ik moest zwijgen.

130
00:07:41.023 --> 00:07:44.002
Het voelt alsof je...

131
00:07:44.007 --> 00:07:48.011
de hele dag wil schreeuwen, maar je mond zit afgeplakt.

132
00:07:48.016 --> 00:07:51.015
Ja. Want ik mocht natuurlijk niets zeggen.

133
00:07:51.020 --> 00:07:56.015
Of dat je zo'n roltong... weet je wel, zo'n fluitje...

134
00:07:56.020 --> 00:08:02.002
in je mond hebt en 't er de hele dag uit wilt blazen, maar dat mag niet.

135
00:08:02.007 --> 00:08:05.012
Eigenlijk wilde je 't van de daken schreeuwen?

136
00:08:05.017 --> 00:08:08.014
Ja, maar dat kon niet.

137
00:08:10.023 --> 00:08:15.007
Wat deed het met je om met zo'n enorm geheim rond te lopen?

138
00:08:15.012 --> 00:08:19.009
Want jij was ook nog naar jezelf op zoek. Ja, dat is zo.

139
00:08:19.014 --> 00:08:23.003
Als puber zoek je zelf ook naar je identiteit.

140
00:08:23.008 --> 00:08:25.002
En dan komt je vader...

141
00:08:25.007 --> 00:08:30.000
met zo'n alles overweldigend identiteitsprobleem.

142
00:08:30.005 --> 00:08:35.001
Ja... Alles kwam op losse schroeven te staan.

143
00:08:35.006 --> 00:08:36.020
Hoe ging je daarmee om?

144
00:08:37.000 --> 00:08:38.022
Ik tekende heel veel.

145
00:08:39.002 --> 00:08:42.003
Op school ging het waanzinnig slecht.

146
00:08:42.008 --> 00:08:45.005
Behalve met handvaardigheid en tekenen.

147
00:08:45.010 --> 00:08:48.009
Vaak ging ik na school, of in tussenuren...

148
00:08:48.014 --> 00:08:50.021
naar 't handvaardigheidlokaal.

149
00:08:52.008 --> 00:08:56.005
Sabine tekent veel, het is voor haar een goede manier...

150
00:08:56.010 --> 00:08:59.002
om haar verwarring overzichtelijk te maken.

151
00:08:59.007 --> 00:09:02.015
Ze bezoekt vaak een begraafplaats, daar tekent ze ook...

152
00:09:02.020 --> 00:09:05.017
om niet te hoeven denken aan de situatie thuis.

153
00:09:05.022 --> 00:09:10.012
Hij had jurken waarin hij zich omkleedde.

154
00:09:10.017 --> 00:09:13.006
Dat wisten mijn broertjes niet.

155
00:09:13.011 --> 00:09:17.011
Die hing hij bij mij in de kast, in mijn zolderkamer.

156
00:09:17.016 --> 00:09:21.002
Het was de kast die het verste weg was.

157
00:09:21.007 --> 00:09:25.017
Die, ja... Daar kon niemand ze vinden.

158
00:09:25.022 --> 00:09:29.000
Ik wist het, want mijn kleren hingen er ook in.

159
00:09:29.005 --> 00:09:31.021
Dat geheim deelde je echt met je vader?

160
00:09:32.001 --> 00:09:34.019
Ja, ik weet niet of mijn moeder dat wist.

161
00:09:34.024 --> 00:09:37.011
Volgens mij... misschien wel niet.

162
00:09:37.016 --> 00:09:39.013
Hij kocht hele dure jurken.

163
00:09:39.018 --> 00:09:42.021
Dingen die zij nooit zou kopen voor zichzelf.

164
00:09:43.001 --> 00:09:47.017
Daar deed hij ook wat geheimzinnig over, denk ik.

165
00:09:47.022 --> 00:09:50.013
Over hoeveel geld hij daar aan uitgaf.

166
00:09:50.018 --> 00:09:53.019
Hij betrok mij erin, hij liet me dingen zien.

167
00:09:53.024 --> 00:09:57.019
Bijvoorbeeld schoenen die hij op maat had laten maken.

168
00:09:57.024 --> 00:09:59.022
Wat voor schoenen?

169
00:10:00.002 --> 00:10:01.020
Met hakken, natuurlijk.

170
00:10:02.000 --> 00:10:05.006
Ja, anders hoef je ze niet aan te doen! Haha.

171
00:10:05.011 --> 00:10:09.008
Maar die kast, dat was voor mij...

172
00:10:09.013 --> 00:10:11.005
Dat vond ik heel rot.

173
00:10:12.020 --> 00:10:16.000
Het was een Lundia-kast die je met plankjes...

174
00:10:16.005 --> 00:10:19.004
op allerlei manieren in elkaar kon zetten.

175
00:10:19.009 --> 00:10:22.002
Net als de hedendaagse bouwpakketten.

176
00:10:22.007 --> 00:10:28.008
Later heb ik die kast teruggekregen, misschien wel 20 jaar later...

177
00:10:28.013 --> 00:10:32.006
ik zette die kast in elkaar en werd heel erg misselijk.

178
00:10:32.011 --> 00:10:34.007
Ik voelde me beroerd.

179
00:10:34.012 --> 00:10:38.000
Toen zag ik die deurtjes en alles kwam weer terug.

180
00:10:38.005 --> 00:10:42.012
Ik dacht: Gadver, dat is omdat zijn jurken er altijd in hingen!

181
00:10:42.017 --> 00:10:45.006
Toen heb ik die kast weer afgebroken.

182
00:10:45.011 --> 00:10:48.004
Wat kwam er dan terug, wat voelde je?

183
00:10:48.009 --> 00:10:50.006
Misselijk, walging.

184
00:10:50.011 --> 00:10:53.002
Je wil je vader niet in een jurk zien!

185
00:10:53.007 --> 00:10:58.017
Ik was 16 en wilde een vader op wie ik trots kon zijn.

186
00:10:58.022 --> 00:11:04.004
Was je dat niet? Nee, ik was helemaal niet trots. Nee, haha.

187
00:11:05.016 --> 00:11:08.015
Sabine's vader ontwikkelt zich verder tot vrouw.

188
00:11:08.020 --> 00:11:13.006
Hij slikt hormonen, maar zijn transseksualiteit is nog steeds een geheim.

189
00:11:13.011 --> 00:11:16.000
Alleen met Sabine deelt hij zijn gevoelens.

190
00:11:16.005 --> 00:11:18.018
Maar zij zit daar totaal niet op te wachten.

191
00:11:18.023 --> 00:11:21.016
Hoever ging het delen van die geheimen?

192
00:11:21.021 --> 00:11:25.020
Hij wilde heel graag weten hoe het was om een vrouw te zijn.

193
00:11:26.000 --> 00:11:31.019
Ik was de dichtstbijzijnde persoon, die ook vrouw aan het worden was.

194
00:11:31.024 --> 00:11:34.011
Niet te vergelijken...

195
00:11:34.016 --> 00:11:37.023
want bij mij ging het op een natuurlijke manier.

196
00:11:38.003 --> 00:11:40.015
En bij hem was er heel wat voor nodig.

197
00:11:40.020 --> 00:11:44.023
Ik herinner me dat hij me vroeg: Ben je al ongesteld geweest?

198
00:11:45.003 --> 00:11:48.018
Hoe dat ging of waar dat was, weet ik niet meer.

199
00:11:48.023 --> 00:11:53.000
Maar die dingen bespreek je liever met je moeder.

200
00:11:53.005 --> 00:11:56.021
Maar waarschijnlijk voelde hij zich ook een moeder.

201
00:11:57.001 --> 00:11:58.020
Ja...

202
00:11:59.000 --> 00:12:00.024
Schaamde je je voor je vader?

203
00:12:01.004 --> 00:12:06.005
Ja, op een gegeven moment woonde-ie niet meer bij ons in het dorp.

204
00:12:06.010 --> 00:12:08.013
Toen woonde-ie ergens anders.

205
00:12:08.018 --> 00:12:13.006
En ik herinner me dat ik een keer met hem naar de supermarkt ging...

206
00:12:13.011 --> 00:12:17.021
en, ja... Dat ik steeds dacht: Hoe zien anderen me nou?

207
00:12:18.001 --> 00:12:22.015
En dat is ook... Dat is ook die leeftijd, he?

208
00:12:22.020 --> 00:12:25.016
Ik was zelf 16, en erg bezig met:

209
00:12:25.021 --> 00:12:28.016
Hoe kom ik over? Hoe zien anderen mij?

210
00:12:28.021 --> 00:12:31.011
Zit m'n lippenstift wel goed? Ehm...

211
00:12:32.011 --> 00:12:34.006
En dat, ja...

212
00:12:34.011 --> 00:12:37.006
Dan zie je ineens je vader, die dan...

213
00:12:37.011 --> 00:12:41.004
Ja, knokige knieen onder een rok vandaan.

214
00:12:41.009 --> 00:12:44.004
Of toch wel erg grote schoenen aan heeft.

215
00:12:44.009 --> 00:12:46.006
Of echt grote handen heeft.

216
00:12:46.011 --> 00:12:51.014
Dat, dat... Dan dacht ik steeds: En nou valt het op, of...

217
00:12:51.019 --> 00:12:55.014
En ik was ook bang voor reacties van leeftijdsgenoten.

218
00:12:55.019 --> 00:12:59.020
Niet dat ik die kende, maar als ik met 'm over straat liep...

219
00:13:00.000 --> 00:13:03.011
en ik zag leeftijdsgenoten smoezen met elkaar...

220
00:13:03.016 --> 00:13:07.013
dacht ik: Dat gaat over hem. Ja, dat wil je helemaal niet.

221
00:13:07.018 --> 00:13:11.004
Veranderde je ook, door de geheimen die je meedroeg?

222
00:13:11.009 --> 00:13:14.012
Ja, ik ging me op een gegeven moment afzetten.

223
00:13:14.017 --> 00:13:16.004
Weet je, dat is het...

224
00:13:17.023 --> 00:13:22.014
Het is een soort rouwproces waar je in terechtkomt.

225
00:13:22.019 --> 00:13:24.008
Alleen is er geen lijk.

226
00:13:24.013 --> 00:13:28.020
Want je zit met een springlevende vader die met jou verder wil.

227
00:13:29.000 --> 00:13:33.020
Maar ik wilde eigenlijk helemaal niet... een vrouw als vader.

228
00:13:34.000 --> 00:13:36.000
Ik wilde een andere vader.

229
00:13:36.005 --> 00:13:39.010
Tenminste, toen he? Hoe ging je je afzetten?

230
00:13:39.015 --> 00:13:42.023
Ik ging me juist heel mannelijk dragen.

231
00:13:43.003 --> 00:13:46.012
Dus ik werkte bij een kapper toen.

232
00:13:46.017 --> 00:13:50.005
En toen heb ik echt heel kort m'n haar laten knippen.

233
00:13:50.010 --> 00:13:51.022
Stekeltjes, zo.

234
00:13:52.002 --> 00:13:56.023
MUZIEK VAN JAN HAMMER: 'CROCKETT'S THEME'

235
00:13:57.003 --> 00:13:59.015
En ik had ook een mannenpak gekocht.

236
00:13:59.020 --> 00:14:02.017
In Amsterdam, het kleinste herenmaatje.

237
00:14:02.022 --> 00:14:05.015
En had ik zo'n soort Miami Vice-pak aan.

238
00:14:07.021 --> 00:14:10.010
Het was mijn manier om me af te zetten.

239
00:14:11.014 --> 00:14:16.016
Maar je bereikte er niks mee. Nou... In die zin, dat ik, eh...

240
00:14:16.021 --> 00:14:19.021
Dat wat mijn vader, ja...

241
00:14:20.001 --> 00:14:25.005
begeerde, een jong vrouwenlijf, dat had ik.

242
00:14:25.010 --> 00:14:27.017
Maar ik ging er zo mee om.

243
00:14:27.022 --> 00:14:32.000
Maar was het ook een statement naar je vader toe? Denk 't wel.

244
00:14:32.005 --> 00:14:34.017
Wat wilde je hem daarmee vertellen?

245
00:14:34.022 --> 00:14:38.015
Achteraf is het best pijnlijk, want ik kon dat doen...

246
00:14:38.020 --> 00:14:40.009
en ik bleef een meisje.

247
00:14:40.014 --> 00:14:43.021
Ik had gewoon ook vriendjes die dat leuk vonden.

248
00:14:44.001 --> 00:14:45.021
Maar hij kon dat niet doen.

249
00:14:46.001 --> 00:14:49.004
Dus achteraf denk ik: eigenlijk best gemeen.

250
00:14:49.009 --> 00:14:52.008
Maar toen heb ik daar nooit zo over gedacht.

251
00:14:52.013 --> 00:14:55.012
Het was voor mij spelen met m'n identiteit.

252
00:14:55.017 --> 00:14:58.018
Met m'n mannelijkheid, en vrouwelijkheid.

253
00:14:58.023 --> 00:15:02.016
Maar twijfelde je zelf dan ook een beetje aan je sekse?

254
00:15:02.021 --> 00:15:04.012
Dat geloof ik niet, nee.

255
00:15:04.017 --> 00:15:07.010
Maar ik dacht er natuurlijk wel over na.

256
00:15:07.015 --> 00:15:09.002
Wat dacht je dan?

257
00:15:09.007 --> 00:15:13.002
Ik dacht: Hoe zou het zijn als ik een jongen was geweest?

258
00:15:13.007 --> 00:15:17.016
Was het dan makkelijker geweest? Nou, eigenlijk niet, denk ik.

259
00:15:17.021 --> 00:15:19.022
Er zou weinig zijn veranderd.

260
00:15:20.002 --> 00:15:23.018
Ruim een jaar leven Sabine en haar ouders met hun geheim.

261
00:15:23.023 --> 00:15:27.022
Als ook haar broertjes het weten, gaan haar ouders scheiden.

262
00:15:28.002 --> 00:15:32.017
Vader vertrekt, en wil zich zo snel mogelijk tot vrouw laten opereren.

263
00:15:32.022 --> 00:15:35.004
Binnen een jaar is alles geregeld.

264
00:15:35.009 --> 00:15:38.004
Hij had haast, en was ook heel eigenwijs.

265
00:15:39.017 --> 00:15:41.024
Dus dat ging eigenlijk heel snel.

266
00:15:42.004 --> 00:15:44.003
Wij hobbelden er achteraan.

267
00:15:44.008 --> 00:15:47.019
Wij liepen heel erg achter de feiten aan als gezin.

268
00:15:47.024 --> 00:15:52.006
Hij was echt bezeten van het idee vrouw te willen worden, toen.

269
00:15:52.011 --> 00:15:54.020
En, ja...

270
00:15:55.000 --> 00:15:57.016
De geest was uit de fles, dus dat moest.

271
00:15:57.021 --> 00:16:00.016
Ja. Er was geen ontkomen meer aan.

272
00:16:00.021 --> 00:16:04.018
Hoe was 't om je vader voor 't eerst te zien na de operatie?

273
00:16:04.023 --> 00:16:06.010
Eh, nou...

274
00:16:08.022 --> 00:16:11.023
Ik weet nog dat-ie op een gegeven moment zei:

275
00:16:12.003 --> 00:16:14.002
En, wat vinden jullie ervan?

276
00:16:14.007 --> 00:16:17.023
Toen zat-ie dus helemaal als vrouw bij ons op de bank.

277
00:16:18.003 --> 00:16:20.005
En toen dacht ik, eh...

278
00:16:20.010 --> 00:16:24.021
Tenminste, ik had... echt een soort braakbal in m'n keel.

279
00:16:25.001 --> 00:16:28.020
En die wilde ik eruit gooien.

280
00:16:29.000 --> 00:16:31.016
En toen zei ik van: Je bent een rotwijf!

281
00:16:31.021 --> 00:16:34.014
Je hebt ons onze vader afgepikt!

282
00:16:34.019 --> 00:16:37.014
Heb je dat gezegd? Ja, heb ik echt gezegd.

283
00:16:37.019 --> 00:16:40.018
Wat zei-ie toen? Hij moest lachen.

284
00:16:40.023 --> 00:16:43.016
Ja. Lachen zoals jij soms ook lacht? Ja.

285
00:16:43.021 --> 00:16:46.008
Ja. De bluf-lach? Ja.

286
00:16:46.013 --> 00:16:48.000
En toen zei-ie later:

287
00:16:48.005 --> 00:16:52.012
Maar ik zou je wel willen knuffelen en het goed willen maken...

288
00:16:52.017 --> 00:16:54.019
Of, ik wil je wel troosten.

289
00:16:56.004 --> 00:16:58.007
Ik denk: Rot op, weet je, dat...

290
00:16:58.012 --> 00:17:03.019
Nou ja, ik ga een beetje knuffelen, zeg. Ben helemaal gek(!)

291
00:17:03.024 --> 00:17:06.023
Wilde je het wel? Nee! Nee, echt niet.

292
00:17:07.003 --> 00:17:10.001
Nooit meer die behoefte gehad. Nee.

293
00:17:10.006 --> 00:17:13.024
Heb je voor de operatie nog afscheid van 'm genomen...

294
00:17:14.004 --> 00:17:17.004
als vader, op een bepaalde manier?

295
00:17:17.009 --> 00:17:20.005
Nee, zo diep ging dat niet.

296
00:17:20.010 --> 00:17:24.005
Dat afscheid was er bij mij al bij die jurken in m'n kast.

297
00:17:24.010 --> 00:17:25.022
Ja? Ja.

298
00:17:26.002 --> 00:17:29.018
Maar het was nog steeds je vader. Ja...

299
00:17:29.023 --> 00:17:33.022
Maar moet je dan alles maar pikken, als iemand je vader is?

300
00:17:36.012 --> 00:17:38.013
Hoe moeilijk was dat voor jou?

301
00:17:40.011 --> 00:17:41.023
Nou...

302
00:17:44.000 --> 00:17:45.012
Weet je, het is...

303
00:17:45.017 --> 00:17:49.019
Op een gegeven moment merk je dat wat er was aan...

304
00:17:49.024 --> 00:17:53.017
eh, liefde, toen je klein was...

305
00:17:53.022 --> 00:17:57.017
Zoals toen ik tegen die jas aan zat achterop de fiets...

306
00:17:57.022 --> 00:18:01.006
dat is weg, dat was er gewoon niet meer.

307
00:18:01.011 --> 00:18:03.022
Want het ging alleen maar over hem.

308
00:18:04.002 --> 00:18:06.011
Sabine gaat op haar 20e het huis uit.

309
00:18:06.016 --> 00:18:08.019
Studeren aan de kunstacademie.

310
00:18:08.024 --> 00:18:13.012
Ze besluit ze het verhaal van haar vader niet langer geheim te houden.

311
00:18:13.017 --> 00:18:17.014
Toen dacht ik: Ik wil daar niet meer geheimzinnig over doen.

312
00:18:17.019 --> 00:18:22.003
Als iemand nu vraagt naar m'n vader wil ik dat gewoon kunnen zeggen.

313
00:18:22.008 --> 00:18:25.023
Dan wil ik kunnen zeggen: Mijn vader is vrouw geworden.

314
00:18:26.003 --> 00:18:29.023
En ik hoopte dat iemand zou zeggen: goh, wat rot voor je.

315
00:18:30.003 --> 00:18:34.002
Hoe was dat eigenlijk voor jou? Maar het stomme was, ja...

316
00:18:34.007 --> 00:18:39.002
je maakt allemaal twintigers mee, en dat zijn nieuwsgierige mensen.

317
00:18:39.007 --> 00:18:40.019
Die vroegen dat niet.

318
00:18:40.024 --> 00:18:44.015
De meesten, de rest van m'n leven is dat zo geweest...

319
00:18:44.020 --> 00:18:49.004
de meesten zeggen: Hoe zit het dan met die operatie van je vader?

320
00:18:49.009 --> 00:18:53.001
Of juist heel ruimdenkend, dat ze zeggen:

321
00:18:53.006 --> 00:18:57.020
Maar dat is toch hartstikke fijn, dat hij kan zijn wie hij wil?

322
00:18:58.000 --> 00:19:01.011
Maar in beide gevallen ben jij als kind van...

323
00:19:01.016 --> 00:19:03.011
raak je weer in de schaduw.

324
00:19:03.016 --> 00:19:06.019
En verbleek je weer, net als toen in dat gezin.

325
00:19:06.024 --> 00:19:11.010
Dus dat is gewoon heel pijnlijk. En DAT is iets dat volgens mij...

326
00:19:11.015 --> 00:19:15.018
veel kinderen van transseksuele ouders zullen herkennen.

327
00:19:15.023 --> 00:19:20.007
Het gaat altijd om de transseksueel, niet om het kind. Precies.

328
00:19:20.012 --> 00:19:23.003
Of om de partner gaat het ook niet. Nee.

329
00:19:23.008 --> 00:19:26.001
Je komt mee met iemand. Je moet wel.

330
00:19:26.006 --> 00:19:30.021
Je staat altijd op de tweede plaats. Zo heb ik 't altijd gevoeld, ja.

331
00:19:31.001 --> 00:19:33.002
Ja.

332
00:19:33.007 --> 00:19:37.022
Ook al woont ze dan niet meer thuis, het verleden laat haar niet los.

333
00:19:38.002 --> 00:19:41.018
Sabine wordt ziek en moet een jaar lang op bed liggen.

334
00:19:41.023 --> 00:19:44.009
Zelfs het tekenen lukt niet meer.

335
00:19:44.014 --> 00:19:48.017
En op een gegeven moment kon ik alleen nog maar schrijven...

336
00:19:48.022 --> 00:19:51.004
want het moet wel ergens naartoe.

337
00:19:51.009 --> 00:19:54.016
En voor mij maakt schrijven of tekenen niet uit.

338
00:19:54.021 --> 00:19:57.015
Het is hetzelfde, want ik uit me.

339
00:19:57.020 --> 00:20:00.017
En toen ben ik gaan schrijven, en ehm...

340
00:20:00.022 --> 00:20:02.019
Ja, dat ben ik blijven doen.

341
00:20:02.024 --> 00:20:07.002
Ik ben me meer op het schrijven gaan richten, uiteindelijk.

342
00:20:07.007 --> 00:20:09.002
En schrijfster geworden.

343
00:20:09.007 --> 00:20:12.000
Sabine schrijft het verleden van zich af.

344
00:20:12.005 --> 00:20:16.018
Haar eerste boek gaat over een ingewikkelde vader-dochter relatie.

345
00:20:16.023 --> 00:20:20.014
Haar vader mag het eerste exemplaar in ontvangst nemen.

346
00:20:20.019 --> 00:20:25.005
Toen stond hij als vrouw voor een hele zaal, met al mijn vrienden.

347
00:20:25.010 --> 00:20:28.017
Want ik had het geheim wel verteld aan iedereen.

348
00:20:28.022 --> 00:20:33.006
En toen kreeg hij dat eerste boek. En ik was echt heel trots op 'm.

349
00:20:33.011 --> 00:20:35.008
Dat hij, of zij, daar stond.

350
00:20:35.013 --> 00:20:38.021
En daar stond te stralen met mijn boek.

351
00:20:39.001 --> 00:20:40.023
Ja, dat was fantastisch.

352
00:20:41.003 --> 00:20:45.018
Ja, dat was echt een overwinning, dat hij daar stond voor iedereen.

353
00:20:45.023 --> 00:20:50.008
Maar toen heb je 'm dus wel geaccepteerd, hoe zij was. Ja.

354
00:20:50.013 --> 00:20:53.010
Sabine heeft haar leven weer op de rit.

355
00:20:53.015 --> 00:20:55.020
Ze trouwt, krijgt twee zoons...

356
00:20:56.000 --> 00:20:59.009
en schrijft een nieuw boek over haar jeugd: Wissel.

357
00:20:59.014 --> 00:21:03.004
Om opnieuw een onthulling van haar vader te verwerken.

358
00:21:03.009 --> 00:21:07.002
Zes jaar geleden komt hij met een schokkende mededeling:

359
00:21:07.007 --> 00:21:09.006
Hij wil toch weer man worden.

360
00:21:09.011 --> 00:21:11.016
Het was een ontzettende domper.

361
00:21:11.021 --> 00:21:15.007
Dat zal 't voor hem ongetwijfeld ook geweest zijn.

362
00:21:15.012 --> 00:21:19.000
Want het was na lang beraad dat-ie dat had besloten.

363
00:21:19.005 --> 00:21:22.008
En, ja, het was 'm ontzettend tegengevallen.

364
00:21:22.013 --> 00:21:24.017
En, eh...

365
00:21:24.022 --> 00:21:27.017
Ja, het viel mij natuurlijk ook tegen...

366
00:21:27.022 --> 00:21:30.017
want je hoopt dat iemand gelukkig wordt.

367
00:21:30.022 --> 00:21:35.008
Je gaat heel lang met iemand mee in de hoop dat-ie gelukkig wordt.

368
00:21:35.013 --> 00:21:38.014
En als blijkt dat dat voor niks is geweest...

369
00:21:39.019 --> 00:21:44.002
Ja, dan, dan... Ben je gewoon radeloos, eigenlijk.

370
00:21:44.007 --> 00:21:46.008
En het enige dat ik dacht, was:

371
00:21:46.013 --> 00:21:49.020
Ja, ik heb de eerste keer nog niet eens verwerkt.

372
00:21:50.000 --> 00:21:53.010
Dat. En nou weer!

373
00:21:54.022 --> 00:21:59.012
Hij zei toen ook: Ik heb liever niet dat je het aan je moeder vertelt.

374
00:21:59.017 --> 00:22:03.008
En toen was het voor mij echt een moment om af te haken.

375
00:22:03.013 --> 00:22:06.004
Ik dacht: Dan krijg ik WEER een geheim.

376
00:22:06.009 --> 00:22:08.004
Ik wil geen geheimen meer.

377
00:22:08.009 --> 00:22:10.005
Nooit meer, nee.

378
00:22:10.010 --> 00:22:14.014
En toen dacht ik: Nou kap ik ermee, ik heb er genoeg van.

379
00:22:14.019 --> 00:22:18.007
Zo makkelijk? Nee, dat is helemaal niet makkelijk.

380
00:22:18.012 --> 00:22:22.002
Want ik heb nu al zes jaar geen contact met hem.

381
00:22:22.007 --> 00:22:25.020
Maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan 'm denk.

382
00:22:26.000 --> 00:22:29.000
Het is niet zo dat ik 'm haat.

383
00:22:29.005 --> 00:22:33.007
Dat is jui... Als kind blijf je loyaal aan je ouders.

384
00:22:33.012 --> 00:22:35.012
Dat is gewoon zo.

385
00:22:35.017 --> 00:22:39.005
Hoe heb je uiteindelijk die streep kunnen trekken?

386
00:22:39.010 --> 00:22:42.017
Doordat ik zelf moeder ben, ik ben gewoon nodig.

387
00:22:42.022 --> 00:22:47.013
En ik wil ook graag er voor mijn kinderen zijn, het goed doen.

388
00:22:47.018 --> 00:22:49.005
En, ehm...

389
00:22:52.008 --> 00:22:55.019
Als ik maar, weet je... Het voelt gewoon of ik al...

390
00:22:55.024 --> 00:22:58.022
Ik ben nu 44, maar het is net of ik al...

391
00:22:59.002 --> 00:23:03.018
bijna 30 jaar een vader op m'n rug heb lopen sjouwen.

392
00:23:03.023 --> 00:23:07.001
En op een gegeven moment wordt dat heel zwaar.

393
00:23:07.006 --> 00:23:09.013
Krijg je heel veel last van je rug.

394
00:23:09.018 --> 00:23:13.004
En denk je: Nu gooi ik die vent eraf. Zo.

395
00:23:13.009 --> 00:23:16.016
Heb je 't allemaal een plek kunnen geven? Ja, ja.

396
00:23:16.021 --> 00:23:20.007
En dat wij hier zo nu lopen is ook al heel bijzonder.

397
00:23:20.012 --> 00:23:24.013
Dat ik over dat geheim kan praten. En dat, eh...

398
00:23:25.016 --> 00:23:29.017
Ja, voor mij een grote bevrijding dat ik dat kan vertellen.

399
00:23:29.022 --> 00:23:32.014
Ja, wat voel je? Nou, voelt goed.

400
00:23:32.019 --> 00:23:34.020
'k Heb de regie weer in handen.

